Γράμμα ενός παιδιού

Αγαπητοί μου γονείς,

Είναι αλήθεια ότι από τις πιο μεγάλες δοκιμασίες στη ζωή των ανθρώπων είναι η ανατροφή των παιδιών τους.
Ερχόμαστε λοιπόν στην ζωή -εμείς τα παιδιά- χωρίς να υπάρχει κάποιος μηχανισμός που να σας έχει διδάξει, ως γονείς, το πώς να είσαστε πιο αποτελεσματικοί στο μεγάλωμα μας.

Παρ όλα αυτά, είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι όλοι ρίχνουν ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης στους γονείς, όταν τα παιδιά δημιουργούν προβλήματα τα οποία έχουν  επιπτώσεις στην κοινωνία.

Θα μου πείτε ότι και εσείς υπήρξατε κάποτε παιδιά και ενδεχομένως να έχετε υποστεί τα ίδια. Έχω ακούσει όμως να  λένε ότι: Πολλές φορές, επειδή δεν μας άρεσε το πώς μας φέρονται οι γονείς μας, το ξεχνάμε-απωθούμε και το εκδηλώνουμε-προβάλλουμε αργότερα το ίδιο, στα παιδιά μας. Συχνά δηλαδή, συμβαίνει να υιοθετούνται μη αποτελεσματικές πρακτικές στο μεγάλωμα των παιδιών, αντιγράφοντας τα βιώματα της δικής μας παιδικής ηλικίας.

Γι’ αυτό θέλω να σας θυμίσω αυτά που θεωρώ ότι είναι Α-ληθή. Ίσως να είναι κάποιοι παγκόσμιοι κανόνες που ισχύουν για κάθε γονέα-άνθρωπο- που επιθυμεί να είναι πιο αποτελεσματικός, έτσι ώστε εμείς τα παιδιά να μεγαλώσουμε καλύτερα.

Όπως:
Αν θέλετε να μεγαλώσω σε ένα περιβάλλον που θα έχω την δυνατότητα να μάθω, να φέρομαι υπεύθυνα, να είμαι πειθαρχημένο παιδί και με πνεύμα συνεργασίας, τότε θα πρέπει να απουσιάζει κάθε μορφή βίας – την απουσία σωματικής βίας την θεωρώ  αυτονόητη. Η βία κάθε είδους είναι μια μαθημένη συμπεριφορά και εκδηλώνεται απόλυτα με την θέληση μας. Είναι μια τάση έλεγχου. Από την στιγμή που κάποιος από σας έχει τολμήσει να κάνει ένα επικριτικό σχόλιο, έχω υποστεί ήδη μια εκστρατεία εκφοβισμού.

Αν θέλετε να δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας, τότε θα πρέπει να βρούμε μαζί βασικούς κανόνες που έχουν εφαρμογή, όπως θα συνέβαινε σε κάθε μορφή σχέσης μεταξύ δυο ατόμων. Για να δημιουργηθεί μια σχέση ειλικρινής, χρειάζεται απαραίτητα μια μορφή ισοτιμίας, έτσι δεν είναι;

Ας μην είσαστε ως γονείς κατευθυντικοί όπως συνήθως συμβαίνει. Όταν μου επιτρέπετε να βρω τους δικούς μου τρόπους και λύσεις, τότε τους εμπιστεύομαι όλο και περισσότερο και μεγαλώνει η αυτοπεποίθηση μου. Με αυτή σας την συμπεριφορά, να είστε βέβαιοι ότι, θα ανταμειφτείτε γιατί θα δείχνω την ευγνωμοσύνη μου στο πρόσωπο σας,   μια και μου χαρίζετε μια μορφή ελευθερίας που βιώνων.

Είναι πραγματικά πολύ ανακουφιστικό για μένα όταν δεχτείτε ότι δεν έχετε απαντήσεις για κάθε ερώτημα μου.

Θα προτιμούσα να μην είστε ούτε ελαστικοί αλλά και ούτε αυστηροί μαζί μου. Λένε ότι είναι παρατηρημένο πως οι ελαστικοί καθώς και οι αυστηροί γονείς γεννούν πολλά προβλήματα στα παιδιά τους.  

Είμαι και εγώ μέλος της οικογένειας και πρέπει να συμμετέχω και στις αποφάσεις που παίρνετε ή τουλάχιστον να ακούτε την γνώμη μου.

Αποδεχτείτε την διαφορετικότητα μου. Επειδή εσείς με γεννήσατε δεν σημαίνει ότι δεν έχω και εγώ τον δικό μου μοναδικό δρόμο να χαράξω- φυσικά με την συμπαράσταση σας.

Είναι πραγματικά κουραστικό κάθε μέρα να ακούω τις διαλέξεις σας  στο τι είναι σωστό και τι λάθος. Αυτή η πρακτική οδηγεί στην απομάκρυνση, την διαμάχη και τελικά δημιουργεί ένα κλίμα εμπόλεμης κατάστασης. Τότε νοιώθω ότι με βλέπετε σαν να είμαι εγώ το πρόβλημα. 

Τέλος, θέλω να σας ομολογήσω ότι η ιστορία της ζωής μου αρχίζει με εσάς και δεν έχω παρά να σας αποδίδω την ευγνωμοσύνη μου. Χωρίς εσάς δεν θα υπήρχα. Βοηθήστε με να ανακαλύψουμε μαζί το ταξίδι της ζωής που είναι η Αγάπη και να το επικοινωνήσουμε ο ένας στον άλλον.


Σας αγαπώ πολύ,
Το παιδί σας

Συγγραφή Άρθρου

Κωνσταντίνος Βαλιώζης
B.Sc. Ψυχολογίας.
Σύμβουλος Προσωποκεντρικής Προσέγγισης.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η Ασθένεια ως έλλειψη σχέσης
έλλειψη σχέσης

Ασθένεια σημαίνει έλλειψη σθένους (α-σθένος) κάτι μη ολοκληρωμένο, κάτι ελλιπές.  Είναι η διαταραχή μιας πρότερης ομαλής λειτουργίας. Κάθε αίσθηση έλλειψης μας ωθεί προς την ασθένεια. Η πλήρωση εν αντιθέσει μας οδηγεί στην ευτυχία.

Η ώριμη ηλικία… κανόνες για μια νέα αρχή!

Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται δυσαρεστημένοι, όσο αναφορά την υγεία και την ασφάλεια τους, στα ώριμα  χρόνια της ζωής τους. Αυτό ενδέχεται να συμβαίνει λόγω της μειωμένης σημασίας που δίνεται σε αυτούς και τις απόψεις τους.
Μπορεί όμως να μην είναι απαραίτητα έτσι, όταν μάλιστα, κατανοήσουμε τις βασικές αρχές της ζωής και τις ακολουθήσουμε σχολαστικά.

Η ευκαιρία μιας ενδεχόμενης κρίσης

Η ζωή μας χαρίζει στο πέρασμα μας απ’ αυτήν, άλλοτε ευχάριστες στιγμές και πολλές φορές δυσάρεστες και επώδυνες. Σε μια κοινωνία η οποία υφίσταται δύσκολες περιόδους, όπου και να γυρίσεις, αντικρίζεις τον ανθρώπινο  πόνο, τη θλίψη, την απόγνωση και  πολλές φορές την αδικία.  Μια τέτοια καμπή φαίνεται να διανύουμε αυτή τη περίοδο,  όπου το κουκούλωμα της λογικής είναι όλο και περισσότερο ορατό, με εντόνους προβληματισμούς και φαινομενικά ή μη αδιέξοδα.

Βιώματα απώλειας

Όλοι αργά η γρήγορα θα βιώσουμε κάποιες απώλειες από μικρές ως και μεγαλύτερες. Από την απώλεια ενός αγαπημένου αντικειμένου, την απώλεια εργασίας, υγείας,  έως την απώλεια ενός αγαπημένου πρόσωπου. Τα στάδια που περνά κάποιος που βιώνει μια απώλεια, σε γενικές γραμμές είναι τα ίδια για όλους,  παρ’ όλα αυτά ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ως προ στην ένταση και την διάρκεια τους.

Τσουνάμι - η ευκαιρία της ενσυναίσθησης

tsounamiΤα τελευταία γεγονότα με την καταστροφή στην Ιαπωνία συγκλόνισαν με εικόνες κάθε σπίτι.
Ποιος δεν έμεινε γεμάτος συγκίνηση και συμπόνια για αυτόν το περήφανο λαό.
Μέσα από την ασφάλεια της απόστασης, χαμένοι στην παραίσθηση της βολικής πραγματικότητας, επανερχόμαστε στην καθημερινότητα μας.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.