Οι εικόνες ανθρώπων που στοιβάζονται σε βάρκες ψάχνοντας ένα καινούριο και ειρηνικό τρόπο ζωής είναι καθημερινές. Εικόνες νεκρών ανθρώπων ανάμεσα τους και παιδιά, συγκλονίζουν καθημερινά την παγκόσμια κοινότητα. Τα ποσοστά μεταναστών αυξάνονται χρόνο με το χρόνο.

Επί αιώνες οι ερευνητές των κοινωνικών επιστημών προσπαθούν να ερμηνεύσουν τους παράγοντες που επιτρέπουν σε άλλες κοινωνίες να προοδεύουν και σε άλλες να μένουν στάσιμες ή και να οπισθοχωρούν. Μια ενδιαφέρουσα πρόσφατη προσπάθεια είναι το ενδιαφέρον βιβλίο “Why nations fail” των Daron Acemoglu και James Robinson (www.whynationsfail.com). Ωστόσο όλες οι προσεγγίσεις αυτές βασίζονται σε θεωρητικές αναλύσεις και προσπάθειες να επιβεβαιώσουν τις υποθέσεις αναλύοντας ιστορικά παραδείγματα.

Τι θα γίνει εάν ο πιλότος ζητήσει από το πλήρωμα να αποφασίσει την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει το αεροσκάφος; Ο προορισμός είναι σίγουρα γνωστός... όμως η επιλογή της πορείας είναι μια άλλη ιστορία.

Τι γίνεται όταν εκείνος στον οποίο αντιστοιχεί η εξουσία, δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη που του αντιστοιχεί;

Ανέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περισσότεροι τις ταυτίζουν με συναισθήματα χαράς, ελπίδας, αγάπης, ζεστασιάς, αισιοδοξίας, γιατί θα έρθουν κοντά με αγαπημένα πρόσωπα, θα προσφέρουν και θα πάρουν φροντίδα και αναγνώριση, θα διασκεδάσουν, θα απολαύσουν αγαπημένα φαγητά και γλυκά.

H ανάλυση συμπεριφοράς είναι η επιστημονική μελέτη της συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τους αναλυτές συμπεριφοράς, η συμπεριφορά είναι κάθε τι που κάνει ένα άτομο και μπορεί να παρατηρηθεί και να μετρηθεί.
Η ανάλυση της συμπεριφοράς καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα εφαρμογών, όπως η εκπαίδευση, η διατροφή, οι οργανωτικές δομές κ.α.

Σύμφωνα µε τις στατιστικές των φιλοζωικών οργανώσεων, κάθε χρόνο εγκαταλείπονται περίπου 80.000 ζώα στη χώρα μας. Κάποια από αυτά θα τα δούμε νεκρά στην άκρη ενός δρόμου και το θέαμα δεν θα μας προξενήσει έκπληξη διότι πρόκειται για κάτι σύνηθες, μια εικόνα που την βλέπουμε χρόνια και έχουμε όλοι απευαισθητοποιηθεί.

Πώς θα περιγράφαμε τη ζωή στη σημερινή αστική κοινωνία; Ένα ατελείωτο τρέξιμο! Άγχος, για τα πάντα, ακόμα και στη διασκέδαση. Βομβαρδισμός από πληροφορίες. Έχουμε προγραμματιστεί να τρέχουμε, και σαν υπνωτισμένοι από το γενικό κλίμα «τρεξίματος», τρέχουμε ακόμα και όταν δεν χρειάζεται να τρέξουμε, ή αν έχουμε λίγη ώρα για ηρεμία νιώθουμε τύψεις που δεν τρέχουμε, ή με ανησυχία ανακαλύπτουμε ότι δεν έχουμε τι να κάνουμε.

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.