Tags: όρια  

Προχθές ένας θεραπευόμενός μου εξαιρετικά λειτουργικός ως επαγγελματίας, έξυπνος κι αποτελεσματικός άνθρωπος, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών, μου έλεγε, μόλις είχε επιστρέψει από τις διακοπές του στην επαρχία όπου ήταν το πατρικό του σπίτι:

«Δεν ξέρω τι παθαίνω όταν πάω να περάσω λίγες μέρες μαζί με τους γονείς μου…! Λες και γίνομαι ξαφνικά μπέμπης! Ένα άβουλο, αμφιθυμικό παιδί που ξαφνικά δεν ξέρει τι θέλει, που θέλοντας να ευχαριστήσει τους άλλους, γονείς και συγγενείς, καταπιέζεται και μετά ξεσπάει με παράλογες εκρήξεις οργής σε ανθρώπους που δεν του φταίνε σε τίποτα. Μετά νιώθω ένοχος, και ξαναπροσπαθώ να το «παίξω καλός», και το ίδιο παιχνίδι επαναλαμβάνεται πάλι απ’ την αρχή… Συχνά για να ξεπεράσω το άγχος συνήθως τρώω  τριπλάσια απ’ ότι όταν τρώω στο σπίτι μου στην Αθήνα…»


Συχνά όταν επιστρέφει κανείς στην οικογένεια της καταγωγής του, έστω και για διακοπές, εύκολα παλινδρομεί σε πρώιμα εξελικτικά στάδια της ψυχικής του ανάπτυξης.

Εγκαταλείπει το πιο ενήλικο του κομμάτι για να δώσει τα ηνία των στάσεων και των συμπεριφορών του στο εσωτερικό του παιδί.

Σ’ ένα ψυχικό παιδί που επιστρέφοντας στο τόπο της καταγωγής του μπαίνει αυτόματα στην διαδικασία να ξανα αιτηθεί συμβολικά της «τροφής» που δεν του δόθηκε, όπως τότε θα ήθελε, αλλά με έναν παιδαριώδη, ασαφή, αμφιθυμικό και –γι’ αυτό- αναποτελεσματικό τρόπο.

Τα ανικανοποίητα αιτήματά του για αναγνώριση, αποδοχή, επιδοκιμασία, στον βαθμό που δεν αναγνωρίστηκαν ούτε ικανοποιήθηκαν από τους γονείς του ξαναέρχονται στην επιφάνεια διεκδικώντας φυσικά την ευόδωσή τους.

Οι άνθρωποι όμως συνήθως δεν έχουν συνειδητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα βασικά αιτήματα που αναλογούν στις ανάγκες εκείνου του παιδιού, είτε επειδή τα αρνητικά συναισθήματα που τα συνοδεύουν (οργή, πένθος, φόβος) πρώιμα απαγορεύτηκαν ως ανεπιθύμητα κι επικίνδυνα, κι έτσι έμειναν απολιθωμένα στον πυρήνα της ψυχής, η οποία παρέμεινε ατροφική.

Είτε γιατί έμαθαν στην ενήλικη λειτουργική τους ζωή να προτάσσουν μέσα στις καθημερινές τους σχέσεις πιο «δυνατά», προσαρμοστικά και ασφαλή προσωπεία, αφού τα τελευταία τους βγάζουν συνήθως στις συνδιαλλαγές τους απρόσβλητους από την εγγενή τους παιδική ευαλωτότητα και κοινωνικά «ασπροπρόσωπους».

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι συνήθως οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν την βάση της αμφιθυμίας τους.

Στην βάση της ψυχικής τους δυσφορίας κατοικεί το εξής ασυνείδητο κι ανεπεξέργαστο δίλημμα:

«…Ναι, επιστρέφω στους γονείς μου για να πάρω ό,τι μέχρι τώρα δεν κατάφερα να πάρω. Είτε επειδή δεν ξέρω στ’ αλήθεια τι είναι αυτό που έχω ανάγκη, είτε γιατί πιστεύω πως αν το (ξανα)ζητήσω για ακόμα μια φορά θα ματαιωθώ, και αυτό δεν θέλω να το ξαναζήσω γιατί πονάει.

Κι απ’ την άλλη, ξέρω πως, ως αξιόπιστος ενήλικας, είμαι σε θέση να βάλω όρια, τόσο στους δικούς μου που μου ζητάνε να ικανοποιήσω –για άλλη μια φορά- τις δικές τους παιδοκεντρικές ανάγκες, χωρίς να νοιάζονται για τις δικές μου, όσο και στον εαυτό μου ώστε να μην ενδίδει σε αλλότριες διαθέσεις κι επιθυμίες, χωρίς την ενήλικη συγκατάθεσή μου…».

Όταν ο άνθρωπος δει κατάματα αυτό το εσωτερικό δίλημμα, θα χρειαστεί να επιλέξει πως θα το διαχειριστεί. Αν δηλαδή θα βάλει σε λόγια τα αιτήματά του επιχειρώντας με πιο σαφή τρόπο από τους γονείς του  να τα αναγνωρίσουν και να πάρουν θέση απέναντί τους. Ή/ και να ζητήσει από άλλες, πιο πρόσφορες πηγές, την ικανοποίησή τους. Ή αν τελικά θα επιλέξει να το (ξανα)θάψει στον τάφο της σιωπής επιλέγοντας την αξεδιάλυτη κραυγή μιας συνεχούς εσωτερικής αγωνίας που συνήθως μεταμφιέζεται σε κρίσεις άγχους, κατάθλιψης, ψυχοσωματικών συμπτωμάτων και υπερφαγίας...

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Πέθανε όσο ζεις για να μην πεθάνεις, όταν πεθάνεις…
προσωπικότητα

Έχουμε την ψευδαίσθηση πως εξαρτιόμαστε από τους άλλους ανθρώπους σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ αυτόν στον οποίο πραγματικά συμβαίνει. Οι άλλοι ασκούν εξουσία κι επιρροή πάνω μας στον βαθμό που εμείς οι ίδιοι είμαστε προσκολλημένοι στους φόβους και τα ψυχικά μας συμπλέγματα.

Τι πενθούμε στον θάνατο του δικού μας νεκρού;
πένθος απώλεια

Πριν χρόνια πήγα στην κηδεία μιας φίλης, πολύ ηλικιωμένης αλλά γεμάτης ζωντάνια, απ αυτήν που έχουν οι νεαρές ψυχές πασχίζοντας να ζουν ενωμένες με την επιθυμία που τις διαπερνά και τις γεμίζει. Μετά την κηδεία έμεινα μόνος και περιδιάβηκα τους τάφους. Νέοι, έφηβοι, παιδιά, βρέφη και γέροι κάτω από το χώμα.  Σκεπασμένοι από το ξύπνημα της ζωής, μακριά από τους ζωντανούς και μαζί τόσο δίπλα τους.

Ψυχοθεραπεία και πνευματικότητα: σκέψεις, διχασμοί και διλήμματα
Ψυχοθεραπεία

Όταν ρωτάω τους ανθρώπους που ζητούν ψυχοθεραπεία, «γιατί διαλέξατε εμένα ως ψυχοθεραπευτή σας;», κάποτε κάποιοι μου απαντούν: «Γιατί καταλάβαμε, απ’ τον τρόπο που γράφετε στα βιβλία σας πως είστε άνθρωπος του Θεού. Πως είστε ψυχολόγος με Χριστό. Επειδή συνδέετε την πνευματικότητα με την ψυχοθεραπεία…».

Κίβδηλη και Αληθινή Ψυχοθεραπεία
Ψυχοθεραπεία

Με ρώτησε κάποιος που ήταν πάντα νέος –ήθελε βλέπεις να είναι συνέχεια μαθητής- «Τι είναι ψυχοθεραπεία;», του είπα: «Εγώ δεν ξέρω… Ρώτησα όμως κάποτε τον σοφό δάσκαλο, που δεν έχει όνομα, κι εκείνος ταπεινά μου είπε»: Να σου πω πρώτα ποια είναι η ψεύτικη ψυχοθεραπεία.

Συμπερίληψη κακότητας και αθωότητας: Ένας άκρως θεραπευτικός υπαρξιακός στόχος
θύμα και θύτης

Όσο ζω, δεν θα ξεχάσω αυτό που συνέβη όταν –σε διαφορετικές χρονικές στιγμές- πήγα να δω στον κινηματογράφο δυο ταινίες, που τότε συζητήθηκαν πολύ:
Η μια ήταν τα πάθη του Χριστού, του Mel Gibson. Η άλλη, το «Irreversible» με την Monica Bellutzi.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.