Σχετικά άρθρα x

 
respect

Είναι κάποιοι μαχητές της ζωής, των οποίων τις μάχες δεν τις μαθαίνουμε ποτέ…γιατί οι άνθρωποι που τις έδωσαν μοιάζουν συνηθισμένοι, καθημερινοί. Δεν φαίνονται ότι στερήθηκαν κάτι…για να μπορεί ο καθένας να τους το αναγνωρίσει. Δεν φαίνονται ότι στερήθηκαν κάτι, ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον, μια ζεστή αγκαλιά, και ότι αγωνίστηκαν για να δείχνουν απλά «φυσιολογικοί», καθημερινοί. Συχνά μπορεί να δείχνουν λίγο ή πολύ ντροπαλοί, και μπορεί το μάτι να τους προσπερνά…

Ούτε οι ίδιοι συχνά δεν έχουν καταλάβει τι κατάφεραν στην ζωή τους, κι αν το χουν, μπορεί να ντρέπονται να το πουν, γιατί νομίζουν ότι αυτό που μετράει δεν είναι τι δυσκολίες ξεπέρασες, αλλά το αποτέλεσμα, ποιος είσαι, τι κατέχεις... Συχνά υποτιμούν άδικα τον εαυτό τους γιατί έτσι ακριβώς, συγκρίνονται εκ του αποτελέσματος με τους γύρω τους… Αγνοούν ότι το δύσκολο περιβάλλον που μεγάλωσαν, ή στο οποίο ζουν, είναι μία «μάχη»… ότι η ευαισθησία τους είναι το δώρο της ζωής τους, το να μπορούν να εκτιμούν μικρά κι απλά πράγματα… Συνήθως έχουν κάπως χαμηλή αυτοεκτίμηση γιατί δεν πήραν τόσο ενδιαφέρον όταν έπρεπε, αν τους το δώσεις όμως, τα μάτια τους αστράφτουν από ζωντάνια και χαρά. Μπορείς να μάθεις πολλά από αυτούς, για το τι έχει αξία στη ζωή…

Δεν είναι εύκολο να δουν ότι αυτές οι δυσκολίες της ζωής, τους «έψησαν» και τους έκαναν πιο ανθρώπινους στους γύρω τους, είναι αυτό «χάρισμα» θα σου πουν; Έχει αξία σήμερα;
Αυτό που έχει αξία όμως, είναι με το τί παλέψαμε στη ζωή και τα καταφέραμε, ή με το τί έχουμε να δείξουμε; Είναι σίγουρα η διαδρομή ενός ανθρώπου, αυτό που αληθινά έχει αξία…

Σαν τον γέρο Σαντιάγκο του Χεμινγουέη, ο οποίος γύρισε μετά από μέρες μάχης στη θάλασσα μ ένα τεράστιο ξιφία, φαγωμένο από τους καρχαρίες όμως, μην έχοντας τίποτε να επιδείξει ως τρόπαιο… Είχε παλέψει όμως ογδόντα τέσσερις ημέρες με την φύση και είχε βγει πραγματικός νικητής! Τι τον ένοιαζε τι θα δουν οι άλλοι; Είχε κερδίσει την μάχη με τον εαυτό του…αυτό μετρούσε!

Συχνά καταλαβαίνεις ότι ένας άνθρωπος έχει δώσει «άγνωστες μάχες» από τον τρόπο που έμαθε το μυαλό να «σφίγγει» το στομάχι, να κάνει την καρδιά του να χτυπά πιο γρήγορα όταν το περιβάλλον τον πιέζει...
Αυτοί οι μαχητές της ζωής μπορεί να δείχνουν συνεσταλμένοι, ντροπαλοί, να νιώθουν σαν να μην έχουν καταφέρει κάτι σπουδαίο…γιατί το περιβάλλον τους δεν τους το αναγνώρισε ποτέ. Είναι συνήθως ευάλωτοι στην κριτική των άλλων, οι οποίοι δεν μπορούν να γνωρίζουν την προσωπική τους διαδρομή…

Κάποιες φορές όμως συμβαίνει να βρεθεί ένας άνθρωπος στην πορεία τους που θα τους αναγνωρίσει την αξία των δυσκολιών που πέρασαν στη ζωή τους. Τότε αυτοί οι μαχητές της ζωής μπορεί να συνειδητοποιήσουν την πραγματική τους αξία. Τότε είναι πραγματικά δύσκολο να δεχθούν αυτοί οι άνθρωποι να καταπιεστούν ξανά στη ζωή τους… διότι ο ήρωας μέσα μας, είναι μία εκδοχή του εαυτού που ενυπάρχει στον καθένα σε κατάσταση "ύπνωσης"... Ξυπνάει όταν δεν υπάρχει κάτι πια που να μας φοβίζει...

Συγγραφή Άρθρου

Νικόλαος Βακόνδιος
Ψυχολόγος, πτυχιούχος Α.Π.Θ
Τηλ. γραφείου 213 0308392 
Ιστοσελίδα: www.nvakondios.gr  
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Αυτοβοήθεια
Κοινωνικά κατασκευασμένος ανδρισμός
  • Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2016
  • Από: Χατζηστρατή Μάγδα

Αναρωτιέμαι, άραγε πόσες γενιές αντρών δεν ανατράφηκαν με το κλισέ: «οι άνδρες δεν κλαίνε, μονάχα δακρύζουν…»; Η ευαισθησία, η συμπόνια, η εκδήλωση των συναισθημάτων, αυτά, δηλαδή,  που για ένα...

Αυτοβοήθεια
Υπερβολική ευαισθησία
  • Πέμπτη, 24 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ζώντας σε μία εποχή που οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν ψυχρανθεί, οι περισσότερες πλέον χτίζονται πίσω από μία οθόνη και κυριαρχεί στο μεγαλύτερο βαθμό  η ιδιοτέλεια και ο...

Αυτοβοήθεια
Τραύμα ταπείνωσης - ντροπής
  • Δευτέρα, 21 Νοέμβριος 2016
  • Από: Παναγιώτα Κυπραίου

Εάν έχετε κάποιο σχετικό τραύμα ταπείνωσης/ντροπής, τότε πιθανότατα, σε ένα βαθύ επίπεδο αισθάνεστε άσχημα για τον εαυτό σας και πιστεύετε ότι κάτι δεν πάει καλά με σας, ότι...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ερωτευμένοι με το ιδανικό

Λέγεται πως ο Πυγμαλίων είχε τόσο πολύ ερωτευτεί την ιδανική γυναίκα που σμίλεψε σε ελεφαντοστό, τόσο..., που δεν κοιτούσε πια καμία αληθινή γυναίκα…Καμία δεν συγκρινόταν μαζί της, είχε πλάσει το ιδανικό του.

Το βράδι του εορτασμού της Θεάς Αφροδίτης, γυρνώντας σπίτι του δεν κρατήθηκε, ψιθύρισε με ντροπή στον βωμό της, την επιθυμία του να ζωντανέψει το άγαλμα του. Όλα θα ήταν τόσο τέλεια στην ζωή του. Γύρισε σπίτι του, κι όπως έκανε κάθε βράδι, πήγε να φιλήσει το «ιδανικό του», το άγαλμα, πριν κοιμηθεί.

Άθικτοι, περήφανοι Άνθρωποι

Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ όσα μπορείς… Περηφάνεια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι…
Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν μια πορεία στην ζωή τους, επιμένοντας να ακολουθούν αξίες που μπορεί να μην εκτιμούνται πια .. κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν «μικρούς», μα μέσα τους να ζηλεύουν την δύναμή που αυτοί δείχνουν.

Μέχρι τώρα φοβόμασταν…Από τώρα και στο εξής, θα ελπίζουμε.

Αυστρία 1944. Ο γιατρός Βίκτωρ Φρανκλ και η σύζυγός του συλλαμβάνονται . Εκείνος επρόκειτο να οδηγηθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Την στιγμή της σύλληψης τους, ο σύζυγος γύρισε στην γυναίκα του και της είπε μία διάσημη φράση …«Μέχρι τώρα φοβόμασταν…Από τώρα και στο εξής, θα ελπίζουμε».

Η Ευτυχία είναι μία κατάσταση του μυαλού

Αν θέλαμε απλώς να ήμασταν ευτυχισμένοι θα ήταν εύκολο. Αλλά θέλουμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι από τους άλλους. Και αυτό σχεδόν πάντα είναι δύσκολο, μιας και τους νομίζουμε πιο ευτυχισμένους απ ότι είναι. Montesquieu 1689-1755.
Ανοίγουμε ένα βιβλίο και αρχίζουμε να διαβάζουμε ένα διήγημα στο οποίο ένας διψασμένος άνθρωπος περιπλανιέται στην έρημο αναζητώντας απεγνωσμένα νερό, και ξαφνικά βλέπει μία όαση μπροστά του.

Οι επιλογές μας και το πεπρωμένο

Πόσο ασκούμε έλεγχο πάνω στη ζωή μας και πόσα οφείλονται σε ότι αποκαλούμε τύχη ή μοίρα; Στην καθημερινότητα, οι άνθρωποι δίνουν μεγάλη έμφαση στο συνειδητό κομμάτι του μυαλού, θεωρώντας ότι επιλέγουμε και αποφασίζουμε κυρίως με αυτό. Ότι η συμπεριφορά μας εξαρτάται από τα γεγονότα, και όχι από τον εαυτό μας. 

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.