Τα παιδιά στην πορεία της ανάπτυξής τους αποκτούν και ξεπερνούν διάφορους φόβους γιατί πολλοί φόβοι και άγχη είναι φυσιολογικοί, αλλά οι μη φυσιολογικοί φόβοι πρέπει να ξεπεραστούν για να μην αποτελέσουν εμπόδιο στην ζωή του παιδιού. Για παράδειγμα 90% των παιδιών ηλικίας 2 εώς 14 έχουν τουλάχιστον έναν συγκεκριμένο φόβο ο οποίος είναι φυσιολογικός.

Η επίσκεψη σε ειδικό χρειάζεται σε  ποσοστό 13% των παιδιών 9 εώς 17 ετών τα οποία νιώθουν κάποιουπερβολικό άγχος υπερβολικό άγχος  που παρεμβάλει στη ζωή τους.

Μερικοί φυσιολογικοί φόβοι στα παιδιά είναι μεταξύ 10-18 μηνών που το βρέφος φοβάται την απουσία των γονιών, μεταξύ 4-6 ετών που το παιδί φοβάται πράγματα που δεν είναι βασισμένα στην πραγματικότητα (π.χ. τέρατα, μάγισες και φαντάσματα), μεταξύ 7-12 ετών  που το παιδί φοβάται πράγματα που μπορεί να του συμβούν όπως σωματική πληγή και φυσικές καταστροφές.

Για να βοηθήσουμε τα  παιδιά να ξεπεράσουν το άγχος και τις φόβίες τους, δεν τα υπερπροστατέυουμε, προσπαθούμε να μην μεταφέρουμε το άγχος μας σε αυτά γιατί αυτό είναι συχνά η αιτία που τα παιδιά  είναι αγχωμένα, να μην έχουμε μη-ρεαλιστικές προσδοκίες για τις μη ικανοποιητικές αποδόσεις τους, αλλά να τα ενθαρύνουμε σιγά-σιγά και βήμα-βήμα να αντιμετωπίσουν  τον φόβο τους, συνήθως με την παρέα ενός ενηλίκου.

Αν το παιδί είναι μέχρι 2 ετών προσπαθούμε να αλλάξουμε το περιβάλλον του έτσι ώστε να μην του δημιουργεί προβλήματα (π.χ. από θόρυβο).

Αν το παιδί είναι 3 εώς 6 ετών χρησιμοποιούμε τα σύμβολα, την μουσική, τον χορό, την ζωγραφική και το παιχνίδι και ενθαρύνουμε το παιδί να εκφράσει και να ξεπεράσει ότι το αγχώνει και το φοβίζει.

Αν το παιδί είναι μεταξύ 7 εώς 11 ετών το ενθαρύνουμε να μιλήσει για τις απλές καθημερινές εμπειρίες του που το άγχωσαν και το φόβισαν χωρίς να χρησιμοποιούμε αφηρημένες έννοιες και λογικά επιχειρήματα. Στους εφήβους πρέπει να μιλάμε αρκετά για ότι τους επηρεάζει.

Επίσης είναι ευεργετικό να αναγνωρίζουμε πως ο φόβος βιώνεται σαν πραγματικός, να ενθαρύνουμε το παιδί να επεξεργαστεί και να συζητά για τους φόβους του, να επιβραβέυουμε τις προσπάθειές του να τους αντιμετωπίσει, και να το ρωτούμε για το τι του συμβαίνει.

 

Δημήτρης Τσουκάλης
Ψυχολογος,
Msc εφηρμοσμενη παιδοψυχολογια,
Msc  Υπαρξιακη ψυχοθεραπεια

 

Συγγραφή Άρθρου

Δημήτρης Τσουκάλης Ψυχολογος,
Msc εφηρμοσμενη παιδοψυχολογια,
Msc  Υπαρξιακη ψυχοθεραπεια

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Διάφορα θέματα Ψυχολογίας
Φοβία για το διαφορετικό
  • Παρασκευή, 10 Μάρτιος 2017
  • Από: Αρτεμις Αντωνίου

Υπάρχει λίγο μίσος σε κάθε αγάπη και λίγη αγάπη σε κάθε μίσος - Rowan, 2000, “on inter-penetration of opposites” Ζούμε σε μια εποχή όπου η πρόσβαση από ένα γεωγραφικό σημείο του πλανήτη...

Άγχος/Φοβίες
Όταν το σώμα εμφανίζεται, ο φόβος φεύγει
  • Πέμπτη, 09 Μάρτιος 2017
  • Από: Σεβαστιάνα Κουτρουμπάνου

Πολλά εκατομύρια ανθρώπων παλεύουν καθημερινά να ξεφύγουν  έστω και για λίγα λεπτά απο το φόβο τους. Ο φόβος αίσθημα με έντονες ψυχοσωματικές αντιδράσεις, πυροδοτεί με μεγάλη ταχύτητα την λειτουργία της σκέψης. Η...

Άγχος/Φοβίες
Πώς αντιμετωπίζεται η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
  • Τρίτη, 07 Μάρτιος 2017
  • Από: Αριστέα Λιάκου

Η Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία (ΓΣΘ) σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή ή χωρίς θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της Γενικευμένης Αγχώδους...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Πως να δώσουμε αυτοεκτίμηση στα παιδιά

Aπάντηση : Με το να αποδεχτεί ο γονιός τα παιδιά έτσι όπως είναι, με σκοπό να μάθουν τα παιδιά να αποδέχονται τον εαυτό τους. Δηλαδή όταν ο γονέας αγαπάει το παιδί χωρίς να ζητάει από το παιδί να αλλάξει τον εαυτό του. Ο γονέας δηλαδή να αγαπαει το παιδί γιατί είναι αυτό, όπως λέει και το τραγούδι “σ'αγαπώ γιατί είσαι εσύ”.

Ζώντας με άνθρωπο με σχιζοφρένεια

Η σχιζοφρένεια είναι μία διαταραχή από την οποία πάνω από 1% στην Ελλάδα υποφέρουν και η οποία υποστηρίζεται πως έχει βιο-ψυχο-κοινωνικό υπόβαθρο αλλά οι αιτίες της ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί. Από ψυχολογικής καθαρά άποψης, οι άνθρωποι με σχιζοφρένεια δεν έχουν καμία σχέση με το πως τους παρουσιάζει η τηλεόραση, δεν είναι πολλαπλές προσωπικότητες, δεν είναι περισσότερο επιθετικοί από τον καθημερινό απλό μέσο άνθρωπο, αλλά στην πραγματικότητα υποφέρουν πολύ και είναι πολύ ευαίσθητοι.

Άγχος:Ψυχολογική, φιλοσοφική και κοινωνική ανάλυση

Το άγχος είναι ένα συναίσθημα από το οποίο οι τωρινές γενιές υποφέρουν σε αυξημένα επίπεδα σε σχέση με τις παλαιότερες γενιές και για το οποίο πολλοί επιστήμονες και φιλόσοφοι έχουν ερευνήσει και γράψει. Το άγχος τώρα πιά πιστεύεται πως δεν πρέπει να ξεριζωθεί ή να κατευναστεί, αλλά να γίνει προσαρμοστικό ώστε να βοηθήσει τον άνθρωπο. 

Παιδί και διαζύγιο

Οι πιο σημαντικοί παράμετροι που καθορίζουν το τι επίπτωση θα έχει το διαζυγίο στο παιδί είναι το υποστηρικτικό περιβάλλον δηλαδή τα αδέλφια, συγγενείς και φίλοι και η στάση των γονιών πριν και μετά το διαζύγιο. Μερικά παιδιά μικρής ηλικίας επειδή αναπτυξιακά έχουν την τάση να ερμηνεύουν τα γεγονότα με  επίκεντρο τον εαυτό τους είναι πιθανό να νομίσουν πως αυτά φταίνε που δεν ήτανε καλά παιδιά, γιαυτό έφυγε ο γονέας.

Η ψυχολογία των εξαρτήσεων: Πως να βοηθήσουμε τον εξαρτημένο

Κάθε εξάρτηση (π.χ. συναισθηματική εξάρτηση, τζόγος, φαγητό, αλκοόλ, τσιγάρο, ναρκωτικά) δημιουργείται από ψυχικό πόνο ο οποίος δεν είναι υποφερτός και δημιουργεί την ανάγκη για εξωτερίκευση των συναισθημάτων. Οι άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι από κάτι, βασίζονται στους άλλους ώστε να καλύψουν τις ανάγκες για αποδοχή του εαυτού τους.