ψυχοθεραπεία αναπλαισίωση

Από την θέση του θεραπευόμενου, πριν πολλά χρόνια, περιέγραφα στον ψυχοθεραπευτή μου αυτό που τότε βίωνα ως βαθιά πληγή μου. Την πληγή που εκείνη η γυναίκα είχε αναζωπυρώσει μέσα μου αθετώντας την υπόσχεσή της απέναντί μου. Πως δηλαδή θα ναι το ίδιο ερωτευμένη όπως ήταν και στην αρχή της σχέσης μας.

Για αρκετές συνεδρίες άφηνα να διαφανεί, μέσα στις αφηγήσεις και στις σιωπές μου, ο αγιάτρευτός πόνος μου –ίσος σε ένταση με τον πόθο μου-, η αγωνία μου πως δεν θ’ αντέξει η καρδιά μου, ο φόβος πως θα λυγίσει από το βάρος της απόρριψης που δέχτηκα από τον έρωτα –όπως πίστευα- της ζωής μου.

Εκείνος συνήθως την περισσότερη ώρα με άκουγε σαν κοίλο δοχείο που εναγκαλίζεται στην σιωπή του όλο το περισσό ψυχικό μου βάρος. Όλον εκείνον τον εαυτό που τότε εγώ βίωνα ως αξιοθρήνητο και απελπισμένο. Ως εγκαταλειμμένο και ανισόρροπο.

Σπάνια μιλούσε. Συνήθως μόνο στο τέλος της συνεδρίας. Σε κείνη μας όμως την συνάντηση με κοίταξε προβληματισμένος και με βλέμμα πονεμένο αναρωτήθηκε δυνατά:

«Πραγματικά φοβάμαι Γρηγόρη πως, όταν κάποια στιγμή εσύ δεν θα την θέλεις πια, τότε θα είναι στ’ αλήθεια πολύ δύσκολο για σένα να κόψεις μαζί της… Γιατί εκείνη πια δεν θα σ’ αφήνει να φύγεις…. Και ανησυχώ γι’ αυτό…».

Είδα στα μάτια του πως το εννοούσε.

Αυτή η φράση στάθηκε τόσο λυτρωτική για μένα, που ούτε καν ως πιθανότητα θα μπορούσα να διανοηθώ!

Ακόμα περισσότερο ανακουφιστική για τον υπό κατάρρευση ανδρικό μου εγωισμό κι από το καθησυχαστικό σχόλιο της μάνας μου όταν στα δεκαεφτά μου με εγκατέλειψε ο πρώτος μου έρωτας:

«Εγώ δεν ανησυχώ παιδί μου για σένα! Δεν ήσουν ποτέ στ’ αλήθεια ερωτευμένος μαζί της…». 

Η αλήθεια είναι πως η ιαματική επίδραση που άσκησαν τα παραπάνω σχόλια και στις δυο περιπτώσεις αντλούσε την δύναμή της από το γεγονός πως καθρέφτιζαν την ενδοψυχική μου πραγματικότητα: Απ’ την μια δεν ήταν ο πόνος μου για την αγάπη που μου στέρησαν τόσο σημαντικός, όσο το ότι οι προσδοκίες μου για την τέλεια συγχώνευση με την αγαπημένη μου ματαιώθηκαν χωρίς την δική μου συγκατάθεση.

Κι απ’ την άλλη, σήμερα είμαι σε θέση να γνωρίζω πως ο άνθρωπος που υποφέρει ασυνείδητα προσβλέπει στον πόνο ως αφορμή επανασύνδεσης με τον βαθύ και λησμονημένο του εαυτό.

Κάθε ματαιωμένος έρωτας ενεργοποιεί το τραύμα της πρώιμης αποσύνδεσης από την μητρική μακαριότητα και ταυτόχρονα βοηθά τον άνθρωπο που πονά να δει άγνωστα, σκιώδη του κομμάτια και, αν το θέλει, να ανασυνταχτεί.

Να στοχεύσει στην ανασυγκρότηση του εαυτού μέσα από μια πιο ενήλικη ματιά κάνοντας την επεξεργασία των θραυσμάτων του αφορμή διευρυμένης αυτοσυνειδησίας και ενότητας.

Στην περίπτωση μου, το πρόβλημα μου τότε ήταν η συγκρουσιακή εσωτερική μου πραγματικότητα που δεν μπορούσα χωρίς θεραπευτική βοήθεια να διαχειριστώ: Απ’ την μια, ο φόβος μου να είμαι σε σχέση και, ταυτόχρονα, η αδυναμία μου να παραμείνω εκτός σχέσης νιώθοντας ασφαλής, επαρκής και ισορροπημένος.

Την ίδια χρονική περίοδο αναστατωμένος από μια μεγάλη αλλαγή στην προσωπική μου ιστορία είχα ασυνείδητα την ανάγκη να έρθω με επαφή με έναν βαθύ πόνο, που όμως αδυνατούσα να τον δω και να το επεξεργαστώ μέσα στα ρεαλιστικά συμφραζόμενα που το κινητοποίησαν. Γι’ αυτό, επένδυσα ψυχικά στην φαντασίωση μιας έντονης ερωτικής περιπέτειας με μια γυναίκα που δεν μπορούσε να διαχειριστεί –όπως κι εγώ- τις απαιτήσεις μιας ενήλικης σχέσης.

Όταν εκείνη απόσυρε την φροντίδα της είχα επιτέλους «το δικαίωμα» να βιώσω τον ανέγγιχτο μου πόνο! Να κλάψω, να νιώσω συντετριμμένος, προδομένος και ένοχος, συναισθήματα που πολύ λίγο αφορούσαν την συγκεκριμένη περίσταση, ανήκαν όμως στο ψυχικό υλικό με το οποίο χρειαζόμουν άμεσα να επανασυνδεθώ εάν ήθελα να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου και να επιδιώξω πιο συνειδητά μια ενήλικη πορεία στις μετέπειτα σχέσεις μου.

Έτσι, η παραπάνω ευφυής αναπλαισίωση του ψυχοθεραπευτή μου κυριολεκτικά με ξεμπλόκαρε ανοίγοντας μου το οπτικό πεδίο,  επιτρέποντάς μου περισσοτέρους βαθμούς ελευθερίας, κινητικότητας κι επιλογών.

Με αυτό το παράδοξο σχόλιο του ενεργοποιήθηκε μέσα μου η χαμένη –έως εκείνη την στιγμή- ικανότητα μου να ανακτώ τον έλεγχο των συναισθημάτων μου και τελικά της ζωής μου.

Ξαφνικά, και χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιώ δρομολογήθηκε μέσα μου η διαδικασία απεξάρτησης μου από το θυελλώδες και ζοφερό σκηνικό ενός παράφορου, διασπαστικού κι ανολοκλήρωτου έρωτα.

 

Διαβάστε ακόμη το άρθρο: Οι τρεις νόμοι του Ερωτα 

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο δρόμος της καρδιάς. Από την ψυχολογία του κόσμου στην θεραπεία του εαυτού
ψυχολογία αυθεντικότητα

Παρατηρώ πως η πλειοψηφία αυτών που παρακολουθούν σεμινάρια ψυχολογίας, διαβάζουν εκλαϊκευμένα βιβλία για την ψυχοθεραπεία, και διάκεινται ευνοϊκά προς τα σύγχρονα ρεύματα της ψυχοπνευματικής αναζήτησης, υποσυνείδητα ψάχνουν να ακούσουν:

Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία
Αντιμεταβίβαση στην Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της καριέρας μου ως ψυχοθεραπευτής, κάθε φορά που συνέβαινε να νιώθω έντονα αρνητικά συναισθήματα (π.χ. οργή, εχθρότητα, απέχθεια, απαξίωση, κλπ.) για έναν θεραπευόμενο μου, έτεινα να σκεφθώ πως είμαι κακός κι ανάξιος ψυχοθεραπευτής.
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Freud, οι ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις ενός ψυχοθεραπευτή προς τους ασθενείς του συνιστούσαν ένδειξη της ατελούς του αυτογνωσίας και της ανικανότητας του να διατηρήσει μια συναισθηματικά ατάραχη, ιατρική στάση απέναντι στο άλλο άτομο.

Ψυχοθεραπεία: Ψυχικό Τραύμα και επανασύνδεση με τα συναισθήματα και το σώμα
Ψυχοθεραπεία Ψυχικό Τραύμα

Ζήτησα από τα μέλη ψυχοθεραπευτικών ομάδων να ανακαλέσουν μνήμες τους. Συγκεκριμένα, εμπειρίες τους κατά τις οποίες ένιωθαν πάρα πολύ ζωντανοί, σε μεγάλη επαφή με το σώμα και τα συναισθήματα τους. Σε γεμάτη επαφή με τις αισθήσεις τους. Κατόπιν τους ζήτησα να μιλήσει ο ένας στον άλλον για τις εμπειρίες τους αυτές, και ο καθένας, από την θέση του ακροατή, να παρατηρήσει πως βίωνε ο ίδιος το σώμα του κατά την διάρκεια της αφήγησης του άλλου.

Πέθανε όσο ζεις για να μην πεθάνεις, όταν πεθάνεις…
προσωπικότητα

Έχουμε την ψευδαίσθηση πως εξαρτιόμαστε από τους άλλους ανθρώπους σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ αυτόν στον οποίο πραγματικά συμβαίνει. Οι άλλοι ασκούν εξουσία κι επιρροή πάνω μας στον βαθμό που εμείς οι ίδιοι είμαστε προσκολλημένοι στους φόβους και τα ψυχικά μας συμπλέγματα.

Τι πενθούμε στον θάνατο του δικού μας νεκρού;
πένθος απώλεια

Πριν χρόνια πήγα στην κηδεία μιας φίλης, πολύ ηλικιωμένης αλλά γεμάτης ζωντάνια, απ αυτήν που έχουν οι νεαρές ψυχές πασχίζοντας να ζουν ενωμένες με την επιθυμία που τις διαπερνά και τις γεμίζει. Μετά την κηδεία έμεινα μόνος και περιδιάβηκα τους τάφους. Νέοι, έφηβοι, παιδιά, βρέφη και γέροι κάτω από το χώμα.  Σκεπασμένοι από το ξύπνημα της ζωής, μακριά από τους ζωντανούς και μαζί τόσο δίπλα τους.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.