Μέχρι πρότινος, τo τραύμα αντιμετωπιζόταν ευρέως ως εγκεφαλική και ψυχική κατάσταση και δινόταν ελάχιστη προσοχή στο ρόλο που έχει το σώμα στην ενεργοποίηση του τραύματος και στην επακόλουθη επαν-ενεργοποίηση του αργότερα. Η ερευνήτρια Pat Ogden (ιδρύτρια της Sensorimotor Psychotherapy) περιγράφει πως μια λειτουργία του τραύματος είναι ότι ο εγκέφαλος αποκηρύσσει το σώμα και τα αισθητηριακά και κινητικά του βιώματα αφού συμβεί το τραύμα.

Η θεραπεία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να ανοίξουν αυτές οι σωματικά μπλοκαρισμένες οδοί, των οποίων η επανένταξη είναι το βασικό μέρος της διαδικασίας αποκατάστασης τραύματος. Ο Peter Levine, ειδικός στο τραύμα, θεωρεί ότι το τραύμα εκδηλώνει τα βασικά του συμπτώματα τόσο στο σώμα όσο και στο μυαλό. Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πώς το μυαλό προσπάθησε να διαχειριστεί το τραύμα και απέτυχε και πώς το άτομο στη συνέχεια, επιβίωσε.

Όπως αναφέρει ο ψυχίατρος Daniel J. Siegel, πρόσφατες μελέτες Νευροεπιστημών σχετικά με τον εγκέφαλο, υποδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο του σώματος στην δημιουργία συναισθήματος και νοήματος. Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, εμείς οι άνθρωποι συνεχώς προσπαθούμε να ενσωματώσουμε τις αισθήσεις, εικόνες, συναισθήματα και μη-λεκτικές αισθήσεις που δημιουργούνται από το σώμα και αφορούν την κατάσταση των μυών μας στα άκρα και στο πρόσωπο, τα εσωτερικά μας όργανα, τις παρορμήσεις για δράση και τη μηχανική αυτής καθαυτής της κίνησης. Μάλιστα, όπως αναφέρει ο Siegel σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι όχι μόνο ο εγκέφαλος ζει στο σώμα αλλά αποτελεί και μέρος του κοινωνικού κόσμου των άλλων εγκεφάλων. Σε αυτό το σκεπτικό, ο εγκέφαλός μας είναι σκόπιμα σχεδιασμένος για να συνδεθεί με τους εγκεφάλους των άλλων, να δημιουργεί εικόνες των συναισθηματικών εκφράσεων και σκοπιμοτήτων των άλλων και αυτό που, με μια ευρύτερη έννοια, ονομάζεται κοινωνική και συναισθηματική συνήχηση, ενσυναίσθηση και συναισθηματική νοημοσύνη.

Ένα βασικό σημείο είναι ότι ένα τραυματισμένο άτομο χάνει κάποιες από τις δικές του εσωτερικές οδούς πληροφορίας για το σώμα, που αναφέραμε παραπάνω, καθώς και τη λειτουργία σύνδεσης του εγκεφάλου με τους άλλους, αφήνοντας το άτομο συρρικνωμένο, σε σύγχυση και παρεξηγημένο από τον εαυτό του και τους άλλους. Ο στιγματισμός από τους άλλους και μια συγκεχυμένη αίσθηση του εαυτού, είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός τραυματισμένου ατόμου, σύμφωνα με την PatOgden.

Σύμφωνα με πρόσφατες ανακαλύψεις των νευροεπιστημών, η αρχιτεκτονική του εγκεφάλου μας, μας προδιαθέτει γι’ αυτά τα προβλήματα με βάση τον εξελικτικό μας σχεδιασμό. Με απλά λόγια, έχουμε ένα εγκέφαλο τριών στρωμάτων ή «Τρισυπόστατο Εγκέφαλο». Το πιο πίσω και παλαιότερο μέρος του εγκεφάλου ονομάζεται «ερπετοειδής εγκέφαλος» και έχει πρωταρχικό ρόλο στη διαχείριση του μηχανισμού διέγερσης της ανθρώπινης κατάστασης. Αυτός ο εγκέφαλος συνδέεται στενά με το μέσο «μεταιχμιακό εγκέφαλο» ο οποίος έχει μια βασική λειτουργία συναισθηματικής ερμηνείας και μαζί οργανώνουν το πώς εμείς οι άνθρωποι συντονίζουμε τις απαντήσεις μας σε αισθητήρια ερεθίσματα. Όλες οι απαντήσεις έχουν μια ανάμειξη του σώματος και ένα στοιχείο κίνησης.

Το ψυχικό τραύμα έχει σχέση, δημιουργείται και θεραπεύεται από τους δύο αυτούς εγκεφάλους και όχι από τους πιο πρόσφατους μετωπιαίους λοβούς της λογικής, που ολοκληρώνουν το μοντέλο των τριών εγκεφάλων. Το σύστημα των τριών ξέρουμε πλέον ότι προωθεί πληροφορίες προς τα εμπρός από το σώμα στο παλαιότερο ερπετοειδές τμήμα του εγκεφάλου, μετά στο μεταιχμιακό μεσαίο τμήμα και στη συνέχεια προς τα εμπρός στον μετωπιαίο ορθολογικό εγκέφαλο. Επιβλητικές νευρικές οδοί απλώνονται προς αυτή την κατεύθυνση και ο Seigel σημειώνει ότι υπάρχουν λίγες νευρικές συνδέσεις του πρόσθιου εγκεφάλου που στέλνουν πληροφορίες προς την άλλη κατεύθυνση, δηλαδή πίσω στο μεταιχμιακό ή ερπετοειδή εγκέφαλο.

Σύμφωνα με τον ερευνητή τραύματος BesselvanderKolk, χρειάζεται να επαναπρογραμματιστούν οι σωματικές αντιδράσεις του ΑΝΣ, χρησιμοποιώντας το σώμα ως ένα βασικό μέσο που έχει ο πάσχοντας για να αποκτήσει επίγνωση των εσωτερικών αισθήσεων και σωματικών σχεδίων δράσης. Η Σωματική Ψυχοθεραπεία είναι μια από τις Δυτικές θεραπευτικές μεθόδους που δεν λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο μέσα από ένα μοντέλο «ομιλητικής θεραπείας» αλλά αντίθετα, λειτουργεί ολιστικά και με τα 3 στρώματα του εγκεφάλου στις διαδικασίες αποκατάστασης.

 

Συγγραφή Άρθρου

Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπευτής

Παναγιώτα Κυπραίου: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχοθεραπεύτρια, Συντονίστρια Σχολών Γονέων.
Κάτοχος του Ευρωπαϊκού Πιστοποιητικού Ψυχοθεραπείας (ECP), Μέλος της British Psychological Society και της European Association for Body Psychotherapy.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Άγχος/Φοβίες
Μετατραυματικό Στρες
  • Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017
  • Από: Κασσιανή Τρικαλιώτη

Όταν ένας άνθρωπος βρεθεί εκτεθειμένος σε ένα ιδιαιτέρως τραυματικό γεγονός, είναι πολύ πιθανό να παρουσιάσει άμεσα διαταραχή μετατραυματικού στρες. Ένα τραυματικό γεγονός, θα μπορούσε να είναι η σωματική...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Σεξουαλική παρενόχληση στο οικογενειακό περιβάλλον: το μεγάλο μυστικό
  • Τετάρτη, 25 Ιανουάριος 2017
  • Από: Σεβαστιάνα Κουτρουμπάνου

Η οικογένεια και ο στενός οικογενειακός περίγυρος είναι κάτι που διαχρονικά θεωρείται πολύτιμο, επιθυμητό  και ύψιστο ιδανικό  για πάρα πολλούς ανθρώπους. Ένα αποτέλεσμα αυτής της θεώρησης είναι το να...

Προσωπικότητα
Μεταιχμιακή Προσωπικότητα. Τα 5 κύρια επίπεδα λειτουργίας
  • Τετάρτη, 25 Ιανουάριος 2017
  • Από: Μαρία Λαΐου

Η οριακή ή μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας, (Borderline Personality Disorder) χαρακτηρίζεται από ασταθή ψυχική διάθεση και συμπεριφορά καθώς και από χαώδεις διαπροσωπικές...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ


Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Γιατί τσακώνονται τα ζευγάρια;
ζευγάρια τσακωμός

Πολύ συχνά, τα ζευγάρια δεν τσακώνονται για αυτό που νομίζουν, δηλαδή για τα χρήματα, το σεξ, την ανατροφή των παιδιών, τα πεθερικά ή τις δουλειές του σπιτιού. Στην πραγματικότητα, οι σύντροφοι τσακώνονται κυρίως όταν πιστεύουν ότι το ταίρι τους δεν ενδιαφέρεται για το πώς αισθάνονται. Τσακώνονται εξαιτίας του πόνου της αποσύνδεσης.

Αναλύοντας το μοτίβο της αναβλητικότητας
αναβλητικότητα

Το μοτίβο της αναβλητικότητας χαρακτηρίζεται από την τάση να αποφεύγουμε ορισμένα είδη δράσης. Μπορεί να αποφεύγουμε καθήκοντα που δεν μας αρέσουν ιδιαίτερα. Μπορεί επίσης να αποφεύγουμε πράγματα που πραγματικά θέλουμε να κάνουμε, ειδικά δραστηριότητες που συνεπάγονται την ανάληψη ρίσκου και την πιθανότητα της αποτυχίας.

Γνωριμίες μέσω διαδικτύου & μέτρα προστασίας
Γνωριμίες μέσω διαδικτύου

Αν είστε μόνοι και αναζητάτε κάποια γνωριμία μέσω διαδικτύου, δίνουμε κάποιες προτάσεις που μπορεί να χρησιμεύσουν ως μέτρα προστασίας για τη συναισθηματική σας ακεραιότητα.

 

Το δώρο μας στον κόσμο: αυτό που δίνει νόημα στη ζωή μας
νόημα ζωής

Έχετε αναρωτηθεί ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σας; Πέρα από τη φυσική επιδίωξη για ασφάλεια, ευχαρίστηση, αγάπη και αναγνώριση, τι είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή σας;
Τις στιγμές που πέφτουν οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας, για παράδειγμα, καθώς ξεκουράζεστε στη βεράντα του σπιτιού σας ή περπατάτε στη φύση, εκείνες τις ώρες όπου σκέφτεστε βαθύτερα ερωτήματα, τι είναι αυτό που σας συγκινεί;

Παθητική-Επιθετική συμπεριφορά: Για το ταγκό χρειάζονται δύο!
Παθητική-Επιθετική συμπεριφορά

Όταν η Νατάσα ζητά από το σύζυγό της Πέτρο να κάνει κάποια δουλειά στο σπίτι, εκείνος πάντα συμβιβάζεται και συμφωνεί να το κάνει. Αλλά στην πραγματικότητα σπάνια το φέρνει εις πέρας. Το «ξεχνάει» ή κάνει ένα μικρό μέρος αλλά δεν το ολοκληρώνει. Μερικές φορές κάνει τη δουλειά με έναν τρόπο που δεν είναι όπως εκείνη ήθελε και αυτό την δυσαρεστεί πολύ. Εκείνος αισθάνεται κάπως άβολα γι 'αυτό αλλά εξακολουθεί να κάνει το ίδιο.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.