Σχετικά άρθρα x

 
Tags: όρια  

Προχθές ένας θεραπευόμενός μου εξαιρετικά λειτουργικός ως επαγγελματίας, έξυπνος κι αποτελεσματικός άνθρωπος, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών, μου έλεγε, μόλις είχε επιστρέψει από τις διακοπές του στην επαρχία όπου ήταν το πατρικό του σπίτι:

«Δεν ξέρω τι παθαίνω όταν πάω να περάσω λίγες μέρες μαζί με τους γονείς μου…! Λες και γίνομαι ξαφνικά μπέμπης! Ένα άβουλο, αμφιθυμικό παιδί που ξαφνικά δεν ξέρει τι θέλει, που θέλοντας να ευχαριστήσει τους άλλους, γονείς και συγγενείς, καταπιέζεται και μετά ξεσπάει με παράλογες εκρήξεις οργής σε ανθρώπους που δεν του φταίνε σε τίποτα. Μετά νιώθω ένοχος, και ξαναπροσπαθώ να το «παίξω καλός», και το ίδιο παιχνίδι επαναλαμβάνεται πάλι απ’ την αρχή… Συχνά για να ξεπεράσω το άγχος συνήθως τρώω  τριπλάσια απ’ ότι όταν τρώω στο σπίτι μου στην Αθήνα…»


Συχνά όταν επιστρέφει κανείς στην οικογένεια της καταγωγής του, έστω και για διακοπές, εύκολα παλινδρομεί σε πρώιμα εξελικτικά στάδια της ψυχικής του ανάπτυξης.

Εγκαταλείπει το πιο ενήλικο του κομμάτι για να δώσει τα ηνία των στάσεων και των συμπεριφορών του στο εσωτερικό του παιδί.

Σ’ ένα ψυχικό παιδί που επιστρέφοντας στο τόπο της καταγωγής του μπαίνει αυτόματα στην διαδικασία να ξανα αιτηθεί συμβολικά της «τροφής» που δεν του δόθηκε, όπως τότε θα ήθελε, αλλά με έναν παιδαριώδη, ασαφή, αμφιθυμικό και –γι’ αυτό- αναποτελεσματικό τρόπο.

Τα ανικανοποίητα αιτήματά του για αναγνώριση, αποδοχή, επιδοκιμασία, στον βαθμό που δεν αναγνωρίστηκαν ούτε ικανοποιήθηκαν από τους γονείς του ξαναέρχονται στην επιφάνεια διεκδικώντας φυσικά την ευόδωσή τους.

Οι άνθρωποι όμως συνήθως δεν έχουν συνειδητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα βασικά αιτήματα που αναλογούν στις ανάγκες εκείνου του παιδιού, είτε επειδή τα αρνητικά συναισθήματα που τα συνοδεύουν (οργή, πένθος, φόβος) πρώιμα απαγορεύτηκαν ως ανεπιθύμητα κι επικίνδυνα, κι έτσι έμειναν απολιθωμένα στον πυρήνα της ψυχής, η οποία παρέμεινε ατροφική.

Είτε γιατί έμαθαν στην ενήλικη λειτουργική τους ζωή να προτάσσουν μέσα στις καθημερινές τους σχέσεις πιο «δυνατά», προσαρμοστικά και ασφαλή προσωπεία, αφού τα τελευταία τους βγάζουν συνήθως στις συνδιαλλαγές τους απρόσβλητους από την εγγενή τους παιδική ευαλωτότητα και κοινωνικά «ασπροπρόσωπους».

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι συνήθως οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν την βάση της αμφιθυμίας τους.

Στην βάση της ψυχικής τους δυσφορίας κατοικεί το εξής ασυνείδητο κι ανεπεξέργαστο δίλημμα:

«…Ναι, επιστρέφω στους γονείς μου για να πάρω ό,τι μέχρι τώρα δεν κατάφερα να πάρω. Είτε επειδή δεν ξέρω στ’ αλήθεια τι είναι αυτό που έχω ανάγκη, είτε γιατί πιστεύω πως αν το (ξανα)ζητήσω για ακόμα μια φορά θα ματαιωθώ, και αυτό δεν θέλω να το ξαναζήσω γιατί πονάει.

Κι απ’ την άλλη, ξέρω πως, ως αξιόπιστος ενήλικας, είμαι σε θέση να βάλω όρια, τόσο στους δικούς μου που μου ζητάνε να ικανοποιήσω –για άλλη μια φορά- τις δικές τους παιδοκεντρικές ανάγκες, χωρίς να νοιάζονται για τις δικές μου, όσο και στον εαυτό μου ώστε να μην ενδίδει σε αλλότριες διαθέσεις κι επιθυμίες, χωρίς την ενήλικη συγκατάθεσή μου…».

Όταν ο άνθρωπος δει κατάματα αυτό το εσωτερικό δίλημμα, θα χρειαστεί να επιλέξει πως θα το διαχειριστεί. Αν δηλαδή θα βάλει σε λόγια τα αιτήματά του επιχειρώντας με πιο σαφή τρόπο από τους γονείς του  να τα αναγνωρίσουν και να πάρουν θέση απέναντί τους. Ή/ και να ζητήσει από άλλες, πιο πρόσφορες πηγές, την ικανοποίησή τους. Ή αν τελικά θα επιλέξει να το (ξανα)θάψει στον τάφο της σιωπής επιλέγοντας την αξεδιάλυτη κραυγή μιας συνεχούς εσωτερικής αγωνίας που συνήθως μεταμφιέζεται σε κρίσεις άγχους, κατάθλιψης, ψυχοσωματικών συμπτωμάτων και υπερφαγίας...

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Αυτοβοήθεια
Τραύμα ταπείνωσης - ντροπής
  • Δευτέρα, 21 Νοέμβριος 2016
  • Από: Παναγιώτα Κυπραίου

Εάν έχετε κάποιο σχετικό τραύμα ταπείνωσης/ντροπής, τότε πιθανότατα, σε ένα βαθύ επίπεδο αισθάνεστε άσχημα για τον εαυτό σας και πιστεύετε ότι κάτι δεν πάει καλά με σας, ότι...

Αυτοβοήθεια
Στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα
  • Δευτέρα, 14 Νοέμβριος 2016
  • Από: Χατζηστρατή Μάγδα

Ο ποιητής Ρουμί μας λέει: «Αυτή τη στιγμή, γευόμαστε τη γεύση της αιωνιότητας». Υπερβείτε τον φόβο σας για το άγνωστο, εστιάζοντας στην παρούσα στιγμή. Γευθείτε τη στιγμή αυτή σαν μια στιγμή...

Αυτοβοήθεια
Σύγκριση εαυτού με άλλους
  • Τρίτη, 08 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Όλοι μας κατά καιρούς, έχουμε συγκρίνει τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας με άλλων ανθρώπων. Νοιώθουμε μειονεκτικά επειδή θεωρούμε ότι δεν έχουμε την εμφάνιση, την εξυπνάδα,...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Όταν το άγχος επιλέγει αντί για σένα...

Είχα ένα τεράστιο, ανεξήγητο άγχος. Προσπαθούσα για χρόνια να γίνω μητέρα, και τώρα, μετά από πολλές προσπάθειες επιτέλους τα κατάφερα να μείνω έγκυος! Αλλά αντί να χαρώ, πλημμύρισε ξαφνικά η ζωή μου από άγχος! Η ζωή μου και ο ύπνος μου έγινε ένα μαρτύριο… Υπέφερα γιατί ανησυχούσα συνεχώς μήπως πάει κάτι στραβά με την εγκυμοσύνη μου.

Όταν το ελατήριο πιέζεται μαζεύει δύναμη

Από τότε που ήμουν πολύ μικρό παιδί θυμάμαι τη μάνα μου να με θεωρεί πολύ όμορφο. Θαύμαζε την εξωτερική μου ομορφιά και ήταν περήφανη που έχει ένα όμορφο αγόρι. Αντίθετα, διαλαλούσε σε μένα και στις φίλες της, πως, επειδή, όπως κι εκείνη, δεν ήμουν καθόλου καλός στην αριθμητική κι αργότερα στα μαθηματικά, δεν ήμουν έξυπνος. Πίστευε και μου το έλεγε συχνά πως ήμουν κατά την γνώμη της ένα μέτριο μυαλό που φιλότιμα προσπαθεί, αν και δεν μπορεί πολλά…

Η συμβολική εκδραμάτιση ως εργαλείο υπέρβασης του φόβου και της επιθυμίας
συμβολική εκδραμάτιση

Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματική συνταγή για την αποτυχία του αιτήματος της αυτοπραγμάτωσης από την μεθοδική αλλά ανεπαίσθητη καλλιέργεια της ενοχικής στάσης. Της ενοχικής στάσης που πατάει πάνω σε ηθικίστικες εντολές, οι οποίες εγγυώνται μια άνυδρη και χωρίς προοπτική ανάκαμψης ορθοπραξία.

Πως να βοηθήσω το παιδί μου;

Κυρίως οι γονείς με ρωτάνε συχνά στο γραφείο: «Πώς να συμπεριφερθώ στο παιδί μου για να μπορέσω να το βοηθήσω;».
Η απάντηση είναι: Να θέλεις το παιδί σου! Γιατί αν το θες, θα του το δείχνεις. Κι αν του το δείχνεις, εκείνο θα το ξέρει.
Θα χει τον αέρα της αυταξίας του σημαντικού, την γεύση και την δύναμη του -από τον πιο σημαντικό της ζωής του- επιθυμητού.

Άσε τους γονείς σου να γίνουν επιτέλους... γονείς!

Πως να βοηθήσεις αν πρώτα δεν βοηθηθείς ο ίδιος; Αν δεν γίνεις παιδί, πως να μεγαλώσεις; Αν δεν δεις καθαρά τα πράγματα, πως να μην έχεις αποκλειστικό κίνητρο της "αγαθοεργίας" σου την ενοχή...;
Συχνά σ’ ακούω να μου λες ή να το υπονοείς στις συνεδρίες: «Μα πως ν’ αφήσω τους γονείς μου αβοήθητους…!;», εννοώντας πως νιώθεις ένοχος επειδή θέλεις να ζήσεις ανεξάρτητα από τις δικές τους επιταγές ζωής κι ευτυχίας, προτροπές και κατευθύνσεις.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.