Πώς γίνεται να σμίξω τον δικό μου κόσμο με αυτό του θεραπευόμενού μου; Πώς γίνεται να κενώνεσαι, να ξεχνάς τελείως τον εαυτό σου και να γίνεσαι ο άλλος;
Αν η βασική μας έγνοια μέσα στην ψυχοθεραπεία είναι να εντοπίσουμε το λάθος , να επιταχύνουμε την διαδικασία για να «διορθώσουμε» τα προβλήματα και να κοιτάμε τον άλλον μόνο μέσα από το δικό μας πρίσμα, τότε είναι απίθανο να υπάρξει κάποια ουσιαστική σύνδεση με τον θεραπευόμενο.

Χωρίς να σημαίνει ότι πολλοί θεραπευτές δεν έχουν υψηλά επίπεδα αλτρουισμού και ανιδιοτέλειας, πάντα όμως ενυπάρχει ο κίνδυνος ό,τι κάνουμε να το κάνουμε μέσα από το δικό μας πλαίσιο αναφοράς και τον τρόπο που εμείς σκεφτόμαστε και αντιδρούμε. Έτσι, με το να προβάλλουμε στον θεραπευόμενο τον δικό μας τρόπο και το πώς θα έπρεπε να σκέφτεται  χάνουμε την δυνατότητα να δούμε πώς αυτός σκέφτεται στην πραγματικότητα.

Φαίνεται ίσως κάπως υπερβολικό να ζητάς από κάποιον να απαρνηθεί τον κόσμο του και τις δικές του εμπειρίες, δηλαδή την ίδια την ταυτότητά του.

Ωστόσο, για να αναδυθεί η προσωπικότητα του θεραπευομένου μας και για να υπάρξει ουσιαστική  μεταμόρφωση είναι απαραίτητο ο θεραπευτής να χάσει τον έλεγχο , να έρθει αντιμέτωπος με την εκμηδένιση , να παραιτηθεί από τον οικείο του κόσμο και να εισχωρήσει στην πραγματικότητα του άλλου. Άλλωστε αυτό δεν ζητάμε κι από τον θεραπευόμενό μας; Να απαρνηθεί τον κόσμο του, την τωρινή του πραγματικότητα, ώστε να αναγεννηθεί σε κάτι νέο. Αν θέλουμε να αναδυθεί η πορεία του πελάτη προς την αυτοπραγμάτωσή του, τότε είναι απαραίτητο ως θεραπευτές να βιώσουμε έναν προσωρινό «θάνατο».

Πώς πετυχαίνουμε όμως αυτό τον «θάνατο»;

Ένας καλός τρόπος είναι να αναβιώσουμε, ανακαλώντας τις εμπειρίες όπου ο εαυτός μας μεταμορφώθηκε. Ποιά ήταν η φύση της αναγέννησής σου σε εποχές έντονης κρίσης , μετάβασης , απώλειας , πόνου ή ακόμη σε εποχές ανανεωτικής αγάπης και διεύρυνσης οριζόντων;

Ο Έρμαν Έσσε στο βιβλίο του ο «Λύκος της στέπας», μιλάει χαρακτηριστικά για μια τέτοια μεταμορφωτική περίοδο:

«Αλίμονο! Αυτή η μεταμόρφωση δεν μου ήταν άγνωστη. Την είχα κιόλας υποστεί αρκετές φορές και πάντα σε περιόδους απέραντης απόγνωσης. Κάθε φορά που δοκίμαζα αυτήν την φοβερή εμπειρία, μια εμπειρία που με συγκλόνιζε μέχρι τις ρίζες της ύπαρξής μου, ο εαυτός μου γινόταν κομμάτια. Κάθε φορά, βαθιά φωλιασμένες δυνάμεις τον συντάραζαν και τον συνέτριβαν. Κάθε φορά, ένιωθα να χάνω πολύτιμα κι αγαπημένα κομμάτια της ζωής μου, που έπαυαν πια να υπάρχουν για μένα….

….Είναι αλήθεια, όμως, πως κάθε φορά που η ζωή μου συγκλονιζόταν με αυτόν τον τρόπο στο τέλος κάτι κέρδιζα – κέρδιζα σε ελευθερία, σε πνευματική ανάπτυξη και βάθος… Ναι, είναι αλήθεια πως στην πορεία όλων αυτών των μεταμορφώσεων είχα πραγματοποιήσει κάποιο αθέατο κι ανυπολόγιστο κέρδος, έπρεπε, όμως, αλίμονο, να το πληρώσω ακριβά…»

Έτσι, φαίνεται ότι όλοι έχουμε ζήσει τέτοιες περιόδους που άλλαξαν θεμελιωδώς τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε κλπ. Εκείνες τις κρίσιμες περιόδους ποιούς πόρους χρησιμοποιήσαμε για να μας διευκολύνουν στο ταξίδι προς την μεταμόρφωση;

Απαρνούμενοι τον κόσμο των εμπειριών τους οι θεραπευτές δεν χάνουν τον εαυτό τους αλλά στην πραγματικότητα βρίσκουν το αυθεντικό κομμάτι του εαυτό τους.  Αναγεννιούνται μέσα από αυτή την ένωση με τον πελάτη τους.

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια πράξη αγάπης εκ μέρους του θεραπευτή, μια αναγνώριση ότι κάτι βαθύ μας ενώνει κι ότι ουσιαστικά εμείς κι ο άλλος είμαστε ένα.

Όπως, ο Roberto Assagioli παραθέτει γι’ αυτήν την αγάπη που: «πηγάζει από μία αίσθηση ουσιαστικής ταυτότητας με τους αδελφούς και αδελφές μας στην ανθρώπινη ιδιότητα»



Περαιτέρω μελέτη:

  • Αssagioli R. (1994). Η Δράση της Θέλησης. Ιάμβλιχος, Αθήνα.
  • Firman J., Gila A. (2014). Η Ψυχοθεραπεία της αγάπης. Η Ψυχοσύνθεση στην πράξη. Εκδόσεις Π. Ασημάκης, Αθήνα.
  • Whitmore D. (2004) . Psychosynthesis Counselling in Action. Third edition, London Sage

 

Συγγραφή Άρθρου

Άννα Δήμου

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Πως να αποκομίσετε μεγαλύτερα οφέλη από την ψυχοθεραπεία
ψυχοθεραπεία

Εφόσον πήρατε την απόφαση να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία, κι αφού έχετε επιλέξει τον θεραπευτή που σας ταιριάζει, σίγουρα θα επιθυμείτε να αξιοποιηθούν στο έπακρο τα χρήματα και ο χρόνος που θα επενδύσετε.

Για να επωφεληθείτε από την διαδικασία της ψυχοθεραπείας χρειάζεται πρωτίστως να είστε σίγουροι ότι είστε έτοιμοι για σημαντικές αλλαγές στην ζωή σας.

Ψυχοσύνθεση – Μια θεραπεία αγάπης
ψυχοσύνθεση

Η Ψυχοσύνθεση είναι μία ψυχολογική θεωρία και πρακτική, που αναπτύχθηκε από την ψυχανάλυση και εξελίχθηκε στην Ανθρωπιστική- Υπαρξιακή ψυχολογία, και ακολούθως στην Υπερπροσωπικη ψυχολογία. Εμπνευστής της, ο Ιταλός ψυχίατρος Roberto Assagioli (1888-1974). Η Ψυχοσύνθεση περιγράφεται ως μία ολιστική προσέγγιση στη Συμβουλευτική, η οποία δίνει έμφαση στην μοναδικότητα του ατόμου και στο προσωπικό του ταξίδι στη ζωή. Λαμβάνει υπόψιν του το άτομο ως όλον- σώμα, νου, αισθήματα, σεξουαλικότητα και πνευματικότητα. 

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.