οικογένεια, παιδί

Είμαι 23 ετών. Γράφοντας κείμενα που αφορούσαν τις σχέσεις γονιού-παιδιού, ήρθα πολλές φορές αντιμέτωπη με εκείνο το ειρωνικό κούνημα του κεφαλιού και τη φράση κλισέ: ‘’Εσύ δεν έχεις παιδιά, δε δικαιούσαι να εκφέρεις γνώμη’’, ‘’εσύ είσαι μικρή και δεν έχεις οικογένεια, δεν μπορείς να μιλάς’’. Φράσεις που για εμένα , είναι απαράδεκτες και ανυπόστατες.

Ένας άμεσα εμπλεκόμενος άνθρωπος σε μία κατάσταση –ένας γονιός στη συγκεκριμένη περίπτωση-υποτιμά πολλές φορές τη γνώμη ενός ανθρώπου που δεν είναι γονέας ή δεν τη λαμβάνει σοβαρά υπόψη του. Η στερεοτυπική αυτή αντίληψη συνδέεται με την τεράστια αξία που δίνει η Ελληνική οικογένεια στην απόκτηση παιδιών, στην απόκτηση απογόνων, στην προσφορά απέναντι στην κοινωνία με ένα επάγγελμα, ένα παιδί κτλ. Άρα ένας άνθρωπος που δεν έχει, δεν μπορεί και να εκφέρει γνώμη.

Η άποψη αυτή, κατά τη γνώμη μου, υστερεί για δύο σοβαρούς λόγους:

Πρώτον, διότι εχθρικά στερεί από έναν άνθρωπο ή από πολλούς το δικαίωμα στο να εκφέρουν μία γνώμη, μία άποψη για ένα θέμα , ακόμα και αν δεν εμπλέκονται άμεσα.

Και δεύτερον , διότι η άμεση συμμετοχή δε σημαίνει και ωριμότητα, υπευθυνότητα ή λήψη σωστών αποφάσεων.

Πολλές φορές ένας άνθρωπος που δεν εμπλέκεται άμεσα σε ένα θέμα , βλέπει τα πράγματα πιο ψύχραιμα και καθαρά , από έναν γονιό που ο θυμός πχ, για την επίδοση του παιδιού του στο σχολείο , μπορεί να τον οδηγήσει να αντιδράσει σπασμωδικά και να πληγώσει το παιδί  με λόγια ή με πράξεις πάνω στο άγχος  του. Ένας άνθρωπος που δεν κουβαλάει το βάρος της γονεϊκής ευθύνης , που δεν αφήνει τον θυμό και το άγχος να τον τυφλώσουν, ακόμα και την ίδια την αγάπη του για προστασία, πολλές φορές βλέπει τα πράγματα πιο ψύχραιμα και καθαρά.

Το ότι είναι κάποιος γονιός δεν τον καθιστά αυτόματα και σωστό στο ρόλο του. Όπως και ένας άνθρωπος που δεν είναι, δε σημαίνει επίσης ότι δεν έχει την ικανότητα να γίνει ο καλύτερος. Και το βλέπουμε συνεχώς, γύρω και δίπλα μας, παιδιά πληγωμένα από τις λάθος αποφάσεις των γονιών.

Μπορώ να εκφέρω άποψη. Και ας είμαι 23, και ας μην έχω δικά μου παιδιά. Ξέρω πως αν και όποτε αποκτήσω, να είστε σίγουροι ότι θα πρόκειται για μία πράξη ευθύνης.

Ευχαριστώ.

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τα παιδιά και η αποδοχή
παιδιά αποδοχή

Τα παιδιά είναι όπως τα λουλούδια. Χρειάζονται αγάπη και προσοχή για να παραμείνουν φωτεινά και να μη μαραθούν. Η αγάπη είναι εκείνη η τροφή που θρέφει την ψυχή και προστατεύει το παιδί από τα άσχημα συναισθήματα αφορούν την αξία, την εμφάνιση και την προσωπικότητά του.

Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους...
σύγκριση εαυτού

Είναι στη φύση του ανθρώπου να συγκρίνει πολλές φορές τις ικανότητες, το χαρακτήρα και το επίπεδο διαβίωσης του με αυτό των άλλων συνανθρώπων του και πολλές φορές να δυσαρεστείται όταν διαπιστώνει ότι υστερεί σε σχέση με τους υπόλοιπους. 

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και ενοχές

Η ζωή μας χαρακτηρίζεται από έντονους, γρήγορους ρυθμούς. Η εξουθενωτική μας προσπάθεια να είμαστε συνεπείς σε όλα και να ικανοποιούμε τις ανάγκες όλων των κοντινών μας ανθρώπων, από τους γονείς, τους φίλους, το σύντροφο μέχρι και τους γείτονες, μας πλημμυρίζει από αίσθημα υπευθυνότητας και έντονου άγχους.

Πώς ξεπερνώ την ερωτική απογοήτευση;
ερωτική απογοήτευση

Ο έρωτας είναι ένα τόσο δυνατό και καταλυτικό συναίσθημα που μέσα στη δύναμή του είναι αδύνατο να μην πληγώσει και την ψυχή εκείνου που έχει κυριεύσει. Όταν τελειώσει ένας έρωτας ή όταν μείνει ανεκπλήρωτος είναι απολύτως φυσιολογικό αυτό να προκαλέσει έντονο πόνο και πικρία στην ψυχή μας.

Ο φόβος για την υγεία μας
νοσοφοβία

Όλοι κάποια στιγμή ανησυχήσαμε για κάποιο σωματικό σύμπτωμα το οποίο παρατηρήσαμε και νοιώσαμε φόβο για την υγεία μας. Ο φόβος για την υγεία μας μπορεί να έχει κάποια αιτία, αλλά τις περισσότερες φορές είναι ανυπόστατος και μπορεί να οφείλεται ακόμα και σε ψυχολογικά αίτια.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.