Σχετικά άρθρα x

 
έρωτας, ζευγάρι

O John Bowlby και η Μary Ainsworth ήταν από τους πρώτους επιστήμονες που προσπάθησαν να αποσαφηνίσουν τη σχέση ενός παιδιού με τους γονείς του. Σε μία σειρά πειραμάτων που διεξήγαγαν, τα παιδιά έρχονταν αντιμέτωπα με τον αποχωρισμό τους από ένα γονέα και οι αντιδράσεις τους καταγράφηκαν και συστηματοποιήθηκαν σε ένα θεωρητικό μοντέλο που ονομάστηκε θεωρία δεσμού.

Αυτή η θεωρία εξηγεί πως οι άνθρωποι έχουμε διαφορετικές προσδοκίες και πεποιθήσεις ως προς το κατά πόσο οι φροντιστές μας ή οι σημαντικοί άλλοι είναι διαθέσιμοι για εμάς, πρόθυμοι να μας φροντίσουν ή να μας εγκαταλείψουν και φυσικά, πως εμείς αντιδράμε όταν αναλογιζόμαστε τις παραπάνω πιθανότητες. Ο τύπος δεσμού που συνάπτουμε με τους σημαντικούς ανθρώπους γύρω μας φαίνεται να είναι σχετικά σταθερός από τη νηπιακή ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή και επηρεάζει σημαντικά τη σχέση που θα αναπτύξουμε με τον ερωτικό μας σύντροφο. Αυτό φαίνεται να ισχύει σε ολόκληρο το φάσμα των ερωτικών σχέσεων.

Άνθρωποι που αντιλαμβάνονταν στη νηπιακή ηλικία τους γονείς ως αποστασιοποιημένους και αποστερητικούς, τείνουν να αντιλαμβάνονται με παρόμοιο τρόπο τους συντρόφους τους ή ακόμα και να επιλέγουν συντρόφους με ανάλογες συμπεριφορές. Αν η αντίδρασή τους τότε έδειχνε απόγνωση ή, στο άλλο άκρο, τους ωθούσε στην παθητική αποστασιοποίηση, αυτό αναμένεται να αναδυθεί και πάλι στις αντιδράσεις τους διαιωνίζοντας με αυτόν τον τρόπο το πρότυπο της σχέσης που έχουν εσωτερικεύσει ως αποτέλεσμα της κοινωνικής μάθησης.

Μέσα από τον παραπάνω μηχανισμό, φαίνεται πως οι σκοτεινές παραδοχές της ψυχανάλυσης αποκτούν υπόσταση. Οι άνθρωποι είμαστε “καταδικασμένοι” να επαναλαμβάνουμε το μοτίβο των σχέσεων με τους γονείς, πράγμα που “κουβαλάμε” μέσα μας με έναν πολύ σταθερό τρόπο που μένει αδιάβλητος κατά τη διάρκεια της ζωής αν δεν χορηγηθεί ψυχοθεραπεία ή μία γερή δόση ενός ασφαλούς δεσμού που θα μας κάνει να αμφισβητήσουμε τα πάντα. Μάλιστα, ερευνητές της θεωρίας υποστηρίζουν πως ο πρώιμος αυτός τρόπος αλληλεπίδρασης επηρεάζει και κάθε πτυχή της ζωής μας, όπως τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη σχέση με τη δουλειά μας, την καθημερινότητά μας, τη ζωή μας, ακόμα και τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Ο κάθε ένας από εμάς καλείται να ψάξει βαθιά στους λαβύρινθους της αυτοβιογραφικής του μνήμης και να ανακαλύψει ξανά εκείνα τα οδυνηρά συναισθήματα της εγκατάλειψης και της παραμέλησης που ένιωσε ως παιδί ώστε να κοιτάξει τον “δαίμονα” των παροντικών και μελλοντικών του σχέσεων στα μάτια. Μέσα από τη βαθιά κατανόηση και αναπλαισίωση αυτών των εμπειριών και μετά από πολλή προσωπική δουλειά και αγώνα, άνθρωποι που έχουμε μάθει σε έναν πιο ανασφαλή τύπο δεσμού ίσως καταφέρουμε να ανακαλύψουμε ανεξερεύνητους τρόπους μέσα από τους οποίους μπορούμε να συνδεθούμε με τους άλλους και με τον εαυτό μας ώστε να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής μας και της ζωής των ανθρώπων γύρω μας.

 

Συγγραφή Άρθρου

Άννα Αλβανού - Ψυχολόγος

Άννα Αλβανού: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια, ατομική- ομαδική ψυχοθεραπεία.
Δίπλωμα στην Κλινική Ύπνωση με εξειδίκευση στη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία. 
Ψυχοεκπαιδευτικές Παρεμβάσεις - Συμπεριφορική Θεραπεία Οικογένειας στην Ψύχωση

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Σχέσεις - Σεξουαλικότητα
Πόσο υγιείς δεσμούς συνάπτουμε και πόσο δέσμιοι είμαστε των σχέσεων μας;
  • Τρίτη, 22 Μάρτιος 2016
  • Από: Ελένη Κολτσίδα

Πολλές φορές όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους πώς προκύπτουν οι συμπεριφορές μας και οι ποικίλες αντιδράσεις μας σε διαφορετικές καταστάσεις...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Φροντίζω ή Τιμωρώ όταν βάζω όρια στο παιδί?
  • Κυριακή, 13 Μάρτιος 2016
  • Από: Κάτια Λαζάρου

Τα παιδιά, από τη νηπιακή ακόμη ηλικία χρειάζεται να μάθουν να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους και να τηρούν ορισμένους κανόνες, ώστε να προστατεύουν τον εαυτό τους, αλλά και να μπορούν να συμβιώνουν με άλλους ανθρώπους.

Σχέσεις - Σεξουαλικότητα
Ενσυναίσθηση: Η σημασία της συναισθηματικής ταύτισης στις διαπροσωπικές σχέσεις
  • Δευτέρα, 06 Ιούλιος 2015
  • Από: Κυριακή Λέντζιου

Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι ορισμένες φορές να πούμε αυτό που πραγματικά νιώθουμε… Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν ο σύντροφός μας μάς καταλαβαίνει… Πόσο φορές έχουμε αναρωτηθεί...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Γιατί υπάρχουν τα όρια στην ψυχοθεραπεία;
ψυχοθεραπεία και όρια

Πολύ συχνά, άνθρωποι που προσέρχονται στο γραφείο ενός ψυχοθεραπευτή ξαφνιάζονται από τον αριθμό των ορίων που τίθενται προκειμένου να προστατεύσουν την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ θεραπευτή- θεραπευόμενου. Γιατί χρειάζονται όλα αυτά τα όρια; Γιατί ο θεραπευτής μου δεν αποκαλύπτει προσωπικές του πληροφορίες; Γιατί δε μπορώ να κάλώ τον θεραπευτή μου όσο συχνά θέλω; αναρωτιούνται συχνά.

 

Οριακή διαταραχή προσωπικότητας (αιτιολογία)
Οριακή διαταραχή προσωπικότητας

Η αιτιολογία της οριακής διαταραχής προσωπικότητας είναι μόνο εν μέρει γνωστή, ωστόσο ως υπεύθυνοι για την ανάπτυξη και εξέλιξη της διαταραχής εμφανίζονται τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως είναι η σωματική και σεξουαλική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

 

Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας - Ορισμός και συμπτώματα

Η Οριακή ή Μεταιχμιακή Διαταραχή Προσωπικότητας (Borderline Personality Disorder) είναι μία σοβαρή ψυχική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ένα επίμονο μοτίβο αστάθειας σε βασικούς τομείς της ζωής όπως είναι η ρύθμιση του συναισθήματος, ο έλεγχος των παρορμήσεων, οι διαπροσωπικές σχέσεις και η αυτοεικόνα.

 

Διαταραχές της Διάθεσης
Διαταραχές της Διάθεσης

Όλοι οι άνθρωποι, κατά καιρούς, εκδηλώνουμε κάποια αλλαγή στο συναίσθημά μας ως αποτέλεσμα ενός στρεσογόνου γεγονότος, όπως είναι η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ένας χωρισμός κ.ά. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές η αλλαγή του συναισθήματος ως αντίδραση σε κάποιο δυσάρεστο ή ευχάριστο γεγονός, είναι απόλυτα φυσιολογική και απαραίτητη για την επιβίωσή μας.

Συστηματική Απευαισθητοποίηση

Ως απευαισθητοποίηση οι ψυχολόγοι ορίζουν τη μειωμένη συναισθηματική αντίδραση απέναντι σε ένα αρνητικό ερέθισμα η οποία επέρχεται μετά από έκθεση σε αυτό. Για παράδειγμα, ένα παιδί θα βιώσει ανησυχία την πρώτη φορά που θα επιβιβαστεί σε ένα αεροπλάνο, ωστόσο, μετά την επανάληψη της εμπειρίας αυτής, το παιδί θα μπορέσει να αισθανθεί χαλάρωση κατά την πτήση.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.