Στη ζωή, πολλοί δρόμοι παρουσιάζονται μπροστά μας, κάποιοι είναι ακατάλληλοι για εμάς, κάποιοι είναι ιδανικοί και άλλοι θα μπορούσαν να δοκιμαστούν για να μάς προσφέρουν καινούριες εμπειρίες και πολύτιμα μαθήματα.

Αυτό που συμβαίνει συνήθως, είναι να μάς φαίνεται κάποιος δρόμος ιδανικός, αλλά εν τέλει να αποδεικνύεται ότι δεν ήταν τελικά ο κατάλληλος για εμάς, έχοντας σπαταλήσει πολύτιμη ενέργεια, διάθεση και όρεξη.

Επιμένουμε, «χτυπάμε», βρίσκουμε «τοίχο» και τα εμπόδια που συναντάμε, είναι τόσα πολλά που μάς αποτρέπουν από το να συνεχίσουμε την πορεία μας σε αυτόν τον δρόμο. Η ζωή η ίδια, δηλαδή, μάς δείχνει ότι δεν είναι αυτός ο δρόμος που θα μάς φέρει πιο κοντά στην αφθονία και την ευτυχία. Παρόλα αυτά, μπορούμε να διερευνήσουμε πολλές και διαφορετικές πτυχές του εαυτού μας σε αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις λαμβάνοντας χρήσιμα μαθήματα και ανατροφοδότηση.

Αν προσέξουμε το νερό που κυλάει στο ποτάμι, θα παρατηρήσουμε πως, όποτε βρίσκει κάποια πέτρα, κάποιο κούτσουρο ή οτιδήποτε παρεμποδίζει την πορεία του, θα βρει τρόπο να ελιχθεί, αλλάζοντας σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τον «δρόμο» που ακολουθεί. Θα περάσει πάνω από τις πέτρες, θα κυλήσει κάτω από τα κούτσουρα, θα αποφύγει τα μεγάλα εμπόδια «στρίβοντας» δεξιά ή αριστερά. Το νερό, δηλαδή, δεν «επιμένει» χτυπώντας ξανά και ξανά στην ίδια πέτρα, αλλά παραμένει στη ροή του, διαφοροποιώντας κάθε φορά το μονοπάτι, αυτό που είναι πιο λειτουργικό και του προσφέρει την μεγαλύτερη ομαλότητα και αρμονία στο δρόμο του. Όποια πορεία κι αν διαλέξει, θα συναντήσει εμπόδια. Στα πιο μικρά και προσπελάσιμα, κάνει ευέλικτες κινήσεις και στα μεγαλύτερα και απροσπέλαστα που το αποτρέπουν από το να φτάσει στον προορισμό του, διαφοροποιεί την πορεία του.

Σαν το νερό στο ποτάμι θα μπορούσαμε κι εμείς να λειτουργούμε στη ζωή μας , να είμαστε ευέλικτοι και να μην «κολλάμε» σε εμπόδια απροσπέλαστα, αλλά σαν τη δυναμική του νερού να δημιουργούμε νέους δρόμους, νέες διαδρομές και να μαθαίνουμε από τα εμπόδια που εμφανίζονται μπροστά μας. Μπορεί τη δεδομένη χρονική στιγμή να μην είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε ένα εμπόδιο, μια δύσκολη κατάσταση, αλλά με υπομονή, αυτογνωσία και επιμονή σε συνδυασμό με τα κατάλληλα προσωπικά εφόδια και ικανότητες να μπορούμε να την ξεπεράσουμε και να προχωρήσουμε την πορεία μας.

Γι’ αυτό είναι και σημαντικό να μην κοιτάμε το δέντρο χάνοντας το δάσος, να κολλάμε, δηλαδή, στο ένα πρόβλημα που μας παρουσιάζεται και να ξεχνάμε τον γενικότερο στόχο μας. Ας μείνουμε στη ροή και αυτή θα μάς δείξει τον δρόμο.

Διαβάστε ακόμη το άρθρο της ψυχολόγου Νίκη Λιώτη: Ζω > Ζωή > Ζωντανός! 

Συγγραφή Άρθρου

Νίκη Λιώτη

lioti niki1Η Νίκη Λιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εξειδικεύεται στη Συστημική Συμβουλευτική & Ψυχοθεραπεία.

Δραστηριοποιείται στην Ειδική Αγωγή, στη Δραματοθεραπεία, σε θέματα αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Το τρίτο πρόσωπο σε ένα γάμο: Καταστροφή ή σωτηρία;
ζευγάρι απιστία

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε πως σε ένα γάμο είτε ο ένας σύζυγος είτε και οι δύο καταφεύγουν στη δημιουργία νέων γνωριμιών, στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους ή ακόμα και στησύναψη μιας άλλης ερωτικής σχέσης. Τι ωθεί πραγματικά τους ανθρώπους στην αναζήτηση νέων ενδιαφερόντων εκτός του γάμου τους αλλά και τι αποτελέσματα μπορεί αυτό να έχει στη συντροφική σχέση;

Ποιος είμαι εγώ πραγματικά;

Κατά πόσο είμαστε σίγουροι για το ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα, ποιος είναι ο εαυτός μας; Έχουμε αναπτύξει πλήρως το δυναμικό μας; Ή έχουμε εγκαταλείψει την προσπάθεια; Αισθανόμαστε σύγχυση αναφορικά με την πορεία που ακολουθούμε στη ζωή μας;

Οι λακκούβες της εμπιστοσύνης

Πόσο εύκολα εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας; Πόσο εύκολα μπορούμε να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας αν αυτή προδοθεί; Πώς διαχωρίζουμε τους αξιόπιστους από τους αναξιόπιστους ανθρώπους και ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτού του διαχωρισμού στη ζωή μας και στις σχέσεις με τους γύρω μας;

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας ή η ιστορία του "δεν μπορώ"

Μετά την παράσταση, τον θεόρατο και πανίσχυρο ελέφαντα του τσίρκου τον δένουν σε έναν μικροσκοπικό πάσσαλο. Ο πάσσαλος είναι μπηγμένος σε ελάχιστο βάθος στο έδαφος, αλλά ο τεράστιος ελέφαντας δεν φεύγει, παρόλο που μπορεί να ξεριζώσει και δέντρα. Αληθινό μυστήριο τι τον κρατάει… Γιατί δεν το σκάει; H απάντηση απλή:

Το σκοινί των σχέσεων

Δίνω και παίρνω – δύο έννοιες τόσο οικείες αλλά και τόσο παρεξηγημένες. Μέσα στη ζωή είναι και το να δίνεις, να προσφέρεις, να βοηθάς, να φροντίζεις και το να παίρνεις, να δέχεσαι βοήθεια, φροντίδα, αγάπη. Αλλά γιατί μερικοί από μας φοβόμαστε τόσο πολύ να «δώσουμε» ή να «δοθούμε» στους άλλους; Γιατί ορισμένοι από εμάς, παρόλο που προσφέρουμε διαρκώς, δυσκολευόμαστε να δεχτούμε αυτά που μας προσφέρουν οι άλλοι;

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.