επιλογή συντρόφου

Η αναζήτηση και η επιλογή ερωτικού συντρόφου στην εποχή μας θα έλεγε κάποιος ότι είναι ένας γρίφος για γερούς λύτες. Μία εποχή κρίσης και εξάρτησης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία εποχή αποξένωσης και μοναξιάς σίγουρα δεν αποτελεί ένα γόνιμο έδαφος για επικοινωνία και συντροφικότητα. Άνθρωποι πάνε και έρχονται, προσδοκίες ματαιώνονται, οι ελπίδες λιγοστεύουν και το αίσθημα μοναξιάς αναζωπυρώνεται. 

Καθημερινά  συναντάω ανθρώπους που πραγματικά αναζητούν μία σχέση στοργής, εκείνη την αγκαλιά που ίσως δεν γνώρισαν σαν παιδιά, έναν σύντροφο να τους εμπεριέξει και να κάνουν μαζί μία καινούρια αρχή. Και ενώ όλα ξεκινούν με τους καλύτερους οιωνούς πάντα το φινάλε είναι ίδιο, ματαίωση, απογοήτευση, μοναξιά. 

Ερωτικές σχέσεις και επαναλαμβανόμενα μοτίβα

Κάνοντας μια ανασκόπηση στις επιλογές ερωτικών συντρόφων θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε ότι υπάρχει ένα κοινό μοτίβο επιλογών, και κάθε  νέα σχέση έχει παρόμοια πορεία με τη προηγούμενη. Πολλές φόρες τείνουμε να το ονομάζουμε κακό timing. Ότι μάλλον βρεθήκαμε πάλι τη λάθος στιγμή με τον λάθος άνθρωπο. Ότι ίσως φταίμε εμείς που δεν θέσαμε τα όρια μας, δεν ακούσαμε τα θέλω του, δεν ήταν γραφτό, ίσως έχουμε έναν μαγνήτη σε λανθασμένες επιλογές. 

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν εμμένουμε και επαναλαμβάνουμε μία «λανθασμένη» επιλογή;

Γιατί επιλέγουμε έναν συναισθηματικά μη διαθέσιμο σύντροφο;

Ποια πλευρά του εαυτού μας επιβεβαιώνεται; Μήπως τελικά δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να αναγνωρίσουμε και να αντέξουμε τη φροντίδα;

Η ιδέα της μοναξιάς είναι πολλές φορές εκείνο που μας οδηγεί σε παρορμητικές επιλογές και θολώνει τη κρίση μας. Ο φόβος να μη μείνουμε μόνοι μας καθιστά αδύναμους. Αν προερχόμαστε και από ένα απορριπτικό περιβάλλον είναι απόλυτα λογικό κάθε μορφής εγγύτητα να μας τρομάζει και να μας διώχνει. Έτσι λοιπόν η επιλογή ενός συναισθηματικά μη διαθέσιμου συντρόφου είναι μία οικεία συναναστροφή, που μπορεί να μας αφήνει ακάλυπτους συναισθηματικά σε συνειδητό επίπεδο, ασυνείδητα όμως νιώθουμε ασφαλείς. Κανείς δεν εισβάλλει στο άβατο μας, οι επενδύσεις μας είναι στημένο παιχνίδι που τους κανόνες τους ορίζουμε εμείς. 

Όταν βιώνουμε περιόδους στις οποίες αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στην κοινωνική μας ζωή, νιώθουμε έλλειψη αυτοπεποίθησης και έχουμε περιορισμένο υποστηρικτικό περιβάλλον, μας δημιουργείται μία ανάγκη προσκόλλησης σε μία σχέση, ανεξαρτήτως κριτηρίου επιλογής. Έτσι βιώνοντας μία επιφανειακή αποδοχή, αντλούμε επιβεβαίωση, παραμένοντας εγκλωβισμένοι στη δική μας δυσκολία να αναπτύξουμε βαθύτερα επίπεδα εγγύτητας με τον σύντροφό μας.

Παρόλο που αναζητούμε την πραγματική αγάπη, δεν αφήνουμε χώρο για να αγαπηθούμε και έτσι κρατάμε σε μια απόσταση ασφαλείας οτιδήποτε μπορεί να μας πληγώσει, και να μας παρασύρει. 

Η σχέση μας με τους άλλους είναι ένα καθρέφτισμα της σχέσης μας με τον εαυτό μας.

Αν αναρωτηθούμε τι είναι εκείνο μέσα μας από το οποίο προσπαθούμε να ξεφύγουμε, θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα για να δεχτούμε όλα εκείνα τα νέα ερεθίσματα που αποζητούμε. Μένοντας σε μία σχέση με ένα μη συναισθηματικά διαθέσιμο σύντροφο, μας κάνει να αναρωτιόμαστε ποιο είναι εκείνο το κομμάτι μας που δεν είναι διαθέσιμο και έρχεται σε συντονισμό με την επιλογή μας.  Θα πρέπει λοιπόν να εστιάσουμε στο λόγο που έχουμε κάνει αυτές τις επιλογές εμείς και όχι να προσπαθούμε να δράσουμε επιδιορθωτικά στον επιθυμητό άλλο με σκοπό την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών, καταλήγοντας να νιώθουμε μπερδεμένοι, μόνοι, εξουθενωμένοι. 

Αν αναγνωρίσουμε και αποδεχθούμε τις δικές μας ανάγκες και καταφέρουμε να δημιουργήσουμε χώρο μέσα μας, θα μπορέσουμε να βρούμε τον ιδανικό άλλο.

Εκείνον που θα θέλει να ξέρει τα συναισθήματα μας και τις ανάγκες μας, και θα μπορεί να μοιραστεί μαζί μας τα δικά του συναισθήματα, που θα είναι διαθέσιμος για εμάς, και εμείς για εκείνον.

Μπαίνοντας σε μία διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης, θα ανακαλύψουμε όλα εκείνα που μας φοβίζουν στην οποιαδήποτε μορφή οικειότητας, και θα βρούμε έναν τρόπο διαχείρισης τους. Χρειάζεται να είμαστε επιεικείς με τον εαυτό μας, για να αναγνωρίσουμε τα εμπόδια που έχουμε εμείς για διαθεσιμότητα, συνειδητά και με αγάπη προς τον εαυτό. Να αγκαλιάσουμε τις δυσκολίες μας, και με το κατάλληλο υποστηρικτικό περιβάλλον να μάθουμε να αναζητούμε τη φροντίδα για να μπορέσουμε να την ανταποδώσουμε και να δημιουργήσουμε εκείνο το μαζί που προσπαθούμε και ονειρευόμαστε.

Συγγραφή Άρθρου

Φούντα Μαρία - Σύμβουλος Ψ.Υγείας

Φούντα Μαρία: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ατομικές συνεδρίες συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας ενηλικών και εφήβων και συμβουλευτική γονέων με ειδικευση σε θέματα όπως διαπροσωπικές σχέσεις, αγχώδεις διαταραχές, διατροφικές διαταραχές, προσωπική ανάπτυξη κ.α. Μέλος στην IARPP και συνεργάτιδα του επιστημονικού κέντρου Άερτον.

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Όταν η βουλιμία επηρεάζει τη ζωή και τις σχέσεις μας: η επιθυμία για αλλαγή
βουλιμία

Με τον όρο βουλιμία εννοούμε τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια έντονης επιθυμίας για τροφή. Σε ένα επεισόδιο βουλιμίας το άτομο καταναλώνει μεγάλη ποσότητα τροφής σε μικρό χρονικό διάστημα συνοδευόμενο από αίσθημα απώλειας ελέγχου, καταθλιπτικής διάθεσης και σκέψεων αυτομομφής.

Γιατί τα κορίτσια έχουν τόσο ξεχωριστή σχέση με τους μπαμπάδες τους;
μπαμπάς κόρη σχέση

Τα κορίτσια θαυμάζουμε και εκτιμάμε τον πατέρα μας. Στα μάτια μας είναι δυνατός και είναι ο μόνος που ξέρει και μπορεί να μας φροντίσει. Αντιπροσωπεύει για εμάς τον τρόπο που ένας άνδρας πρέπει να αντιδράει και να μας συμπεριφέρεται. Η σχέση του κοριτσιού με τον πατέρα του και το πόσο αυτή καθορίζει τη σεξουαλικότητα της και τις μετέπειτα ερωτικές επιλογές της είναι ένα θέμα που έχει συζητηθεί πολύ. 

Πώς θα καταφέρω να αποδεχθώ τους γονείς μου;
αποδοχή

Η σχέση με τους γονείς μας είναι η πρώτη και ίσως η πιο ιδιαίτερη σχέση στη ζωή μας. Μία σχέση με διαχρονική αξία, καθώς όνειρα, προσδοκίες, και συναισθήματα αναμιγνύονται και συνθέτουν την ιστορία μας. Ένα κουβάρι με εμπειρίες το οποίο χρειάζεται να ξετυλίξουμε για να μπορέσουμε να γνωρίσουμε, να αποδεχθούμε, να αγαπήσουμε ακόμα και να συγχωρήσουμε τους δύο ανθρώπους που καθόρισαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αγάπη.

Είστε ειδικός Ψυχικής Υγείας?

Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε ενημέρωση, σχετικά με θέματα που αφορούν την επιστήμη της ψυχολογίας, έρευνες, σεμινάρια ψυχολογίας, θέσεις εργασίας Ειδικών Ψυχικής Υγείας κ.τ.λ.

Newsletter για όλους

Εβδομαδιαίο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας νέα άρθρα ψυχολογίας, ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια ψυχολογίας, ομάδες υποστήριξης, βιβλία ψυχολογίας κ.α.

Η εγγραφή σας στα ενημερωτικά δελτία της Πύλης Ψυχολογίας E-Psychology.gr είναι απόλυτα σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Τα στοιχεία που δίνετε κατά την εγγραφή σας θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την αποστολή ενημερωτικών δελτίων (Newsletters).