Σχετικά άρθρα x
Ψυχολογία Υγείας
  • 22 Αύγουστος 2016
  • Από: Αικατερίνη-Μαρία Ποπρέλκα
Τι είναι το Σύνδρομο Williams

...

 

tsounamiΤα τελευταία γεγονότα με την καταστροφή στην Ιαπωνία συγκλόνισαν με εικόνες κάθε σπίτι.
Ποιος δεν έμεινε γεμάτος συγκίνηση και συμπόνια για αυτόν το περήφανο λαό.
Μέσα από την ασφάλεια της απόστασης, χαμένοι στην παραίσθηση της βολικής πραγματικότητας, επανερχόμαστε στην καθημερινότητα μας.

Παρηγορούμαστε, έχοντας αυτά που θεωρούμε ως δεδομένα, την στέγη κάτω από το κεφάλι μας, το αυτοκίνητο που θα κάνει τις μετακινήσεις μας πιο γρήγορες, το φαγητό που θα χορτάσει την πείνα ή την λαιμαργία μας, τη δουλειά που θα εξασφαλίζει το μέλλον μας, τα χρήματα που θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες μας.

Είναι στιγμές που η σκέψη επανέρχεται ροτώντας επίμονα, στο τι θα συνέβαινε εάν γινόταν κάτι αντίστοιχο σε εμάς τους ίδιους, πως θα νοιώθαμε και τι θα βιώναμε;

Μέσα στο αυτό το δράμα και το κουρέλιασμα της ψυχής, αντικρίζει κανείς την ανθρώπινη φύση κατάματα, τον έσχατο πόνο, την μέγιστη αγωνία και την απόλυτη αδυναμία. Εκεί βλέπεις τον άνθρωπο στις πιό ακραίες του καταστάσεις, στις πιο οριακές στιγμές και την μικρή αδιόρατη γραμμή που χωρίζει τον θάνατο απ? την ζωή.

Σωρεία ειδήσεων δείχνουν τα όσα τραγικά συμβαίνουν στις γειτονιές του πλανήτη μας. Βλέπουμε την απόγνωση ζωγραφισμένη παντού αλλά και την μικρότητα που νιώθουμε σαν άνθρωποι μπροστά στα ακραία φαινόμενα, καθώς και τις περιορισμένες δυνατότητες που έχουμε για να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο μας.

Βλέπουμε ανθρώπους να βγαίνουν τρέχοντας στην ζωή από τα κτίρια για να σωθούν και όταν συναντούν τον συνάνθρωπο τους να χάνονται στην αγκαλιά τους με λυγμούς.
Στα καταφύγια, μας περιγράφουν, ο ένας να βοηθά τον διπλανό του και αγκαλίζονται σας να βρίσκουν το αντίδοτο στην μοναξιά και τον πόνο. Εκεί στον ώμο του άλλου ίσως νοιώθουν ότι μπορούν να γείρουν και να ξαποστάσουν για λίγο την ανθρώπινη αδυναμία και τους  φόβους τους και να αφουγκραστούν την αόρατη μεταμόρφωση του συναισθήματος τους για ζωή.

Πολλές φορές σε ακραίες καταστάσεις εκεί που τα δάκρυα έχουν στερέψει και διαφαίνεται η ανημποριά του ανθρώπου ακούγεται σαν την ηχώ η φράση: ?Ούτε στον χειρότερο εχθρό σου δεν θα ευχόσουν να συμβεί κάτι τέτοιο?.
Αλήθεια τι πλούτος ανθρωπιάς για αυτούς που δείχνουν την καλοσύνη και την αληθινή περι-ουσία τους στον διπλανό τους. Ίσως, εκεί να γίνεται ορατό το εσωτερικό χαμόγελο της ελπίδας σε ότι καλύτερο έχουμε να προσφέρουμε στις δύσκολες στιγμές. Πόσο υπέροχο να αποκαλύπτεται και αυτή η διάσταση ανθρωπιάς και ενσυναίσθησης?  αυτή που δεν βλέπουμε πλέον τόσο συχνά στην καθημερινότητα μας.


Αν υπάρχει ένα μήνυμα για μας, θα ήταν εποικοδομητικό να αναλογιστούμε ότι:  Προσεγγίζοντας το δικό μας αναπόφευκτο τέλος πόσο έτοιμοι θα είμαστε να καλλιεργήσουμε στο έπακρο την βαθιά ανθρωπινή μας διάσταση. Αυτή που θα μας γαληνεύει και θα μας καλλιεργεί την ιδέα της προσφοράς με πνεύμα ενσυναίσθησης. Ο ιδρυτής της προσωποκεντρικής προσέγγισης, Carl Rogers(1902-1987), συχνά διετύπωνε ότι: ?το βαθιά ατομικό είναι οικουμενικό?.

Ίσως μέσα από την πρόκληση του πόνου και της απώλειας, την πάλη για τη ζωή ο άνθρωπος να ανακαλύπτει τα αποθέματα της αγάπης του για τον συνάνθρωπο του. Μέσα στο δράμα που βιώνει διακρίνεται πιο ξεκάθαρα το φως της ελπίδα. Εκεί που χάνεται μια ελπίδα για ζωή βρίσκεται η ανθρωπιά. Τότε ίσως, να μπορεί να γίνει εμφανές το μεγάλωμα της ομαδικότητας και της συσπείρωσης από την ατομικότητα και τον εγωκεντρισμό της καθημερινότητας.

Το περιβάλλον και οι άνθρωποι γύρω μας, με τα ευχάριστα ή τα δυσάρεστα- ακραία ή μη γεγονότα- είναι αυτοί που επιχειρούν να μας δώσουν μια σπρωξιά, στις εσωτερικές γειτονιές της ψυχής μας για νέες ανακαλύψεις.
Αυτός που θα καταφέρει να τολμήσει να βουτήξει μέσα του, εάν επιτρέψει να εκφραστούν οι ψίθυροι των συναισθημάτων του, είναι πολύ πιθανόν να οδηγηθεί σε νέες ανακαλύψεις που θα τον ξαφνιάσουν για το εύρος και την ποιότητα του ωκεανού της αγάπης που διαθέτει._?
 
                                                                       
Κων/νος Βαλιώζης - B.Sc. Ψυχολογίας
Σύμβουλος Προσωποκεντρικής Προσέγγισης

 

Συγγραφή Άρθρου

Κωνσταντίνος Βαλιώζης B.Sc. Ψυχολογίας.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Αυτοβοήθεια
O σεβασμός στον άνθρωπο ξεκινάει από την γέννηση του
  • Τετάρτη, 09 Νοέμβριος 2016
  • Από: Aντιγόνη Συμεωνίδου

H γέννα είναι η ύστατη μορφή δημιουργίας, κυριολεκτικής και συναισθηματικής.  Είναι η μετάβαση από την ενδομήτρια ζωή, στην πραγματική ζωή. Είναι το πάντρεμα ανάμεσα στην πρώτη μεταφορική μορφή στέγης και...

Σχέσεις - Σεξουαλικότητα
Η ανοχή στις σχέσεις
  • Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016
  • Από: Τάσος Δαφνομήλης

Οι ουσιαστικές διαπροσωπικές σχέσεις, αυτές δηλαδή που δομούνται με την αμοιβαία επικοινωνία και ενσυναίσθηση δεν είναι εύκολη υπόθεση, χρειάζονται αμφίδρομη προσωπική εργασία με τον εαυτό. Είναι προφανές φαντάζομαι ότι...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Πώς να προετοιμάσετε ψυχολογικά το παιδί σας για την Α' Δημοτικού.
  • Σάββατο, 29 Οκτώβριος 2016
  • Από: Ελίνα Τσιούλη

Η πρώτη μέρα στο σχολείο μπορεί να είναι σκληρή, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς αλλά με λίγη προετοιμασία της νέας κατάστασης μπορεί να γίνει εύκολη υπόθεση.Το να...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η ώριμη ηλικία… κανόνες για μια νέα αρχή!

Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται δυσαρεστημένοι, όσο αναφορά την υγεία και την ασφάλεια τους, στα ώριμα  χρόνια της ζωής τους. Αυτό ενδέχεται να συμβαίνει λόγω της μειωμένης σημασίας που δίνεται σε αυτούς και τις απόψεις τους.
Μπορεί όμως να μην είναι απαραίτητα έτσι, όταν μάλιστα, κατανοήσουμε τις βασικές αρχές της ζωής και τις ακολουθήσουμε σχολαστικά.

Η ευκαιρία μιας ενδεχόμενης κρίσης

Η ζωή μας χαρίζει στο πέρασμα μας απ’ αυτήν, άλλοτε ευχάριστες στιγμές και πολλές φορές δυσάρεστες και επώδυνες. Σε μια κοινωνία η οποία υφίσταται δύσκολες περιόδους, όπου και να γυρίσεις, αντικρίζεις τον ανθρώπινο  πόνο, τη θλίψη, την απόγνωση και  πολλές φορές την αδικία.  Μια τέτοια καμπή φαίνεται να διανύουμε αυτή τη περίοδο,  όπου το κουκούλωμα της λογικής είναι όλο και περισσότερο ορατό, με εντόνους προβληματισμούς και φαινομενικά ή μη αδιέξοδα.

Βιώματα απώλειας

Όλοι αργά η γρήγορα θα βιώσουμε κάποιες απώλειες από μικρές ως και μεγαλύτερες. Από την απώλεια ενός αγαπημένου αντικειμένου, την απώλεια εργασίας, υγείας,  έως την απώλεια ενός αγαπημένου πρόσωπου. Τα στάδια που περνά κάποιος που βιώνει μια απώλεια, σε γενικές γραμμές είναι τα ίδια για όλους,  παρ’ όλα αυτά ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ως προ στην ένταση και την διάρκεια τους.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.