Σχετικά άρθρα x

 

Πολλοί ενήλικες ζουν τη ζωή μέσα από μια κατάσταση φόβου ή σοβαρότητας. Αν και έχουν οικονομική άνεση, είναι περισσότερο παρατηρητές της ζωής παρά συμμετέχουν ενεργά σ’ αυτήν ή είναι συνεχώς σε επαγρύπνηση σα να υπάρχει κάτι εκεί έξω που απειλεί τη ζωή τους.

 

Άλλοι άνθρωποι κρατάνε τον εαυτό τους μακριά από την εξωτερική ζωή και αφοσιώνονται στην τεχνολογία, σε εικονικές πραγματικότητες στον υπολογιστή και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κλείνονται μέσα αντί να κυκλοφορούν στο φυσικό κόσμο όπου υπάρχει η -αντικειμενική και υποκειμενική- πραγματικότητα γι’ αυτούς και το σώμα τους.

Πολλοί απ’ αυτούς τους ανθρώπους έχουν ουσιαστικά έναν τρόπο ζωής «πάλης ή φυγής». Κάτι τους συνέβη στη διαδρομή της ζωής που τους έκανε ανασφαλείς, τους συγκλόνισε ή επιβλήθηκε στην δική τους πραγματικότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τραυματίστηκαν ψυχικά με κάποιο τρόπο και βρήκαν καταφύγιο σε έναν από αυτούς τους τρόπους ύπαρξης, προκειμένου να επιβιώσουν. Ακόμη και πολλά χρόνια μετά την τραυματική τους εμπειρία, παραμένουν «κολλημένοι» σ’ αυτό τον τρόπο ζωής, που με κάποιο τρόπο έχουν θεωρήσει φυσιολογικό και αποδεκτό, ακόμη και αν αυτό τους στερεί τις χαρές της ζωής.

Στην κλινική πράξη, παρατηρούμε συχνά ότι οι άνθρωποι έχουν χάσει την περιέργεια για νέα ερεθίσματα στην πραγματική ζωή. Μπορεί να προτιμούν -ψυχαναγκαστικά- ασφαλή περιβάλλοντα, ερεθίσματα και τρόπους ύπαρξης που δεν τους απειλούν, όμως δεν εξερευνούν νέα είδη εμπειριών στη ζωή.

Η απώλεια της περιέργειας έχει επιπτώσεις στην ικανότητά τους να εξερευνούν και να παίζουν. Η έρευνα έχει δείξει ότι τα άτομα που έχουν υποστεί τραύμα, συχνά χάνουν την ικανότητα να εξερευνούν, να παίζουν και να διασκεδάζουν με νέα ερεθίσματα ως ενήλικες, που αποτελεί θεμέλιο για την ψυχική υγεία.

Η περιέργεια φέρνει ενθουσιασμό και εξερεύνηση και σύμφωνα με τις νευροεπιστήμες, αυτό εμπλέκει τα συστήματα Κοινωνικής Εμπλοκής και Δράσης Παιχνιδιού του εγκεφάλου. Τα συστήματα αυτά είναι κρίσιμης σημασίας για τη συνεχή εξέλιξη/ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των ενηλίκων και τη συνεχιζόμενη προσαρμογή στην οποία υποβαλλόμαστε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, καθώς επεξεργαζόμαστε, αλλάζουμε και ρέουμε μαζί με το μεταβαλλόμενο εξωτερικό κόσμο.

Όταν δεν είμαστε σε θέση να έρθουμε σε επαφή με αυτά τα μέρη του εαυτού μας, παραμένουμε με ένα προβληματικό σύστημα κοινωνικής εμπλοκής και επιρρεπείς στο να είμαστε άκαμπτοι και ενδεχομένως να παγώσουμε ή να αποσυρθούμε όταν αντιμετωπίσουμε αλλαγές της ζωής και εξέλιξη. Χάνουμε επίσης, την ευτυχία και τη χαρά που φέρνει το παιχνίδι, η περιέργεια, η εξερεύνηση και το ανοιχτό μυαλό για να ερευνήσουμε ό, ποιο νέο και καινοτόμο ερέθισμα συναντήσουμε.

Υπό μια έννοια, ταριχευόμαστε και πεθαίνουμε όταν συμβαίνει αυτό και το σώμα μας δείχνει τον άκαμπτο περιορισμό, τη χρόνια τάση συγκράτησης και την ένταση που συνοδεύει αυτή τη φοβισμένη ή νεκρωμένη στάση απέναντι στη ζωή.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε τη χρόνια μυϊκή ένταση στο σώμα των ατόμων που δεν βλέπουν πλέον τη ζωή ως ασφαλή. Επίσης τα μάτια τους μπορεί να έχουν διεσταλμένες κόρες, να είναι μονίμως τρομαγμένα ή να δείχνουν έναν παγωμένο τρόμο ή τραύμα με ακίνητο και αδιάφορο βλέμμα.

Η νευροεπιστήμη έχει αποδείξει πως η παιχνιδιάρικη διάθεση και το παιχνίδι αυξάνουν την ανθεκτικότητα του ατόμου σε σοκ από το περιβάλλον και σε στρεσογόνους παράγοντες μέσα ή έξω από το άτομο. Το παιχνίδι επίσης προάγει τη μάθηση, τονώνει τη δημιουργικότητα και επιτρέπει την εξάσκηση των δεξιοτήτων συντονισμού εγκεφαλικών και κινητικών λειτουργιών.

Θεωρείται επίσης ότι οι δράσεις παιχνιδιού βοηθούν στην ενσωμάτωση των νέων δεδομένων/πληροφοριών μετά τη γραπτή εκμάθηση και τη δημιουργία νέων δεξιοτήτων.

Το παιχνίδι επίσης φαίνεται να βοηθά να ξεπεραστούν τάσεις και άκαμπτες αντιδράσεις που οδηγούνται από τραύματα του παρελθόντος. Για παράδειγμα, ένα άτομο με τάση ακινητοποίησης, μπορεί να αρχίσει να αναδιαμορφώνει τις αμυντικές αντιδράσεις που βασίζονται στην αντίληψή του, μέσα από δράσεις παιχνιδιού που επιτρέπουν την κοινωνική εμπλοκή, την εξερεύνηση και τη μείωση της σκέψης ότι η ζωή δεν είναι ασφαλής. Καθώς το παιχνίδι μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο όταν υπάρχει αναστολή της απειλής, του κινδύνου και του φόβου, καθώς ξεκινάμε το παιχνίδι έμμεσα ενημερώνουμε τις περιοχές του εγκεφάλου που πυροδοτούν την ασφάλεια και το φόβο, ότι όλα είναι καλά και έτσι μετριάζουμε τη διέγερσή τους.

Το χιούμορ είναι επίσης μια πτυχή του παιχνιδιού. Το γέλιο, οι αυθόρμητες φωνές και λόγια, έχουν θετική επίδραση στη σωματονοητική μας κατάσταση όπως έχει το παιχνίδι και η εξερεύνηση. Το γέλιο ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει τα επίπεδα σεροτονίνης και ντοπαμίνης και άρα τη θετική διάθεση. Έτσι, το γέλιο θεωρείται ένα φυσικό φάρμακο και μάλιστα όταν μπορούμε να γελάμε μαζί με κάποιον άλλο δημιουργούμε τη βάση για έναν ισχυρό κοινωνικό και συναισθηματικό δεσμό μαζί του.

Οι γονείς έχουν μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναγίνουν παιδιά και να χαρούν παίζοντας με τα παιδιά τους. Το παιχνίδι των παιδιών έχει αυθορμητισμό και αθωότητα και μπορεί να προσφέρει μεγάλη ευχαρίστηση σε μας τους ενήλικες αν συμμετέχουμε σ’ αυτό, αφού μας δίνει τη δυνατότητα να συναντήσουμε το δικό μας «εσωτερικό παιδί» και να το αφήσουμε να εκφραστεί. Μας βοηθά να χαλαρώσουμε, να διασκεδάσουμε και επιπλέον να δεθούμε περισσότερο με τα παιδιά. Ακόμη και όσοι δεν είναι γονείς, μπορούν να επιδιώκουν την επαφή με παιδιά μέσα από το παιχνίδι ή ακόμη και να παίζουν σαν παιδιά με τους φίλους τους.

Είναι σκόπιμο για όλους μας να βάλουμε στην ενήλικη ζωή μας το παιχνίδι, την εξερεύνηση και τη διασκέδαση. Τα οφέλη είναι πολλά και μπορεί να έχουν μεγάλη θεραπευτική αξία με ποικίλους τρόπους σε όλο το φάσμα της σωματονοητικής μας κατάστασης.

Συγγραφή Άρθρου

Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπευτής

Παναγιώτα Κυπραίου: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχοθεραπεύτρια, Συντονίστρια Σχολών Γονέων.
Κάτοχος του Ευρωπαϊκού Πιστοποιητικού Ψυχοθεραπείας (ECP), Μέλος της British Psychological Society και της European Association for Body Psychotherapy.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Αυτοβοήθεια
Κοινωνικά κατασκευασμένος ανδρισμός
  • Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2016
  • Από: Χατζηστρατή Μάγδα

Αναρωτιέμαι, άραγε πόσες γενιές αντρών δεν ανατράφηκαν με το κλισέ: «οι άνδρες δεν κλαίνε, μονάχα δακρύζουν…»; Η ευαισθησία, η συμπόνια, η εκδήλωση των συναισθημάτων, αυτά, δηλαδή,  που για ένα...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Παιδιά και Πολεμικές Τέχνες
  • Τρίτη, 22 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Το taekwondo είναι η μεγάλη αγάπη της ζωής μου ,από τόσο μικρό παιδάκι με θυμάμαι όταν έμπαινα στο dojo ( ο χώρος της προπόνησης στην Κορεάτικη γλώσσα), ξεχνούσα τα πάντα, ήμουν απόλυτα...

Εργασιακή Ψυχολογία
Ανεργία... Προβλήματα, αιτίες, τρόποι αντιμετώπισης
  • Τετάρτη, 16 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η επώδυνη και σκληρή οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα μας, έχει επιφέρει αλλαγές τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά και σε ότι αφορά την παραγωγικότητα και την απασχόληση...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τραύμα ταπείνωσης - ντροπής
Τραύμα ταπείνωσης ντροπής

Εάν έχετε κάποιο σχετικό τραύμα ταπείνωσης/ντροπής, τότε πιθανότατα, σε ένα βαθύ επίπεδο αισθάνεστε άσχημα για τον εαυτό σας και πιστεύετε ότι κάτι δεν πάει καλά με σας, ότι έχετε ένα βασικό ελάττωμα -τουλάχιστον υπό ορισμένες συνθήκες. Ίσως πιστεύετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τα πράγματα αρκετά καλά. Όταν κάποιος σας επικρίνει, μπορεί να το ενστερνίζεστε και να νιώθετε άσχημα για τον εαυτό σας χωρίς να εξετάζετε κατά πόσο πιστεύετε ότι είναι αλήθεια.

Πως μπορούμε να απελευθερώσουμε μπλοκαρισμένες περιοχές του σώματος

Παραθέτουμε μερικές βασικές περιοχές του σώματος που μπορεί να «κλειδώσουν» λόγω χρόνιων μυϊκών συσπάσεων που προκαλούνται για παράδειγμα, από αίσθηση φόβου, απειλής, πανικού, καταπιεσμένες παρορμήσεις και συναισθήματα. Επίσης προτείνουμε ασκήσεις που απελευθερώνουν περιοχές του σώματος που έχουν κλειδώσει, βοηθώντας μας να ελευθερωθούμε από τα αποτυπώματα και τα εμπόδια που συγκρατούνται στο σώμα μας.

Δείτε την κατάθλιψη με άλλο μάτι: Ως προστασία από κάτι πολύ επώδυνο!
κατάθλιψη

Όταν ενεργοποιείται το καταθλιπτικό μοτίβο σας, πιθανότατα αισθάνεστε απελπισία και χαμηλή ενέργεια. Η φυσικές σας αντοχές, η ζωντάνια και η ενέργειά σας είναι σε ύφεση. Σας είναι δύσκολο να κάνετε ακόμη και τις βασικές καθημερινές δουλειές στο σπίτι.

Θέματα υπερφαγίας ή βουλιμίας: Πως αποκαθίστανται;
βουλιμία

Εάν έχετε κάποιο θέμα υπερφαγίας ή βουλιμίας, πιθανά όταν τρώτε να μην μπορείτε πραγματικά να καταλάβετε πότε έχετε χορτάσει. Συνεχίζετε να αισθάνεστε ότι πεινάτε αλλά όταν φάτε περισσότερο, νιώθετε σκασμένοι. Επιπλέον, συχνά «πέφτετε με τα μούτρα» σε ορισμένες τροφές «παρηγοριάς» και δυσκολεύεστε να σταματήσετε. Αυτό είναι ένα μέρος του εαυτού σας που ενδίδει ή παραδίνεται στην απόλαυση του φαγητού.

Δεν φταίω εγώ... Εσύ φταις!
καυγάς ζευγάρι

Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτά τα λόγια, «Δεν είναι δικό μου λάθος, δεν φταίω εγώ. Μην κατηγορείς εμένα»; Όταν έχουμε δυσκολία στις σχέσεις μας, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι είμαστε αθώοι και ρίχνουμε το φταίξιμο στο σύντροφό μας.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.