Η Κ. μες τις συνεδρίες συνεχώς κατηγορούσε την μάνα της. Αυτή πάντα έφταιγε για όλα! Για την ανταγωνιστική τους σχέση, για την χαμηλή της αυτοεικόνα, για την συνεχή της ανάγκη να της απολογείται ακόμα για όσα δεν έφταιξε. Για τις αποτυχημένες της σχέσεις με τους άνδρες. Για την ανασφάλεια της να μείνει μόνη.

Για την εμμονή της να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα. Όταν πιάσαμε το νήμα των διαγενεακών σχέσεων, και μέσα απ’ την αναδρομή της στις προηγούμενες γενιές της οικογένειας με έφερε σε επαφή με τον τρόπο που οι γυναίκες συνδέονταν μεταξύ τους, μαζί ανακαλύψαμε πως «το μοτίβο της ορφάνιας» είχε διαποτίσει το πέρασμα από την μια στην άλλη γενιά των γυναικών.

Η γιαγιά της, ήταν το αλύτρωτο και αδικαίωτο «θύμα» μιας γενιάς που οι γυναίκες ήταν φυσικό ελέγχονται παρά να ελέγχουν. Η μάνα της –κόρη της γιαγιάς της- ανέλαβε τον ρόλο του προστάτη-υπερασπιστή της «καημένης» της μάνας της, μένοντας όμως έτσι αξεδίψαστη από τον δικό της ρόλο ως κόρη.

Μια μάνα ορφανή από τα γεννοφάσκια της –αν και η φυσική της μητέρα ζούσε πάντα κοντά της- ένιωσε από νωρίς, και χωρίς να ξέρει το γιατί, την ανάγκη να πενθεί την απουσία της δική της μάνας (γιαγιάς της Κ.), με το πρόσχημα της αρρώστιας (δέκα χρόνια πριν πεθάνει η γιαγιά της Α. έπασχε από καρκίνο). Η μαμά της Κ. συνέχισε να πενθεί την μάνα που ποτέ δεν γνώρισε, αρκετά χρόνια και μετά τον φυσκό της θάνατο.

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της η Κ. αναρωτιέται γιατί δεν μπορεί να ξεκολλήσει από την δική της μητέρα. Επωμίζοντάς της αδιάκριτα την ευθύνη για όλες τις προσωπικές της ανεπάρκειες στην πραγματικότητα αρνείται να μεγαλώσει. Κάνει σχέσεις με άντρες που είναι σε θέση να τους χειρίζεται ώστε να έχει την ψευδαίσθηση του ελέγχου της ενδεχόμενης απώλειας, και των ταραγμένων κι αμφιθυμικών της συναισθημάτων. Της απώλειας που από μικρή βιώνει σε μόνιμη βάση. Της συνεξάρτησης που έχει την βάση της στην ασάφεια των αξεκαθάριστων ρόλων μέσα στην οικογένεια της καταγωγής της.

Μέχρι τώρα, παίρνοντας την σκυτάλη του μοτίβου της μητρικής ορφάνιας από την μητέρα της, η Κ., και ζώντας την βαθιά γενικευμένη αίσθηση του ανικανοποίητου, μέσα από τις εκρήξεις της οργής της προς την μάνα της, φωνάζει πως κουράστηκε να έχει τον ρόλο του γονεοποιημένου παιδιού της οικογένειας. Πως δεν θέλει άλλο να είναι η «μάνα» της δικής της μάνας. Διεκδικεί τόσα χρόνια τον ρόλο του παιδιού που ποτέ δικαιωματικά δεν την δόθηκε.

Ακόμα και σήμερα, κατηγορώντας σχεδόν μηχανικά την μητέρα της προσπαθεί με άκομψο κι άβολο τρόπο να «κλέψει» τον ρόλο του παιδιού της μάνας της, της κόρης μέσα στην οικογένεια που φύσει της ανήκει και τον δικαιούται. Είναι σαν να προσπαθεί έμμεσα να της πει: «αν εσύ μάνα τελικά φταις για όλα, όπως επίμονα χρόνια τώρα ισχυρίζομαι, τότε εγώ είμαι η κόρη σου, κι εσύ είσαι η μάνα μου..!».

Ίσως σιγα σιγά, αγγίζοντας τον βαθύτατο πόνο της ορφάνιας της, σταματήσει να διεκδικεί εκβιαστικά τον ρόλο της κόρης, υποχρεώνοντας με το στανιό της φυσική της μητέρα να μεγαλώσει. Παίρνοντας την ευθύνη του δικού της πόνου, ίσως σταδιακά η Κ. επιτρέψει στην μάνα της να αναλάβει κι εκείνη την ευθύνη της δικής της ορφάνιας διεκδικώντας την δική της ψυχική ενηλικίωση…

Συγγραφή Άρθρου

Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

Γρηγόρης Βασιλειάδης: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Συστημική και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία. O Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Πέθανε όσο ζεις για να μην πεθάνεις, όταν πεθάνεις…
προσωπικότητα

Έχουμε την ψευδαίσθηση πως εξαρτιόμαστε από τους άλλους ανθρώπους σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ αυτόν στον οποίο πραγματικά συμβαίνει. Οι άλλοι ασκούν εξουσία κι επιρροή πάνω μας στον βαθμό που εμείς οι ίδιοι είμαστε προσκολλημένοι στους φόβους και τα ψυχικά μας συμπλέγματα.

Τι πενθούμε στον θάνατο του δικού μας νεκρού;
πένθος απώλεια

Πριν χρόνια πήγα στην κηδεία μιας φίλης, πολύ ηλικιωμένης αλλά γεμάτης ζωντάνια, απ αυτήν που έχουν οι νεαρές ψυχές πασχίζοντας να ζουν ενωμένες με την επιθυμία που τις διαπερνά και τις γεμίζει. Μετά την κηδεία έμεινα μόνος και περιδιάβηκα τους τάφους. Νέοι, έφηβοι, παιδιά, βρέφη και γέροι κάτω από το χώμα.  Σκεπασμένοι από το ξύπνημα της ζωής, μακριά από τους ζωντανούς και μαζί τόσο δίπλα τους.

Ψυχοθεραπεία και πνευματικότητα: σκέψεις, διχασμοί και διλήμματα
Ψυχοθεραπεία

Όταν ρωτάω τους ανθρώπους που ζητούν ψυχοθεραπεία, «γιατί διαλέξατε εμένα ως ψυχοθεραπευτή σας;», κάποτε κάποιοι μου απαντούν: «Γιατί καταλάβαμε, απ’ τον τρόπο που γράφετε στα βιβλία σας πως είστε άνθρωπος του Θεού. Πως είστε ψυχολόγος με Χριστό. Επειδή συνδέετε την πνευματικότητα με την ψυχοθεραπεία…».

Κίβδηλη και Αληθινή Ψυχοθεραπεία
Ψυχοθεραπεία

Με ρώτησε κάποιος που ήταν πάντα νέος –ήθελε βλέπεις να είναι συνέχεια μαθητής- «Τι είναι ψυχοθεραπεία;», του είπα: «Εγώ δεν ξέρω… Ρώτησα όμως κάποτε τον σοφό δάσκαλο, που δεν έχει όνομα, κι εκείνος ταπεινά μου είπε»: Να σου πω πρώτα ποια είναι η ψεύτικη ψυχοθεραπεία.

Συμπερίληψη κακότητας και αθωότητας: Ένας άκρως θεραπευτικός υπαρξιακός στόχος
θύμα και θύτης

Όσο ζω, δεν θα ξεχάσω αυτό που συνέβη όταν –σε διαφορετικές χρονικές στιγμές- πήγα να δω στον κινηματογράφο δυο ταινίες, που τότε συζητήθηκαν πολύ:
Η μια ήταν τα πάθη του Χριστού, του Mel Gibson. Η άλλη, το «Irreversible» με την Monica Bellutzi.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.