Σχετικά άρθρα x

 

Πολλοί είναι εκείνοι, οι οποίοι αναφέρονται στην ψυχοθεραπεία ως ελιτίστική πολυτέλεια, ως έναν πλεονασμό που μπορεί κανείς ν’ αφήσει, ιδιαίτερα σε εποχές οικονομικής δυσπραγίας.  «Τι τον χρειάζομαι τον ειδικό; Θα τα λύσω μόνος μου τα προβλήματά μου», λένε οι περισσότεροι και ξεκινάνε την προσπάθεια βυθιζόμενοι ολοένα περισσότερο στην κατάθλιψη.

Αποτέλεσμα: διάλυση σχέσεων, απόσυρση, κυκλοθυμία, κρίσεις πανικού, έντονο άγχος – για να αναφερθώ σε μερικά.

«Μα, μέσα στην κρίση;» λένε άλλοι. «Υπάρχουν χρήματα για ξόδεμα, σε περιττές ενασχολήσεις;»
Το αντίθετο: μέσα από τη θεραπεία οδηγείται κανείς στο εὐ ζῆν.
Πώς; Η θεραπεία κινητοποιεί τον άνθρωπο, τον βοηθάει να βγει από το τέλμα της θλίψης και να αναλάβει ενεργό δράση. Η αντιμετώπιση της κρίσης χρειάζεται καινούργιες ιδέες, ενεργοποίηση της ικανότητας για προσαρμογή και ετοιμότητα για δοκιμή όλων των ενδεχομένων. Ο άνθρωπος που βρίσκεται βαθιά στη δίνη της κατάθλιψης δεν μπορεί να κάνει χρήση αυτών των δεξιοτήτων του, ακόμη και αν τις διαθέτει σε μεγάλο βαθμό. Δημιουργείται, λοιπόν, ένας φαύλος κύκλος, από τον οποίο κανείς δεν μπορεί να διαφύγει: η οικονομική κρίση επιτείνει την κατάθλιψη και η κατάθλιψη, στη συνέχεια, βυθίζει τον άνθρωπο βαθύτερα στην οικονομική κρίση.

Οι άνθρωποι που τα καταφέρνουν στην κρίση είναι οι υγιείς. Εκείνοι που έχουν κατορθώσει να ξεμπλέξουν από την τελμάτωση και διαθέτουν τους ψυχικούς πόρους να αντέξουν και να θέσουν σε κίνηση τις εναλλακτικές δυνάμεις που διαθέτουν. Αυτούς τους πόρους κανείς τους έχει «κληρονομήσει» από την ανατροφή του μέσα στην οικογένεια. Στη συνέχεια, έχει καταφέρει να τους «δοκιμάσει» νωρίς στην ενήλικη ζωή του.

Όταν λείπουν, αρχίζουν οι δυσκολίες: ανωριμότητα, παλινδρομήσεις, ανασφάλεια, στασιμότητα. Μια περίοδος οικονομικής δυσπραγίας απλώς επιτείνει στον μέγιστο βαθμό το πρόβλημα. Εμφανίζονται ολοένα και λιγότερες ευκαιρίες, οπότε ο «αδύναμος» άνθρωπος δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να εντοπίσει τους τρόπους διαφυγής και ανάπτυξης. Η πρόγνωση για την εξέλιξη της υγείας ενός τέτοιου ανθρώπου δεν είναι καλή συνήθως.

Από την άλλη, η θεραπεία μπορεί να γίνει στήριγμα στις παρούσες συνθήκες. Μπορεί να λειτουργήσει ως «μάθημα ζωής» σε ανθρώπους που πιθανώς αισθάνονται ότι χάνουν τη ζωή μέσα από τα χέρια τους. Δίνει τη δυνατότητα στον αποδέκτη υπηρεσιών ψυχοθεραπείας να διερευνήσει εναλλακτικούς δρόμους ζωής, οι οποίοι πηγάζουν μέσα από τη δική του ενεργητικότητα. Ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό η ανθεκτικότητά του, αρχίζουν να αναδύονται τα θετικά του στοιχεία και οδηγείται σε τρόπους σκέψης και βασικά σχήματα συμπεριφοράς που απομακρύνουν την καταθλιπτική διάθεση. Μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα ο άνθρωπος γίνεται δημιουργικός και πάλι, βλέπει και διερευνά τις εναλλακτικές επιλογές που διαθέτει, αξιοποιεί τις δυνατότητές του. Ανοίγονται μπροστά του πιθανότητες διεξόδου – τουλάχιστον, γίνονται αντιληπτές ως ενδεχόμενα…

Βεβαίως, η διάσταση της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου ελάχιστα επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες. Όμως, ήδη υπάρχουσες νοητικές και συναισθηματικές δομές μπορούν να γίνουν αντιληπτές και να ενισχυθούν, όταν πρόκειται για προστατευτικούς παράγοντες (όπως για παράδειγμα, η επιμονή, η ικανότητα σύναψης καλών και ασφαλών σχέσεων, η ύπαρξη ενσυναίσθησης) ή να ελαττωθεί η επίδρασή τους, όταν πρόκειται για παράγοντες επικινδυνότητας (π.χ. εσωστρεφής διάθεση, συναισθηματική αντιδραστικότητα κ.τ.ό.). Προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα η θεραπεία, σε οποιαδήποτε μορφή (ατομική, ομαδική, οικογενειακή, ζευγαριού).

Έπειτα από τα παραπάνω, λοιπόν, γίνεται σαφές ότι η έναρξη ψυχοθεραπείας μόνο πολυτέλεια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Ίσως να μπορεί να θεωρηθεί επιπρόσθετο εφόδιο για «σχετικά υγιείς» ανθρώπους, αλλά οπωσδήποτε αναγκαιότητα για ανθρώπους στα όρια ή στην αγκαλιά της θλίψης. Η εποχή που εισήλθαμε τόσο βίαια και απότομα το ζητάει ως αντίδοτο, ώστε να καταστεί δυνατόν να βρεθούν οι κινητήριες ανθρώπινες δυνάμεις που θα ξαναδώσουν την ώθηση για την ανάκαμψη.

Συγγραφή Άρθρου

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΝΟΣ

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Άγχος/Φοβίες
Ψυχοσωματικά Συμπτώματα - Όταν η ψυχή νοσεί, το σώμα πονά
  • Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει δυσφορία, έντονη ενόχληση ή σωματικό πόνο χωρίς να ξέρουμε πού οφείλεται. Εκφράσεις όπως «έχω έναν κόμπο στο στομάχι» ή «η...

Διαταραχές πρόσληψης τροφής
Νευρική Ορθορεξία, Μια αθώα διατροφική συνήθεια ή μια νέα ψυχική διαταραχή
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Υγιεινή διατροφή. Την ακούμε και τη διαβάζουμε συνεχώς, ενίοτε προσπαθούμε να την ακολουθήσουμε για να αποκτήσουμε ένα καλίγραμμο σώμα και να βελτιώσουμε την διάθεση ή την...

Προσωπικότητα
Διαταραχές Προσωπικότητας
  • Δευτέρα, 28 Νοέμβριος 2016
  • Από: Ρέα Δουμανα

Οι διαταραχές προσωπικότητας οι οποίες περιλαμβάνονται στον διαγνωστικό οδηγό DSMV (APADSMV, 2013), αποτελούν ένα ξεχωριστό κομμάτι των ψυχικών διαταραχών. Σύμφωνα με τον διαγνωστικό...


Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Μερικές σκέψεις περί της ανοχής στη ματαίωση

Πόσες φορές δεν έχουμε δει έργα τέχνης (αγάλματα, νεοκλασσικά κτήρια, κ.ά.) βανδαλισμένα; Περνώντας από την Β. Κωνσταντίνου βλέπει κανείς το άγαλμα του Τρούμαν πιτσιλισμένο με ροζ και λευκή μπογιά-προφανώς θύμα βανδαλισμού. Το άγαλμα είναι κλασικής τεχνοτροπίας και σχετικά καλοφτιαγμένο.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.