Κατάθλιψη, ένας ορισμός, μια διάγνωση που στις μέρες μας ακούγεται πολύ. Ένας γνωστός, ένας φίλος, ένας συγγενής, ένας γείτονας. Ο πληθυσμός της ομάδας αυτής ολοένα και αυξάνει. Συχνά οι άνθρωποι αναρωτιούνται «Μήπως έχω κατάθλιψη;», ακόμα συχνότερα όμως το δηλώνουν με βεβαιότητα «Έχω κατάθλιψη».

Η κατάθλιψη ανήκει στις διαταραχές της διάθεσης. Η διάθεση είναι η κατανόηση και η  εκδήλωση (ή μη) της εσωτερικής μας κατάστασης προς τον έξω κόσμο. Για να διαγνωσθεί χρειάζεται έναν έμπειρο θεραπευτή, που θα γνωρίζει καλά τα κριτήρια αλλά που θα δώσει επίσης χώρο και χρόνο στο να γνωρίσει τον άνθρωπο που έχει απέναντί του, μελετώντας και κατανοώντας και το περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται. Μια θλιμμένη διάθεση δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ένδειξη ότι το άτομο πάσχει από κατάθλιψη. Για να είμαι ακριβής τις περισσότερες των περιπτώσεων όταν ένας άνθρωπος δεν αισθάνεται καλά στη διάθεση του, έχει κάποιο λόγο. Ο λόγος αυτός μπορεί για τον ίδιο να είναι πολύ σημαντικός, ακόμη και αν δεν τον έχει κατανοήσει πλήρως.

Το σύνηθες «σύμπτωμα» των ανθρώπων που αναρωτιόνται ή δηλώνουν ότι έχουν κατάθλιψη είναι μια βαριά θα λέγαμε ή άσχημη διάθεση που συνοδεύεται συνήθως από ποικίλες αρνητικές σκέψεις. Το «σύμπτωμα» αυτό, με μια συστημική ματιά, είναι πολύ χρήσιμη πληροφορία για να καταλάβουμε την αιτία που το προκάλεσε και να επέμβουμε ακριβώς εκεί. Τέτοια «συμπτώματα» είναι συνήθως η αντίδραση ενός υγιούς οργανισμού όταν εκτίθεται σε στρεσογόνες ή δυσλειτουργικές καταστάσεις. Επομένως όταν υπάρχει λόγος της αντίδρασης αυτής του οργανισμού, δουλειά του ειδικού είναι να κατανοήσει και δουλέψει θεραπευτικά τα αίτια που οδηγούν εκεί.

Όταν δεν υπάρχει λόγος που το άτομο παρουσιάζει αυτή την εικόνα και πληροί ακόμη και όλα τα υπόλοιπα διαγνωστικά κριτήρια, τότε και μόνο τότε μπορούμε να μιλάμε για κατάθλιψη με την έννοια της ψυχοπαθολογίας. Ακόμη και τότε υπάρχει θεραπεία και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί να δει εξαιρετική βελτίωση εάν το επιθυμεί.

Το ερώτημα ωστόσο παραμένει: είναι η κατάθλιψη η μάστιγα της εποχής; Ή μήπως είναι η εποχής μας η εποχή της μάστιγας; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Η κατάθλιψη αυξάνει συνεχώς τα ποσοστά εμφάνισής της. Ωστόσο σε μια εποχή όπως η σημερινή όπου απαιτείται ακόμη και η πιο απλή μορφή συμπεριφοράς να ταξινομείται, η υπερδιάγνωση, η υπεραπλούστευση και τελικά η κατηγοριοποίηση καταλήγει να είναι ο σκοπός, ενώ η τρυφερή ματιά προς τους ανθρώπους και η κατανόηση του πολύπλοκου εσωτερικού τους κόσμου αρχίζει να φθίνει. Όσο μεγαλώνει η ομάδα των συμπεριφορών που καταγράφονται σα συμπτώματα κατάθλιψης, τόσο μεγαλώνει και η πληθυσμιακή ομάδα που εκδηλώνει τις συμπεριφορές αυτές.

Η ψυχοθεραπεία δίνει απάντηση στο θέμα της κατάθλιψης. Η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου είναι τόσο σημαντική που ουσιαστικά μέσα σε ένα κλίμα εκτίμησης, αποδοχής και εμπιστοσύνης όχι μόνο επιτρέπεται αλλά επιδιώκεται να δουλευτούν δύσκολα θέματα που ενδεχομένως πριν να γέμιζαν ενοχές.

Θυμηθείτε η σχέση θεραπεύει. Η σχέση θεραπεύει

Συγγραφή Άρθρου

Ρομίνα Σαλούστρου

romina saloustrouΗ Σαλούστρου Ρομίνα είναι Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια και Επιστημονική Συνεργάτιδα του E-Psychology.
Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στην Αθήνα, στην περιοχή των Αμπελοκήπων.  
Θεραπευτικά, εργάζεται ακολουθώντας το Συστημικό Υπαρξιακό Μοντέλο ψυχοθεραπείας, με ενήλικες, ζευγάρια, εφήβους και οικογένειες.

Ιστοσελίδαwww.rominasaloustrou.gr | EmailΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Εφηβεία, η αμφισβήτηση των πάντων
Εφηβεία

Εφηβεία ονομάζεται το τελευταίο στάδιο της ανάπτυξης του ατόμου στην πορεία του προς την ωρίμανση. Χρονολογικά τοποθετείται χονδρικά στην ηλικία 12-18 ετών, και για τα κορίτσια ξεκινά με την πρώτη έμμηνο ρύση ενώ για τα αγόρια με την πρώτη εκσπερμάτωση. Τα κριτήρια αυτά είναι αρκετά σχετικά αφού κάθε παιδί έχει δικό του ρυθμό ανάπτυξης που επηρεάζεται σαφώς και από το εξωτερικό περιβάλλον.

Κεφάλαιο Διαζύγιο
Κεφάλαιο Διαζύγιο

Ξεκινώντας την πορεία μιας συντροφικής σχέσης, κανένας δεν έχει σαν στόχο το χωρισμό. Η ανάγκη και επιθυμία για συντροφικότητα μας ωθεί να συμπορευτούμε και να προσπαθήσουμε αυτή η σχέση να έχει διάρκεια στο χρόνο. Παρά τις καλές προθέσεις, συχνά οι άνθρωποι χωρίζουν.

Συντροφικότητα, η ελευθερία της δέσμευσης
Συντροφικότητα

Η επιλογή συντρόφου είναι σίγουρα μια απαιτητική διαδικασία, και πρέπει να είναι γιατί εφόσον μιλάμε για επιλογή, αυτή προϋποθέτει κόπο, προσπάθεια, αξιοποίηση της εμπειρίας και επιθυμία. Όπως κάθε επένδυση, έτσι και η συντροφικότητα ενέχει ρίσκο αλλά και προσωπική ευθύνη.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση σε τρεις φάσεις…
αυτοεκτίμηση

Η διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης είναι ένα πολύ σημαντικό στάδιο όπου ξεκινά νωρίς στην παιδική ηλικία και μας ακολουθεί ως την ενήλικη ζωή.

Τα παιδιά, από την προσχολική ακόμη ηλικία, παρατηρούν τις αντιδράσεις των «σημαντικών άλλων» προσώπων προκειμένου να εσωτερικεύσουν την εικόνα του εαυτού τους.

Επιλόχειος κατάθλιψη
Επιλόχειος κατάθλιψη

Η γονεϊκότητα, ανεξάρτητα από το φύλο, μέσα σε όλη την ομορφιά της έχει στοιχεία απαιτητικά και δύσκολα. Η μέλλουσα μητέρα βιώνει πρωτόγνωρα συναισθήματα και αλλαγές, που αρχικά έχουν και οργανική αιτιολογία. Η συνεχής παραγωγή ορμονών και οι σωματικές αλλαγές που απαιτούνται κατά τη διάρκεια (κι όχι μόνο) της κύησης, καλούν τη γυναίκα να ανταποκριθεί σε αυτή την τεράστια αλλαγή και ζητούν ταυτόχρονα ηρεμία και ξεκούραση για το καλό του εμβρύου.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.