σεξουαλική κακοποίηση ανδρών

Η θυματοποίηση είναι γενικότερα συνδεδεμένη με τη ρουτίνα αλλά και το lifestyle των θυμάτων, τα οποία είναι σε θέση να επηρεάσουν το μέγεθος της έκθεσης τους σε πιθανούς δράστες. Επιπλέον η θυματοποίηση σχετίζεται με το πόσο ευάλωτο μπορεί να είναι το πιθανό θύμα.

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορεί να κακοποιηθούν σεξουαλικά από φίλους, εραστές, συνεργάτες, απλές γνωριμίες ή ακόμη και αγνώστους. Μια πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση της σχετικής βιβλιογραφίας είναι πως στα θύματα που βιάζονται σε γραμμή με την σεξουαλικότητα τους αποδίδεται πολύ λιγότερη ευθύνη για το έγκλημα σε σχέση με αυτά που βιάζονται αντίθετα των σεξουαλικών τους προτιμήσεων.

Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί πως οι άνδρες αντιμετωπίζονται με λιγότερη συμπόνια σε σχέση με τις γυναίκες θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Στην περίπτωση των ανδρών, έρευνες έχουν δείξει πως στα ομοφυλόφιλα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης αποδίδεται περισσότερη ευθύνη σε σχέση με τα ετεροφυλόφιλα. Αυτό συνιστά αποτέλεσμα της ομοφοβίας και των ομοφοβικών στάσεων που διακρίνουν τις σύγχρονες κοινωνίες. Αυτό που υπονοείται είναι πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός του θύματος κρύβει κάποια σεξουαλική έλξη προς τον δράστη. Επομένως, οι άνδρες- δράστες βιασμών ομοφυλόφιλων ανδρών θεωρούνται λιγότερο υπεύθυνοι για τη πράξη τους, ενώ την ίδια στιγμή τα θύματα χρεώνονται μέρος της ευθύνης καθώς θεωρείται ότι έχουν συμβάλει στη πραγματοποίηση της επίθεσης.

Ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, πολύ λίγοι άνδρες, θύματα σεξουαλικής κακοποίησης αναφέρουν την επίθεση στις αρχές, καθώς πιστεύουν πως θα τύχουν αρνητικής θεραπείας καθώς και ότι θα αντιμετωπιστούν με δυσπιστία. Τελικά, δεν έχουν και απόλυτο άδικο!

Οποιαδήποτε ακατάλληλη αντιμετώπιση ενός τόσο ευαίσθητου θέματος μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω φόβο αλλά και αρνητικές ή ακόμη και βίαιες αντιδράσεις εκ μέρους του θύματος. Κάτι τέτοιο θα αποτρέψει το κακοποιημένο άτομο από το να αναζητήσει βοήθεια και ιατρική προσοχή. 

Το ψυχολογικό τραύμα που έχει ήδη υποστεί ένας σεξουαλικά κακοποιημένος άνδρας είναι δυνατό να γίνει ακόμα πιο έντονο στη περίπτωση που θα τύχει αρνητικής αντιμετώπισης από τα άτομα στα οποία απευθύνθηκε για βοήθεια.

Παραδείγματος χάριν την αστυνομία, γιατρούς, νοσοκόμες, ψυχολόγους είτε ανθρώπους από το περιβάλλον του, όπως φίλους και συγγενείς. Πολλοί από τους ειδικούς οι οποίοι στην πραγματικότητα θα έπρεπε να παρέχουν υποστήριξη σε σεξουαλικά κακοποιημένους άνδρες, στη πραγματικότητα επιλέγουν να πιστεύουν στους μύθου του βιασμού με αποτέλεσμα να προωθούν τη δημιουργία στερεοτύπων και κατ’ ουσίαν να τραυματίζουν ακόμη βαθύτερα το θύμα. Αυτός ο φαύλος κύκλος οδηγεί και πολλαπλά επίπεδα θυματοποίησης καθώς το θύμα δεν τραυματίζεται μόνο από τον δράστη αλλά και από την απόρριψη του από την κοινωνία, τους φίλους και την οικογένεια του. Αυτό οδηγεί προοδευτικά στην ενίσχυση της αίσθησης ενοχής απέναντι στο συμβάν της επίθεσης γεγονός το οποίο δεν επιτρέπει την ανάρρωση από αυτή ενώ προωθεί τη στιγματοποίηση του θύματος. Γι’ αυτούς τους λόγους λοιπόν το αίσθημα ενοχής που αισθάνεται το θύμα αποτελεί σπουδαίο κομμάτι της κουβέντας, κυρίως όταν αναφερόμαστε σε άνδρες-θύματα. 

Το κομμάτι της ανδρικής σεξουαλικής κακοποίησης είναι μία πολύ σοβαρή συζήτηση που στην πραγματικότητα δεν έχει λάβει την κατάλληλη προσοχή!

Σε επόμενο άρθρο θα συζητηθούν οι συνέπειες της σεξουαλικής κακοποίησης στον άνδρα καθώς και η άμεση ανάγκη εξέλιξης μιας ειδικής συμβουλευτικής θεραπευτικής διαδικασίας για τα εν λόγω θύματα.

 

Διαβάστε ακόμη το 1ο μέρος της ενότητας: Η σεξουαλική κακοποίηση δεν είναι γένους θηλυκού 

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

1. Davies, M. (2002). Male sexual assault victims: A selective review of the literature and implications for support services. Aggressive and Violent Behavior, 7, 203–214.

2. Hodge, S., & Canter, D. (1998). Victims and perpetrators of male sexual assault. Journal of Interpersonal Violence, 3 (2), 222-239.

3. Wakelin, A., & Long, K. M. (2003). Effects of victim gender and sexuality on attributions of blame to rape victims. Sex Roles, 49, 477−487.

4. Anderson, C. L. (1982). Males as sexual assault victims: multiple levels of trauma. Journal of Homosexuality, 7, 145–162.

Συγγραφή Άρθρου

Λυδία Μυλωνάκη

lydia mylonakiΨυχολόγος - MSc Forensic Mental Health.
Απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Επιστημονική Συνεργάτιδα του E-Psychology

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η σεξουαλική κακοποίηση δεν είναι γένους θηλυκού – Μέρος 4ο
ανδρική σεξουαλική κακοποίηση

Οι άνδρες θύματα έχουν αναφέρει εχθρότητα, αυξημένο το αίσθημα το θυμού, συμπτώματα κατάθλιψης, άγχος και συμπεριφορές πρόκλησης βλάβης στο ίδιο τους τον εαυτό, αίτια της σεξουαλικής κακοποίησης. Οι άνδρες είναι πιθανό να έχουν μια αντίδραση θυμού αμέσως μετά από το περιστατικό, καθώς ο θυμός θεωρείται ο αρσενικός τρόπος αντιμετώπισης του τραύματος.

Η σεξουαλική κακοποίηση δεν είναι γένους θηλυκού – Μέρος 3ο
ανδρική σεξουαλική κακοποίηση

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, το οποίο πλήττει τόσο ενήλικες όσο και παιδιά, τόσο γυναίκες όσο και άνδρες. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες θυματολογικές μελέτες με θέμα τις επιδράσεις της τραυματικής εμπειρίας της σεξουαλικής κακοποίησης επικεντρώνονται ως επί το πλείστον στις γυναίκες και παιδιά θύματα.

Η σεξουαλική κακοποίηση δεν είναι γένους θηλυκού (Μέρος 1ο)
σεξουαλική κακοποίηση σε άντρες

Ο βιασμός έχει λάβει ιδιαίτερα υψηλή δημοσιότητα ως ένα πρόβλημα γένους θηλυκού. Ο φεμινιστικός χρωματισμός του, δυστυχώς έχει ως συνέπεια να αγνοούνται οι εμπειρίες σεξουαλικής κακοποίησης των ανδρών.

Η πρόβλεψη της βίαιης συμπεριφοράς
βίαιη συμπεριφορά

Τόσο η επιστήμη της Ψυχολογίας, όσο και η Ψυχιατρική, διδάσκουν πως η συμπεριφορά είναι το αποτέλεσμα πολύπλοκων περιβαλλοντικών παραγόντων σε συνδυασμό με την αλληλεπίδραση τους με την εκάστοτε χαρακτηριστικά προσωπικότητας και βιολογική κατάσταση του ατόμου την κάθε δεδομένη στιγμή. Όταν η συζήτηση έρχεται στο θέμα της επικινδυνότητας, το ζήτημα εκλαμβάνεται διαφορετικά από τη νομική επιστήμη σε σχέση με τις επιστήμες της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την μνήμη των μαρτύρων και κατ’ επέκταση τη μαρτυρική κατάθεση
μνήμη

Συμφώνα με τη πεπαλαιωμένη άποψη ότι η ανθρώπινη μνήμη λειτουργεί ως εγγραφέας εικόνων, όλοι οι επαγγελματίες που έρχονται σε επαφή με μάρτυρες ποινικών αλλά και αστικών υποθέσεων αναμένουν πως είναι δυνατό τα άτομα αυτά, να ανακαλέσουν με κάθε δυνατή λεπτομέρεια τα γεγονότα που συνέβησαν καθώς και τη φυσιογνωμία του δράστη.

 

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.