απόρριψη

Η απόρριψη πληγώνει. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει αισθανθεί αυτό τον πόνο, την αίσθηση ότι εξέτασαν την προσωπική μας αξία και , στο τέλος, μας άφησαν πίσω ως λίγους και απόβλητους. Η απόρριψη ενεργοποιεί στον άνθρωπο το κέντρο του εγκεφάλου που σχετίζεται και με τον σωματικό πόνο: αυτό εξηγεί γιατί νοιώθουμε αληθινό πόνο όταν μας απορρίπτουν.

Το άτομο που απορρίπτεται στην ουσία είναι εκείνο που απλώς δέχεται την απόφαση του ανθρώπου που τον απαρνείται δίχως να μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση. Τα αισθήματα του ανθρώπου που απορρίπτεται είναι ως επί το πλείστον αρνητικά, ειδικά για τον εαυτό του.

Ο άνθρωπος που βιώνει απόρριψη μειώνει και ο ίδιος επιπλέον την προσωπική του αξία, θεωρώντας πως αν ήταν διαφορετικός το άλλο άτομο δε θα κατέληγε στην απόφαση να τον απορρίψει. Οι σκέψεις αυτές, δυστυχώς, μας κάνουν το μεγαλύτερο κακό, διότι μας απομακρύνουν εμάς από τον εαυτό μας και οδηγούν στην υποτίμηση του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους.

Στο άρθρο μου αυτό θα προσπαθήσω να προσεγγίσω την πράξη της απόρριψης με έναν διαφορετικό τρόπο: ας το ομολογήσουμε, η απόρριψη μας τρομάζει επειδή τη βλέπουμε ως την απόδειξη της αναξιότητάς μας, θεωρούμε ότι αφού μας απέρριψαν εμείς είχαμε ολοκληρωτικά την ευθύνη και ήμασταν λίγοι και ανεπαρκείς.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτό τον τρόπο σκέψης, ο άνθρωπος που γίνεται "θύμα" απόρριψης ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος για αυτό, ενώ αυτός που μας απορρίπτει φαντάζει στα μάτια μας ως ο σωστότερος, ο δικαιότερος, αυτός που κάτι είδε για την αξία μας και μας αρνήθηκε.

Είναι όμως αλήθεια αυτό; Ισχύει ότι ο άνθρωπος που μας απορρίπτει είναι πάντα σωστός και δίκαιος; Δηλαδή ο άνθρωπος που με απορρίπτει δεν έχει κανένα ελάττωμα, δεν μπορεί να κάνει λάθος στην κρίση του; Δεν μπορεί να με απορρίπτει εξαιτίας της δικής του λάθος εκτίμησης, κακίας, άγνοιας, ζήλιας;

Ο κόσμος μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος, όλοι βλέπουμε καθημερινά ενέργειες ανθρώπων οι οποίες παρακινούνται από ανόητους ή και εξοργιστικούς λόγους. Όταν λοιπόν ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρακινηθεί στη ζωή του από παράλογες σκέψεις και λανθασμένες κρίσεις, γιατί λοιπόν θεωρούμε, απόλυτα και αμετάκλητα, ότι η κρίση του πρέπει πάντα και υποχρεωτικά να είναι σωστή;

Πόσο τελικά η απόρριψη σχετίζεται με την προσωπική μας αξία; Σχετίζεται με εμάς ή περισσότερο με τον χαρακτήρα, τις προτιμήσεις και τις αντιλήψεις του άλλου; Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έρχεται και μας λέει ότι αγαπάει να ακούει όλα τα είδη μουσικής εκτός από την όπερα. Ποια θα είναι τα δικά μας συμπεράσματα; ότι η όπερα είναι ένα είδος μουσικής που δεν έχει αξία ή ότι απλώς δεν αρέσει στο συγκεκριμένο άτομο; Σαφώς και θα καταλάβουμε περισσότερα για την προτίμηση του ανθρώπου αυτού στη μουσική παρά για την αξία της όπερας. 

Έτσι λειτουργεί η απόρριψη και στους ανθρώπους. Είναι δύσκολο, αλλά ας προσπαθήσουμε να ξεπεράσουμε μέσα μας την αντίληψη πως  η απόρριψη υποδηλώνει ότι εμείς είμαστε λίγοι και ανάξιοι. Η απόρριψη περιγράφει περισσότερο το χαρακτήρα του άλλου παρά τη δική μας αξία, αν το σκεφτούμε καλύτερα.

Η απόρριψη μας προκαλεί πόνο όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο που αγαπάμε. Διαφορετικά, θα μας άφηνε και αδιάφορους. Και πάλι δεν πρέπει να της επιτρέπουμε να μας καταβάλλει, σκεπτόμενοι ότι στη ζωή κάθε μικρό εμπόδιο παίζει ένα σπουδαίο ρόλο για τη δική μας βελτίωση. Ο άνθρωπος που δεν εκτιμάει την αγάπη και την προσφορά μας έχει χάσει και ο ίδιος και, μάλιστα, περισσότερο από εμάς.

Ας εκπαιδεύσουμε λοιπόν τον εαυτό μας στο να μη φοβάται την απόρριψη. Πολλές φορές ακόμα και αυτή μπορεί να μας ανοίξει δρόμους που δεν μπορούμε ούτε να το φανταστούμε..

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Παιδί και κατοικίδιο, μια σχέση ζωής
Παιδί και κατοικίδιο

Το κατοικίδιο και το παιδί αποτελεί μία μοναδική και αμφίδρομη σχέση. Κάθε άνθρωπος και ειδικά ένα παιδί εκπαιδεύεται μέσα από ένα κατοικίδιο, μαθαίνει τι σημαίνει αγάπη, παρέα, φιλία και εξοικειώνεται περισσότερο με όλα τα πλάσματα της φύσης. Η παρουσία ενός ζώου συμβάλλει θετικά στη ζωή του ίδιου, διότι αν και μιλούν τελείως διαφορετικές γλώσσες αυτό δεν αποτρέπει την ανάπτυξη μίας ισχυρής σχέσης.

Αντιμετώπισε την αχάριστη συμπεριφορά
αχαριστία αγνωμοσύνη

Με τη λέξη αχαριστία εννοούμε την αγνωμοσύνη απέναντι στους ανθρώπους που με τις ενέργειες και τις πράξεις τους διευκόλυναν και έκαναν καλύτερη τη ζωή μας. Η αγνωμοσύνη απέναντι σε όλους εκείνους που με τα λόγια και τις πράξεις του διευκόλυναν τη ζωή μας σε μία δύσκολη στιγμή και μας συμπαραστάθηκαν, είναι πραγματικά, μία από τις πράξεις των ανθρώπων που πληγώνει τον αποδέκτη της στάσης αυτής πάρα πολύ.

Η μάχη με μία ασθένεια
ασθένεια

Όλοι τείνουμε να συμφωνήσουμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα αγαθά και δώρα της ζωής είναι η υγεία. Με τη λέξη υγεία εννοούμε τη σωματική, ψυχική και πνευματική ακμαιότητα ενός ατόμου και όχι μόνο την απουσία κάποιας σοβαρής ασθένειας. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η καλή υγεία είναι η υποδομή για να οικοδομηθούν όλα τα μεγάλα επιτεύγματα στη ζωή μας ( σπουδές, εργασία, κοινωνικές σχέσεις, οικογένεια). 

Οι συνέπειες της έλλειψης μητρικής αγάπης
μητρική αγάπη

Η μητέρα , συνδέθηκε, με την πηγή της απόλυτης αγάπης, αυτοθυσίας , ανιδιοτέλειας, προσφοράς. Η μορφή της η ίδια θεωρήθηκε  ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια τραγούδια, ποιήματα, βιβλία. Όμως, η πραγματικότητα έχει δείξει ότι πολλές φορές οι ίδιες οι μητέρες όχι μόνο δεν προσφέρουν αγάπη και ασφάλεια, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιες συναισθηματικές ελλείψεις και πληγές στα ίδια τους τα παιδιά.

Τα παιδιά και η αποδοχή
παιδιά αποδοχή

Τα παιδιά είναι όπως τα λουλούδια. Χρειάζονται αγάπη και προσοχή για να παραμείνουν φωτεινά και να μη μαραθούν. Η αγάπη είναι εκείνη η τροφή που θρέφει την ψυχή και προστατεύει το παιδί από τα άσχημα συναισθήματα αφορούν την αξία, την εμφάνιση και την προσωπικότητά του.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.