σχέσεις

Γυρεύω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι πάει να πει ημερώσει;
Είναι κάτι που παραμελήθηκε πολύ, είπε η αλεπού. Σημαίνει να «δημιουργείς δεσμούς..»
Απόσπασμα από το παραμύθι «Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού», του Αντουάν Ντε Σαιντ - Εξυπερύ. 

Τα παραμύθια πολλές φορές πέρα από το να τέρψουν, καταφέρνουν να διδάξουν, να προβληματίσουν φωτίζοντας το νου και την ψυχή. 

Μέσα από την αλληγορία, το συμβολισμό και το παιχνίδι η μετάδοση διδαγμάτων επιτυγχάνετε άμεσα και αποτελεσματικά.

Με αφορμή, λοιπόν, το παραπάνω απόσπασμα που τονίζει τη σημασία της ανάπτυξης δεσμών ανάμεσα στους ανθρώπους,  θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στις πλευρές εκείνες του εαυτού μας όπως και των άλλων ανθρώπων, επειδή συνήθως φοβόμαστε να τις προσεγγίσουμε από την ανησυχία μήπως τελικά δεν τα καταφέρουμε και απορριφθούμε.

Αναμφισβήτητα, η δημιουργία και διατήρηση ανθρώπινων δεσμών δεν αποτελεί εύκολη και αυτονόητη υπόθεση. Χρειάζεται χρόνο, συνέπεια, υπομονή αλλά και ψυχραιμία κάποιες φορές. Κοινά είναι τα χαρακτηριστικά που προϋποτίθενται κατά τη σχέση και επαφή με τον εαυτό μας, και που δυστυχώς οι περισσότεροι παραμελούμε.

Στο ταξίδι της ενδοσκόπησης του εαυτού μας και της μετάβασης του Εγώ στο Εμείς δεν απουσιάζουν οι απογοητεύσεις και οι ματαιώσεις, διότι αυτό το παιχνίδι της διπλής γνωριμίας είναι μια σκοτεινή στην αρχή και αρκετά επίπονη στη συνέχεια διαδικασία που απαιτεί υπομονή και σθένος.

Η σταδιακή και με ειλικρίνεια ανακάλυψη των στοιχείων του εαυτού μας, οδηγεί στο «ημέρωμα» της ψυχή μας, κατάσταση που μας συνδέει άμεσα με τη βίωση της ευτυχίας.  

«Δένομαι» με τον εαυτό μου θα πει:
- Παρατηρούμε τον εαυτό μας, τι σκέφτεται, πως αντιδρά, τι λόγους εκφέρει. Σιγά, σιγά καταφέρνουμε να ακούσουμε τη φωνή του, που μας μιλά άλλοτε με φόβο, άλλοτε αλαζονικά, άλλοτε πληγωμένα, άλλοτε αγχωμένα, κτλ.

- Στη διαδικασία της αποκάλυψης και του ξεδιπλώματος του εαυτού μας δεν επικρίνουμε, δεν κατηγορούμε, αλλά προσπαθούμε όσο μπορούμε να κατανοήσουμε αυτό που μας συμβαίνει. Η επικριτική διάθεση αναστέλλει την όποια πρόθεση για επικοινωνία.

- Μάλιστα συχνά θα  παρεμβαίνουν ματαιόδοξες αντιλήψεις, κενές θέσεις και στερεότυπα, στα οποία θα προσκολλάται ο νους μας, ο οποίος θα μας ανακόπτει από την εσωτερική μας φωνή και ενδεχομένως να μας οδηγεί σε  πλάνες. Επομένως, παράλληλα απαιτείται ο απεγκλωβισμός μας από τις αρνητικές εικόνες και ιδέες που μας καθηλώνουν σε ένα φαύλο κύκλο αυτολύπησης, φόβων, παθών, που εμποδίζουν το ταξίδι της γνώσης και μας απομακρύνουν από την πηγή της αλήθειας.

- Αποδεχόμενοι και αναλογιζόμενοι την πραγματικότητα και τις καταστάσεις που μας στιγμάτισαν, βρίσκουμε σιγά, σιγά την εσωτερική δύναμη και το κουράγιο να συνεχίσουμε την προσωπική μας πορεία. Αναγεννημένοι θέτουμε και πάλι νέους στόχους. Κάνουμε επίσης σαφέστερα τα όρια μας στο περιβάλλον μας. Συνειδητοποιούμε τις δυνατότητες μας και αποφασίζουμε να τις αξιοποιήσουμε όχι με  β-ι-α-στικές κινήσεις που μαρτυρούν πείσμα και ανησυχία αλλά με ήρεμο και αισιόδοξο νου.

«Δένομαι» με τους ανθρώπους θα πει:
- Σεβόμαστε τη διαφορετικότητα του άλλου. Καλλιεργούμε τη σχέση με σκοπό να επικοινωνήσει η θετική όψη του εαυτού μας  με τα θετικά στοιχεία της προσωπικότητας του άλλου. Σε όλους υπάρχουν τα σπέρματα του καλού έστω και σε κατάσταση δυνατότητας, όπως και του κακού. Εμείς επιλέγουμε που θα  στρέψουμε την προσοχή μας και για τι θα παλέψουμε. 

- Κάθε επικριτική και ανταγωνιστική διάθεση σε αυτή τη διαλεκτική διαδικασία δεν έχει χώρο. Αποτελεί προϋπόθεση η αποδοχή της σύνολης προσωπικότητας του άλλου, προκειμένου να εκδηλωθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη. 

- Η εμπιστοσύνη είναι αυτό που αποδεσμεύει τους ανθρώπους από τους ανομολόγητους φόβους, και της νοητικές τους εξαρτήσεις. Διευκολύνει την ψυχική επαφή ανάμεσα σε εμάς και σε εκείνον με τον οποίο καλλιεργούμε δεσμούς πίστης και αφοσίωσης. Ακόμη, και οι παρεξηγήσεις και οι ασυνεννοησίες που ενδέχεται να παρουσιαστούν, ξεπερνιούνται με διάλογο και καλή πρόθεση.

Το αποτέλεσμα είναι να βιώνουν και οι δυο πλευρές αμοιβαία συναισθήματα αγάπης και φιλίας.


- Το δώρο της φιλίας δρα ως φάρμακο για την ψυχή.  Μέσα από μια σχέση φιλίας αποκομίζουμε πολλά ψυχικά οφέλη που μετουσιώνουν την ενστικτώδη πλευρά της ύπαρξη μας σε μια ανώτερη,  φωτισμένη, πολιτισμένη και συλλογική συνείδηση. Γι αυτό το λόγο, ως ώριμοι άνθρωποι έχουμε  ευθύνη τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και απέναντι στο φίλους μας να βρισκόμαστε δίπλα τους, διοχετεύοντας τους με συνέπεια τη φροντίδα και την αφοσίωση που έχουν ανάγκη.

Έτσι, θα καταφέρουμε ότι και ο μικρός πρίγκιπας: να «ημερώσουμε» και να «ημερωθούμε». 

Συγγραφή Άρθρου

Σοφία Κακιά
Φιλόλογος, ειδίκευση στην Ιστορία της Φιλοσοφίας
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Εσύ πόσο συχνά βάζεις τελείες στην καθημερινότητά σου…..;

Οι άνθρωποι συνήθως δρούμε με στόχους και αρχές που αντιπροσωπεύουν τα οράματα, την προσωπική μας στάση και φιλοσοφία ζωής. Αυτό σημαίνει ότι αφουγκραζόμαστε την αίσθηση της ευθύνης που μας αναλογεί σχετικά με τις επιλογές και τις πράξεις μας, γι αυτό και θέτουμε στόχους που μας φέρνουν εγγύτερα στην επιτυχή έκβαση αυτού που αναζητούμε. Τι γίνεται όμως όταν οι ευθύνες ξεπερνούν τα όρια των αντοχών μας κι εμείς κρινόμαστε ως ανεπαρκείς σχετικά με ό, τι επιδιώκουμε;

Φαύλος κύκλος και η δύναμη της αυθυποβολής

Φαύλος κύκλος είναι η διαδικασία κατά την οποία το άτομο επιχειρώντας να επιλύσει κάποιο πρόβλημα έρχεται αντιμέτωπο με ένα νέο πρόβλημα με αποτέλεσμα να οδηγείται σε αδιέξοδο. Ο φαύλος κύκλος συναντάται ευρέως στην καθημερινότητά μας υπονομεύοντας πολλές φορές το περιεχόμενό της. Το φαινόμενο αυτό κυριαρχεί στη νοητική περιοχή και την παραλύει επιδρά καταλυτικά στη νόηση εγκλωβίζοντας και τις εφάμιλλες λειτουργίες της (επιλογή, θέληση, στοχοθέτηση).

Η αξία του μέτρου στη ζωή μας - Η αριστοτελική προσέγγιση

Σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο οι άνθρωποι όταν γεννιούνται δεν φέρουν κάποια ηθική ποιότητα βάση της οποίας να χαρακτηρίζονται ως καλοί ή κακοί.
Διαθέτουν όμως άπειρες «δυνατότητες», η «ενεργοποίηση» των οποίων κατά ελεύθερη επιλογή να καθορίζει τελικά την ηθική τους συμπεριφορά και υπόσταση. Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι «έχουν τη δυνατότητα» να οργίζονται.

Επίκτητος: «Δεν είναι τα πράγματα που ταράζουν τους ανθρώπους αλλά η γνώμη που έχουν οι άνθρωποι για τα πράγματα».

Είναι κοινός τόπος ότι ο τρόπος με τον οποίο τακτοποιούμε τα δεδομένα της καθημερινότητας στο νου μας επηρεάζει τη συμπεριφορά και τη στάση μας τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και στους συνανθρώπους μας. Έχουμε παρατηρήσει ότι άνθρωποι με χαμηλή αυτοπεποίθηση ή με μια εξάρτηση σε αρνητικές και περιοριστικές κρίσεις δοκιμάζονται διαρκώς από ατυχή περιστατικά, τα οποία επαληθεύουν τη φρούδη αντίληψή τους περί μιας «συνομωσίας» που κάνει τη ζωή τους αφόρητη και δυστυχισμένη. 

Νιώσε καλά, ζήσε καλά!

Όλοι περνάμε δυσκολίες στη ζωή. Έρχονται πότε πότε αυτές οι μελαγχολικές, γκρίζες μέρες που αισθανόμαστε το κενό να μας πλακώνει, νιώθουμε ανεπαρκείς, φοβισμένοι, προβληματισμένοι, μετέωροι.  Ας μην ανακυκλώνουμε άλλο όμως το πρόβλημα, ας αποδράσουμε

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.