κατάθλιψη

Σήμερα ξύπνησα και ένοιωθα ακόμα πιο κουρασμένη, ένα βάρος υπήρχε στην ψυχή μου και την είχε σκεπάσει σα πέπλο. Σηκώθηκα και άνοιξα τα παράθυρα στο δωμάτιό μου, ήθελα να μπει λίγο φως. Έβλεπα από το παράθυρο ζευγάρια να περπατούν ,αυτοκίνητα να κορνάρουν, παιδάκια μικρά να φωνάζουν. Δίχως να το καταλάβω, αγκάλιασα το μαξιλάρι μου, κουκουλώθηκα στα σκεπάσματά μου και άρχισα να κλαίω.

Έτρεξα να βρω τα αγαπημένα μου σοκολατάκια, ήταν κρυμμένα κάτω από ένα βιβλίο Αρχαίων και ένα τετράδιο Φυσικής. Είχα σταματήσει να γυμνάζομαι εκείνο τον καιρό και είχα πάρει ένα- δύο κιλά-αυτή η εφηβική φιλαρέσκεια της σωματικής τελειότητας με κυνηγούσε, αλλά τα είχα ανάγκη για τη διάθεσή μου, τι να κάνω. Κοίταξα το κινητό μου κι ένας αναστεναγμός, ένα βλέμμα απογοήτευσης με πλημμύρισε.

Ούτε ένα μήνυμα από το πρόσωπο που με ενδιέφερε, ούτε ένα σημάδι ζωής από εκείνο το καρδιοχτύπι που προσπαθούσα εναγωνίως για εκείνη  τη ματιά, για εκείνη την προσοχή που θα με έβγαζε από τη γαλήνη της ανυπαρξίας μου. Έκανα ένα κρύο ντους, ήθελα το κρύο νερό να πέσει επάνω μου και να νοιώσω καλύτερα.

Ήμουν μαθήτρια Λυκείου, μία έφηβη γεμάτη όνειρα για τη ζωή, γεμάτη δίψα για την πραγματοποίησή τους. Το σύστημα της εκπαίδευσης με απωθούσε, θεωρούσα ότι δε συνέφερε τους ανθρώπους που ήθελαν να σκέπτονται.  Πάντα με θυμόμουν χαμογελαστή, αυτές τις εβδομάδες, δεν ξέρω, είχα χάσει τη διάθεσή μου και δεν είχα την ενέργεια να ασχοληθώ με όλα αυτά που αγαπούσα. Δεν έβρισκα κατανόηση από κάπου και προσπαθούσα να πιαστώ από την αισιοδοξία η οποία συνέχιζε να ζει, επιμένοντας να ζω σε έναν κόσμο που η απανθρωπιά επιβραβεύεται και η ευαισθησία θεωρείται ελάττωμα και κουσούρι. Ο κόσμος μου φαινόταν σκληρός, απόκοσμος, προσπαθούσα να βρω λίγο φως στο σκοτάδι. Και το στομάχι μου ήταν χάλια, και η αγάπη μου δεν είχε στείλει μήνυμα, και τα φροντιστήρια με πίεζαν για καλύτερους βαθμούς. Και η κατάθλιψη μου χτύπησε την πόρτα, όπως σε τόσους εφήβους…

Και με έπιαναν οι ενοχές μου, γιατί θεωρούσα ότι είμαι και αχάριστη που υπέφερα στις αρνητικές μου σκέψεις, τη στιγμή που άλλοι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις χειρότερες από τα δικά μου εφηβικά αδιέξοδα, τα δικά μου αποτυχημένα φλερτ, τις δικές μου ανησυχίες. Λάθος, λάθος, λάθος…

Ποιος μπορεί να ζυγίσει τον πόνο, ποιος μπορεί να σου απαγορεύσει να νοιώθεις άσχημα, ποιος μπορεί να σε κατηγορήσει επειδή ως έφηβος η κατάθλιψη σου χτύπησε την πόρτα και αυτό δεν είναι απόρροια αδυναμίας, αλλά ψυχική διαταραχή. Επειδή γονείς και καθηγητές δεν μπορούν να διακρίνουν τον πόνο σε παιδικά πρόσωπα, επειδή το σύστημα αγκαλιάζει τις γνωριμίες και απορρίπτει την προσπάθεια ανθρώπων που πορεύονται σιωπηλά και ταπεινά καταθέτουν τον αγώνα τους, όλα αυτά βασανίζουν τόσες εφηβικές ψυχές. Και όμως ,σκεφτόμουν , η ζωή παραμένει όμορφη’’, και πορευόμουν εκείνο το πρωινό με αυτές τις σκέψεις στο σχολείο βιαστική για να μη χάσω και την πρώτη ώρα.

Για όλους τους έφηβους/ έφηβες που πέρασαν κατάθλιψη, που ένοιωσαν ότι δεν τους καταλαβαίνουν, που εκείνο το μαξιλάρι ήταν η παρέα τους το βράδυ στη μοναξιά τους: Όχι, δεν είστε λίγοι, ναι η ζωή αξίζει. Και αν δεν τα πάτε καλά και σε ένα μάθημα, και αν αποτύχετε κάπου, και αν κάποιος σας κλείσει μία πόρτα, μην απογοητεύστε: υπάρχουν έξω φίλοι, ταίρια, παρέες, κάποιος ειδικός να μιλήσετε , να ανοίξετε την ψυχή σας και να αγκαλιάσετε ξανά τον εαυτό σας. Μιλήστε, μην κρατάτε μέσα σας στεναχώριες, μιλήστε. Και να θυμάστε ότι η ζωή σας είναι πάντα πολύτιμη και υπάρχουν άνθρωποι που σας αγαπούν. Το τερατάκι της κατάθλιψης θα περάσει, όλα αυτά που πόνεσαν την ψυχή μας θα μοιάζουν μετά από καιρό με μία ξεθωριασμένη ανάμνηση.

Δύναμη, τα καταφέρουμε!!!

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Η διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών και το συναισθηματικό πένθος των γονέων
  • Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2017
  • Από: Βαλεντίνα Θεοδώρου

Η γέννηση ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να φέρει τα «πάνω κάτω» στην ζωή των γονέων και της ευρύτερης οικογένειας, θεωρώντας τους εαυτούς τους ως ανάπηρους. Η κρίση που προκαλείται...

Άγχος/Φοβίες
Νοσοφοβία
  • Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Με τη λέξη νοσοφοβία περιγράφεται μία σοβαρή ψυχική διαταραχή στην οποία το άτομο υποφέρει από τον παράλογο φόβο ότι πάσχει από κάποια σοβαρή ασθένεια. Ο άνθρωπος που πάσχει από νοσοφοβία διακατέχεται από...

Αυτοβοήθεια
Αϋπνία και τρόποι αντιμετώπισης
  • Πέμπτη, 09 Φεβρουάριος 2017
  • Από: Επταήμερος Μιχάλης

Όλοι οι άνθρωποι έχουν περάσει διαστήματα όπου είχαν δυσκολία να κοιμηθούν, ξυπνούσαν κατά την διάρκεια της νύχτας ή δεν μπορούσαν να κοιμηθούν καθόλου. Συμβαίνει σε όλους κατά...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Νοσοφοβία
Νοσοφοβία

Με τη λέξη νοσοφοβία περιγράφεται μία σοβαρή ψυχική διαταραχή στην οποία το άτομο υποφέρει από τον παράλογο φόβο ότι πάσχει από κάποια σοβαρή ασθένεια. Ο άνθρωπος που πάσχει από νοσοφοβία διακατέχεται από το φόβο και τη σιγουριά ότι πάσχει από κάποια σοβαρή πάθηση (καρκίνο, καρδιοπάθειες) και μεγαλοποιεί στο μυαλό του το οποιοδήποτε σωματικό σύμπτωμα, επιμένοντας ότι είναι σοβαρά άρρωστος και συνεχίζει να εμμένει στην άποψη αυτή, ακόμα και όταν οι γιατροί τον διαβεβαιώνουν ότι είναι καλά.

Παιδιά χωρισμένων γονιών και διαζύγιο
διαζύγιο και παιδιά

Ο χωρισμός και το διαζύγιο είναι μία δυσάρεστη και δύσκολη, αναμφίβολα, επιλογή στην οποία καταλήγουν δύο άνθρωποι όταν διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν άλλο πια να είναι για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο χωρισμός πρέπει να γνωρίζουμε ότι είναι μία δύσκολη συναισθηματικά επιλογή, διότι χωρίζεις με έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκες πάρα πολλά και αυτό και μόνο είναι επαρκές για να μας δείξει ότι οι άνθρωποι καταλήγουν σε αυτή τη λύση μετά από σκέψη και αδυναμίας να συμπορευθούν άλλο πια μαζί.

Γιατί μειώνουμε τους άλλους;
Γιατί μειώνουμε τους άλλους

Στην καθημερινότητά μας , όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες , έχουμε βιώσει ή έχουμε και εμείς οι ίδιοι προσπαθήσει με λόγια και με πράξεις να μειώσουμε έναν άλλο άνθρωπο. Απαξιωτικά σχόλια για το βάρος μίας γυναίκας, "αθώα" γελάκια για την εμφάνιση κάποιου, υποτίμηση των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου, ειρωνικά σχόλια για τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την καταγωγή κάποιου και άλλα τόσα παραδείγματα.

Πώς μπορούμε να βάλουμε περισσότερη αισιοδοξία και θετικότητα στη ζωή μας;

Η αισιοδοξία σε μία εποχή που το άγχος, η αβεβαιότητα και η κατάθλιψη χτυπάνε κόκκινο, φαντάζει μία στάση ζωής ακατόρθωτη να υιοθετηθεί από τους περισσότερους ανθρώπους. Οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζουν ακόμα και με ειρωνική διάθεση ή και απορία την υιοθέτηση της θετικότητας και της αντιμετώπισης της ζωής με αυτό τον τρόπο.

Μια γυναίκα εξομολογείται
αλκοόλ

Κόσμος γύρω μου. Αδιάφορος, χαοτικός. Κανένας δε γνωρίζει το όνομά μου, τη διεύθυνσή μου, την ηλικία μου. Ούτε κι εγώ ξέρω τίποτα για εκείνους όμως. Και όμως, νοιώθω πως τους κουβαλάω όλους, όλος ο κόσμος είναι ένα βάρος στην πλάτη μου. Δεν ξέρω τι μας συμβαίνει, γιατί δε με αγκαλιάζεις πια.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.