ανείπωτα σχέσεις

Μπορείς να φανταστείς έναν κόσμο που όλοι λέμε αυτό που θέλουμε και εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε; Έναν κόσμο που δεν υπάρχει ανείπωτο, που όλα λέγονται στο εδώ και τώρα, έναν κόσμο με συναισθήματα;
Ο τρόπος που ζούμε έχει δημιουργήσει δύο διαστάσεις, μία μέσα μας και μία έξω μας...

Ξυπνάμε το πρωί και μαζί με τον κόσμο που αντικρύζουμε, τους αγαπημένους μας ανθρώπους, την δουλειά μας, το σπίτι μας, όλα όσα έχουμε να κάνουμε και να διαχειριστούμε, ξυπνάει κι ενας άλλος κόσμος, αυτός που υπάρχει μέσα μας. Ο εσωτερικός μας κόσμος αποτελείται από τις σκέψεις μας, όσα νιώθουμε γι' αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, όσα θυμόμαστε, όσα φανταζόμαστε, όσα σκεφτόμαστε για μας τους ίδιους και όσα νιώθουμε για τον εαυτό μας και για τους άλλους.

Υπάρχει μία σχέση με όσα συμβαίνουν έξω και μία σχέση με όσα συμβαίνουν μέσα. Ίσως για κάποιους η σχέση αυτή να είναι άρρηκτη, αυτοί οι δύο κόσμοι να είναι ενωμένοι. Είναι κάτι που έχουμε την ικανότητα να κάνουμε.

Όμως δυστυχώς οι περισσότεροι έχουμε μάθει να εστιάζουμε σε όσα συμβαίνουν έξω. Πολύ λίγοι από μας κοιτάμε μέσα μας καλά, μένουμε να δούμε τι μας συμβαίνει και πως νιώθουμε...

Μας ρωτάνε "Τι κάνεις"; και απαντάμε μηχανικά "Καλά”.

Ποια πραγματικά όμως είναι η απάντηση;

Μπορώ να σκεφτώ πολλές απαντήσεις σε αυτήν την ερώτηση και ανάλογα τη στιγμή της μέρας και τη στιγμή της ζωής μου η απάντηση αυτή αλλάζει. Έχουμε τόσα συναισθήματα μέσα μας, έχουμε έναν όλοκληρο κόσμο από λεπτές αισθήσεις και διαφορετικές υφές και χρώματα... και πόσο λίγο τα κοιτάμε...

Συναντάμε κάποιον και δεν τον αγγίζουμε, χαιρόμαστε και δεν γελάμε με όλο μας το σώμα και την ψυχή, πονάμε και συγκρατούμαστε να μην φανούμε ευάλωτοι...

Τελικά γνωρίζουμε τι γίνεται μέσα μας και τι γίνεται μέσα στους άλλους;

Σχεδόν όλοι συζητάμε για τις σχέσεις και τα προβλήματα αυτού του κόσμου, θεωρητικά, χωρίς να βάζουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτόν. Έχουμε άποψη για τον τρόπο που σχετιζόμαστε, για το πως φαινόμαστε και συχνά δεν έχουμε εικόνα του πως πραγματικά είμαστε και τι έχουμε ανάγκη.

Μαθαίνουμε από μικροί να προσέχουμε, να φαινόμαστε δυνατοί, πολλοί από μας μαθαίνουμε να μην κλαίμε μπροστά σε άλλους, ή να μην γινόμαστε βάρος κι ετσι αλλοιώνουμε τον εαυτό μας και την πραγματική σχέση με τους άλλους και φτιάχνουμε μία άλλη πραγματικότητα που δεν είμαστε εμείς ολόκληροι πια.

Είμαστε διατεθειμένοι να ακούσουμε πραγματικά τον άλλον;

Παράλληλα με το να ακούμε καλά τον εαυτό μας και ίσως να καταφέρνουμε να τον εκφράζουμε, αναπτύσσεται και η ικανότητα μας να ακούμε καλά και να αντέχουμε αυτά που ο άλλος εκφράζει.

Συχνά όχι μόνο δεν εκφράζουμε τον εαυτό μας αλλά ακόμα κι όταν κάποιος εκφράσει κάτι βαθύτερο δεν αντέχουμε να τον ακούσουμε. Αυτή η μη ακοή του άλλου παίρνει πολλές μορφές. Μπορεί να έχει τη μορφή της συμβουλής, του καθησυχασμού, ή της παρηγοριάς, ή ακόμα και της αδιαφορίας. Πολλοί από μας δεν αντέχουμε να ακούσουμε πραγματικά τον άλλον, να μείνουμε μαζί του σε αυτό που βιώνει. Νιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι, να του βρούμε μία λύση, να τον ηρεμήσουμε, να του πούμε πως να το χειριστεί. Ή απλά κοιτάμε να απαντήσουμε χωρίς να έχουμε ακούσει πραγματικά, μπορεί αν γυρνάμε το θέμα σε μας, να το αλλάζουμε, ή να κάνουμε χιούμορ.

Αν καταφέρναμε απλά να σταθούμε εκεί δίπλα στον άλλον, να αφήσουμε για λίγο την ανάγκη του να κάνουμε κάτι, ίσως αν αφιερώναμε λίγα λεπτά να διερωτηθούμε αν μας είναι οικείο αυτό, αν το έχουμε νιώσει κάπου και να το μοιραστούμε, τότε ίσως η σχέση τη στιγμή εκείνη να γινόταν πιο ουσιαστική.

Επίγνωση του εσωτερικού μας κόσμου

Αν αποκτούσαμε επίγνωση του άλλου εσωτερικού κόσμου που ξυπνάει μαζί μας κάθε πρωί, κοιμάται μαζί μας κάθε βράδυ, και ονειρεύεται μαζί κατά την διάρκεια του ύπνου, τι θα κάναμε; Πως θα ξεκινούσε η μέρα μας; Ποιές θα ήταν οι προτεραιότητες μας στην καθημερινότητα μας;

Ίσως να αγκαλιάζαμε περισσότερο, να αγγίζαμε περισσότερο, να μιλούσαμε περισσότερο από την καρδιά μας και λιγότερο διεκπεραιωτικά, να κλαίγαμε περισσότερο, να χορεύαμε, να γελούσαμε, να ακούγαμε ουσιαστικότερα...

Ίσως να μην αφήναμε τις στιγμές να χαθούν και να μην επαναπαυόμασταν στην αίσθηση του αυτονόητου και του δεδομένου που συχνά έχουμε για τη ζωή. Ξεχνάμε ότι από εδώ είμαστε περαστικοί, ότι η ζωή είναι ένα δώρο που μας έχει δοθεί, ότι οι άνθρωποι που συναντάμε είναι πολύτιμοι και ξεχωριστοί και οτι όλα αυτά περνάνε. Η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει κάθε στιγμή που υπάρχουμε και αναπνεόυμε. Δεν είναι κάτι που θα έρθει, κάτι που θα δημιουργηθεί. Είναι αυτό που φτιάχνουμε εδώ κάθε στιμγή.

Και για την ζωή αυτή είμαστε πολύ καλά εξοπλισμενοι: έχουμε το μυαλό μας και όλες τις ικανότητες του, έχουμε το σώμα μας και τις δεξιότητες του, έχουμε πάρα πολλές αισθήσεις και όλα τα συναισθήματα μας για να μας καθοδηγούν στην ύπαρξη μας.

Είμαστε πολύ τυχεροί που τα έχουμε όλα αυτά και καταφέρνουμε να κάνουμε τόσα πράγματα κάθε μέρα.

Το μόνο που μας λείπει είναι να δίνουμε αξία σε αυτά, σε εμάς, στην στιγμή, στους άλλους γύρω μας...

Όλοι είμαστε ικανοί να γνωρίσουμε τον κόσμο μέσα μας και να τον εκφράσουμε προς τα έξω.

Και τότε ο κόσμος θα αποκτούσε λιγότερα αν, και περισσότερα να, περισσότερους ενεστώτες, περισσότερα ας... περισσότερα μαζί, περισσότερα μοιράσματα, περισσότερα χρώματα και υφές...

Ο κόσμος είναι πιο όμορφος όταν τον μοιράζεσαι και ακόμα πιο όμορφος όταν τον μοιράζεσαι με όλο σου το είναι, αληθινά.

Συγγραφή Άρθρου

Πεσσάρη Ηλιάννα - Ψυχολόγος

Πεσσάρη Ηλιάννα: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Απόφοιτος Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, τμήμα Ψυχολογίας, Ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια, ψυχοδραματίστρια. Ατομική Θεραπεία, Συντονισμός ομάδων Ψυχοδράματος.
Κέντρο ψυχοθεραπείας, ψυχοδράματος και προσωπικής ανάπτυξης - Ψυχοκίνηση.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η σημασία της παύσης
παύση

Όλα στη ζωή κινούνται, μεταβάλλονται, αλλάζουν μορφές, μεγαλώνουν, μικραίνουν, παγώνουν, γίνονται ρευστά και κάποιες στιγμές στέκονται, παύουν....

Διαζύγιο: ένα δύσκολο στάδιο για την οικογένεια
Διαζύγιο

Το διαζύγιο είναι ένα πολύ δύσκολο στάδιο για όλη την οικογένεια. Είναι μία μεγάλη αλλαγή η οποία φέρνει μαζί μία σειρά απωλειών και πολλές δυσκολίες ειδικά τον πρώτο καιρό, για όλα τα μέλη. Ακόμα και το πιο ομαλό διαζύγιο θα έχει αντίκτυπο σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Όλοι οι εμπλεκόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με αλλαγές και απώλειες και καλούνται να προσαρμοστούν σε μία νέα κατάσταση.

Ο αγώνας για ζωή
Ο αγώνας για ζωή

Η πράξη της δέσμευσης είναι μία σημαντική προσωπική απόφαση που παίρνω και πορεύομαι στη ζωή. Είναι μία ικανότητα που αναπτύσσεται μαζί με μένα και δεν αφορά μόνο ένα άλλο πρόσωπο ή μία σχέση. Κυρίως αφορά τη ζωή και τον εαυτό μου. Έχει να κάνει με τον τρόπο που αναλαμβάνω τον εαυτό μου, αυτά που νιώθω και θέλω, τις ανάγκες μου.

 

Οικογένεια: η πρώτη εικόνα του εαυτού

Η οικογένεια είναι ένα σύστημα, δηλαδή μία ομάδα ατόμων που προσπαθούν να λειτουργήσουν όλοι μαζί. Τα μέλη μεταξύ τους είναι σε βαθιά σύνδεση και το ένα επηρεάζει το άλλο κάθε στιγμή και σε πολλά επίπεδα. Το σύστημα αυτό της οικογένειας, αφορά τις ρίζες, την ταυτότητα και την λειτουργία μας ως κοινωνικό ον.

Μοναχοπαίδι | Μόνο παιδί στην οικογένεια

Ένα παιδί που μεγαλώνει χωρίς αδέλφια, μπορεί να έρθει αντιμέτωπο με θέματα και καταστάσεις που κάποιο άλλο παιδί με αδέλφια να μην αγγίξει ποτέ. Τα θέματα αυτά συνήθως πηγάζουνε απ’ το γεγονός ότι το μοναχοπαίδι λαμβάνει όλη την προσοχή και την αποκλειστική αγάπη των γονιών.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.