Σχετικά άρθρα x

 

Κατά καιρούς, αναγνώστες των κειμένων μου τείνουν, με αφορμή τα γραφόμενά μου, στο fb και αλλού, άλλοτε να με εξιδανικεύουν, απευθύνοντας μου σχόλια υπερβάλλουσας επιδοκιμασίας, κι άλλοτε να με μέμφονται, να με στηλιτεύουν, ή να μου αποδίδουν υποτιμητικούς κι επικριτικούς χαρακτηρισμούς, επιχειρώντας να απαξιώσουν εμένα προσωπικά, ή τα γραφόμενά μου.

Με αφορμή κάποιες παρατηρήσεις μου, θα ήθελα να σας πω δυο πράγματα, που αν θέλει κάποιος να βοηθηθεί, μπορεί να βοηθηθεί. Και στις δυο λοιπόν παραπάνω περιπτώσεις, των «funs» και των επικριτών, είναι σημαντικό για τους ίδιους να γνωρίζουν πως με τα σχόλια τους δεν απευθύνονται σε μένα προσωπικά.

Περισσότερο θα έλεγα πως, με αφορμή την αντίδρασή τους, θετική ή αρνητική, σε ένα κείμενό μου, θέλουν να «ανοίξουν» διάλογο με ένα ή περισσότερα κομμάτια του εαυτού τους που τα έχουν σε εμπάργκο… 

Οι μεν πρώτοι (funs-ζηλωτές), εξιδανικεύοντας –κατ’ ουσίαν- ένα άγνωστο για τους ίδιους άνθρωπο –αφού δεν τον γνωρίζουν στο πλαίσιο μιας σε βάθος χρόνου προσωπικής σχέσης- τον «φορτώνουν» με «προσόντα» και ιδιότητες που α) πιθανόν να μην του ανήκουν, και β) ακόμα κι αν όντως ο ίδιος είναι φορέας τους, το σημαντικό είναι πως συνήθως ανεπίγνωστα τους και οι ίδιοι κατέχουν αυτές τις ιδιότητες, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Προβάλλοντας λοιπόν οι μεν πρώτοι πάνω μου ελκυστικά τους προσωπεία, που προς το παρόν αρνούνται οι ίδιοι να οικειοποιηθούν, αποποιούνται και την «δύναμη» του συγκεκριμένου χαρακτηριστικού, αφού το αποδίδουν σε μένα.

Οι μεν δεύτεροι (θυμώδεις επικριτές) αποδίδοντας σε μένα τον θυμό τους, την συγκεκαλυμμένη αυτοαπαξίωσή τους, την ανάγκη τους για υπερέλεγχο, χαρακτηρίζοντάς με επίθετα, όπως: αλαζόνα, αφοριστικό, απόλυτο, ιεροκήρυκα, φασίστα, αντιεπιστημονικό, ρατσιστή, κ.α., σε ένα συμβολικό –και πολύ πραγματικό επίπεδο- «ξεφορτώνονται» ένα ιδιαίτερα πλούσιο σε δυναμικό κομμάτι της ατομικής ή οικογενειακής τους σκιάς, αφήνοντάς το όμως έτσι αναξιοποίητο…

Βέβαια, το ίδιο συμβαίνει συχνά και στους διαλόγους μου με τους θεραπευόμενούς μου στην αίθουσα του γραφείου μου. Είναι πιθανόν να δημιουργηθεί «θετική» ή «αρνητική» ένταση με αφορμή τις προβολές των θεραπευομένων μου πάνω μου. 

Μόνο που εκείνο, το θεραπευτικό πλαίσιο και περιβάλλον είναι «αρμόδιο» και ικανό να αξιοποιεί τις όποιες συγκρούσεις δημιουργούνται προς όφελος των εμπλεκομένων, κάνοντάς τες αφορμές εύγλωττων καθρεφτισμάτων κι αυτογνωσίας…

Στο Fb, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει το ίδιο…

Διαπίστωση και συμβουλή μου: Όταν βλέπεις πως ενεργοποιούνται μέσα σου πολύ έντονες, «θετικές» ή «αρνητικές» σκέψεις & συναισθήματα καθώς διαβάζεις όσα γράφω, μην βιαστείς να τα πιστώσεις στο πρόσωπό μου!

Εφόσον δεν με γνωρίζεις προσωπικά και σε βάθος χρόνου, κι εφόσον δεν έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου ψυχοθεραπευτικά και σε βάθος ψυχής και χρόνου, να ξέρεις πως κάθε συναισθηματική σου ένταση, με αφορμή το διάβασμα ενός κειμένου, ενός βιβλίου, δεν αφορά ΠΟΤΕ τον παραλήπτη της έντασής σου.

Ακόμα όμως κι αν τον αφορά σε κάποιο βαθμό, αυτό έχει πολύ μικρή σημασία για σένα.

Οι συναισθηματικές σου αντιδράσεις έχουν συνήθως να κάνουν με ό,τι δικό σου (προσωπεία, ιδιότητες, ρόλους, συγκρούσεις) που ενώ απ’ τη μια, έχεις την ανάγκη να το εντοπίσεις και να το επεξεργαστείς ψυχικά, απ’ την άλλη, ασυνείδητα επιδιώκεις να το αποφύγεις, πιέζοντάς το να πάει πιο κάτω στο «υπόγειο της σκιάς».

Γι’ αυτό συνήθως προβάλεις όλο το παραπάνω δικό σου υλικό στον καμβά της όποιας –έστω και υποτυπώδους- «σχέσης» με τον όποιον άλλον. Το πραγματικό όμως πρόβλημα για σένα είναι πως, προβάλλοντας τις κρυμμένες σου ιδιότητες πάνω σε άλλους, χάνεις –προς το παρόν- την ευκαιρία να καρπωθείς τα ενεργειακά οφέλη της κατοχής τους! 

Όσο δεν το επιτρέπεις στις λανθάνουσες –«θετικές», ή «αρνητικές»- ιδιότητές σου να έρθουν στο φως της επίγνωσης σου, όσο δεν αναλαμβάνεις ουσιαστικά την ευθύνη της διαχείρισης και της κατοχής τους, τόσο περισσότερο αυτές συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα σου αδιαχείριστες, ανεξέλεγκτες και σε συγκρουσιακή μορφή. Να «λιμνάζουν» αναλώνοντας την ψυχική σου ενέργεια, η οποία προσπαθεί αδιέξοδα να κατευνάσει σε εσωτερικό επίπεδο την σύγκρουση.

Ο πιο πολύτιμός « θησαυρός» σου εμπεριέχεται σε ό,τι έχεις εκ των προτέρων κι ανεπίγνωστα απαξιώσει μέσα σου ως «αρνητικό» (γι αυτό άλλωστε και το προβάλλεις): την οργή, τον φόβο, την επιθετικότητα, την διάθεση απαξίωσης, την αίσθηση της αδυναμίας σου να ελέγχεις τα πράγματα, ή να υπερισχύεις των άλλων.

Σε συμβουλεύω λοιπόν, αν θες να αξιοποιήσεις το πλούσιο υλικό των συναισθηματικών σου προβολών, να το υποβάλλεις σε ειλικρινή και καθοδηγούμενη διερεύνηση μέσα στο πλαίσιο μιας σταθερής κι έμπιστης θεραπευτικής σχέσης, με όποιον θεραπευτή εσύ διαλέξεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα. 

Όχι σε ανώδυνα, ανέξοδα, και αδιέξοδα «σχεσιακά» περιβάλλοντα, όπως αυτό του fb, και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης…

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Άγχος/Φοβίες
Ψυχοσωματικά Συμπτώματα - Όταν η ψυχή νοσεί, το σώμα πονά
  • Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει δυσφορία, έντονη ενόχληση ή σωματικό πόνο χωρίς να ξέρουμε πού οφείλεται. Εκφράσεις όπως «έχω έναν κόμπο στο στομάχι» ή «η...

Διαταραχές πρόσληψης τροφής
Νευρική Ορθορεξία, Μια αθώα διατροφική συνήθεια ή μια νέα ψυχική διαταραχή
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Υγιεινή διατροφή. Την ακούμε και τη διαβάζουμε συνεχώς, ενίοτε προσπαθούμε να την ακολουθήσουμε για να αποκτήσουμε ένα καλίγραμμο σώμα και να βελτιώσουμε την διάθεση ή την...

Προσωπικότητα
Διαταραχές Προσωπικότητας
  • Δευτέρα, 28 Νοέμβριος 2016
  • Από: Ρέα Δουμανα

Οι διαταραχές προσωπικότητας οι οποίες περιλαμβάνονται στον διαγνωστικό οδηγό DSMV (APADSMV, 2013), αποτελούν ένα ξεχωριστό κομμάτι των ψυχικών διαταραχών. Σύμφωνα με τον διαγνωστικό...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Όταν το άγχος επιλέγει αντί για σένα...

Είχα ένα τεράστιο, ανεξήγητο άγχος. Προσπαθούσα για χρόνια να γίνω μητέρα, και τώρα, μετά από πολλές προσπάθειες επιτέλους τα κατάφερα να μείνω έγκυος! Αλλά αντί να χαρώ, πλημμύρισε ξαφνικά η ζωή μου από άγχος! Η ζωή μου και ο ύπνος μου έγινε ένα μαρτύριο… Υπέφερα γιατί ανησυχούσα συνεχώς μήπως πάει κάτι στραβά με την εγκυμοσύνη μου.

Όταν το ελατήριο πιέζεται μαζεύει δύναμη

Από τότε που ήμουν πολύ μικρό παιδί θυμάμαι τη μάνα μου να με θεωρεί πολύ όμορφο. Θαύμαζε την εξωτερική μου ομορφιά και ήταν περήφανη που έχει ένα όμορφο αγόρι. Αντίθετα, διαλαλούσε σε μένα και στις φίλες της, πως, επειδή, όπως κι εκείνη, δεν ήμουν καθόλου καλός στην αριθμητική κι αργότερα στα μαθηματικά, δεν ήμουν έξυπνος. Πίστευε και μου το έλεγε συχνά πως ήμουν κατά την γνώμη της ένα μέτριο μυαλό που φιλότιμα προσπαθεί, αν και δεν μπορεί πολλά…

Η συμβολική εκδραμάτιση ως εργαλείο υπέρβασης του φόβου και της επιθυμίας
συμβολική εκδραμάτιση

Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματική συνταγή για την αποτυχία του αιτήματος της αυτοπραγμάτωσης από την μεθοδική αλλά ανεπαίσθητη καλλιέργεια της ενοχικής στάσης. Της ενοχικής στάσης που πατάει πάνω σε ηθικίστικες εντολές, οι οποίες εγγυώνται μια άνυδρη και χωρίς προοπτική ανάκαμψης ορθοπραξία.

Πως να βοηθήσω το παιδί μου;

Κυρίως οι γονείς με ρωτάνε συχνά στο γραφείο: «Πώς να συμπεριφερθώ στο παιδί μου για να μπορέσω να το βοηθήσω;».
Η απάντηση είναι: Να θέλεις το παιδί σου! Γιατί αν το θες, θα του το δείχνεις. Κι αν του το δείχνεις, εκείνο θα το ξέρει.
Θα χει τον αέρα της αυταξίας του σημαντικού, την γεύση και την δύναμη του -από τον πιο σημαντικό της ζωής του- επιθυμητού.

Άσε τους γονείς σου να γίνουν επιτέλους... γονείς!

Πως να βοηθήσεις αν πρώτα δεν βοηθηθείς ο ίδιος; Αν δεν γίνεις παιδί, πως να μεγαλώσεις; Αν δεν δεις καθαρά τα πράγματα, πως να μην έχεις αποκλειστικό κίνητρο της "αγαθοεργίας" σου την ενοχή...;
Συχνά σ’ ακούω να μου λες ή να το υπονοείς στις συνεδρίες: «Μα πως ν’ αφήσω τους γονείς μου αβοήθητους…!;», εννοώντας πως νιώθεις ένοχος επειδή θέλεις να ζήσεις ανεξάρτητα από τις δικές τους επιταγές ζωής κι ευτυχίας, προτροπές και κατευθύνσεις.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.