Μέχρι το 1990, μιλώντας για νοημοσύνη η επιστημονική κοινότητα εννοούσε τον δείκτη ευφυΐας του ατόμου,
την ικανότητα δηλαδή για λογική, επαγωγική ή μαθηματική σκέψη, μετρήσιμες κατηγορίες που είχαν συνδεθεί με αυτό που αντικειμενικά όλοι αναγνώριζαν ως «εξυπνάδα».

Κάποια στιγμή όμως, δεν γινόταν να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι η επιτυχία στην επαγγελματική ή προσωπική ζωή κάποιου, δεν προβλεπόταν επιτυχημένα από τον δείκτη ευφυΐας του, αν και αυτό θα ήταν το αναμενόμενο. Ένας έξυπνος άνθρωπος θα έπρεπε να μπορεί να κατανοήσει και να αναλύσει τον εαυτό και τα δεδομένα του έτσι ώστε να κινηθεί ανάλογα και να πετύχει τους σκοπούς και τους στόχους του.

Κάτι όμως έλειπε από την εξίσωση.

Ο Daniel Goleman, το 1995, πρώτος υποστήριξε ότι η συναισθηματική νοημοσύνη ήταν αυτό που έλειπε από τη παραπάνω εικόνα. Αυτή η καινούργια νοημοσύνη αναφερόταν σε άλλα χαρακτηριστικά, διαφορετικά από αυτά που μετράμε σαν δείκτη ευφυΐας και που φαίνεται να συνδέονται εξίσου ή και περισσότερο με την κατάκτηση της επιτυχίας και της προσωπικής ευτυχίας του ατόμου.

Κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον σε αυτή την καινούργια νοημοσύνη είναι ότι είναι καλλιεργήσιμη  μπορεί κάποιος να προσπαθήσει και να μάθει τρόπους με τους οποίους να αυξήσει την συναισθηματική νοημοσύνη του αυξάνοντας έτσι και τις πιθανότητες του για επαγγελματική επιτυχία και προσωπική ευτυχία.


Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της νέας αυτής νοημοσύνης είναι η αυτοεπίγνωση, δηλαδή η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε με ακρίβεια τα συναισθήματα μας και τις τάσεις ή προδιαθέσεις που κυβερνούν τη συμπεριφορά μας.

Με πιο απλά λόγια η αυτοεπίγνωση αναφέρεται στην κατανόηση του εαυτού και των συναισθημάτων μας. Αυτό, ξέρουμε όλοι ότι δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο ακούγεται, με αποτέλεσμα να διαιωνίζουμε καμιά φορά προβληματικές καταστάσεις επειδή πολύ απλά αρνούμαστε να τις δούμε γι αυτό που είναι.

Δουλεύοντας πάνω σ αυτό, προσπαθώντας δηλαδή να παρακολουθούμε και να μελετάμε τι νιώθουμε, πότε, και σε σχέση με τι, αυξάνουμε το δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνη μας και είμαστε αποτελεσματικότεροι στο επόμενο χαρακτηριστικό της, την αυτοδιαχείριση, που αναφέρεται στην ευελιξία και τη θετική κατεύθυνση της συμπεριφοράς μας.

Είναι αρκετά δύσκολο να κάνει κανείς λάθος αν ξέρει τι νιώθει, τι θέλει να πετύχει και προσπαθεί να το κάνει με τον πιο θετικό, προς τα έξω, τρόπο.


Όλα αυτά όμως αφορούν το άτομο σαν μονάδα. Ο άνθρωπος είναι, παρόλα αυτά, κοινωνικό ον, και άρα η κοινωνική ικανότητα δεν θα μπορούσε παρά να είναι το τρίτο μεγάλο κομμάτι του πάζλ που ολοκληρώνει τη συναισθηματική νοημοσύνη. Η κατανόηση της θέσης και των συναισθημάτων των άλλων φαίνεται να είναι σχεδόν το ίδιο σημαντική με την αυτοεπίγνωση, αφού τελικά μονό με τον συνδυασμό τους μπορούμε να πετύχουμε μια σωστή και επιτυχημένη διαχείριση των σχέσεων μας, έτσι ώστε να μειώνονται οι συγκρούσεις και να αυξάνεται η θετική αλληλεπίδραση.

Σκεφτείτε όλα αυτά σε οποίο περιβάλλον θέλετε  εργασιακό, οικογενειακό ή φιλικό - και θα δείτε ότι η εφαρμογή τους δεν μπορεί παρά να επηρεάσει θετικά την πορεία των πραγμάτων.

Σκεφτείτε θετικά, κινηθείτε θετικά και ο κόσμος σας θα κινηθεί μαζί σας ΘΕΤΙΚΑ!

 

Συγγραφή Άρθρου

Νικολέτα Γεωργίου
georgiou nikoletaΚλινική ψυχολόγος, γνωσιακή-συμπεριφοριστική προσέγγιση. 
Συμβουλευτική εφήβων, ενηλίκων.
 
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Πώς να πειθαρχήσετε τα παιδιά σας μέσω του περιγραφικού επαίνου
  • Τρίτη, 14 Μάρτιος 2017
  • Από: Βαλεντίνα Θεοδώρου

Η συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών είναι ένα βαρύ και δύσκολο στοίχημα για τους γονείς. Μέσα σε μια δυσβάσταχτη και γεμάτη απαιτήσεις καθημερινότητα, οι γονείς καλούνται να πειθαρχήσουν και να...

Διάφορα θέματα Ψυχολογίας
Φοβία για το διαφορετικό
  • Παρασκευή, 10 Μάρτιος 2017
  • Από: Αρτεμις Αντωνίου

Υπάρχει λίγο μίσος σε κάθε αγάπη και λίγη αγάπη σε κάθε μίσος - Rowan, 2000, “on inter-penetration of opposites” Ζούμε σε μια εποχή όπου η πρόσβαση από ένα γεωγραφικό σημείο του πλανήτη...

Σημαντικοί Ψυχολόγοι
Ρέυμοντ Κάτελ (Raymond Cattell 1905-1998)
  • Τρίτη, 07 Μάρτιος 2017
  • Από: Έλλη Γκαλτέμη

Βρετανοαμερικανός ψυχολόγος ιδιαίτερα γνωστός για την προσφορά του στο πεδίο της ψυχολογίας της προσωπικότητας. Ήταν εκείνος που εισηγήθηκε τη θεωρία για τους δεκαέξι παράγοντες της προσωπικότητας,...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Πώς να αλλάξετε πιο εύκολα μία κακή συνήθεια

Όλοι μας κατά καιρούς προσπαθούμε να αλλάξουμε κάποια δυσλειτουργική συμπεριφορά μας, που μπορεί να έχει να κάνει με τις διατροφικές μας συνήθειες, με τον τρόπο έκφρασης του θυμού μας, με την διαχείριση των συναισθημάτων μας ή με οτιδήποτε άλλο αναγνωρίζουμε ως δυσλειτουργικό στον εαυτό μας.

Ενήλικες, θύματα παιδικής κακοποίησης

Τα άτομα που έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία (σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική) συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην ενήλικη ζωή τους. Τέτοια προβλήματα είναι η χαμηλή αυτοπεποίθηση, οι δυσκολίες στις σχέσεις τους, η υπερβολική αυτοκριτική, η κοινωνική απομόνωση και πολλά άλλα που παρεμβαίνουν στην καθημερινή λειτουργία και ψυχική υγεία του ατόμου.

Στρες και τρόποι αντιμετώπισης

Στην εποχή μας, με τους γρήγορους ρυθμούς και τις αυξημένες απαιτήσεις, το στρες έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το στρες, σε κανονικά επίπεδα, είναι ένας υγιής έμφυτος μηχανισμός, που στοχεύει στην επιβίωση του ατόμου, ενισχύοντας και επισπεύδοντας τις αντιδράσεις του σε στιγμές κινδύνου ή αβεβαιότητας.