Σχετικά άρθρα x

 

Είναι κοινός τόπος ότι ο τρόπος με τον οποίο τακτοποιούμε τα δεδομένα της καθημερινότητας στο νου μας επηρεάζει τη συμπεριφορά και τη στάση μας τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και στους συνανθρώπους μας. Έχουμε παρατηρήσει ότι άνθρωποι με χαμηλή αυτοπεποίθηση ή με μια εξάρτηση σε αρνητικές και περιοριστικές κρίσεις δοκιμάζονται διαρκώς από ατυχή περιστατικά, τα οποία επαληθεύουν τη φρούδη αντίληψή τους περί μιας «συνομωσίας» που κάνει τη ζωή τους αφόρητη και δυστυχισμένη. 

 Επίσης, από την άλλη πλευρά υπάρχουν κι εκείνοι που αποδιώχνουν κάθε αρνητική ιδέα από το μυαλό σαν να πρόκειται για μολυσματική ασθένεια ζώντας σε έναν κόσμο περιφρουρημένο από συνεχείς διαβεβαιώσεις ότι «δε συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας», «κάθε αρνητική κρίση θα πρέπει να αποδιώχνεται αμέσως από το νου». Ο λόγος; Μια διαρκής φοβία και ανασφάλεια που απωθείται συνειδητά, γιατί δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί κατά πρόσωπο.

Το αποτέλεσμα; Μια ζωή α-βίωτη δίχως αυθορμητισμό, χαρά και δημιουργικότητα. Πρόκειται λοιπόν για δυο ακραίες, υπερβολικές νοητικές στάσεις που σίγουρα δε συμβάλλουν στην εξέλιξη του ατόμου, αλλά το περιορίζουν σε στερεότυπες και κενές συμπεριφορές. Ασφαλώς, δεν αποτελεί  λύση η υιοθέτηση απόλυτων κρίσεων για τα πράγματα, τα οποία απαιτούν πολύπλευρη θεώρηση και αναθεώρηση πολλές φορές. Είναι γεγονός ότι κρίσεις και στάσεις που για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μας αντιπροσώπευαν, αργότερα να τις αναθεωρούμε, γιατί απλά δεν αντιπροσωπεύουν την τωρινή κατάσταση που διαβιούμε.  

Για το ζήτημα του πως πρέπει να αντιμετωπίζονται τα πράγματα παραθέτουμε τη γνώμη του Στωικού φιλοσόφου Επίκτητου: «Δεν είναι τα πράγματα που ταράζουν τους ανθρώπους, αλλά οι  γνώμες σχετικά με τα πράγματα, λόγου χάριν ο θάνατος: πράγμα διόλου κακό, άλλωστε θα φαινόταν και  στον Σωκράτη κακό, αλλά η γνώμη μας περί του θανάτου ότι είναι κακό, εκείνο είναι το κακό. Όταν λοιπόν εμποδιζόμαστε ή ταρασσόμαστε ή λυπόμαστε, ποτέ να μην κατηγορούμε άλλον παρά τους εαυτούς μας, δηλαδή τις γνώμες που έχουμε περί των συμβαινόντων (Εγχειρίδιον 5.1)».

Η παραπάνω θέση ίσως από μια σκοπιά αξιολογείται ως τολμηρή μέχρι και ανατρεπτική. Με μια δεύτερη ματιά υπόσχεται πολλά για την ψυχική μας τόνωση παρά τον όποιο επικοινωνιακό κυνισμό της. Πάντως είναι αλήθεια πως όταν αντιμετωπίζουμε προβλήματα αυτοπεποίθησης, σκέψεις αυτοαπόρριψης, μελαγχολίας, ελλειμματικής κοινωνικοποίησης και επικοινωνίας, έχουμε να ωφεληθούμε πολλά από την παραπάνω διατύπωση του Επίκτητου, εφόσον βέβαια επιθυμούμε να μετατοπίσουμε τη στάση μας, ώστε να μην προσκολλόμαστε πια σε θέσεις που αποδεδειγμένα δεν υπηρετούν το καλό μας. Η υιοθέτηση μιας θετικής όψης απέναντι στα πράγματα – όχι βεβιασμένης, άσκοπης και υπερβολικής - σίγουρα συμβάλλει στην αρτιότερη επαφή με τον εαυτό μας και τους γύρω μας.  

Ένας εργαζόμενος για παράδειγμα αντιμετωπίζει στο χώρο εργασίας την ψυχρή στάση του προϊσταμένου του. Δεν θα ήταν λειτουργικό να αρχίσει αμέσως να σκέφτεται επικριτικά για εκείνον, άλλα ούτε και για τον εαυτό του. Θα βοηθούσε καλύτερα να υποθέσει ότι ο προϊστάμενός του μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιο προσωπικό πρόβλημα που τον καταβάλλει Δείχνοντας κατανόηση απέναντι στο συγκεκριμένο πρόσωπο ο εργαζόμενος θα κατάφερνε να μετατοπίσει τη νοητική του στάση σε ένα πιο λειτουργικό επίπεδο αποδιώχνοντας τις αρνητικές σκέψεις, συνεχίζοντας να είναι παραγωγικός στη δουλειά του. Αν η στάση του προϊσταμένου έμενε σταθερή για μεγαλύτερο διάστημα, τότε διακριτικά θα μπορούσε να μάθει αν συντρέχει κάποιος επαγγελματικός λόγος ανησυχίας.

Ο σύντροφος μιας νεαρής γυναίκας τις τελευταίες μέρες είναι κάπως νευρικός. Εκείνη γνωρίζει την οικονομική στενότητα, τα χρέη της επιχείρησης όπου εκείνος εργάζεται, τις καθημερινές αντιξοότητες. Γι αυτό το λόγο καλό θα ήταν αρχικά να μην εκλάβει τη δυσάρεστη διάθεσή του προσωπικά, ότι δήθεν δηλαδή εκείνη έχει φταίξει σε κάτι. Με καλή πρόθεση και ύστερα από διάλογο μαθαίνοντας τι είναι ακριβώς εκείνο που τον απασχολεί θα κατάφερνε να δώσει τέλος στις άτακτες υποθέσεις που έβαζε με το μυαλό της. Συνήθως, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι σπεύδουμε άμεσα είτε στην επίθεση, είτε στην εσωτερική αυτολύπηση και ενοχοποίηση, με αποτέλεσμα να επιτείνουμε τη δυσάρεστη ατμόσφαιρα με το περιβάλλον μας σε βάρος κυρίως του εαυτού μας μη επιλύοντας το πρόβλημα.

Λαμβάνοντας όμως υπόψη μας την επικτήτεια θέση ασκούμαστε σε έναν τρόπο αντίληψης, όπου αναλογιζόμαστε το μέρος της ευθύνης που κάθε φορά μας αναλογεί και συνειδητοποιούμε μάλιστα ότι πολλές φορές  δεν μπορούμε να προβλέψουμε ή να αναιρέσουμε κάτι το οποίο δεν περνά από το χέρι μας.

Έτσι, αποδεχόμαστε και μαθαίνουμε ότι δεν μπορούμε να ασκούμε πάντα τον έλεγχο απέναντι στις καταστάσεις παρά μόνο σε ότι αφορά τον εαυτό μας:  οι κρίσεις μας μας ανήκουν. Ας φροντίσουμε λοιπόν να τις περιβάλλουμε με αισθήματα θετικά όπως με αγάπη, ανθρωπιά, φιλαλληλία, δημιουργικότητα, διηνεκή τάση για μάθηση και κατανόηση παρά με αισθήματα εγωισμού, απληστίας, καχυποψίας, ανταγωνισμού. Είναι στο χέρι μας να ζούμε ποιοτικότερα, διοχετεύοντας το νου μας σε πηγές που τον ανανεώνουν και τον ελευθερώνουν.

Συγγραφή άρθρου:

Σοφία Κακιά
Φιλόλογος, ειδίκευση στην Ιστορία της Φιλοσοφίας
Κιν: 6973.224133, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Συγγραφή Άρθρου

Σοφία Κακιά Ειδίκευση στην Ιστορία της Φιλοσοφίας & την Ειδική Αγωγή

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Σχέσεις - Σεξουαλικότητα
Παθητική-Επιθετική συμπεριφορά: Για το ταγκό χρειάζονται δύο!
  • Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2016
  • Από: Παναγιώτα Κυπραίου

Όταν η Νατάσα ζητά από το σύζυγό της Πέτρο να κάνει κάποια δουλειά στο σπίτι, εκείνος πάντα συμβιβάζεται και συμφωνεί να το κάνει. Αλλά στην πραγματικότητα σπάνια το φέρνει εις...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Ο μύθος του τέλειου γονέα
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: Γιάννης Ξηντάρας

Τα καλά σενάρια έχουν σασπένς και αφήνουν το καλό για το τέλος. Σ'αυτό το σημείωμα θα πούμε την κατάληξη στην αρχή και το μυστήριο θα λυθεί μία και καλή: Δεν υπάρχει τέλειος...

Αυτοβοήθεια
Από την Αυτογνωσία στην Αυτοπραγμάτωση
  • Τετάρτη, 30 Νοέμβριος 2016
  • Από: ΤΖΙΝΑ ΧΟΝΔΡΟΥ

Τι είναι η Αυτογνωσία;Αυτογνωσία σημαίνει γνωρίζω τον εαυτό μου: τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα κίνητρα.  Είναι σημαντική γιατί μόνο αν γνωρίζω τι θέλω και γιατί το θέλω,...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Εσύ πόσο συχνά βάζεις τελείες στην καθημερινότητά σου…..;

Οι άνθρωποι συνήθως δρούμε με στόχους και αρχές που αντιπροσωπεύουν τα οράματα, την προσωπική μας στάση και φιλοσοφία ζωής. Αυτό σημαίνει ότι αφουγκραζόμαστε την αίσθηση της ευθύνης που μας αναλογεί σχετικά με τις επιλογές και τις πράξεις μας, γι αυτό και θέτουμε στόχους που μας φέρνουν εγγύτερα στην επιτυχή έκβαση αυτού που αναζητούμε. Τι γίνεται όμως όταν οι ευθύνες ξεπερνούν τα όρια των αντοχών μας κι εμείς κρινόμαστε ως ανεπαρκείς σχετικά με ό, τι επιδιώκουμε;

Φαύλος κύκλος και η δύναμη της αυθυποβολής

Φαύλος κύκλος είναι η διαδικασία κατά την οποία το άτομο επιχειρώντας να επιλύσει κάποιο πρόβλημα έρχεται αντιμέτωπο με ένα νέο πρόβλημα με αποτέλεσμα να οδηγείται σε αδιέξοδο. Ο φαύλος κύκλος συναντάται ευρέως στην καθημερινότητά μας υπονομεύοντας πολλές φορές το περιεχόμενό της. Το φαινόμενο αυτό κυριαρχεί στη νοητική περιοχή και την παραλύει επιδρά καταλυτικά στη νόηση εγκλωβίζοντας και τις εφάμιλλες λειτουργίες της (επιλογή, θέληση, στοχοθέτηση).

Η αξία του μέτρου στη ζωή μας - Η αριστοτελική προσέγγιση

Σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο οι άνθρωποι όταν γεννιούνται δεν φέρουν κάποια ηθική ποιότητα βάση της οποίας να χαρακτηρίζονται ως καλοί ή κακοί.
Διαθέτουν όμως άπειρες «δυνατότητες», η «ενεργοποίηση» των οποίων κατά ελεύθερη επιλογή να καθορίζει τελικά την ηθική τους συμπεριφορά και υπόσταση. Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι «έχουν τη δυνατότητα» να οργίζονται.

Νιώσε καλά, ζήσε καλά!

Όλοι περνάμε δυσκολίες στη ζωή. Έρχονται πότε πότε αυτές οι μελαγχολικές, γκρίζες μέρες που αισθανόμαστε το κενό να μας πλακώνει, νιώθουμε ανεπαρκείς, φοβισμένοι, προβληματισμένοι, μετέωροι.  Ας μην ανακυκλώνουμε άλλο όμως το πρόβλημα, ας αποδράσουμε

Η θεραπεία της ελληνικής ψυχής θα σημάνει τη θεραπεία της Ελλάδας

Σε μια κοινωνία διαξιφισμών, όπου τα αναστήματα ορθώνονται αντιμέτωπα το ένα απέναντι στο άλλο, όπου η φλυαρία έχει κουράσει, και οι άνθρωποι χάνουν συνεχώς το κουράγιο τους, η ελπίδα για ανανέωση και εξέλιξη προτάσσεται ως ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Οι περισσότεροι, ήμασταν μέρη αυτού του συστήματος.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.