Σχετικά άρθρα x

 

Είχα ένα τεράστιο, ανεξήγητο άγχος. Προσπαθούσα για χρόνια να γίνω μητέρα, και τώρα, μετά από πολλές προσπάθειες επιτέλους τα κατάφερα να μείνω έγκυος! Αλλά αντί να χαρώ, πλημμύρισε ξαφνικά η ζωή μου από άγχος! Η ζωή μου και ο ύπνος μου έγινε ένα μαρτύριο… Υπέφερα γιατί ανησυχούσα συνεχώς μήπως πάει κάτι στραβά με την εγκυμοσύνη μου.

Μήπως το παιδί μου έχει κάποιο πρόβλημα, μήπως κάτι δεν πάει καλά με την γέννα… Τελικά, πριν λίγες μέρες απέβαλα. Παραδόξως, αν και περίμενα να τα βάψω μαύρα, το πήρα το πράγμα πολύ ψύχραιμα! Είπα πως αυτό ήταν να συμβεί και άρχισα να το δέχομαι. Όμως, πάλι άρχισα τα βράδια να μην μπορώ να κοιμηθώ, να κλαίω στα καλά καθούμενα, αν και πήγα διακοπές με τον άντρα μου, δεν μπορούσα να χαλαρώσω και να περάσω καλά…


Βλέπω την κοπέλα εδώ και λίγο καιρό θεραπευτικά.
Αν και η ζωή της είναι εξωτερικά εύρυθμη κι ελέγξιμη, χωρίς δυσχέρειες, αν και δεν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι σύγκρουσης  για ορατά και άμεσα ανιχνεύσιμα προβλήματα, αν και όλα στην ζωή του ζευγαριού «πάνε καλά»,  όμως και τα δυο μέλη του ζευγαριού έχουν υπερβολικό άγχος.

Ο ένας –ο σύζυγος- το ρυθμίζει το άγχος του καταφεύγοντας σε καταναγκαστικές συμπεριφορές (π.χ. συχνή κι εμμονική καθαριότητα του σπιτιού, εκρήξεις οργής με αίτημα την εκφορά παραπόνων και αυτοδικαίωσης έναντι της συντρόφου του).

Η άλλη, δημιουργώντας τεχνητές συνθήκες ελέγχου της απρόβλεπτης ζωής της παράγοντας συνεχώς αυτοκαταστροφικές σκέψεις με ζοφερό σενάριο και προοπτική.

Το άγχος πάντα είναι το αποτέλεσμα μιας βαθιάς, αθέατης κι ανεπίλυτης ψυχικής σύγκρουσης. Σύγκρουσης συνήθως ανάμεσα στην συνειδητή και την μη αποδεκτή από το συνειδητό (ασυνείδητη) επιθυμία. Μια επιθυμία που, ενώ έχει μεγάλη ένταση κι επιτακτικά αιτήματα, δεν γίνεται αντιληπτή, ούτε υλοποιείται, αφού η φύση της δεν είναι συμβατή με τους αποδεκτούς στόχους, με τα ηθικά κριτήρια, και την επίσημα αποδεκτή αυτοεικόνα της προσωπικότητας του ατόμου.

Στην περίπτωση της κοπέλας αυτή, αν και η συνειδητή της επιθυμία είναι να κάνει παιδί, ο ασυνείδητος φόβος να γίνει μητέρα –φόβος που είναι ανεπεξέργαστος επειδή παραπέμπει σε ανέγγιχτα ακόμη και επίφοβα τραύματα της παιδικής της ηλικίας- ζητάει επίμονα κι αποφασιστικά να ακυρώσει την συνειδητή της επιλογή, του να φέρει δηλαδή στον κόσμο το παιδί της. Η σύγκρουση αυτή ανάμεσα στις δύο αντιφατικές επιθυμίες, για να μην γίνει ορατή από τον ψυχισμό, παραμένει ανεπίγνωστη.

Επειδή όμως παραμένει αθέατη, αναγκαστικά μεταμφιέζεται σε ενοχλητικά συμπτώματα (γενικευμένο άγχος, αυτοκαταστροφικές σκέψεις, αϋπνίες) προκειμένου να ταρακουνήσει το άτομο από τον λήθαργο του, για να αποφασίσει να δει τι γίνεται μέσα του. Όσο η κοπέλα αποφεύγει να αντιμετωπίσει την εσωτερική της σύγκρουση τόσο αυτή της επιβάλλεται με την μορφή εντεινόμενου άγχους, που τελικά παίρνοντας τα ηνία της επιθυμίας, καταργεί την αμφιθυμία επιβάλλοντας την λύση της αποβολής του εμβρύου.

Ενός εμβρύου που -παραδόξως- σύμφωνα με την ομόφωνη διάγνωση των γιατρών είναι εντελώς υγιές. Χωρίς οργανικές ανωμαλίες που συνήθως ερμηνεύουν την μεγάλη πλειοψηφία των αποβολών κι έμμεσα απενοχοποιούν την μητέρα από την ασυνείδητή της συμβολή στον θάνατο του εμβρύου.

Ο φόβος να αγγίξει κανείς τις παιδικές του πληγές, αντιμετωπίζοντας κατ ανάγκην τις ψυχικές του συγκρούσεις ως έναυσμα γνωριμίας με έναν βαθιά ευάλωτο εαυτό, συχνά κυριαρχεί κι επιβάλλεται έναντι της συνειδητής θέλησης για ίαση, για ένα αυτογνωστικό προχώρημα στην πιο ενήλικη διαχείριση του παρελθόντος και των τραυμάτων που εκκρεμούν σ’ αυτό.

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Ψυχαναγκαστική διαταραχή
Οι “παράνομες” σκέψεις που γίνονται εμμονές
  • Πέμπτη, 26 Μάιος 2016
  • Από: Άννα Αλβανού

Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως σχεδόν όλοι κάνουμε σκέψεις εμμονικού χαρακτήρα. Σκέψεις με συνήθως παράνομο ή απαγορευμένο περιεχόμενο τις οποίες προσπαθούμε να αποτινάξουμε είτε αποφεύγοντάς τις...

Ψυχοθεραπεία, Συμβουλευτική
Η ύπνωση στην υπηρεσία της υγείας και της μάθησης
  • Σάββατο, 30 Ιανουάριος 2016
  • Από: 

Σας έχει συμβεί να έχετε αποφασίσει να αλλάξετε μια συμπεριφορά που σας ενοχλεί, είτε αυτό είναι να σταματήσετε το κάπνισμα,είτε να χάσετε βάρος αλλά να μην το κατορθώνετε;Και βεβαίως αναρωτιέστε...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Όταν το ελατήριο πιέζεται μαζεύει δύναμη

Από τότε που ήμουν πολύ μικρό παιδί θυμάμαι τη μάνα μου να με θεωρεί πολύ όμορφο. Θαύμαζε την εξωτερική μου ομορφιά και ήταν περήφανη που έχει ένα όμορφο αγόρι. Αντίθετα, διαλαλούσε σε μένα και στις φίλες της, πως, επειδή, όπως κι εκείνη, δεν ήμουν καθόλου καλός στην αριθμητική κι αργότερα στα μαθηματικά, δεν ήμουν έξυπνος. Πίστευε και μου το έλεγε συχνά πως ήμουν κατά την γνώμη της ένα μέτριο μυαλό που φιλότιμα προσπαθεί, αν και δεν μπορεί πολλά…

Η συμβολική εκδραμάτιση ως εργαλείο υπέρβασης του φόβου και της επιθυμίας
συμβολική εκδραμάτιση

Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματική συνταγή για την αποτυχία του αιτήματος της αυτοπραγμάτωσης από την μεθοδική αλλά ανεπαίσθητη καλλιέργεια της ενοχικής στάσης. Της ενοχικής στάσης που πατάει πάνω σε ηθικίστικες εντολές, οι οποίες εγγυώνται μια άνυδρη και χωρίς προοπτική ανάκαμψης ορθοπραξία.

Πως να βοηθήσω το παιδί μου;

Κυρίως οι γονείς με ρωτάνε συχνά στο γραφείο: «Πώς να συμπεριφερθώ στο παιδί μου για να μπορέσω να το βοηθήσω;».
Η απάντηση είναι: Να θέλεις το παιδί σου! Γιατί αν το θες, θα του το δείχνεις. Κι αν του το δείχνεις, εκείνο θα το ξέρει.
Θα χει τον αέρα της αυταξίας του σημαντικού, την γεύση και την δύναμη του -από τον πιο σημαντικό της ζωής του- επιθυμητού.

Άσε τους γονείς σου να γίνουν επιτέλους... γονείς!

Πως να βοηθήσεις αν πρώτα δεν βοηθηθείς ο ίδιος; Αν δεν γίνεις παιδί, πως να μεγαλώσεις; Αν δεν δεις καθαρά τα πράγματα, πως να μην έχεις αποκλειστικό κίνητρο της "αγαθοεργίας" σου την ενοχή...;
Συχνά σ’ ακούω να μου λες ή να το υπονοείς στις συνεδρίες: «Μα πως ν’ αφήσω τους γονείς μου αβοήθητους…!;», εννοώντας πως νιώθεις ένοχος επειδή θέλεις να ζήσεις ανεξάρτητα από τις δικές τους επιταγές ζωής κι ευτυχίας, προτροπές και κατευθύνσεις.

Το τέλος του Νόμου και η απόγνωση της χώρις όρια απόλαυσης

Θυμάμαι, αρχικά ως παιδί κι αργότερα ως έφηβος, να βγαίνω από μαγαζιά, ψιλικατζίδικα, περίπτερα, βιβλιοθήκες, κρατώντας στα χέρια μου, σε μια τσάντα, ή στις τσέπες μου κάποιο κλεμμένο αντικείμενο. Ένα περιοδικό, ένα βιβλίο, ένα παιχνίδι, ή κάτι άλλο.
Πάντα κάτι που δεν το είχα άμεση ανάγκη. Κάτι που δεν μου έλειπαν τα χρήματα που χρειαζόμουν για να το αγοράσω, όμως δεν ήθελα να τα ζητήσω. Δεν ήθελα να πληρώσω γι αυτό. Θυμάμαι που έκλεβα χρήματα κι από την τσέπη του παντελονιού του πατέρα μου.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.