Η αυτοκτονία στέκεται με αύξηση και δύναμη, απέναντι σε μία κοινωνία, σε μία πολιτική εξουσία που έκανε τα πάντα για να μειώσει την ικανοποίηση από το βιοτικό επίπεδο της ζωής των περισσότερων ανθρώπων. Είναι εκείνη η απελπισία, το αίσθημα της ανημπόριας που ωθεί έναν άνθρωπο να παρατήσει κάθε ελπίδα και διάθεση για ζωή.

Και στέκεται, δυστυχώς, ακλόνητη, απέναντι σε μία κοινωνία που τη θεωρεί ακόμα ‘’ταμπού’’ και αποφεύγει να μιλήσει και να δει τον πόνο των ανθρώπων όσο βρίσκονται ακόμα στη ζωή.

Η αυτοκτονία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο μας αφορά όλους. Δεν είναι τυχαία, μία πράξη χωρίς νόημα και ουσία. Ο άνθρωπος που αυτοκτονεί βιώνει πριν την πράξη του αυτή, αφόρητο συναισθηματικό ή ψυχικό πόνο. Ο θάνατος φαντάζει πια ως εκείνη η λύτρωση που θα γιατρέψει την πονεμένη του ψυχή , αφού η αποστέρηση της ελπίδας θολώνει το μυαλό και το καθιστά αδύνατο να σκεφτεί εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες και μπορεί να υπάρχουν – πάντα, υπάρχουν.

Η προκατάληψη γύρω από τις ψυχικές ασθένειες , η κατάθλιψη που πολλές φορές συνοδεύει την αυτοκτονία ή ακόμα και απόπειρες, πολλές φορές εμποδίζει τους ανθρώπους να αναζητήσουν βοήθεια, να μιλήσουν ανοιχτά για το πρόβλημά τους , χωρίς κομπλεξισμούς, υστερίες και φωνές. Για εμένα, η στάση αυτή δυσχεραίνει τη διάγνωση και εν τέλει την αντιμετώπιση του προβλήματος, ώστε το άτομο να το ξεπεράσει και να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή του.

Δε θα σταθώ σε απόψεις θρησκευτικού περιεχομένου ή σε διάφορες και διάσπαρτες ηθικολογίες. Δε θα απαντήσω με φράσεις κλισέ τύπου ’έχεις όλη τη ζωή μπροστά’ ή ’δεν πρέπει να νοιώθεις έτσι’. Το θέμα δεν είναι το πρόβλημα αυτό καθεαυτό, αλλά ο πόνος που ένας άνθρωπος νοιώθει εξαιτίας αυτού. Αλλά ναι, η αυτοκτονία είναι καταστροφή, όχι λύτρωση. Ακόμα και ο πόνος, η οδύνη, η θλίψη , τα όποια προβλήματα συναισθηματικής ή οικονομικής φύσεως ταλανίζουν έναν άνθρωπο, η αποστέρηση της ζωής στερεί από τον άνθρωπο τη βελτίωση της ίδιας της κατάστασής του. Κανένα εμπόδιο, καμία θλίψη, κανένας πόνος δεν υπάρχει που να διαρκεί για πάντα. Και, δυστυχώς ( ή ευτυχώς ) η εξέλιξή μας σε αυτή τη ζωή περνά τις περισσότερες φορές μέσα από δύσκολα μονοπάτια και καταστάσεις.

Πραγματικά, προσπαθώ να θυμηθώ τα αδιέξοδα στα οποία βρέθηκα και εγώ και αναζητούσα λίγο φως. Εκείνες τις φορές που δεν ήθελα ούτε εγώ να συνεχίσω, μόνο να εγκαταλείψω. Και πάντα υπήρχε, κρυμμένο ή απλώς ξεμύτιζε δειλά από μία χαραμάδα. Εύχομαι όλοι να μπορούμε να διαβάζουμε την απόγνωση σε παιδικά και εφηβικά πρόσωπα πριν αυτά κλείσουν για πάντα. Και εύχομαι επίσης να αγκαλιάζουμε περισσότερο τους ανθρώπους που πονούν, που στα μάτια τους καθρεφτίζεται ο πόνος και η βαθιά θλίψη. Να μην κρίνουμε, να μην ενοχοποιούμε, αλλά να καταλαβαίνουμε και να συμπονάμε περισσότερο. Και να θυμόμαστε ότι ο πόνος θα περάσει και αυτός. Η ζωή είναι όμορφη και πάντα θα είναι.

 

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Παιδί και κατοικίδιο, μια σχέση ζωής
Παιδί και κατοικίδιο

Το κατοικίδιο και το παιδί αποτελεί μία μοναδική και αμφίδρομη σχέση. Κάθε άνθρωπος και ειδικά ένα παιδί εκπαιδεύεται μέσα από ένα κατοικίδιο, μαθαίνει τι σημαίνει αγάπη, παρέα, φιλία και εξοικειώνεται περισσότερο με όλα τα πλάσματα της φύσης. Η παρουσία ενός ζώου συμβάλλει θετικά στη ζωή του ίδιου, διότι αν και μιλούν τελείως διαφορετικές γλώσσες αυτό δεν αποτρέπει την ανάπτυξη μίας ισχυρής σχέσης.

Κρίνεται η αξία μας από την απόρριψη ή όχι;
απόρριψη

Η απόρριψη πληγώνει. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει αισθανθεί αυτό τον πόνο, την αίσθηση ότι εξέτασαν την προσωπική μας αξία και , στο τέλος, μας άφησαν πίσω ως λίγους και απόβλητους. Η απόρριψη ενεργοποιεί στον άνθρωπο το κέντρο του εγκεφάλου που σχετίζεται και με τον σωματικό πόνο: αυτό εξηγεί γιατί νοιώθουμε αληθινό πόνο όταν μας απορρίπτουν.

Αντιμετώπισε την αχάριστη συμπεριφορά
αχαριστία αγνωμοσύνη

Με τη λέξη αχαριστία εννοούμε την αγνωμοσύνη απέναντι στους ανθρώπους που με τις ενέργειες και τις πράξεις τους διευκόλυναν και έκαναν καλύτερη τη ζωή μας. Η αγνωμοσύνη απέναντι σε όλους εκείνους που με τα λόγια και τις πράξεις του διευκόλυναν τη ζωή μας σε μία δύσκολη στιγμή και μας συμπαραστάθηκαν, είναι πραγματικά, μία από τις πράξεις των ανθρώπων που πληγώνει τον αποδέκτη της στάσης αυτής πάρα πολύ.

Η μάχη με μία ασθένεια
ασθένεια

Όλοι τείνουμε να συμφωνήσουμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα αγαθά και δώρα της ζωής είναι η υγεία. Με τη λέξη υγεία εννοούμε τη σωματική, ψυχική και πνευματική ακμαιότητα ενός ατόμου και όχι μόνο την απουσία κάποιας σοβαρής ασθένειας. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η καλή υγεία είναι η υποδομή για να οικοδομηθούν όλα τα μεγάλα επιτεύγματα στη ζωή μας ( σπουδές, εργασία, κοινωνικές σχέσεις, οικογένεια). 

Οι συνέπειες της έλλειψης μητρικής αγάπης
μητρική αγάπη

Η μητέρα , συνδέθηκε, με την πηγή της απόλυτης αγάπης, αυτοθυσίας , ανιδιοτέλειας, προσφοράς. Η μορφή της η ίδια θεωρήθηκε  ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια τραγούδια, ποιήματα, βιβλία. Όμως, η πραγματικότητα έχει δείξει ότι πολλές φορές οι ίδιες οι μητέρες όχι μόνο δεν προσφέρουν αγάπη και ασφάλεια, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιες συναισθηματικές ελλείψεις και πληγές στα ίδια τους τα παιδιά.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.