Πολλοί απο μας αφήνουν τα χρόνια να περνάνε, περιμένοντας τον τέλειο σύντροφο που θα αποτελέσει το ιδανικό μας ταίρι. Αποδίδουμε την μοναξιά μας στο γεγονός ότι η τύχη δεν μας έφερε τον μεγάλο έρωτα ή εγκλωβιζόμαστε σε μια μονογαμική σχέση δίχως να πάρουμε την απόφαση γάμου. Πολλές φορές αποδίδουμε τη δυσφορία που ενδέχεται να βιώνουμε στη σχέση μας διότι είμαστε με τον λάθος άνθρωπο και όχι με τον ιδανικό σύντροφο.

Το κατά πόσο πιστεύουμε ότι υπάρχει για εμάς ένα τέλειο ταίρι εξαρτάται από το πως αντιλαμβανόμαστε τις σχέσεις.

Η μοναξιά αποδίδεται στην ατυχία ενώ τα τυχόν προβλήματα σε υπάρχουσα σχέση αποδίδονται στο λάθος ταίρι που δεν αποτελεί το απόλυτο συμπλήρωμά μας. 

Μια εναλλακτική θεώρηση των σχέσεων είναι να παραιτηθούμε από την φαντασίωση του ιδανικού συντρόφου που κάπου υπάρχει και μας περιμένει. Βέβαια κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο να γίνει αφού από μικροί μαθαίνουμε στην μητρική αγκαλιά και καθώς μεγαλώνουμε προσπαθούμε να την αντικαταστήσουμε με την συντροφική.
Αποτέλεσμα? Απογοήτευση... διότι αν και βρήκαμε τον ιδανικό για μας σύντροφο αργά ή γρήγορα η πραγματικότητα θα μας χτυπήσει την πόρτα αφού ο ιδανικός άλλος είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος με διαφορετικά βιώματα και προσδοκίες.

Έτσι φτάνουμε στο σημείο να λέμε «τελικά δεν είσαι αυτός/ή που νόμιζα», σαν να ευθύνεται εκείνος/η για τις φαντασιώσεις μας.  Μπορεί να εξακολουθούν να υπάρχουν ευτυχισμένες στιγμές αλλά μία σχέση κατά τη διάρκειά της εμπεριέχει την διαφωνία, την απομάκρυνση, τις στιγμές μοναξιάς και την ασυνεννοησία. Οι δύο πλευρές συναισθάνονται ότι ποτέ δεν θα γίνουν ένα σώμα αλλά θα είναι δύο ξεχωριστά άτομα. Η πρόκληση από εδώ και πέρα είναι να διατηρηθεί ένας κοινός κόσμος, αντιλήψεις και προσδοκίες.

Εαν η σχέση αντέξει αυτό το κρίσιμο σημείο τότε ξεκινά μια καινούρια και ωριμότερη φάση, δυνατότερη στον χρόνο. Και είναι δυνατή γιατί πλέον δεν βασίζεται σε φαντασιακά σχήματα αλλά στην πραγματικότητα του διαφορετικού. Έχει να κάνει με την δυνατότητά μας να εξελισσόμαστε, να δεχόμαστε τον άλλον για αυτό που είναι αλλά και να προσαρμοζόμαστε στην πραγματικότητα, διατηρώντας τη φλόγα στη σχέση μας.

Τελικά η ιδέα ότι δεν υπάρχει μόνο ένα άτομο που μας ταιριάζει αλλά εν δυνάμει πολλά διαφορετικά έστω κι αν ακούγεται πεζή κρύβει το δικό της ρομαντισμό. Κι αυτό γιατί το πρόσωπο που τελικά εγώ επιλέγω μπορεί να μην είναι το τέλειο ταίρι αλλά εγώ το επέλεξα και πάλι αυτό θα διάλεγα με όλα τα λάθη και τις αντιθέσεις.

Έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου ότι, αν χρειαστεί, θα μπορούσα να χτίσω μια καλή σχέση και με έναν άλλον άνθρωπο, αλλά εγώ διαλέγω και πάλι τον ίδιο. Όχι γιατί είναι ένας πρίγκιπας ή μια πριγκίπισσα ...μια δική μου φαντασίωση αλλά γιατί είναι κάτι πολύ καλύτερο... ένας αληθινός άνθρωπος με πολλά χαρίσματα και πτυχές συμπεριφορών που ακόμη εξακολουθώ να ανακαλύπτω και φυσικά να αγαπώ...

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Παιδοψυχολογία
Παιδοψυχολογία

Ως παιδοψυχολογία ορίζεται ο κλάδος της ψυχολογίας που έχει ως στόχο την μελέτη της πιο ευαίσθητης και σημαντικής ηλικιακής περιόδου της ζωής του ανθρώπου από την εμβρυική μέχρι τη μετεφηβική ηλικία. Έμφαση δίνεται στο γνωστικό, ψυχοσυναισθηματικό και συμπεριφορικό τομέα, στην εξέλιξη της σκέψης, της γλώσσας, της αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμησης, στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και τη σχολική ζωή, στο ρόλο του παιχνιδιού, στις αποκλίνουσες συμπεριφορές, στην ανάπτυξη της ηθικότητας και του λόγου.

Παιγνιοθεραπεία
Παιγνιοθεραπεία

Το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού και παίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική, ψυχοσυναισθηματική, κοινωνική και γνωστική του ανάπτυξη. Μέσα στο παιχνίδι το παιδί έχει τη δυνατότητα να δράσει ελεύθερα, να αναπτύξει τις σωματικές του ικανότητες όπως την ισορροπία και τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την κρίση του, να ερευνήσει τον υλικό κόσμο, να εκφράσει τα συναισθήματα του, να αποκτήσει εμπιστοσύνη στις ικανότητες του και να μάθει να κοινωνικοποιείται και να συνεργάζεται.

Αυτισμός. Τι μπορούμε να παρατηρήσουμε ως γονείς?
Αυτισμός

Από τη πρώτη αναφορά του Kanner(1943), μόλις πρόσφατα επιτεύχθηκε σχετική ομοφωνία γύρω από το θέμα διάγνωσης του αυτισμού. Η διάγνωση βασίζεται στην εκτίμηση της ψυχοκινητικής εξέλιξης του παιδιού. Τα διαγνωστικά μέσα που περιλαμβάνουν σταθμισμένα τεστ εξετάζουν αναπτυξιακά χαρακτηριστικά σε ορισμένους τομείς όπως είναι η γλώσσα, οι κοινωνικές δεξιότητες και η αυτοεξυπηρέτηση.

Βιβλιοθεραπεία
Βιβλιοθεραπεία

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η Βιβλιοθήκη ως χώρος ανάγνωσης γιατρεύει την ανθρώπινη ψυχή. Η βιβλιοθεραπεία είναι μία θεραπευτική μέθοδος διαφόρων ψυχοσωματικών ασθενειών, του άγχους, της μελαγχολίας και διαφόρων καθημερινών προβλημάτων. Είναι από τις παλαιότερες θεραπευτικές μεθόδους η οποία αρχίζει να γίνεται πολύ δημοφιλής.

Προβλήματα συμπεριφοράς
Προβλήματα συμπεριφοράς

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν το παιδί μας παρουσιάζει διάφορα προβλήματα στη συμπεριφορά του; Αρχικά, ας δούμε μια λίστα από πιθανά προβλήματα. Παρακαλούμε συμπληρώστε με "x" αν το παιδί σας εμφανίζει κάποια από τα παρακάτω:

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.