Δυσλειτουργικές σχέσεις

Ορισμένοι άνθρωποι προτιμούν να εξοικειωθούν με τη δυστυχία στη σχέση παρά να μείνουν μόνοι τους. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Αρκετοί είναι αυτοί που αποφασίζουν να παραμείνουν σε μια σχέση, ακόμα κι αν αυτή δεν τους ικανοποιεί πια, είτε γιατί είναι πολλά χρόνια παντρεμένοι είτε γιατί συζούν πολύ καιρό.

Τι ορίζουμε ως δυσλειτουργική σχέση; Είναι η σχέση η οποία δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς μιας υγιούς σχέσης, όπως είναι η αγάπη, ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη και η κατανόηση. Στις δυσλειτουργικές σχέσεις, τέτοιες έννοιες εκλείπουν σε σημαντικό βαθμό. Με λίγα λόγια, πρόκειται για ανεπαρκείς, προβληματικές, μη υγιείς, μη φυσιολογικές σχέσεις.

Γιατί λοιπόν, ενώ δεν υπάρχει αλληλεπίδραση, κατανόηση αλλά και σεβασμός τα άτομα παραμένουν σε τέτοιες σχέσεις, όπου δεν λαμβάνουν τίποτα; Οι απαντήσεις πολλές.. Όπως αναφέραμε και πριν, αυτά τα άτομα ίσως προτιμούν να παραμείνουν σε μια δυστυχισμένη σχέση, παρά να είναι δυστυχισμένα μένοντας μόνα τους.

Κάποιοι βιώνουν τη μοναξιά με τρόμο, με αγωνία αλλά και με δυστυχία. Αδυνατούν να δουν τα οφέλη μιας προσωρινής μοναξιάς (όπως ηρεμία, ανακούφιση αλλά και ελευθερία) και επικεντρώνονται στα αρνητικά: «Δε μπορώ να μείνω μόνος/η, φοβάμαι» ή «Δεν μπορώ να φύγω από τη σχέση, δεν έχω μάθει να μένω μόνος/η», είναι μερικές από τις φράσεις θεραπευόμενων που είναι σε μια δυσλειτουργική σχέση.

Για ποιους άλλους λόγους όμως δε φεύγει κανείς;

1) Θέματα υγείας: Πολλοί παραμένουν σε μια τέτοια, δυσλειτουργική σχέση διότι ο/η σύντροφος/η έχει ένα θέμα υγείας (πχ έχει πάθει έμφραγμα, χρειάζεται καθημερινή φαρμακευτική αγωγή κτλ). Επομένως προτιμούν να κρατήσουν περισσότερο έναν ρόλο φροντίδας για τον άλλο, παρά να φροντίσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ίσως γιατί η απόφασή τους να φύγουν, συνοδεύεται και από ενοχή.

2) Ντροπή: Τα άτομα που ντρέπονται να παραδεχτούν ότι η σχέση τους απέτυχε, παραμένουν σε αυτή. Η ντροπή αφορά κυρίως την ύπαρξη σημαντικών άλλων, όπως πχ η οικογένεια του ίδιου αλλά και η οικογένεια του/της συντρόφου καθώς και φίλοι. «Μα τι θα πει ο κόσμος;» «Δεν μπορώ να φύγω, είναι η οικογένεια στη μέση».

3) Ύπαρξη παιδιών: Αυτή η ανησυχία είναι κατανοητή, αλλά από την άλλη δεν είναι πολύ σαφές κατά πόσο είναι ωφέλιμη στην ανάπτυξη των παιδιών, η ύπαρξη δύο γονιών που βρίσκονται συνεχώς σε αντιπαράθεση ή που ακολουθούν παράλληλες ζωές. Ίσως αυτή η επιλογή έρχεται να ταυτιστεί με τη μοναξιά. Ορισμένοι χρησιμοποιούν τα παιδιά μόνο και μόνο γιατί δεν μπορούν να μείνουν μόνοι. Αυτό έρχεται όμως σε αντιδιαστολή με το εξής: Άλλο κομμάτι να είσαι γονιός, άλλο να είσαι μια ξεχωριστή προσωπικότητα (άντρας ή γυναίκα).

4) Προηγούμενες σχέσεις-καταβολές: Τελικά ίσως τα άτομα να έχουν μάθει σε τέτοιες ελλιπείς σχέσεις ή να έχουν βιώσει μέσα στην οικογένειά τους σημαντικές συναισθηματικές ελλείψεις, ώστε μια δυσλειτουργική σχέση να συνεχίζει τον φαύλο κύκλο. Είναι όμως ένα αδιέξοδο, από το οποίο αν δεν καταφέρει να βγει, θα εγκλωβιστεί.

Τελικά το γιατί παραμένει κανείς σε μια δυσλειτουργική σχέση είναι ένα σύμπλεγμα υποθέσεων κι όχι μια απλή απάντηση. Στις μέρες μας ωστόσο, όταν ενισχύεται η προσωπική φροντίδα και η θρέψη του εαυτού μας, θέλει πολύ μεγάλη σκέψη αυτή η παραμονή. Ίσως τελικά η μοναξιά να μην είναι και τόσο «κακή» όσο νομίζουμε…

Το σημαντικό είναι η επιλογή που θα κάνουμε να μας γεμίζει και να μας ολοκληρώνει, όχι να μας πονάει!!

Συγγραφή Άρθρου

Αικατερίνη Μούτουπα

moutoupa katerinaΨυχολόγος

Ειδίκευση στην οικογενειακή θεραπεία, συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία. Θεραπεία ενηλίκων και εφήβων.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τι συμβαίνει όταν ...νιώθουμε;
συναισθήματα

Τι συμβαίνει στον οργανισμό μας όταν θυμώνουμε, όταν φοβόμαστε, όταν μένουμε έκπληκτοι και όταν… αηδιάζουμε; Τι συμβαίνει με το λογικό και το συναισθηματικό μυαλό μας;

Ζωτικός χώρος: Ορισμός και σπουδαιότητα
Ζωτικός χώρος

Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στον ζωτικό χώρο ενός ατόμου; Πόσο σημαντικό είναι να έχουμε προσωπικό χώρο; Γιατί επιτρέπουμε να μας τον παραβιάζουν; Πως μπορούμε να τον διατηρήσουμε; Πολλά ερωτήματα στρέφονται γύρω από την έννοια του ζωτικού χώρου ή αλλιώς του προσωπικού χώρου.

Τα όνειρα στην ψυχοθεραπεία
όνειρα

Άραγε, τι μπορεί να σημαίνουν τα όνειρα που βλέπει κανείς όταν είναι σε θεραπεία κι όχι μόνο; Υπάρχουν συμβολισμοί ή απλά είναι καθημερινά πρόσωπα και πράγματα που μας απασχολούν;

Πρέπει να είναι τέλειος ο γονιός;
τέλειος γονιός

Άραγε ο γονιός οφείλει να είναι τέλειος στα παιδιά του, προκειμένου αυτά να μεγαλώσουν με τον καλύτερο τρόπο και να έχουν σωστά πρότυπα;
Ή μήπως δεν υπάρχει τέλειος γονιός;

Η επικοινωνία του ζευγαριού
επικοινωνία του ζευγαριού

Την πραγματικότητα τη φτιάχνουμε, δεν την ανακαλύπτουμε. Κάνοντας την αυτοαναφορά μας, συνειδητοποιούμε το πως βλέπουμε τον κόσμο, ποια είναι τα «φίλτρα» μας, από τα οποία περνάμε συμπεριφορές, καταστάσεις ακόμα και τις σχέσεις μας. Έχουμε, άραγε, μάθει να επικοινωνούμε σωστά και να ακούμε τον άλλον; Είναι η αγάπη ή επικοινωνία που κρατούν τις σχέσεις των ανθρώπων ενωμένες, σταθερές και ζεστές;

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.