Η εμπειρία του ατόμου που πάσχει από κρίσεις πανικού είναι, αναμφισβήτητα, πολύ δύσκολη.Πολλές φορές βιώνεται σαν ένα τσουνάμι που παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του, αφήνοντάς τον ανήμπορο να αντιδράσει και να έχει τον έλεγχο της κατάστασης. Όμως δεν πρέπει να αγνοούμε το βάρος εκείνων που συντροφεύουν ένα άτομο με κρίσεις πανικού.

Παρακολουθείτε το σύντροφό σας να ταλαιπωρείται, να δείχνει διαρκώς φοβισμένος για μια επικείμενη κρίση, να αποσύρεται από πολλές δραστηριότητες και υποχρεώσεις. Αναρωτιέστε πώς μπορείτε να βοηθήσετε χωρίς να γίνετε βάρος. Κάποιες φορές νιώθετε συμπόνια, άλλες απογοήτευση για την έλλειψη προόδου ή για την άρνησή του να δεχτεί βοήθεια, ματαίωση για την αδυναμία σας να τον βοηθήσετε, θυμό εξαιτίας συμπεριφορών που δεν καταννοείτε και που περιορίζουν την καθημερινότητά σας, ενοχές για το θυμό σας, άγχος και φόβο για το τί θα ακολουθήσει. Μπορεί να νιώθετε ψυχικά εξουθενωμένοι γιατί επωμίζεστε τα βάρη του σπιτιού (τα έξοδα, τη φροντίδα των παιδιών, το νοικοκυριό). Θλιμμένοι εξαιτίας της απομόνωσής σας από κοινωνικές συναναστροφές.

Παρά τις δυσκολίες στη συσχέτιση και την επικοινωνία με το σύντροφό σας, υπάρχουν τρόποι για βελτίωση των μεταξύ σας σχέσεων. Πρέπει να βρείτε τη χρυσή τομή ανάμεσα στο πότε να είστε υπομονετικοί και πότε να γίνεστε πιο παρεμβατικοί. Όταν ο σύντροφός σας είναι υπό κρίση, δεν μπορείτε να τον πιέσετε, ούτε να τον βγάλετε με το ζόρι από το σπίτι ή να τον πείσετε να μείνετε στο μέρος που δεν αντέχει. Όταν θα είναι πιο ήρεμος όμως, μπορείτε να του ζητήσετε να μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του. Αν ο ίδιος δεν ψάχνει για βοήθεια, επικοινώνηστε την ανησυχία σας. Τον βοηθάτε πραγματικά όταν τον ωθείτε να έρθει αντιμέτωπος με τα προβλήματά του.

Ενημερωθείτε. Σίγουρα είναι δύσκολο να καταννοήσετε το βίωμά του αν δεν έχετε ζήσει κάτι αντίστοιχο, αλλά είστε ένα βήμα πιο κοντά στο να έχετε μια πιο καθαρή ματιά για το τί περνάει ο σύντροφός σας. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο ούτε για τον ίδιο να εξηγήσει πώς νιώθει και να το επικοινωνήσει. Με τη σωστή ενημέρωση θα μπορέσετε να θέσετε το ζήτημα στη σωστή βάση, θα κατανοήσετε τη σοβαρότητά του και θα συνειδητοποιήσετε ότι είναι μια πραγματική συνθήκη και όχι κάτι που επινοεί ο σύντροφός σας.

Μην αποφεύγετε τη συζήτηση επειδή μπορεί να νιώθετε άβολα ή δεν ξέρετε πώς να ανταποκριθείτε. Είναι κάτι που τον απασχολεί οπότε έχει ανάγκη να το μοιραστεί, χωρίς να φοβάται να μιλήσει. Χρειάζεται να νιώσετε έτοιμοι και διαθέσιμοι ώστε ο σύντροφός σας να μπορεί να απευθυνθεί σε εσάς.

Μην προσπαθήσετε να το λύσετε μόνοι σας (χωρίς θεραπευτική βοήθεια). Δε λύνεται απλά με τη συζήτηση, ή με το να είστε μονίμως διαθέσιμοι για εκείνον. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να τον κάνετε να νιώσει ντροπή ή ενοχή, να προσπαθήσει να βρει τρόπους να δείχνει καλά αποφεύγοντας καταστάσεις και κρύβοντας σας γεγονότα ή τέλος, να κουραστείτε και εσείς οι ίδιοι.

Μη γίνεστε επικριτικοί με τις θεραπείες που επιλέγει. Μην αφήσετε τις προσωπικές σας πεποιθήσεις να τον απομακρύνουν από το να δεχτεί επαγγελματική βοήθεια. Μπορεί να διαφωνείτε με το να παίρνει φαρμακευτική αγωγή ή να συζητάει τα προσωπικά του με άλλους σε μια θεραπευτική ομάδα, αλλά αφήστε τον να βρει το δρόμο του και τί του ταιριάζει. Μη δυσανασχετείτε αν τα αποτελέσματα της θεραπείας δεν είναι άμεσα. Χρειάζεται χρόνος και ο καθένας έχει διαφορετική ανταπόκριση.

Μη θεωρήσετε ότι γίνεται χειριστικός. Μπορεί τη μία μέρα να ανταπεξέρχεται στην έξοδό σας και την επόμενη να φοβάται να βγει από το σπίτι. Θυμώνετε με την παράλογη συμπεριφορά του. Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι παράλογος είναι ο φόβος του και αφορά το φόβο επικείμενης κρίσης, όχι το ερέθισμα που του προκαλεί τις κρίσεις. Μην ψάχνετε για ενόχους. Κανείς δεν επιλέγει συνειδητά να αισθάνεται φόβο.

Μην θεωρήσετε ότι είναι αδύναμος. Δεν είναι εύκολο να ζει σε έναν κόσμο γεμάτο απειλές, δίνοντας τη δική του μάχη με τις φοβίες του. Ενθαρρύνετέ τον σχολιάζοντας τη γενναιότητά του ακόμα και όταν κάνει μικρά βήματα. Είναι σημαντικό να ενισχύετε την υγιή συμπεριφορά του, να τον στηρίζετε στην προσπάθειά του, έστω και αν έχει κάνει ένα πολύ μικρό-για σας- βήμα, και να μην εστιάζετε στους φόβους, την αποφυγή του, την ανημπόρια του.

Χρειάζεται ισορροπία στη φροντίδα που δίνετε στον εαυτό σας και στο σύντροφό σας.

Μη γίνεστε υπερπροστατευτικοί.

Δε βοηθάτε αλλά τον ενθαρρύνετε να αποφεύγει γεγονότα και αγχογόνες καταστάσεις, μένοντας προσκολλημένος σε εσάς. Έτσι ναι μεν έχετε και οι δύο οφέλη, αλλά διαιωνίζετε μια προβληματική κατάσταση, με λάθους τρόπους συσχέτισης. Ο σύντροφός σας ασυνείδητα απολαμβάνει να λαμβάνει φροντίδα από εσάς παραμένοντας «άρρωστος» αλλά είναι παράλληλα και εξαρτημένος από εσάς. Εσείς αποκτάτε υπόσταση και ισχύ μέσω του ρόλου του φροντιστή αλλά ξεχνάτε να φροντίσετε τον εαυτό σας. Αντί να γίνεστε υπερπροστατευτικοί, να είστε υποστηρικτικοί. Πιστέψτε στην ικανότητα του να αντιμετωπίσει τις κρίσεις του. Δώστε του την ευκαιρία να νιώσει ανεξάρτητος και αυτάρκης.

Φρόντιστε τον εαυτό σας

Μπορεί να θεωρείτε βοηθητικό να αφοσιωθείτε στις ανάγκες του συντρόφου σας, όμως δεν είναι εγωιστικό να δώσετε έμφαση στις δικές σας ανάγκες, αναπτύσσοντας έναν υγιή εγωισμό- όχι ναρκισσισμό- προς τον άλλο. Για να μειώσετε το ψυχικό σας βάρος οφείλετε να βάλετε όρια στη διαθεσιμότητά σας, να  πάρετε χρόνο για τις δικές σας ανάγκες. Βάζοντας όρια ξεκαθαρίζετε ότι είστε εκεί για τον άλλο αλλά δεν είστε διατεθειμένοι να αγνοείτε τις ανάγκες σας. Έτσι μπορείτε να είστε εκεί για να βοηθήσετε πραγματικά το σύντροφό σας, χωρίς υποβόσκοντα συναισθήματα απογοήτευσης, θυμού ή χωρίς την αίσθηση ότι σας έχει ρουφήξει όλη την ενέργεια.

Γίνεστε υποστηρικτικοί με το να έχετε χόμπυ, κοινωνικές δραστηριότητες, με το να προσέχετε τον εαυτό σας, τη διατροφή σας, με το να απευθυνθείτε σε μια θεραπευτική ομάδα με άτομα με αντίστοιχη εμπειρία. Αλλιώς επαναλαμβάνετε προβληματικούς τρόπους συσχέτισης του παρελθόντος σας, όπου μάθατε ότι για να λάβετε αγάπη πρέπει να αποδείξετε ότι την αξίζετε ή ότι οι ανάγκες του άλλου υπερτερούν, εις βάρος των δικών σας αναγκών.

Συγγραφή Άρθρου

Αγγελική Κουτελιά

koutelia aggelikiΜεταπτυχιακές σπουδές Κλινικής Ψυχολογίας στο Leiden University. Ειδίκευση στη Γνωσιακή Αναλυτική Ψυχοθεραπεία (CAT)

Διεύθυνση: Ζαϊμη 31, Εξάρχεια, Αθήνα
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Όταν ο θεραπευτής φεύγει για διακοπές
ψυχοθεραπευτής

Οι διακοπές είναι απαραίτητες και για τους δύο, θεραπευτή και θεραπευόμενο, και όχι μόνο για να φορτίσουν τις μπαταρίες τους. Τα εκλυόμενα από τη διακοπή της θεραπείας συναισθήματα είναι ένα πολύτιμο υλικό προς διερεύνηση και αξιοποίηση. Κάθε αντίδραση είναι διαφορετική και αλληλένδετη με τη θεραπευτική σχέση.

Άμβλωση: «έγκλημα και τιμωρία»

Το δικαίωμα στην άμβλωση αποτελεί ένα ακανθώδες ζήτημα, που προσεγγίζεται ποικιλοτρόπως από χώρα σε χώρα. Ενώ στην Πολωνία χιλιάδες μαυροφορεμένες γυναίκες διαδήλωσαν εναντίον της ολικής απαγόρευσης της άμβλωσης, στην Ελλάδα αποτελεί εδώ και χρόνια αναγνωρισμένο δικαίωμα.

Ζώντας στα όρια: Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας
Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας

Άτομα με οριακή διαταραχή προσωπικότητας περιγράφουν τον ψυχισμό τους σαν μια διαρκή ταλάντευση από το απόλυτο κενό στην έκρηξη συναισθημάτων και σκέψεων. Ζουν στα όρια, ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη ψύχωση. Όλα βιώνονται στον υπέρτατο βαθμό, δεν υπάρχουν ήπιες καταστάσεις και διαρκώς εναλλάσσονται. Η αστάθεια διατρέχει όλες τις πτυχές της ζωής τους: τη συμπεριφορά τους, την εικόνα του εαυτού τους, τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, τα συναισθήματά τους.

Πένθος και Γιορτές

Η περίοδος των Χριστουγέννων πολλές φορές προκαλεί μελαγχολικά συναισθήματα, τα οποία εντείνονται με την απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου. Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας  συχνά καλύπτουν το αίσθημα κενού και τον πόνο που βιώνουμε κάνοντας πιο ανεκτή την απώλεια, αλλά δυσκολεύοντας την επεξεργασία και τελικά την αποδοχή της.

Τα λούτρινα αρκουδάκια της ενήλικης ζωής

Το τυχερό φουλάρι που θα φορέσουμε στη συνέντευξη για δουλειά. Η φωτογραφία των παιδιών στο πορτοφόλι μας. Το μενταγιόν που δεν αποχωριζόμαστε. Η γαμήλια πρόσκληση στο έπιπλο της κρεβατοκάμαρας. Τα παραπάνω αποτελούν παραδείγματα μεταβατικών αντικειμένων των ενηλίκων-τα αντίστοιχα λούτρινα αρκουδάκια της παιδικής ηλικίας- και λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.