Η αυτοκτονία στέκεται με αύξηση και δύναμη, απέναντι σε μία κοινωνία, σε μία πολιτική εξουσία που έκανε τα πάντα για να μειώσει την ικανοποίηση από το βιοτικό επίπεδο της ζωής των περισσότερων ανθρώπων. Είναι εκείνη η απελπισία, το αίσθημα της ανημπόριας που ωθεί έναν άνθρωπο να παρατήσει κάθε ελπίδα και διάθεση για ζωή.

Και στέκεται, δυστυχώς, ακλόνητη, απέναντι σε μία κοινωνία που τη θεωρεί ακόμα ‘’ταμπού’’ και αποφεύγει να μιλήσει και να δει τον πόνο των ανθρώπων όσο βρίσκονται ακόμα στη ζωή.

Η αυτοκτονία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο μας αφορά όλους. Δεν είναι τυχαία, μία πράξη χωρίς νόημα και ουσία. Ο άνθρωπος που αυτοκτονεί βιώνει πριν την πράξη του αυτή, αφόρητο συναισθηματικό ή ψυχικό πόνο. Ο θάνατος φαντάζει πια ως εκείνη η λύτρωση που θα γιατρέψει την πονεμένη του ψυχή , αφού η αποστέρηση της ελπίδας θολώνει το μυαλό και το καθιστά αδύνατο να σκεφτεί εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες και μπορεί να υπάρχουν – πάντα, υπάρχουν.

Η προκατάληψη γύρω από τις ψυχικές ασθένειες , η κατάθλιψη που πολλές φορές συνοδεύει την αυτοκτονία ή ακόμα και απόπειρες, πολλές φορές εμποδίζει τους ανθρώπους να αναζητήσουν βοήθεια, να μιλήσουν ανοιχτά για το πρόβλημά τους , χωρίς κομπλεξισμούς, υστερίες και φωνές. Για εμένα, η στάση αυτή δυσχεραίνει τη διάγνωση και εν τέλει την αντιμετώπιση του προβλήματος, ώστε το άτομο να το ξεπεράσει και να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή του.

Δε θα σταθώ σε απόψεις θρησκευτικού περιεχομένου ή σε διάφορες και διάσπαρτες ηθικολογίες. Δε θα απαντήσω με φράσεις κλισέ τύπου ’έχεις όλη τη ζωή μπροστά’ ή ’δεν πρέπει να νοιώθεις έτσι’. Το θέμα δεν είναι το πρόβλημα αυτό καθεαυτό, αλλά ο πόνος που ένας άνθρωπος νοιώθει εξαιτίας αυτού. Αλλά ναι, η αυτοκτονία είναι καταστροφή, όχι λύτρωση. Ακόμα και ο πόνος, η οδύνη, η θλίψη , τα όποια προβλήματα συναισθηματικής ή οικονομικής φύσεως ταλανίζουν έναν άνθρωπο, η αποστέρηση της ζωής στερεί από τον άνθρωπο τη βελτίωση της ίδιας της κατάστασής του. Κανένα εμπόδιο, καμία θλίψη, κανένας πόνος δεν υπάρχει που να διαρκεί για πάντα. Και, δυστυχώς ( ή ευτυχώς ) η εξέλιξή μας σε αυτή τη ζωή περνά τις περισσότερες φορές μέσα από δύσκολα μονοπάτια και καταστάσεις.

Πραγματικά, προσπαθώ να θυμηθώ τα αδιέξοδα στα οποία βρέθηκα και εγώ και αναζητούσα λίγο φως. Εκείνες τις φορές που δεν ήθελα ούτε εγώ να συνεχίσω, μόνο να εγκαταλείψω. Και πάντα υπήρχε, κρυμμένο ή απλώς ξεμύτιζε δειλά από μία χαραμάδα. Εύχομαι όλοι να μπορούμε να διαβάζουμε την απόγνωση σε παιδικά και εφηβικά πρόσωπα πριν αυτά κλείσουν για πάντα. Και εύχομαι επίσης να αγκαλιάζουμε περισσότερο τους ανθρώπους που πονούν, που στα μάτια τους καθρεφτίζεται ο πόνος και η βαθιά θλίψη. Να μην κρίνουμε, να μην ενοχοποιούμε, αλλά να καταλαβαίνουμε και να συμπονάμε περισσότερο. Και να θυμόμαστε ότι ο πόνος θα περάσει και αυτός. Η ζωή είναι όμορφη και πάντα θα είναι.

 

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Οι συνέπειες της έλλειψης μητρικής αγάπης
μητρική αγάπη

Η μητέρα , συνδέθηκε, με την πηγή της απόλυτης αγάπης, αυτοθυσίας , ανιδιοτέλειας, προσφοράς. Η μορφή της η ίδια θεωρήθηκε  ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια τραγούδια, ποιήματα, βιβλία. Όμως, η πραγματικότητα έχει δείξει ότι πολλές φορές οι ίδιες οι μητέρες όχι μόνο δεν προσφέρουν αγάπη και ασφάλεια, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιες συναισθηματικές ελλείψεις και πληγές στα ίδια τους τα παιδιά.

Τα παιδιά και η αποδοχή
παιδιά αποδοχή

Τα παιδιά είναι όπως τα λουλούδια. Χρειάζονται αγάπη και προσοχή για να παραμείνουν φωτεινά και να μη μαραθούν. Η αγάπη είναι εκείνη η τροφή που θρέφει την ψυχή και προστατεύει το παιδί από τα άσχημα συναισθήματα αφορούν την αξία, την εμφάνιση και την προσωπικότητά του.

Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους...
σύγκριση εαυτού

Είναι στη φύση του ανθρώπου να συγκρίνει πολλές φορές τις ικανότητες, το χαρακτήρα και το επίπεδο διαβίωσης του με αυτό των άλλων συνανθρώπων του και πολλές φορές να δυσαρεστείται όταν διαπιστώνει ότι υστερεί σε σχέση με τους υπόλοιπους. 

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και ενοχές

Η ζωή μας χαρακτηρίζεται από έντονους, γρήγορους ρυθμούς. Η εξουθενωτική μας προσπάθεια να είμαστε συνεπείς σε όλα και να ικανοποιούμε τις ανάγκες όλων των κοντινών μας ανθρώπων, από τους γονείς, τους φίλους, το σύντροφο μέχρι και τους γείτονες, μας πλημμυρίζει από αίσθημα υπευθυνότητας και έντονου άγχους.

Πώς ξεπερνώ την ερωτική απογοήτευση;
ερωτική απογοήτευση

Ο έρωτας είναι ένα τόσο δυνατό και καταλυτικό συναίσθημα που μέσα στη δύναμή του είναι αδύνατο να μην πληγώσει και την ψυχή εκείνου που έχει κυριεύσει. Όταν τελειώσει ένας έρωτας ή όταν μείνει ανεκπλήρωτος είναι απολύτως φυσιολογικό αυτό να προκαλέσει έντονο πόνο και πικρία στην ψυχή μας.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.