Αναζητώντας την αλήθεια

Ακούω συχνά ανθρώπους γύρω μου να λένε: “Εγώ θέλω να έχω ειλικρινείς σχέσεις”, και συνεχίζουνε λέγοντας: “Δεν μπορώ με τίποτα το ψέμα”. Από την άλλη έχω συναντήσει ανθρώπους που επιλέγουνε να ζούνε σε μία εικονική πραγματικότητα, προσπαθώντας να αποφύγουν να έρθουν αντιμέτωποι με την ίδια την αλήθεια τους, σαν να ζούνε στα υπόγεια σε μία συνεχή προσπάθεια να κρυφτούνε από το φως της αλήθειας.

Όμως έχετε ποτέ σκεφτεί πόσες φορές στη ζωή μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με δύσκολες καταστάσεις (που είτε αφορούν θέματα δουλειάς, είτε τον σύντροφό μας, ή τις σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω μας), που ίσως να μη θέλαμε να έχουμε μάθει την αλήθεια; ή ακόμα και να έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να μην ήταν απόλυτα ειλικρινής; Υπάρχουν άραγε διαβαθμίσεις της αλήθειας;

Θυμάμαι στο βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι με τίτλο "Από την άγνοια στη σοφία", στο κεφάλαιο "Οι ενοχλητικοί σοφοί", μία ιστορία από τον ιερέα Άντονι ντε Μέλο για το μαγαζί της αλήθειας όπου ένας άνθρωπος περπατώντας στα σοκάκια μιας πόλης χαζεύοντας τις βιτρίνες, συνάντησε ένα ταπεινό μαγαζί με μία επιγραφή πάνω σε ένα αναλόγιο που έλεγε "το μαγαζί της αλήθειας". Γεμάτος περιέργεια, μπήκε στο μαγαζί για να ανακαλύψει την πραμάτεια του μαγαζιού. Η κοπέλα που στεκόταν στον πάγκο τον ρώτησε τί είδος αλήθειας θα ήθελε. Μερική, Σχετική, Στατιστική ή Πλήρη; Έκπληκτος μεν, αποφασισμένος δε, απάντησε με σιγουριά ότι θα ήθελε να μάθει την πλήρη αλήθεια.

Κουρασμένος από ψέματα, γενικεύσεις, δικαιολογίες, κοροϊδίες, ήθελε πλέον να μάθει την απόλυτη αλήθεια. Η κοπέλα τον ρώτησε εάν γνώριζε την τιμή. Αποκρίθηκε απαντώντας ότι δε γνωρίζε. Ήξερε όμως ότι πλέον θα πληρώσει όσο όσο για να κατακτήσει την απόλυτη αλήθεια. Η πωλήτρια απάντησε λέγοντας του ότι εάν θέλει να μάθει όλη την αλήθεια, είναι πιθανό να χάσει για πολύ καιρό τον ύπνο του. Ο άνθρωπος ένιωσε τόσο ψηλό το κόστος που έφυγε από το μαγαζί με το βλέμμα στο πάτωμα, ψελλίζοντας σε μία προσπάθεια να ευχαριστήσει την πωλήτρια και να ζητήσει συγνώμη. Δεν ήταν έτοιμος αυτή τη χρονική στιγμή να έρθει αντιμέτωπος με την απόλυτη αλήθεια. Είχε ανάγκη να ζήσει μέσα σε κάποια ψέματα, να μπορεί να κρύβεται, κάποιες δικαιολογίες για να αποφύγει να έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό…

Κάπως έτσι φερόμαστε αρκετές φορές στη ζωή μας. Αποφεύγουμε να δούμε την αλήθεια και τρέχουμε μακριά. Θυμάμαι μία φίλη να λέει: "Χτές έμαθα ότι ένα φιλικό μου ζευγάρι μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες χωρίζουν. Έτσι ξαφνικά. Τη μία μέρα ήταν όλα καλά και ξαφνικά την άλλη μέρα προχωράνε σε χωρισμό".

Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ότι η αλήθεια υπήρχε κάπου εκεί κρυμμένη και σίγουρα δεν ήταν η μία μέρα που έφερε το χωρισμό αλλά πολλές μικρές αλήθειες σε μεγαλύτερη χρονική διάρκεια, που οδήγησαν τελικά στο χωρισμό. Ίσως γιατί επέλεξαν να αποφύγουνε να έρθουνε αντιμέτωποι με την αλήθεια.

Μας είναι πολύ πιο εύκολο να το σκάμε , να τρέχουμε όσο πιο μακριά γίνεται από την αλήθεια και να μην ενεργούμε. Έτσι αποφεύγουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτό που μας πονάει. Αποφεύγουμε τις ευθύνες της ζωής μας. Εύκολα μετατοπίζουμε τα δικά μας βάρη σε τρίτους και πάντα αναζητάμε τις ευθύνες των άλλων σε αυτό που έχει συμβεί, αρνούμενοι να σηκώσουμε τα δικά μας βάρη. Ο Γιάλομ στο βιβλίο του “Το δώρο της ψυχοθεραπείας” στο κεφάλαιο 48, μας μοιράζεται την ιστορία ενός ζευγαριού. Ο σύζυγος διατηρώντας εξωσυζυγική σχέση απομακρύνεται από την γυναίκα του. Με τις πράξεις του ωθεί τη γυναίκα του να δώσει τέλος στο γάμο, κι όχι ο ίδιος. Αναζητά τις ευθύνες της συντρόφου του σε όλο αυτό κι όχι τη δική του συμπεριφορά που οδήγησε στο χωρισμό. Μία συμπεριφορά που βοηθάει να μην έρθει ο ίδιος αντιμέτωπος με την δική του αλήθεια. Ζητάει με έμμεσο τρόπο να αναλάβει κάποιος άλλος το τιμόνι της ζωής του. Δεν άντεχε να σηκώσει το βάρος των ευθυνών του.

Έτσι ενεργούμε κι εμείς πολλές φορές στη ζωή μας. Μας φταίει το αφεντικό μας, ο σύντροφός μας, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας ακόμα κι οι γονείς μας. Κάποιες φορές μπορεί να ισχύει και κάποιες άλλες όχι. Σίγουρα, έχουμε κι εμείς σε όλο αυτό το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Η αναζήτηση της αλήθειας είναι ένα μακροχρόνιο και δύσκολο ταξίδι που όμως προσφέρει πολλά δώρα και δίνει χώρο για "Αγάπη" και γνήσιο ενδιαφέρον για τους άλλους!

Συγγραφή Άρθρου

Παναγιώτης Εμμανουηλίδης - Σύμβουλος Ψ.Υγείας

Παναγιώτης Εμμανουηλίδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας , Συντονιστής ομάδων σχολών γονέων. Μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Συμβουλευτικής (Ε.Ε.Σ.) και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Συμβουλευτικής (E.A.C.). Ατομική Συμβουλευτική εφήβων κι ενηλίκων. Συμβουλευτική ζεύγους, Ομάδες αυτογνωσίας, Ομάδες σχολών γονέων.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Μαθήματα Ζωής!

Είναι απόγευμα και μόλις έχω φτάσει στο σπίτι. Eίμαι μέσα στο...

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Διατροφικές Διαταραχές
Διατροφικές Διαταραχές

Τα τελευταία χρόνια ολοένα και συχνότερα είναι πιθανό να έρθουμε αντιμέτωποι με την εικόνα ενός ανθρώπου που παρουσιάζει κάποιας μορφής διατροφική διαταραχή κι ακόμα πιθανότερο να ακούσουμε για κάποιο συνάνθρωπό μας που έχει κάποια διατροφική διαταραχή. 

Μαθήματα Ζωής!
Μαθήματα Ζωής

Είναι απόγευμα και μόλις έχω φτάσει στο σπίτι. Eίμαι μέσα στο αυτοκίνητο κι όση ώρα περιμένω να ανοίξει η πόρτα του γκαράζ, ένας ήχος επαναλαμβανόμενος, οικείος, ταυτόχρονα όμως και μη αναγνωρίσιμος, ίσως και λίγο “σκληρός”, φτάνει στα αυτιά μου.

Κάθε στιγμή μετράει!

Κάθε στιγμή περνάει. Έρχεται μία κατάσταση, μια αρρώστια, μια απώλεια να μας θυμίσει ότι στη ζωή τα πάντα είναι εφήμερα. Μόνο το σήμερα είναι σίγουρο. Η κάθε στιγμή που τώρα ζούμε, σε λίγο θα έχει φύγει. Και μαζί της φεύγει κι ο χρόνος κι όλα αυτά που κάναμε ή δεν κάναμε.

Αναπολώντας το παρελθόν, ατενίζοντας το μέλλον!
αναμνήσεις, παρελθόν, μέλλον

Είναι φορές στη ζωή μας που έρχεται ένα γεγονός, ένας άνθρωπος, ένα τραγούδι, μια φωτογραφία ή μία κατάσταση από τα παλιά για να μας ξυπνήσει συναισθήματα, να μας προβληματίσει, να μας ευαισθητοποιήσει, να μας θυμίσει… και σίγουρα να μας μάθει κάτι που θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε στο μέλλον.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.