συμπτώματα κατάθλιψης

Πληθώρα άρθρων ξεχύνεται τον τελευταίο καιρό με θέμα την κατάθλιψη. Με αφετηρία ίσως τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων ετών, τα ποσοστά επιρροής αυτής της διαταραχής έχουν αυξηθεί δραματικά. Δυστυχώς όμως, η αντιμετώπιση αυτής της πάθησης από την πλειονότητα πραγματοποιείται με τη λήψη φαρμάκων (φαρμακοθεραπεία), εφόσον αποτελούν γρήγορη και φθηνή λύση (σε σχέση με την ψυχοθεραπεία), ενώ αρκετά άτομα μένουν αδιάγνωστα καθώς αποφεύγουν την επαφή με ειδικό.

Το πρόβλημα με αυτού του είδους την αντιμετώπιση, είναι ότι οι άνθρωποι που μένουν αδιάγνωστοι χειροτερεύουν αναπτύσσοντας περισσότερες (και συνήθως πιο σοβαρές) διαταραχές, ενώ εκείνοι που μπαίνουν σε φαρμακευτική αγωγή χωρίς να επισκέπτονται τακτικά ειδικό, δεν καταφέρνουν σχεδόν ποτέ να σταματήσουν τα φάρμακα χωρίς να μπουν σε πλήρη ψυχολογική αποσύνθεση. Τέτοιοι τρόποι αντιμετώπισης οδηγούν στο "θάνατο" της ψυχολογικής και -σύντομα αρκετά- σωματικής υγείας, γεγονός άκρως σημαντικό.

Εξίσου σημαντικό για εμάς τους ειδικούς, είναι να κατανοήσουμε ότι το κάθε άτομο χρειάζεται χώρο και χρόνο, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσει την ύπαρξη ενός ψυχολογικού προβλήματος και στη συνέχεια να προβεί στην αναζήτηση βοήθειας για την επίλυση του.

Ως αποτέλεσμα, μια εξαιρετικά απλοποιημένη γραμμή θεραπείας της ψυχικής διαταραχής θα μπορούσε να θεωρεί η εξής:

α. εκδήλωση συμπτωμάτων,
β. παραχώρηση χώρου και χρόνου για τη συνειδητοποίηση της ύπαρξης των συμπτωμάτων,
γ. συνειδητοποίηση και αποδοχή συμπτωμάτων από το άτομο ως ψυχική ανισορροπία,
δ. αναζήτηση βοήθειας από ειδικό.

Ακολουθώντας λοιπόν αυτού του είδους τη φιλοσοφία και τα βήματα, δημιουργείται ένα "κενό", μεταξύ της στιγμής που ο ενδιαφερόμενος θα συνειδητοποιήσει ότι η ψυχική του υγεία βρίσκεται σε ανισορροπία, και της στιγμής που θα αποφασίσει να δει έναν ειδικό για να επιλύσει το θέμα του. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό, αυτό το κενόνα γεμίσει με βοηθητικούς μηχανισμούς και θετική προσπάθεια, αντί με ενοχές και κριτική προς τον εαυτό μας.

Με αποστολή λοιπόν την κάλυψη αυτού του κενού, θα ήθελα να παραθέσω μια λίστα με πρακτικές που έχω διαπιστώσει πως βοηθούν στην αντιμετώπιση των πρώιμων συμπτωμάτων της κατάθλιψης, όπως είναι η μελαγχολική διάθεση, η δυσκολία στον ύπνο, η μειωμένη ενέργεια, η δυσκολία συγκέντρωσης, οι πόνοι στο σώμα και η οξυθυμία. Οι πρακτικές αυτές μπορούν να προσφέρουν μια ανάσα, μέχρι να βρεθεί το θάρρος να αναζητηθεί η βοήθεια ενός ειδικού για την πλήρη αντιμετώπιση και θεραπεία της διαταραχής.

Πρακτικές Αντιμετώπισης πρώιμων συμπτωμάτων κατάθλιψης

1. Βίωσε τα συναισθήματά σου αντί να τα πολεμάς.

Αυτή είναι και η απαρχή πολλών ψυχολογικών προβλημάτων: θάβουμε τα συναισθήματά μας αντί να τα βιώνουμε. Την επόμενη φορά που θα νιώσεις θλίψη, κλάψε. Μην το αγνοήσεις, μην αφήσεις τη στιγμή να περάσει. Αν είσαι με κόσμο, φρόντισε όταν γυρίσεις σπίτι να βάλεις ένα βίντεο ή ένα τραγούδι που σε συγκινεί και να κλάψεις. Δεν χρειάζεται να ξέρεις γιατί κλαις, ούτε να το κρίνεις. Απλώς άσε επιτέλους τον εαυτό σου να εκφραστεί. Όσο τον κρατάς φυλακισμένο να μη νιώθει, τόσο θα βυθίζεται στη θλίψη του και θα σε σέρνει μαζί του.

2. Κάνε μια λίστα με τους λόγους που είσαι ευγνώμων στη ζωή σου.

Αυτή η πρακτική είναι καλό να εφαρμόζεται καθημερινά. Πόσες φορές σφίγγεται η καρδιά σου με τα άγχη της ημέρας ή με δυσάρεστες σκέψεις… Κάθε φορά που νιώθεις ότι χάνεις την ανάσα σου από τη σύγχυση, ή σε πλημμυρίζει ξαφνική θλίψη, δοκίμασε να απαριθμήσεις τους λόγους που αισθάνεσαι ευγνώμων στη ζωή σου. Μπορεί να είναι η στέγη σου, το φαγητό σου, τα ρούχα σου, ένας γονέας, η υγεία σου, ο σύντροφός σου κλπ. Μέτρησε αρκετά, μέχρι να νιώσεις ένα χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη σου. Σου αξίζει.

3. Μια "μαύρη" εβδομάδα δε σημαίνει και μια μαύρη ζωή.

Υπάρχουν σίγουρα περίοδοι στη ζωή μας που νιώθουμε ότι έχουμε πάρει λίγο τα "κάτω"  μας.  Αυτοί οι περίοδοι, για κάποιους μπορεί να είναι μέρες, για άλλους εβδομάδες και μήνες. Αυτό δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι να καταφέρουμε να θυμηθούμε μέσα στη "μαυρίλα" μας πως μια μαύρη κηλίδα πάνω σε μια άσπρη κόλλα χαρτί δε φέρνει το τέλος! Όλοι περνάμε δύσκολα κάποιες φορές στη ζωή μας, αυτό όμως δε σημαίνει πως η ρουτίνα που χτίζουμε για εκείνες τις μέρες θα γίνει μόνιμη. Μην καταδικάζεις τον εαυτό σου, κάνει το καλύτερο που μπορεί! Γίνε σύμμαχος σου, όχι εχθρός.

4. Ανακάλυψε τον εαυτό σου από την αρχή

Συχνά στην πορεία της ζωής ξεχνάμε ποιοι πραγματικά είμαστε και τι μας κάνει ευτυχισμένους. Είναι τρομακτικό το πως η καθημερινότητα μπορεί και απορροφά τόσα κομμάτια του εαυτού μας που στο τέλος μένουμε μισοί. Προσπάθησε να θυμηθείς πως περνούσες τον καιρό σου στην εφηβεία σου, ποια ήταν τα μουσικά σου ακούσματα και ποιες οι στιγμές που ένιωθες πραγματικά καλά; Βάλε ξανά στη ζωή σου τα αγαπημένα σου μουσικά κομμάτια, φόρεσε ρούχα που σου θυμίζουν χρόνια ξεγνοιασιάς, και συνάντησε άτομα που σου κάνουν καλό. Ένας περίπατος με καλή παρέα, ή μια ώρα σωστής παρέας με τον εαυτό σου μπορεί να αλλάξει τη διάθεση σου δραματικά!

5. Μάθε να ζεις για εσένα και όχι για τους άλλους.

Πολλές φορές η έναρξη της καταθλιπτικής διάθεσης μπορεί να προέλθει από ανεκπλήρωτες κοινωνικές προσδοκίες ή αναπόφευκτες απογοητεύσεις. Άλλες πάλι φορές, ίσως νιώθουμε ότι δεν είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί ή πως είμαστε "λίγοι". Οποία και να είναι η αιτία, είναι σημαντικό να καταφέρουμε να στρέψουμε την προσοχή σε εμάς και μόνο εμάς. Φράσεις στο μυαλό μας που φέρνουν άγχος και δυσφορία πρέπει να αναδιαμορφωθούν π.χ Τί θέλω εγώ να επιτύχω στη ζωή μου και όχι Τί θα ήθελε η μητέρα που και ο πατέρας μου για εμένα;, Τί θα με έκανε πραγματικά χαρούμενο/η αυτήν τη στιγμή; και όχι Τί μπορώ να κάνω για να χαρούν οι άλλοι και να νιώσω αποδεκτός/ή;.

6. Θέσε καθημερινούς υλοποιήσιμους στόχους.

Μία παλιά αλλά καλή πρακτική, είναι να θέτεις καθημερινά μικρούς και πραγματοποιήσιμους στόχους. Το αίσθημα προσωπικής επίτευξης μπορεί να γεμίσει τις μπαταρίες σου για ολόκληρη τη μέρα! Μπορείς να φτιάξεις μια λίστα με δουλειές που θέλεις να ολοκληρώσεις μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, από το να βάλεις πλυντήριο μέχρι να περπατήσεις για 20'. Η ικανοποίηση που θα νιώσεις στο τέλος της ημέρας θα σε βοηθήσει να κοιμηθείς με λιγότερο άγχος και περισσότερη χαρά.

7. Βάλε την άσκηση στη ζωή σου.

Το βλέπουμε παντού μα όταν νιώθουμε μελαγχολικοί είναι το τελευταίο πράγμα που θέλουμε να κάνουμε! Μοιάζει τόσο άδικο να πρέπει να ασκηθείς όταν με το ζόρι αναπνέεις από υποχρέωση, αλλά η άσκηση μπορεί να σε κάνει να ξεπεράσεις τη θλίψη σου γρήγορα και διεξοδικά. Σπρώξε τον εαυτό σου και ασκήσου έστω για 5' τη μέρα. Θα δεις πως τελικά άξιζε τον κόπο.

Συγγραφή Άρθρου

Μαρτίνα Αθανασίου
Ψυχολόγος - Μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων
Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεία
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τά εν οίκω μή εν δήμω: Μιλώντας για τη σχέση μας σε τρίτους
σχέση

Το πως παρουσιάζουμε τον σύντροφό μας στην οικογένεια μας και τον κύκλο μας, θα είναι αργότερα η άποψη που θα καλλιεργηθεί ως προς το πρόσωπό του. Ας μην αφήσουμε τις δικές μας ερμηνείες και σκαμπανεβάσματα να χαλάσουν την όψη της σχέσης! Ας γίνουμε πιο επιλεκτικοί στο προσωπικό υλικό που μοιραζόμαστε με άτομα εκτός της σχέσης μας.

 

Μήπως τελικά ζούμε στο δικό μας κόσμο;

Η μάχη των 2 κόσμων.
Στη σημερινή κοινωνία όλα μοιάζουν να συμβαίνουν τόσο γρήγορα γύρω μας, που συχνά καταλήγουμε να έχουμε τον έλεγχο μόνο για το 50% αυτών που λέμε και κάνουμε – καμιά φορά ούτε τόσο. Δυστυχώς όμως, αυτοί οι ρυθμοί πολλές φορές κοστίζουν στη σχέση μας, και ως επέκταση και στον εαυτό μας.

 

Η βιολογία της ψυχικής ισορροπίας: Εγκέφαλος, έντερο, και άγχος.

Οι σκέψεις μας ξεσπάνε στο έντερο μας πολύ πιο συχνά από όσο νομίζουμε. 
Αυτή τους η επιρροή γίνεται εμφανής από την παιδική μας ηλικία με την ύπαρξη του πονόκοιλου. Πόσες φορές δεν θέλαμε να πάμε στο σχολείο επειδή πονούσε η κοιλιά μας; Επειδή ίσως δεν είχαμε κάνει τα μαθήματά μας, ή φοβόμασταν να έρθουμε αντιμέτωποι με κάποιο αυστηρό καθηγητή, ή δύστροπο συμμαθητή.

Να μείνω ή να φύγω από τη σχέση μου;
σχέση, χωρισμός

Όταν έρχεται η ώρα για το πικρό ποτήρι του χωρισμού, πολλοί λιποψυχούν. Πότε όμως μια σχέση γίνεται τοξική, και πότε το αίσθημα του τέλους είναι στην πραγματικότητα αντίσταση για εμβάθυνση στη σχέση, και για περαιτέρω δουλειά με τον εαυτό μας;

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.