φόβος αποτυχίας

Πώς μπορεί ο φόβος της αποτυχίας να σχετίζεται με την αγάπη για τον εαυτό μας; Μήπως όμως πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας καλύτερα την ερώτηση: Πώς μπορεί να ζητάμε από τον εαυτό μας να διαχειρίζεται τους φόβους του και να πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει, αν δεν πιστεύει στον εαυτό του και αν δεν τον αγαπά;

Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με φοβογόνες καταστάσεις, με αγχογόνες καταστάσεις, με χαρούμενες και με δυσάρεστες καταστάσεις οι οποίες πολύ συχνά μας κάνουν να αμφισβητούμε την ικανότητά μας να διαχειριζόμαστε τα γεγονότα και μας προκαλούν ένα αίσθημα αναστάτωσης και γενίκευσης της ανησυχίας μας.

Ο φόβος της αποτυχίας και το σχετικό άγχος που δημιουργείται συχνά μας προκαλούν μία αντίσταση να δοκιμάσουμε νέα πράγματα, μας κάνουν να εστιάζουμε στα αρνητικά σενάρια και να κάνουμε επιλογές με τις οποίες νιώθουμε πιο σίγουροι, πιο ασφαλείς. Συχνά όμως αυτές οι επιλογές είναι λανθασμένες.

Αιτίες φόβου αποτυχίας

Οι αιτίες για τον φόβο της αποτυχίας πρέπει να αναζητηθούν σε τραυματικά γεγονότα, σε οδυνηρά γεγονότα όπως είναι η απώλεια ή ένα πένθος, στην οικογένεια και σε επικριτικούς γονείς, οι οποίοι εστίαζαν στις ατέλειές μας και δεν είχαν μάθει να μας επιβραβεύουν. Ο φόβος της αποτυχίας θα μπορούσε να σχετιστεί επίσης με επεισόδια bullying, με μία μόνιμη ανάγκη μας να αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε κάτι. Η ανάγκη μας όμως είναι τόσο μεγάλη που συχνά ξεκινάει έναν φαύλο κύκλο, μέσα στον οποίο χανόμαστε σε σκέψεις, σε φόβους, στην τελειοθηρία, στον φόβο της αποτυχίας , της κριτικής και της απόρριψης.

Εάν με αγαπούσα λοιπόν πραγματικά, πώς θα συμπεριφερόμουν;

Θα ένιωθα αυτοπεποίθηση, θα ένιωθα ότι δεν ακυρώνω μόνιμα τον εαυτό μου και τις επιλογές μου, θα ένιωθα μία δύναμη να διαχειριστώ καταστάσεις, δεν θα ένιωθα συνέχεια φόβο και αδυναμία, δεν θα ένιωθα να εξαρτώμαι από τους άλλους, δεν θα παραγνώριζα τα θετικά μου, δεν θα με τιμωρούσα μόνιμα και δεν θα εστίαζα με μία επιλεκτική προσοχή στα αρνητικά και στα λάθη μου.

Όλοι οι άνθρωποι φοβόμαστε την αποτυχία... Ίσως γιατί πίσω από τον φόβο της αποτυχίας κρύβεται και ο φόβος της απόρριψης, ο φόβος της μοναξιάς, η κριτική των άλλων.

Αντικειμενικά όμως δεν μπορούμε να πετυχαίνουμε σε όλα, ούτε και να τα κάνουμε όλα τέλεια. Και όμως πολλοί άνθρωποι αρνούνται να δοκιμάσουν μία καινούργια δραστηριότητα, μία καινούργια σχέση, ένα καινούργιο φλερτ, αρνούνται να στείλουν ένα βιογραφικό στη σκέψη ότι θα απογοητευτούν, με την βεβαιότητα ότι θα αποτύχουν, με την βεβαιότητα ότι είναι «λίγοι», με την βεβαιότητα ότι δεν πληρούν τα κριτήρια, με την βεβαιότητα ότι κανένας δεν θα τους δώσει αξία και δεν θα τους επιλέξει.

«Εάν δεν αγαπώ τον εαυτό μου πώς περιμένω όμως να με αγαπήσουν οι άλλοι, εάν δεν δώσω αξία εγώ στον εαυτό μου πώς περιμένω να μου δώσουν οι άλλοι, εάν δεν πιστέψω εγώ σε μένα πώς θα πιστέψουν οι άλλοι . .»;

Εάν με αγαπούσα λοιπόν πραγματικά πώς  θα βελτιώνονταν οι διαχειρίσεις μου;

Νομίζω πως αγαπώντας εμένα, θα χειριζόμουνα καλύτερα το άγχος μου και τον κακό μου εαυτό. Θα μπορούσα να βλέπω με πιο θετική διάθεση το μέλλον και δεν θα άφηνα τον εαυτό μου έρμαιο των φοβιών μου. Και δεν θα παραγνώριζα τα θετικά μου..

Ξέρετε, οι άνθρωποι συνήθως εστιάζουμε στα λάθη μας και όχι στα θετικά ή στις καλές μας μέρες. Αυτό έχει σαν συνέπεια να μεγιστοποιούμε τις κακές μας διαχειρίσεις, να καταστροφοποιούμε και να περιμένουμε μόνιμα την επιβεβαίωση από τους άλλους, να θυμόμαστε την επικριτική στάση του προϊσταμένου μας, τον καυγά με τον σύντροφό μας, την αύξηση του βάρους μας, το παιδί μας που δεν μας άφησε να κοιμηθούμε για μια ακόμα φορά, την κακή μας διάθεση, την κλήση που βρήκαμε στο αυτοκίνητό μας.

Αλήθεια όμως, δεν υπήρχαν θετικές στιγμές αυτές τις μέρες; Δεν υπήρχε ένα περιστατικό που το διαχειριστήκαμε ολοκληρωμένα, δεν υπήρχε όμορφη στιγμή με το σύντροφό μας, δεν υπήρχε νύχτα που να κοιμηθήκαμε περισσότερες ώρες,, δεν υπήρχε μέρα που να μας άρεσε ο εαυτός μας;

Εικόνες και ιδέες αναξιότητας… Ανάγκη τελειοθηρίας… Κανένα δικαίωμα για λάθη; Ανάγκη ελέγχου.. Ανάγκη να εξαρτόμαστε από τους άλλους.. Ανάγκη να ψάχνουμε τα αναπάντητα γιατί.. Ανάγκη να μηρυκάζουμε και να προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα πάντα..

Μήπως λοιπόν για αλλαγή να πιστέψουμε λίγο σε εμάς ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε; Μήπως να δούμε λίγο το ποτήρι μισογεμάτο  αντί για μόνιμα μισοάδειο; Μήπως να αισιοδοξήσουμε ότι αξίζουμε και ότι μπορούμε...;  

Μήπως να αντιμετωπίσουμε τον φόβο μας κατάματα;

Και αν νιώθετε ότι δεν μπορείτε, μην φοβηθείτε να ζητήσετε βοήθεια. Γιατί η ζωή έχει αξία και πρέπει να την απολαμβάνουμε!

 

Διαβάστε ακόμη το άρθρο της Ψυχολόγου, Ε.Σολταρίδου: Η εικόνα για τον εαυτό μας όπλο στην μάχη της κατάθλιψης 

Συγγραφή Άρθρου

Σολταρίδου Ελένη - Ψυχολόγος

Σολταρίδου Ελένη: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος, Msc, με γραφείο σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Έχει αποφοιτήσει με άριστα από το τμήμα Ψυχολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου και έχει ολοκληρώσει με επιτυχία το Μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Πειραιά στο γνωστικό αντικείμενο της Διοίκησης Υγείας. Υποψήφια διδάκτωρ Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Εξειδίκευση στη Διαχείριση Αγχωδών Διαταραχών και στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία.

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

10 ερωτήσεις & απαντήσεις για το θυμό

Ερώτηση 1: Τι είναι ο θυμός;

Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα. Μία συναισθηματική κατάσταση, την οποία συχνά μπαίνουμε στη διαδικασία να προσπαθήσουμε να καταπιέσουμε.. Αυτό έχει σαν συνέπεια να λειτουργεί συσσωρευτικά και να είναι αδύνατο σε κάποιον να τον ελέγξει.

Ψυχοσωματικά συμπτώματα & Πρακτικές Συμβουλές διαχείρισης άγχους
Ψυχοσωματικά συμπτώματα

Το άγχος είναι ένας ύπουλος εχθρός μας. Για τον εγκέφαλό μας είναι μία απειλή την οποία πρέπει να διαχειριστεί και γι’ αυτό το λόγο το άγχος οδηγεί σε υπερδιέγερση του οργανισμού μας και αύξηση της κορτιζόλης.

Συνήθως η αφορμή για την εκδήλωση ενός ψυχοσωματικού συμπτώματος είναι ένα αθώο γεγονός. Ένα γεγονός που απλά λειτουργεί σαν πυροδοτικός μηχανισμός μέσα μας για να ξεσπάσουν συσσωρευμένες αντιδράσεις ετών.

Μήπως χρειάζομαι ψυχοθεραπεία; Δέκα απλές ερωτήσεις και απαντήσεις.
ψυχοθεραπεία

1) Ερώτηση: Γιατί μου λένε όλοι ότι χρειάζομαι ψυχοθεραπεία και εγώ δεν το καταλαβαίνω;

Η αλήθεια είναι ότι συχνά είμαστε σε άρνηση όταν αντιμετωπίζουμε δύσκολες καταστάσεις και προσπαθούμε να βρούμε τη λύση μόνοι μας, με άμεση συνέπεια να καταπονούμε πολύ τον εαυτό μας, να κατακλυζόμαστε από σκέψεις και να νιώθουμε πολύ κουρασμένοι. Εάν όμως σας λένε το ίδιοι πολλοί άνθρωποι, μήπως σημαίνει ότι βλέπουν κάτι που μπορεί να αρνείστε να δείτε;

Πετυχαίνοντας την ουσιαστική επικοινωνία μέσα σε μία σχέση
ουσιαστική επικοινωνία

Επικοινωνώ… Μιλάω..; Ακούω..; Μιλάω και ακούω..; Μιλάω αφού ακούσω..; Και τι γίνεται αν σε μία σχέση νιώθω ότι ο σύντροφός μου δεν με ακούει ή απλά κουράστηκα να μιλάω..;
Η αλήθεια είναι ότι σε μία σχέση υπάρχουν κάποιοι βασικοί πυλώνες για να διαρκέσει περισσότερο, για να είναι ουσιαστική και ποιοτική, για να μας βοηθήσει να είμαστε ευτυχισμένοι.

Οι δύσκολες στιγμές της μητρότητας
μητρότητα

«Πολλές φορές ένιωθα να πέφτω και να νιώθω ότι δεν μπορώ να το κάνω όλο αυτό. Είναι η ίδια αρνητική συμπεριφορά που έχω και στο γήπεδο ορισμένες φορές. Μάλλον αυτή είμαι εγώ... Κανείς δεν μιλάει για τις δυσκολίες  της μητρότητας, την πίεση που αισθάνεσαι, την απίστευτη απογοήτευση που νιώθεις κάθε φορά που ακούς το μωρό να κλαίει.

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.