Από την αρχή της ζωής μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πλήθος αναγκών οι οποίες απαιτούν την άμεση ικανοποίησή τους. Αυτό, σε πρώτο στάδιο, αποτελεί ευθύνη των σημαντικών άλλων και κυρίως της μητέρας, καθώς ως βρέφη δεν έχουμε τη δυνατότητα να καλύψουμε μόνοι μας τις βασικές συναισθηματικές μας ανάγκες.

Ερχόμαστε στον κόσμο ζητώντας να αγαπηθούμε άνευ όρων, να υπάρξουμε σε ένα συναισθηματικά σταθερό περιβάλλον, να συνάψουμε ασφαλείς σχέσεις με τα σημαντικά για εμάς πρόσωπα, να νιώσουμε ότι μας καταλαβαίνουν και μας αποδέχονται για αυτό που είμαστε. Ωστόσο, όταν μία ανάγκη μας παραμείνει ανεκπλήρωτη, είτε λόγω ενός αποστερητικού οικογενειακού περιβάλλοντος είτε λόγω μίας τοξικής εμπειρίας της παιδικής ηλικίας, ενηλικιωνόμαστε έχοντας την τάση να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο ένα μέρος εχθρικό, τους άλλους ανθρώπους απορριπτικούς και τον εαυτό μας ανάξιο να λάβει αγάπη, φροντίδα και υποστήριξη.

Mε το πέρας του χρόνου, αυτή η πεποίθηση παγιώνεται και οδηγεί σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς που συχνά είναι δυσλειτουργικά καθώς δεν συντελούν στην κάλυψη των συναισθηματικών αναγκών μας. Ως αποτέλεσμα, παγιδευόμαστε σε φαύλους κύκλους που συνεχώς επιβεβαιώνουν αυτές τις σκέψεις και προκαλούν δυσάρεστα συναισθήματα. Μάλιστα, επιλέγουμε ασυνείδητα οι ίδιοι τις συνθήκες και τη συμπεριφορά που θα αναπαράγουν την οικεία σε εμάς πεποίθηση καθώς βιωματικά έχουμε μάθει ότι αυτή είναι η δική μας πραγματικότητα. Όσο κι αν μας πληγώνει, τείνουμε να επιστρέφουμε σε αυτή αναγνωρίζοντάς την ως κομμάτι του εαυτού μας.

Παρόλα αυτά, όσο επαναλαμβάνουμε τους φαύλους κύκλους, δεν παύουμε να αισθανόμαστε την εσωτερική σύγκρουση που απορρέει απο το γεγονός ότι δεν είμαστε συναισθηματικά πλήρεις. Όσο υπάρχουν εσωτερικές συγκρούσεις τα “καμπανάκια” του οργανισμού μας δεν παύουν να χτυπούν. Πολλές φορές, μεταμφιεσμένα σε ψυχολογικά συμπτώματα έρχονται να αποσπάσουν την πολυπόθητη προσοχή μας.

Καλούμαστε τότε να ακούσουμε τις ανάγκες μας, να αποτινάξουμε τις παλιές πεποιθήσεις και με ένα νέο τρόπο να προσεγγίσουμε και να φροντίσουμε τον εαυτό μας. Με το να κατανοήσουμε το πως διαμορφώθηκαν οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις μας και τι ρόλο παίζουν στη ζωή μας ερχόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του εαυτού μας και στην συναισθηματική ολοκλήρωση.  

Συγγραφή Άρθρου

Άννα Αλβανού - Ψυχολόγος

Άννα Αλβανού: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια, ατομική- ομαδική ψυχοθεραπεία.
Δίπλωμα στην Κλινική Ύπνωση με εξειδίκευση στη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία. 
Ψυχοεκπαιδευτικές Παρεμβάσεις - Συμπεριφορική Θεραπεία Οικογένειας στην Ψύχωση

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Αυτοεκτίμηση

Τι είναι η αυτοεκτίμηση;Αυτοεκτίμηση είναι αυτό που...

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η κατάθλιψη στα παιδιά και τους εφήβους
παιδική κατάθλιψη

Λιγότερα από τριάντα χρόνια πριν, η κατάθλιψη θεωρούταν πως αφορά αποκλειστικά τους ενήλικες. Τα παιδιά θεωρούνταν ανώριμα αναπτυξιακά προκειμένου να μπορούν να βιώσουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και η κακή διάθεση των εφήβων θεωρούταν ως φυσιολογική διάθεση στο συγκεκριμένο στάδιο της πορείας τους προς την ενηλικίωση.

Πώς η προσωπικότητά μας επηρεάζει τον τρόπο που ονειροπολούμε
προσωπικότητα και ονειροπόληση

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις έννοιες της ονειροπόλησης και της φαντασίας ως ταυτόσημες. Η ονειροπόληση είναι μία νοητική διαδικασία που περιλαμβάνει ένα είδος φαντασιωσικής δραστηριότητας αλλά πέρα από αυτό, οι θεωρητικοί έχουν ορίσει την ονειροπόληση ποικιλοτρόπως.

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή και οι επιπτώσεις της
κοινωνικό άγχος

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή αλλιώς κοινωνική φοβία αφορά σε ένα έντονο και επίμονο άγχος ταπείνωσης ή αμηχανίας κατά τη διάρκεια κοινωνικών καταστάσεων ή επιτέλεσης ενός έργου ενώπιον τρίτων ενώ ταυτόχρονα, συνυπάρχει η επίγνωση από το άτομο που βιώνει τα συμπτώματα πως ο φόβος του είναι υπερβολικός ή παράλογος.

Μεταβίβαση στη θεραπευτική σχέση: ένα παράθυρο στον ψυχισμό του ατόμου
θεραπευτική σχέση

Η μεταβίβαση όπως ορίστηκε από τον Φρόυντ το 1912, είναι η ασυνείδητη ανάπτυξη συναισθημάτων, συμπεριφορών και στάσεων προς το πρόσωπο του θεραπευτή που δε δικαιολογούνται από την θεραπευτική συνθήκη. Για πολλά χρόνια η έννοια της μεταβίβασης γινόταν δεκτή αποκλειστικά από τους κόλπους της ψυχανάλυσης ενώ οι πιο σύγχρονοι θεωρητικοί αποδέχονται πως αντανακλά μία γενικότερη στάση του ανθρώπου στο να ερμηνεύει τα πρόσωπα γύρω του μέσα από παρελθοντικές σχεσιακές εμπειρίες.

Εργασιακή εξουθένωση (burnout) και επιλογή επαγγέλματος
Εργασιακή εξουθένωση

Σύμφωνα με την υπαρξιακή προσέγγιση, η ανάγκη των ανθρώπων να δώσουν νόημα στη ζωή τους μέσω της εργασίας συμβάλλει στην άρνηση της παραδοχής ότι ως θνητά όντα, καλούμαστε να έρθουμε αντιμέτωποι με το γεγονός του θανάτου. Μάλιστα, προκειμένου να αρνηθούμε τον θάνατο, επιθυμούμε να αισθανόμαστε πως ζούμε μια ζωή γεμάτη νόημα, πως με τις πράξεις και τις επιλογές μας έχουμε επιρροή στο άπειρο σύμπαν.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.