Τα παιδιά με ιδιαιτερότητες χρειάζονται την αποδοχή όλων, ξεκινώντας από την ίδια την οικογένεια. Η οικογένεια πρέπει να ξεπεράσει τα συναισθήματα που νιώθει όπως ενοχή, απελπισία, θυμός, ντροπή κατά την γέννηση του παιδιού. Όσο γρηγορότερα απαλλαγεί από αυτά τα συναισθήματα τόσο πιο γρήγορα θα βοηθήσει το παιδί της.

Η οικογένεια πρέπει να υιοθετήσει μία σταθερή συμπεριφορά απέναντι στο παιδί και να την προσαρμόσει ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού, η κάθε υπερπροστατευτική συμπεριφορά δεν βοηθάει.

Όταν ερχόμαστε σε επαφή με παιδιά με ιδιαιτερότητες πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας και να συμπεριφερόμαστε όπως θα συμπεριφερόμασταν συνήθως. Δεν πρέπει να υιοθετούμε άλλους τρόπους συμπεριφοράς, να αλλάζουμε την φωνή μας ή να σκύβουμε, να χτυπάμε το χέρι μας στην πλάτη τους δείχνοντας συμπόνια. Η αυτόκλητη βοήθεια δεν είναι βοήθεια γι? αυτά τα παιδιά.

Πρέπει να χρησιμοποιούμε το ίδιο επίπεδο λέξεων και εκφράσεων με το δικό του και όταν δεν καταλάβουμε κάτι που είπε πρέπει να τον ρωτήσουμε να το επαναλάβει με άλλο τρόπο.

Όσο αφορά την κοινωνία, θα πρέπει να δημιουργήσει ανά κατοίκους τα ανάλογα σχολεία ειδικής αγωγής και εκπαιδευτήρια. Τα παιδιά πρέπει να καλλιεργήσουν τις δεξιότητές τους, να δημιουργήσουν διαπροσωπικές σχέσεις και να κοινωνικοποιηθούν. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αισθάνονται παραγωγικά, χρήσιμα και θα βελτιώνεται η αυτοεκτίμησή τους.

Τα παιδιά επίσης, χρειάζονται το παιχνίδι και τις αθλητικές δραστηριότητες. Στη βρεφική ηλικία, το παιχνίδι βοηθάει το παιδί να αποκτήσει τον έλεγχο του σώματός του. Παίζοντας, ένα παιδί μαθαίνει, πειραματίζεται, ευχαριστιέται, απογοητεύεται και τέλος εξωτερικεύει τα συναισθήματά του.

Με τις αθλητικές δραστηριότητες το παιδί απελευθερώνει ενέργεια, αναπτύσσει την φαντασία του, γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του και βιώνει με το σώμα του τον χώρο. Μέσω της άθλησης το παιδί ευεργετείται σε ορθοπεδικό και νευρολογικό επίπεδο, από την προσπάθεια συντονισμού των κινήσεών του.

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο φανταστικός φίλος του παιδιού μου
φανταστικός φίλος παιδιού

Πολύ συχνά στο γραφείο μου ερωτώμαι από τους γονείς αν είναι ανησυχητικό που το παιδί τους έχει φανταστικό φίλο. Μάλιστα, πολλές φορές ο φανταστικός φίλος είναι τόσο πραγματικός που έχει όνομα και παίζει μαζί του ή συνομιλεί.

Ειδική Αγωγή
Ειδική Αγωγή

Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε, τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει - Maria Montessori

Ειδική αγωγή σημαίνει την ειδικά σχεδιασμένη εκπαίδευση που ικανοποιεί τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών με μειονεξίες.

Αϋπνία και πως αντιμετωπίζεται
αυπνία

Ο ύπνος έχει πολλά ωφελήματα ξεκινώντας από την βελτίωση της μνήμης. Καθόλη τη διάρκεια της ημέρας συλλέγονται πληροφορίες και κατά τη διάρκεια του ύπνου αυτές οι πληροφορίες ταξινομούνται ανάλογα με την σοβαρότητά τους. Ο ύπνος συμβάλλει στην ανάπλαση και αναζωογόνηση οργάνων του σώματος και ιδιαίτερα της σεροτονίνης όπου συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάθλιψη.

Αίσθημα Κατωτερότητας

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας δημιουργείται πολύ νωρίς, στην παιδική ηλικία. Σε ατή τη περίοδο βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια των «σημαντικών», δικών μας ανθρώπων όπως οι γονείς μας αλλά και πρόσωπα του περιβάλλοντος μας όπως ο παππούς και η γιαγιά μας. Αν μεγαλώσαμε σε ένα αδιάφορο και απαξιωτικό περιβάλλον και ακούγαμε συνεχώς αρνητικά σχόλια για τον εαυτό μας πολύ πιθανό να έχουμε συναισθήματα κατωτερότητας.

Σύνδρομο κακοποιημένου παιδιού

Το σύνδρομο του κακοποιημένου παιδιού αναφέρεται στη σωματική κακοποίηση ενός παιδιού από κάποιον ενήλικα. Συχνά φαίνεται ότι ο τραυματισμός ήταν τυχαίος.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.