γονεϊκότητα

Η μητρότητα και η αναπαραγωγή έχουν αναχθεί σε υπέρτατη αξία, ειδικά σε μία κοινωνία όπως η Ελληνική. Η μητρότητα εξυμνείται από τις περιπτώσεις εγκυμοσύνης των διάσημων σε περιοδικά και εκπομπές μέχρι και τις άγνωστες Ελληνικές οικογένειες. Και ναι, το να φέρνεις έναν άνθρωπο στον κόσμο είναι μία υπέροχη διαδικασία, ανυψώνει την ύπαρξη του ανθρώπου και τον καθιστά έναν μικρό δημιουργό.

Όμως η πράξη της γέννησης δεν επαρκεί για την υγιή ανάπτυξη ενός νέου ανθρώπου και την ένταξή του σε ένα νέο και ισορροπημένο μέλος την κοινωνίας. Ούτε, φυσικά, και ο ετερόφυλος σεξουαλικός προσανατολισμός επαρκεί για να μεγαλώσει ένα παιδί ευτυχισμένο. Μπορούμε λοιπόν να αναρωτηθούμε- ένα ερώτημα το οποίο έχουμε όλοι υποβάλλει κάποια στιγμή και στους άλλους αλλά και στον εαυτό μας: Μπορούν/πρέπει όλοι να γίνουν γονείς;

Ένα παιδί δεν έρχεται για να εκπληρώσει όνειρα των γονιών που θάφτηκαν μέσα τους και έγιναν απωθημένα, δεν έρχεται επειδή ο υποψήφιος γονιός φοβάται να έρθει σε επαφή με το ενδεχόμενο μοναξιάς σε μεγαλύτερη ηλικία. Έρχεται επειδή είναι δημιούργημα αγάπης. Και έρχεται σε αυτό τον κόσμο για να ζυμωθεί μέσα σε ένα περιβάλλον αγάπης μέχρι να έρθει η στιγμή που θα βγει στην κοινωνία ως μία ελεύθερη και αυτόνομη προσωπικότητα. Και έχει ανάγκη ένα περιβάλλον ομόνοιας, αγάπης και κάλυψης των απαραίτητων βιολογικών και συναισθηματικών αναγκών του.

Είναι ένα πρόσωπο με τα δικά του όνειρα, ανάγκες και επιθυμίες και αυτά είναι που πρέπει να ακολουθήσει σε αυτή τη ζωή. Όχι το επάγγελμα του γονιού ή τον τρόπο ζωής που επιθυμούν για αυτόν.

Οι περισσότεροι άνθρωποι γίνονται γονείς κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ακόμα όμως αμφιταλαντεύομαι στο τι είναι αυτό που μπορεί να καταστήσει έναν άνθρωπο ικανό στο να επιτελέσει την αναπαραγωγή του είδους του, να δημιουργήσει απογόνους;

Η δουλειά, η ηλικία, το βιολογικό ρολόι;

Σε πολλούς ανθρώπους είναι ένα γεγονός που συμβαίνει τυχαία, δεν το έχουν προγραμματίσει και απλώς προσπαθούν να συμβιβαστούν. Σε άλλους είναι επιλογή και όνειρο ζωής (ίσως αυτή να είναι και η πιο σωστή αιτία, μάλλον είναι) και άλλοι άνθρωποι επίσης δημιουργούν οικογένεια επειδή είναι σύνηθες φαινόμενο , επειδή κάνουν οι περισσότεροι και δε θα ήθελαν να νοιώθουν αποξενωμένοι και αποκομμένοι από το μεγαλύτερο μέρος του κοινωνικού συνόλου. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι καλός γονιός είναι εκείνος που έχει κατανοήσει το μέγεθος της ευθύνης του να είναι κάποιος γονιός, οι περισσότεροι διαπιστώνω ότι δεν το έχουν αντιληφθεί. Και αυτό διότι γονεϊκή ευθύνη σημαίνει προτεραιότητα στον άνθρωπο που επιλέγω να φέρω στον κόσμο, κάτι που πολλοί άνθρωποι φοβούνται επειδή δε θέλουν να στερηθούν την άνεση και τις ενήλικες απολαύσεις.
Το γεγονός είναι ότι οι ετερόφυλοι άνθρωποι εξαιτίας του ‘’φυσιολογικού’’ τους σεξουαλικού προσανατολισμού μπορούν να δημιουργήσουν παιδιά όποτε θελήσουν, ακόμα και μετά από μία τυχαία γνωριμία. Δεν επαρκεί αυτό όμως για μία υγιή διαπαιδαγώγηση στο παιδί, ούτε το μοτίβο της παραδοσιακής οικογένειας, όπως είθισται.

Αλλιώς δε θα βλέπαμε τόσα παιδιά δυστυχισμένα, πληγωμένα, κακοποιημένα, στερημένα πίσω από κλειστές πόρτες φιλήσυχων και ‘’ευτυχισμένων’’ οικογενειών. Η ανωριμότητα, ο εγωκεντρισμός, η αλαζονεία, είναι συναισθήματα βλαπτικά και για το γονιό και ακόμα περισσότερο για το παιδί. Ένα παιδί έχει ανάγκη την αποδοχή, την απόλυτη αγάπη , εκτίμηση ,αγκαλιά, πρέπει να μάθει πώς να σκέφτεται και όχι τι να σκέφτεται. Δε θεωρώ ότι όλα αυτά μπορούν να τα δώσουν όλοι οι άνθρωποι. Και δεν είναι όντως όλοι οι άνθρωποι ικανοί για να γίνουν γονείς.

Στα 23 μου χρόνια γνώρισα υπέροχους ανθρώπους που δεν είχαν παιδιά και αυτό με πίκραινε, διότι σκεφτόμουν πόσο υπέροχοι γονείς θα μπορούσαν να γίνουν, πόση αγάπη θα μπορούσαν να μεταγγίσουν σε ένα παιδί. Και γνώρισα και ανθρώπους που είχαν παιδιά. Και αυτό το γεγονός ήταν επίσης το ίδιο που με πίκραινε.

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Ο φανταστικός φίλος του παιδιού μου
  • Τρίτη, 21 Μάρτιος 2017
  • Από: Ασημίνα Αγγελίδου

Πολύ συχνά στο γραφείο μου ερωτώμαι από τους γονείς αν είναι ανησυχητικό που το παιδί τους έχει φανταστικό φίλο. Μάλιστα, πολλές φορές ο φανταστικός φίλος είναι τόσο πραγματικός...

Κακοποίηση
Μαθαίνοντας τα παιδιά να αντιστέκονται στην βία
  • Δευτέρα, 20 Μάρτιος 2017
  • Από: Μίνα Μπουλέκου

Σχεδόν κάθε μέρα ακούμε στις ειδήσεις παιδιά να πέφτουν θύματα βίας, επιθετικής συμπεριφοράς ή να κακοποιούνται. Η βία είναι ένα φαινόμενο που έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις στην σύγχρονη...

Σημαντικοί Ψυχολόγοι
Τζέντλιν (Eugene Gendlin)
  • Παρασκευή, 17 Μάρτιος 2017
  • Από: Έλλη Γκαλτέμη

Αμερικανός ψυχοθεραπευτής και φιλόσοφος, ο οποίος εισήγαγε τη θεραπευτική προσέγγιση του focusing (διαδικασία εστίασης) που μεταθέτει την προσοχή στο σώμα.Προσωπική ζωή του Eugene...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η φύση του ανθρώπου
φύση του ανθρώπου

Ένας άνθρωπος, τελικά, γεννιέται ή γίνεται κακός; Έχουν ακουστεί άπειρες απόψεις, έχει χυθεί τόσο μελάνι ώστε να απαντηθεί με μία βεβαιότητα ή με ένα τουλάχιστον βασικό συμπέρασμα για ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ένας άνθρωπος γεννιέται ή γίνεται αυτό που είναι; Ένας άνθρωπος είναι τελικά από τη γέννησή του καλός ή κακός ή γίνεται;

Η αρνητική πλευρά της καλοσύνης
καλοσύνη

Η καλοσύνη, εκείνη η αρετή που επιθυμεί το καλό των άλλων και όποιος την κατέχει, προσπαθεί για την ευτυχία των άλλων ανθρώπων. Η καλοσύνη επιθυμεί με κάθε τρόπο να διευκολύνει τους άλλους και χαρακτηρίζεται από την ανιδιοτέλεια και την ανεξικακία. Στις ημέρες μέχρι ποιο βαθμό όμως η καλοσύνη είναι αρετή;

Μοναχικότητα και μοναξιά. Διαφορές και καταπολέμηση της μοναξιάς.
Μοναχικότητα και μοναξιά

Η μοναξιά ουκ ολίγες φορές ταυτίζεται με τη μοναχικότητα, πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι είναι το ίδιο. Στην πραγματικότητα, είναι δύο εντελώς αντίθετες έννοιες, αφού η πρώτη πραγματοποιείται χωρίς τη θέληση του ατόμου και η δεύτερη προϋποθέτει και καθιστά απαραίτητη τη θέληση του ίδιου του ατόμου.

Πώς να αντιμετωπίσω μία απόρριψη;
απόρριψη

Η απόρριψη είναι συναισθηματικά επώδυνη, ακόμα περισσότερο όταν αγαπάμε τον άνθρωπο που μας απορρίπτει. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει μέσα στη φύση μας η ανάγκη για αποδοχή και η ανάγκη σύναψης σχέσεων με τους άλλους ανθρώπους.

Αίσθημα κατωτερότητας και σύγκριση εαυτού με άλλους
Αίσθημα κατωτερότητας

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι κανένας άνθρωπος δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής που να μην ένοιωσε έστω και μία φορά στη ζωή εκείνο το τσίμπημα στην καρδιά που προκαλεί η σύγκριση του εαυτού του  με τους άλλους, όπως και τη δυσφορία που προκύπτει όταν διαπιστώνουμε ότι οι άλλοι υπερτερούν σε σχέση με εμάς.