Η δύναμη του αρχαίου λύκου στον σεξουαλικό Εαυτό

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016, ώρα 19.30, είσοδος ελεύθερη
στην οδό ΣΚΡΑ 12 (Θεσσαλονίκη)
(κάθετη στη Σβώλου, πριν την Αγ. Σοφίας, κουδούνι: "διαμέρισμα 5", ισόγειο).

..... μετά την ομιλία ακολουθεί συζήτηση

.....ΣΗΜΕΙΩΣΗ: επειδή στην προηγούμενη ομιλία εκδηλώθηκε μεγάλο ενδιαφέρον και ο χώρος είναι περιορισμένος, παρακαλώ, όσοι είστε σίγουροι ότι θα έρθετε και θέλετε να δεσμεύσετε θέση, παρακαλώ επικοινωνείστε εγκαίρως μαζί μου (σε άλλη περίπτωση, εάν ο χώρος καλυφθεί, δεν θα είναι δυνατόν να παρακολουθήσετε το γεγονός, αφού θα δοθεί προτεραιότητα εισόδου σε όσους θα έχουν ήδη δεσμεύσει θέση):
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 6977210469 2310262872

.....η συγκεκριμένη προοπτική των 3 αυτών ομιλιών στο θέμα των σχέσεων βρήκε σημαντική ανταπόκριση, και υπάρχει περίπτωση να προστεθούν άλλες 2 ομιλίες στον φετινό κύκλο, σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν
(α) στο fb (Petros Theodorou ή στη σελίδα Embodied Interaction)
(β) στο ανάλογο μενού της ιστοσελίδας μου:
http://www.petrostheodorou.gr/coming-soon-2/

Παρακαλώ πολύ προωθείστε αυτό το υλικό σε όσους πιστεύετε ότι πιθανά τους ενδιαφέρει
Το ενημερωτικό υλικό μαζί με το παρακάτω κείμενο υπάρχουν και στο fb = https://www.facebook.com/events/853583278092231/

Για το περιεχόμενο της ομιλίας.

Το είδος μας προχώρησε έτσι εξελικτικά, που μπορούμε να συλλαμβάνουμε πολύπλοκες αφηρημένες έννοιες, να συγκροτούμε σύνθετους συλλογισμούς, να βιώνουμε βαθιά και λεπτών αποχρώσεων συναισθήματα, να χρησιμοποιούμε τη συνείδηση για να εμπλουτίζουμε την επίγνωση της ίδιας της εμπειρίας και της ύπαρξής μας. Όσο όμως και αν προχωρούμε, εμπεριέχουμε πάντα όλα τα εξελικτικά μας στρώματα και καθοριζόμαστε από ανάγκες που γεννιούνται επίσης από αυτά και όχι μόνον από ό,τι ονομάζουμε "ανώτερο" επίπεδο ύπαρξης.


Έτσι, όπως και αν σχετιζόμαστε με τον Άλλον, παραμένουμε ενσώματες οντότητες, που έχουμε στη βάση μας την ανάγκη αναζήτησης των χθόνιων ριζών μας, της βίωσης της πρωτογενούς ζωικότητας που χαρακτηρίζει τον σεξουαλικό μας Εαυτό. Όμως μέσα στο συνολικό φάσμα των εξαιρετικά λεπτόπλοκων αναγκών μας, δεν υπάρχει δημοκρατία. Κάποιες από αυτές μας είναι οικείες και προτιμητέες, ιδιαίτερα αν αναγνωρίζονται και υποστηρίζονται από τους κανόνες της συλλογικής μας ζωής. Κάποιες όμως, για διάφορους λόγους, δεν είναι αποδεκτές ακόμη και από εμάς τους ίδιους. Τέτοιου είδους παραγνωρισμένες ανάγκες, συχνά έχουν να κάνουνε με τη βίωση αυτής της πρωτογενούς ζωικότητας στη βάση των διάφορων αποχρώσεων της σεξουαλικής μας ταυτότητας. Μιας ζωικότητας παρόμοια με έναν αρχαίο λύκο, που άλλοτε κουρνιάζει γαλήνιος μέσα μας, και άλλοτε γυρεύει αγριεμένος να τραφεί.
Η σεξουαλικότητά μας, μεταξύ των άλλων, δεν είναι παρά μία από τις πολλές εκφράσεις της γήινης υπόστασής μας. Είναι μία γιορτή με πρωταγωνιστή το σώμα, αναγεννημένο από τη ζωή που του εμφυσεί η πνοή του βασιλείου των αισθήσεων.

Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να κρατήσουμε υγιή τον λύκο μέσα μας χωρίς να τον "εξημερώσουμε" σε αποστειρωμένα κλουβιά, χωρίς να τον μετατρέψουμε σε καρικατούρα διαδικτυακής πορνογραφίας, χωρίς να τον τεμαχίσουμε για να χωρέσει σε αποστακτήρες νοητικών ή ακόμη και πνευματικών αναζητήσεων που εξαερώνουν την πρωτογενή του ορμή; Πώς γίνεται και τόσο εύκολα τον παραμελούμε; Τι κάνουμε όταν στην απόγνωσή του κατασπαράζει εμάς τους ίδιους;


Και πώς όλα αυτά σχετίζονται με τα ψευδοπόδια που εκβάλλει η αμοιβάδα κινούμενη, με τους βρικόλακες, τους λυκανθρώπους και τα θρίλερ; Ή, αληθεύει ότι ο βρικόλακας δεν σκοτώνει πάντα τα θύματά του; Και το ξωτικό του δάσους άραγε πάντα υπνωτίζει σε ακατονόμαστα όργια τον καλό, πιστό και τίμιο δουλευτή; Η πριγκίπισσα είναι άραγε πραγματικά "αγνή" και ρομαντική ή μήπως είναι ένα "άτακτο" αλλά δειλό κορίτσι; Και γιατί στα σχολεία μαγείας των μύθων, στο μάθημα της μεταμόρφωσης, μία επίμονη σύσταση των αρχαίων δασκάλων-μάγων στους μαθητευόμενους μάγους ήταν να μην παραμένουν για πολύ στο σώμα του ζώου που επέλεγαν να μεταμορφωθούν, όταν κατά καιρούς επιθυμούσαν να νιώσουν τον κόσμο πέρα από τα στενά όρια της ανθρώπινης συνείδησης;

Οι 3 αυτές διαλέξεις, είναι μέρος των συνολικά 5 ενοτήτων ενός προγράμματος με τον γενικό τίτλο:
"ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΑΝ" - πληροφορίες για το πρόγραμμα: http://www.petrostheodorou.gr/wp-content/uploads/gr-matia.pdf
Και οι 3 μέρος ενός ταξιδιού προς την "άλλη μεριά του καθρέφτη" στον οποίο μετατρέπονται τα μάτια του Άλλου όταν τον συναντούμε. Αν και όλες είναι αυτόνομες θεματικά, αποτελούν ταυτόχρονα και μία ενιαία ευρύτερη ματιά στην έννοια της "σχέσης".
Σημαντικό σημείο αυτής της ματιάς είναι πως η σχέση δεν είναι απλά το αριθμητικό άθροισμα κάποιων ανθρώπων που αλληλεπιδρούν. Είναι ένας ιδιαίτερος "χώρος", με τα δικά του ξεχωριστά γνωρίσματα, ο οποίος συντίθεται ενσώματα, συναισθηματικά και νοητικά από τα πρόσωπα που την απαρτίζουν. Και η τάση μας να σχετιζόμαστε ριζώνει στη σχεσιακή υφή της ανθρώπινης φύσης, όμως εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους. Οι τρόποι αυτοί αφορούν πολλές διαφορετικές επί μέρους ανάγκες και λειτουργίες μας, συχνά αντιφατικές μεταξύ τους, κάτι που στις μέρες μας γεννά άγχη, συγχύσεις, βασικές παρανοήσεις.


Κεντρική ιδέα των παρουσιάσεων αυτών είναι πως ο έρωτας, η σεξουαλική επιθυμία, και η συντροφική σχέση, ως εκδηλώσεις της ευρύτερης ανάγκης μας να συναντήσουμε τον Άλλον, αντιπροσωπεύουν ξεχωριστές περιοχές της ύπαρξής μας - γι' αυτό και δεν μπορεί να υπερτονιστεί η μία για να ικανοποιηθούν οι άλλες (όσο και να φάμε δεν ξεδιψούμε).


Με τις παρουσιάσεις αυτές επιχειρούμε ένα ιδιότυπο ταξίδι στις διάφορες πτυχές της θεμελιώδους ανθρώπινης ανάγκης να βλέπουμε το είδωλό μας στα μάτια του Άλλου, ώστε να καταφέρουμε το ακατόρθωτο:
...να ξεπεράσουμε τα όρια που είναι το κόστος της μοναδικότητάς μας,
...να βιώσουμε την απόλυτη ψυχική και ενσώματη ένωση με τον "Άλλον",
...να "νικήσουμε" αυτήν την παράδοξη, γλυκόπικρη νοσταλγία για κάτι αόριστο, το οποίο αν και ποτέ δεν ζήσαμε, το διαισθανόμαστε ως επερχόμενο, ως προκαθορισμένο να βιωθεί στο μέλλον, άσχετα αν εμείς κιόλας πενθούμε την απώλειά του από το παρόν,
...να "νικήσουμε" αυτήν την ανομολόγητη και συχνά βασανιστική αίσθηση μοναξιάς σε κάθε στιγμή της όποιας σχέσης μας με τον Άλλον,
...να αγνοήσουμε τον αρχετυπικό και πανανθρώπινο φόβο του θανάτου και της απώλειας.

Συνοπτικές Πληροφορίες

Ημ. Έναρξης 26-02-2016 7:30 pm
Θέσεις Χωρίς περιορισμό
Κόστος Συμμετοχής -
Φορέας Πέτρος Θεοδώρου (Σκρα)
Εάν σας άρεσε το θέμα, μοιραστείτε το!

Σεμινάρια Ψυχολογίας

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.