Σχετικά άρθρα x
Αυτοβοήθεια
  • 27 Ιούλιος 2016
  • Από: Παναγιώτα Κυπραίου
Τι είναι η ευτυχία;

...

 

Αν θέλαμε απλώς να ήμασταν ευτυχισμένοι θα ήταν εύκολο. Αλλά θέλουμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι από τους άλλους. Και αυτό σχεδόν πάντα είναι δύσκολο, μιας και τους νομίζουμε πιο ευτυχισμένους απ ότι είναι. Montesquieu 1689-1755.
Ανοίγουμε ένα βιβλίο και αρχίζουμε να διαβάζουμε ένα διήγημα στο οποίο ένας διψασμένος άνθρωπος περιπλανιέται στην έρημο αναζητώντας απεγνωσμένα νερό, και ξαφνικά βλέπει μία όαση μπροστά του.

 

Μία τεράστια ευτυχία τον κατακλύζει. Ανοιγοκλείνοντας τα μάτια του όμως για να το πιστέψει, η όαση δεν είναι πια εκεί. 

Είναι απλά ότι δεν βλέπουν με τα μάτια σκέφτεται, αλλά η εικόνα «συντίθεται» στο μυαλό μου. Η ανάγκη της δίψας μπόρεσε να κάνει το μυαλό μου να «δει» αυτό που ήθελε να δει. Απογοήτευση και φόβος κυριεύουν τον ήρωα και μαζί με εμάς ως αναγνώστες για την τύχη του. Εχει δύο επιλογές, ή θα αφεθεί εκεί που είναι ή θα συνεχίσει το περπάτημά του στον καυτό ήλιο, μέχρι να βρει μια πραγματική όαση. Εξαντλημένος ανεβαίνει έναν καυτό αμμόλοφο και ξαφνικά βλέπει μια πραγματική όαση. Το χαμόγελό του φωτίζει το πρόσωπό του και το γέλιο του ακούγεται τρανταχτά σε όλη την αχανή ερημιά. Είναι πιο ευτυχισμένος από ποτέ. Και η εμπειρία αυτή μετά του αλλάζει την ζωή και την συμπεριφορά.

Κλείνουμε το βιβλίο με χαμόγελο και αισιοδοξία για την δοκιμασία του ήρωα, για την ευτυχία του. Φανταστήκαμε έναν άνθρωπο να περνά μια δοκιμασία που απειλούσε άμεσα την ζωή του και πόσα εκτίμησε διαφορετικά μετά από αυτή την εμπειρία. Για λίγο το διάβασμα μας «άνοιξε» ένα παράθυρο στην σκέψη να δούμε τα προβλήματα μας πιο μικρά, να αισθανθούμε πιο δυνατοί. Να πάρουμε μία δόση ελπίδας και έτσι να «ενεργοποιήσουμε» λίγη από την τεράστια ψυχική δύναμη που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος, χωρίς να το γνωρίζει, και να δούμε ότι είμαστε πιο ισχυροί απέναντι στο περιβάλλον μας.

Δεν είναι όμως το βιβλίο που δημιούργησε την ψυχική δύναμη που νιώσαμε. Είναι οι σκέψεις που το βιβλίο μας δημιούργησε και οι οποίες άλλαξαν την συναισθηματική μας διάθεση.

Ποιος είναι ο λόγος όμως που οι επιδράσεις μιας όμορφης ιστορίας, της μουσικής, στα συναισθήματά μας, διαρκούν για σύντομο χρονικό διάστημα;

Ο άνθρωπος διαθέτει ένα εκπληκτικό μυαλό, που σαν εικόνα, μοιάζει πολύ με το σύμπαν και τους γαλαξίες που βλέπουμε σε φωτογραφίες.

Ακόμη και όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, οι νευρώνες στο μυαλό μας, ενωμένοι μεταξύ τους σε ένα σχήμα σαν δισεκατομμύρια δέντρα με τα κλαδιά τους, "πυροδοτούν" αλλεπάλληλα ηλεκτρικά σήματα, ολόκληρες ηλεκτροχημικές «καταιγίδες» θα λέγαμε. Αποφασίζοντας τι φορούν οι χαρακτήρες της υπόθεσης, πως στέκονται, πως νιώθουν την πρώτη φορά που φιλιούνται. Κανένας δεν μας δείχνει αυτή την εικόνα. Οι λέξεις δημιουργούν εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα, ακόμη και αλλαγές «μέσα μας». Το μυαλό μας ζωγραφίζει τις εικόνες. Διαβάζουμε ότι οι ήρωες είναι «ευτυχισμένοι» και «επιτυχημένοι» και το μυαλό μας τους φαντάζεται όπως μάθαμε από μικροί από τους γονείς μας, τι σημαίνει επιτυχία και ευτυχία.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε δηλαδή, ότι το μυαλό μας έχει από πολύ παλιά σχηματισμένους ορισμούς για το τι σημαίνει επιτυχία, ευτυχία, και κάνει συγκρίσεις του παρόντος που ζούμε, με αυτούς τους ορισμούς. Κάποιες φορές μπορεί να βλέπει ότι είμαστε «μακριά» από αυτό που πιστεύαμε ότι είναι ευτυχία και τότε μπορεί να κάνουμε αρνητικές σκέψεις υποτίμησης του εαυτού μας οι οποίες φέρνουν και αρνητική συναισθηματική διάθεση.

Για να είμαστε σταθερά ευτυχισμένοι όμως, πρέπει να εκτιμήσουμε αν αυτοί οι ορισμοί που έχουμε στο μυαλό μας για το τι είναι ευτυχία, είναι επιφανειακοί ή ουσιώδεις μέσα από την ψυχική ικανοποίηση που μας προσφέρουν. Μπορεί συζητώντας τους, να δούμε ότι πρέπει να τους αλλάξουμε. Έστω λίγο αρχικά, για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε να χαμογελάμε και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε δυναμικά και όχι ως καθοδηγούμενοι από την τύχη.

Ειδάλλως, ακόμη κι αν φταίει το περιβάλλον γύρω μας που άλλαξε, το μυαλό μας μπορεί άδικα να «κατηγορήσει» τον εαυτό μας ότι φέρει την ευθύνη. «Έπρεπε να το είχα προβλέψει, μπορεί να σκεφτεί κάποιος, ότι αυτός δεν ήταν ο άνθρωπος για μένα, σαν να οφείλει να έχει επίγνωση του τι ασυνείδητες ανάγκες, παλιά σχηματισμένες, καλύπτονταν ελλιπώς με αυτόν τον λάθος άνθρωπο». Σπάνια οι επιλογές μας είναι απόλυτα συνειδητές και αυτή είναι η μαγεία του ανθρώπινου μυαλού.

Είναι λοιπόν θεμελιώδες συστατικό της ευτυχίας να γνωρίζουμε τα βαθύτερα αίτια της συμπεριφοράς μας, για να μην κατηγορούμε άδικα τον εαυτό μας. Και αυτή είναι η αρχή για να νιώσουμε ότι κάθε καλή σκέψη η πράξη μας, επηρεάζει ή και αλλάζει θετικά εμάς το περιβάλλον μας. Κι όταν το περιβάλλον γύρω μας αλλάζει, αυτός που θέλει να είναι σταθερά ευτυχισμένος, πρέπει «να αλλάξει» και αυτός. Να νιώθει ότι ακόμη κι αν πιστεύει στην μοίρα, πιο σημαντικό είναι πως θα διαχειριστείς την «μοίρα» σου, παρά το τι θα φέρει αυτή.

Αν για παράδειγμα μπορέσουμε να αντιδράσουμε με ηρεμία απέναντι στο θυμό των άλλων, προσπαθώντας να κατανοήσουμε τα αίτια της συμπεριφοράς τους, πολλοί άνθρωποι αρχικά θα προβληματιστούν γιατί δεν «αντεπιτεθήκαμε» με θυμό. Λόγω αυτής όμως ακριβώς της αντίδρασής μας, πολλοί στη συνέχεια θα σκεφτούν ότι δεν φέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Αν θυμώσουμε κι εμείς, απλά θα απομακρυνθούμε αλληλοκατηγορώντας ο ένας τον άλλον για την ευθύνη της διαφωνίας. Έτσι αλλάζοντας πρώτα εμείς, αλλάζουμε τους ανθρώπους γύρω μας και αυτοί με την σειρά τους άλλους, σαν ένα ντόμινο. «Μην ψάχνεις την ευτυχία, είναι πάντα μέσα σου» έλεγε ο Πυθαγόρας.

Τα πιστεύω σου επομένως, αν αφορούν το γενικότερο καλό, να τα εφαρμόζεις καθημερινά, ακόμη κι αν στην αρχή δεν γίνονται κατανοητά...χωρίς να περιμένεις να αναγνωριστούν...Οι φάροι δεν ψάχνουν μέσα στην θάλασσα να βρουν καράβια για να τα προστατεύσουν. Απλά στέκονται εκεί, σταθεροί σκορπώντας το φως τους. Κάθε άνθρωπος, από οποιαδήποτε θέση, μπορεί να γίνει ένας φάρος. 

 

Συγγραφή Άρθρου

Νικόλαος Βακόνδιος
Ψυχολόγος, πτυχιούχος Α.Π.Θ
Τηλ. γραφείου 213 0308392 
Ιστοσελίδα: www.nvakondios.gr  
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Αυτοβοήθεια
Υπερβολική ευαισθησία
  • Πέμπτη, 24 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ζώντας σε μία εποχή που οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν ψυχρανθεί, οι περισσότερες πλέον χτίζονται πίσω από μία οθόνη και κυριαρχεί στο μεγαλύτερο βαθμό  η ιδιοτέλεια και ο...

Σχέσεις - Σεξουαλικότητα
Η Δύναμη της Αγάπης
  • Δευτέρα, 21 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μίνα Μπουλέκου

Η αγάπη είναι μια λέξη τόσο απλή και τόσο μεγαλειώδης. Αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο της εξελικτικής μας πορείας, συνυφασμένο μέσα από μια σειρά πολλαπλών συναισθημάτων. Περιγράφεται ως ένα...

Αυτοβοήθεια
Ανακαλύπτοντας την Φωτεινή Πλευρά του Εαυτού μας
  • Δευτέρα, 21 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μίνα Μπουλέκου

Η ικανότητα του να αντιλαμβάνεται κανείς την φωτεινή πλευρά στην ζωή των ανθρώπων καθώς και των καταστάσεων που δημιουργούνται όταν εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα που καθιστούν αδύνατη την...


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς στον μοναδικό εξειδεκευμένο κατάλογο στο ελληνικό διαδίκτυο.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ερωτευμένοι με το ιδανικό

Λέγεται πως ο Πυγμαλίων είχε τόσο πολύ ερωτευτεί την ιδανική γυναίκα που σμίλεψε σε ελεφαντοστό, τόσο..., που δεν κοιτούσε πια καμία αληθινή γυναίκα…Καμία δεν συγκρινόταν μαζί της, είχε πλάσει το ιδανικό του.

Το βράδι του εορτασμού της Θεάς Αφροδίτης, γυρνώντας σπίτι του δεν κρατήθηκε, ψιθύρισε με ντροπή στον βωμό της, την επιθυμία του να ζωντανέψει το άγαλμα του. Όλα θα ήταν τόσο τέλεια στην ζωή του. Γύρισε σπίτι του, κι όπως έκανε κάθε βράδι, πήγε να φιλήσει το «ιδανικό του», το άγαλμα, πριν κοιμηθεί.

Άθικτοι, περήφανοι Άνθρωποι

Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ όσα μπορείς… Περηφάνεια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι…
Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν μια πορεία στην ζωή τους, επιμένοντας να ακολουθούν αξίες που μπορεί να μην εκτιμούνται πια .. κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν «μικρούς», μα μέσα τους να ζηλεύουν την δύναμή που αυτοί δείχνουν.

Μέχρι τώρα φοβόμασταν…Από τώρα και στο εξής, θα ελπίζουμε.

Αυστρία 1944. Ο γιατρός Βίκτωρ Φρανκλ και η σύζυγός του συλλαμβάνονται . Εκείνος επρόκειτο να οδηγηθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Την στιγμή της σύλληψης τους, ο σύζυγος γύρισε στην γυναίκα του και της είπε μία διάσημη φράση …«Μέχρι τώρα φοβόμασταν…Από τώρα και στο εξής, θα ελπίζουμε».

Μαχητές της ζωής
respect

Είναι κάποιοι μαχητές της ζωής, των οποίων τις μάχες δεν τις μαθαίνουμε ποτέ…γιατί οι άνθρωποι που τις έδωσαν μοιάζουν συνηθισμένοι, καθημερινοί. Δεν φαίνονται ότι στερήθηκαν κάτι…για να μπορεί ο καθένας να τους το αναγνωρίσει. Δεν φαίνονται ότι στερήθηκαν κάτι, ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον, μια ζεστή αγκαλιά, και ότι αγωνίστηκαν για να δείχνουν απλά «φυσιολογικοί», καθημερινοί. Συχνά μπορεί να δείχνουν λίγο ή πολύ ντροπαλοί, και μπορεί το μάτι να τους προσπερνά…

Οι επιλογές μας και το πεπρωμένο

Πόσο ασκούμε έλεγχο πάνω στη ζωή μας και πόσα οφείλονται σε ότι αποκαλούμε τύχη ή μοίρα; Στην καθημερινότητα, οι άνθρωποι δίνουν μεγάλη έμφαση στο συνειδητό κομμάτι του μυαλού, θεωρώντας ότι επιλέγουμε και αποφασίζουμε κυρίως με αυτό. Ότι η συμπεριφορά μας εξαρτάται από τα γεγονότα, και όχι από τον εαυτό μας. 

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.