κατάθλιψη

Όταν ενεργοποιείται το καταθλιπτικό μοτίβο σας, πιθανότατα αισθάνεστε απελπισία και χαμηλή ενέργεια. Η φυσικές σας αντοχές, η ζωντάνια και η ενέργειά σας είναι σε ύφεση. Σας είναι δύσκολο να κάνετε ακόμη και τις βασικές καθημερινές δουλειές στο σπίτι.

Μπορεί να νιώθετε ληθαργικός και να πιστεύετε ότι δεν έχει κανένα νόημα να κάνετε οτιδήποτε γιατί η ζωή σας φαίνεται απαίσια. Βουλιάζετε στη μιζέρια και στη νωθρότητα.

Ίσως έχετε μειωμένη όρεξη, δυσκολία να κοιμηθείτε ή αντίθετα, να κοιμάστε πάρα πολύ. Μπορεί να απομονώνεστε από τους περισσότερους ανθρώπους, επειδή δεν βρίσκετε κανένα νόημα στο να προσπαθήσετε να σχετιστείτε μαζί τους. Ακόμα και όταν είστε μαζί με άλλους, είστε αποσυρμένος και κακοδιάθετος. Έτσι απομονώνεστε όλο και περισσότερο, γεγονός που αυξάνει την αίσθηση της απελπισίας και της θλίψης.

Μέσα σας μπορεί να αισθάνεστε άδειος και γκρίζος, χωρίς ζωή. Ίσως επίσης να αισθάνεστε άσχημα για τον εαυτό σας. Ενδεχομένως να πιστεύετε ότι ο λόγος πίσω από την απελπισία σας είναι ότι υπάρχει κάτι εγγενώς προβληματικό σε σας. Ότι είστε άχρηστος ή ανεπαρκής και γι' αυτό η ζωή σας δεν πάει καλά. Πιστεύετε ότι είστε βαθιά προβληματικός και έχετε πολύ πόνο σχετικά μ’ αυτό, αν και ο πόνος μπορεί να είναι θαμμένος πίσω από την ψυχρότητα.

 

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Υπό τη θεώρηση της προσέγγισης IFS(Internal Family Systems), το «καταθλιπτικό μέρος» του εαυτού σας, σας κάνει σκόπιμα να νιώθετε χαμηλή ενέργεια και απελπισία. Ίσως φοβάται ότι εάν σας επιτρέψει να είστε ενεργητικός και αισιόδοξος, θα απογοητευτείτε και πάλι, όπως έχει συμβεί τόσες πολλές φορές στο παρελθόν. Είναι πιθανό ότι όταν ήσασταν αισιόδοξος και μετά απογοητευτήκατε, το χτύπημα ήταν πολύ πιο επώδυνο. Έτσι, το «καταθλιπτικό μέρος» σας μπορεί να προσπαθεί να σας προστατεύσει από το να νιώσετε αυτό τον πόνο. Φυσικά, στην πραγματικότητα σας προκαλεί απίστευτο πόνο και καταστρέφει τη ζωή σας, αλλά αυτό δεν το αντιλαμβάνεται.

Το «καταθλιπτικό μέρος» προσπαθεί να προστατεύσει ένα άλλο μέρος του εαυτού σας, συνήθως ένα «στερημένο μωρό», που αντιστοιχεί σε ένα πληγωμένο εσωτερικό παιδί το οποίο έχει ανικανοποίητες ανάγκες επειδή δεν πήρε ποτέ αρκετή φροντίδα και αγάπη από τη μητέρα (ή το βασικό φροντιστή). Ο δεσμός μητέρας-παιδιού δεν ήταν αρκετά ασφαλής για το παιδί, ίσως επειδή η μητέρα ήταν απασχολημένη με άλλα παιδιά ή αντιμετώπιζε δικά της προβλήματα, οπότε το «στερημένο μωρό» αισθανόταν εγκατάλειψη.

Έτσι, όταν το «στερημένο μωρό» πυροδοτείται από κάποια σημαντική απώλεια (μιας δουλειάς, ενός συνεργάτη, του γονέα κλπ), αναδύεται ο πόνος του «μωρού», οπότε παρεμβαίνει το «καταθλιπτικό μέρος» για να μειώσει αυτό τον πόνο. Μπορεί επίσης, να προσπαθεί να σας εμποδίσει να νιώσετε αισιόδοξος και πάλι, έτσι ώστε να μην υπάρξει άλλη απογοήτευση!

 

Τρόπος αποκατάστασης

Χρειάζεται να έρθετε σε επαφή με το «στερημένο μωρό» από τον «αυθεντικό Εαυτό [α1]» και να του δώσετε τη φροντίδα που χρειάζεται. Να κρατήσετε το μωρό, να του πείτε πόσο πολύ το αγαπάτε και πόσο πολύτιμο είναι. Ανάμεσα στις θεραπευτικές συνεδρίες, χρειάζεται να διατηρήσετε τη σύνδεσή σας με το «στερημένο μωρό» και να φροντίσετε να διαβεβαιώσετε το μωρό ότι θα είστε η «μητέρα» που χρειάζεται και ότι δεν θα είναι ποτέ πια μόνο του και παραμελημένο. Σταδιακά το «στερημένο μωρό» θα μετατραπεί σε ένα ευτυχισμένο, χαρούμενο μωρό και στη συνέχεια θα εξελιχθεί σε ένα ενθουσιώδες, παιχνιδιάρικο, τολμηρό παιδί.

Όταν το «καταθλιπτικό μέρος» δει αυτή τη μεταμόρφωση στο «στερημένο μωρό», θα συνειδητοποιήσει ότι δεν χρειάζεται πλέον να σας συνθλίβει και να σας απελπίζει. Το «μωρό» δεν θα χρειάζεται πλέον την προστασία του «καταθλιπτικού μέρους», οπότε θα μπορεί να χαλαρώσει και να σταματήσει να σας καταθλίβει. Η ενέργεια και ο ενθουσιασμός σας για τη ζωή θα επιστρέψει. Θα αρχίσετε να χτίζετε την αυτοπεποίθηση σας και να νιώθετε ζωντάνια και ενεργητικότητα. Θα έχετε διάθεση και ενθουσιασμό για να κάνετε τα βήματα που χρειάζεται ώστε να κυνηγήσετε τα όνειρά σας και να βελτιώσετε τη ζωή σας. Θα επανασυνδεθείτε με κάποιους φίλους σας και θα κάνετε και νέους φίλους. Θα αρχίσετε να βγαίνετε πάλι, θα έλκετε το άλλο φύλο με τη ζωντάνια σας και θα είστε ανοιχτοί να συνδεθείτε μαζί τους.


[1] Η προσέγγιση IFS αναγνωρίζει ότι ο καθένας από εμάς έχει έναν πνευματικό πυρήνα, έναν αυθεντικό Εαυτό που διαθέτει -από τη φύση του- συμπόνια και ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και ειδικά για τα δικά μας μέρη. Θέλει να συνδεθεί με κάθε μέρος μας, να το γνωρίσει και να το κατανοήσει. Ο αυθεντικός Εαυτός είναι βασικός συντελεστής της θεραπείας. Είναι σε θέση να μένει ήρεμος και στο κέντρο του, παρά τα ενίοτε έντονα συναισθήματα που μπορεί να αισθάνονται τα διάφορα μέρη μας. Ο καθένας μας έχει έναν αυθεντικό Εαυτό, αν και σε μερικούς ανθρώπους μπορεί να μην είναι εύκολα προσβάσιμος.

Συγγραφή Άρθρου

Παναγιώτα Κυπραίου - Ψυχοθεραπευτής

Παναγιώτα Κυπραίου: έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το E-Psychology”, σημαίνει ότι το E-Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχοθεραπεύτρια, Συντονίστρια Σχολών Γονέων.
Κάτοχος του Ευρωπαϊκού Πιστοποιητικού Ψυχοθεραπείας (ECP), Μέλος της British Psychological Society και της European Association for Body Psychotherapy.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Γιατί και πώς να παίξετε με τα παιδιά σας;
  • Τετάρτη, 11 Ιανουάριος 2017
  • Από: Επταήμερος Μιχάλης

Υπάρχει μία διαδεδομένη πεποίθηση στην κοινωνία μας ότι το παιχνίδι με τα παιδιά είναι χάσιμο χρόνου. Πολλοί γονείς από την άλλη, ενώ αναγνωρίζουν τα οφέλη που έχει το παιχνίδι...

Αυτοβοήθεια
Ο πόνος και το νόημα της ζωής
  • Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017
  • Από: Δέσποινα Βαρβαρούση

Ως άνθρωποι, βρισκόμαστε από τη φύση μας σε μια οριακή κατάσταση. Από τη μία, τείνουμε προς το άπειρο, επιθυμώντας να κατανοήσουμε ό,τι μας υπερβαίνει, αλλά και να πράξουμε ό,τι...

Κατάθλιψη, Πένθος, Διπολική Διαταραχή
Κατάθλιψη και Εφηβεία: Μια προσωπική ιστορία
  • Δευτέρα, 09 Ιανουάριος 2017
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Σήμερα ξύπνησα και ένοιωθα ακόμα πιο κουρασμένη, ένα βάρος υπήρχε στην ψυχή μου και την είχε σκεπάσει σα πέπλο. Σηκώθηκα και άνοιξα τα παράθυρα στο δωμάτιό μου, ήθελα να μπει...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Γιατί τσακώνονται τα ζευγάρια;
ζευγάρια τσακωμός

Πολύ συχνά, τα ζευγάρια δεν τσακώνονται για αυτό που νομίζουν, δηλαδή για τα χρήματα, το σεξ, την ανατροφή των παιδιών, τα πεθερικά ή τις δουλειές του σπιτιού. Στην πραγματικότητα, οι σύντροφοι τσακώνονται κυρίως όταν πιστεύουν ότι το ταίρι τους δεν ενδιαφέρεται για το πώς αισθάνονται. Τσακώνονται εξαιτίας του πόνου της αποσύνδεσης.

Αναλύοντας το μοτίβο της αναβλητικότητας
αναβλητικότητα

Το μοτίβο της αναβλητικότητας χαρακτηρίζεται από την τάση να αποφεύγουμε ορισμένα είδη δράσης. Μπορεί να αποφεύγουμε καθήκοντα που δεν μας αρέσουν ιδιαίτερα. Μπορεί επίσης να αποφεύγουμε πράγματα που πραγματικά θέλουμε να κάνουμε, ειδικά δραστηριότητες που συνεπάγονται την ανάληψη ρίσκου και την πιθανότητα της αποτυχίας.

Γνωριμίες μέσω διαδικτύου & μέτρα προστασίας
Γνωριμίες μέσω διαδικτύου

Αν είστε μόνοι και αναζητάτε κάποια γνωριμία μέσω διαδικτύου, δίνουμε κάποιες προτάσεις που μπορεί να χρησιμεύσουν ως μέτρα προστασίας για τη συναισθηματική σας ακεραιότητα.

 

Το δώρο μας στον κόσμο: αυτό που δίνει νόημα στη ζωή μας
νόημα ζωής

Έχετε αναρωτηθεί ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σας; Πέρα από τη φυσική επιδίωξη για ασφάλεια, ευχαρίστηση, αγάπη και αναγνώριση, τι είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή σας;
Τις στιγμές που πέφτουν οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας, για παράδειγμα, καθώς ξεκουράζεστε στη βεράντα του σπιτιού σας ή περπατάτε στη φύση, εκείνες τις ώρες όπου σκέφτεστε βαθύτερα ερωτήματα, τι είναι αυτό που σας συγκινεί;

Παθητική-Επιθετική συμπεριφορά: Για το ταγκό χρειάζονται δύο!
Παθητική-Επιθετική συμπεριφορά

Όταν η Νατάσα ζητά από το σύζυγό της Πέτρο να κάνει κάποια δουλειά στο σπίτι, εκείνος πάντα συμβιβάζεται και συμφωνεί να το κάνει. Αλλά στην πραγματικότητα σπάνια το φέρνει εις πέρας. Το «ξεχνάει» ή κάνει ένα μικρό μέρος αλλά δεν το ολοκληρώνει. Μερικές φορές κάνει τη δουλειά με έναν τρόπο που δεν είναι όπως εκείνη ήθελε και αυτό την δυσαρεστεί πολύ. Εκείνος αισθάνεται κάπως άβολα γι 'αυτό αλλά εξακολουθεί να κάνει το ίδιο.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.