Τις περισσότερες φορές μία αλλαγή έχει μεγάλες επιπτώσεις στα συναισθήματα των παιδιών. Η αλλαγή ενώ μπορεί να έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του παιδιού όπως για παράδειγμα η μετακόμιση σε ένα σπίτι όπου το παιδί θα έχει δικό του δωμάτιο ή μπορεί να είναι υποχρεωτική όπως για παράδειγμα οι στρατιωτικοί γονείς που αλλάζουν συχνά τόπο, προσδίδει αρκετό στρες και αισθήματα μελαγχολίας.

Τα στάδια της αλλαγής ξεκινούν με την άρνηση, όπου το παιδί αρνείται την αλλαγή, ή μπορεί και να νιώθει καταπίεση από αυτήν. Στη συνέχεια, τα παιδιά θα αισθανθούν μελαγχολία για τη κατάσταση που χάνουν και θα χρειαστεί ορισμένος χρόνος προσαρμογής. Όσο δυσκολότερα αλλάζουν τόσο δυσκολότερα προσαρμόζονται.

Με ποιους τρόπους μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα την αλλαγή;

  1. Να θέτουμε σαφείς και εφικτούς στόχους. Μια αλλαγή χρειάζεται να απλοποιηθεί σε πολλά και μικρά βήματα. Ας χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα της μετακόμισης από τη μεριά του παιδιού. Χρειάζεται ως γονείς να θέσουμε στο παιδί μας μικρά βήματα σε πρόγραμμα π.χ. τα παιχνίδια σε κούτες την μία ημέρα, τα ρούχα την επόμενη κτλ και όχι ολοκληρωτικές αλλαγές τύπου «έχεις δυο μέρες να μαζέψεις τα πράγματα σου για να φύγουμε».
  2. Να διαχειριζόμαστε αποτελεσματικά το χρόνο. Μια αλλαγή χρειάζεται χρόνο όπου όλα τα μέλη της οικογένειας πρέπει να δουλέψουν έξυπνα και όχι σκληρά. Να σχεδιάσουμε προσεκτικά τις κινήσεις μας αναφορικά με  το χρόνο που έχουμε και να βάλουμε προτεραιότητες.
  3. Να συμμετάσχουμε σε ομάδα στήριξης. Αν το παιδί μας πρέπει να αλλάξει τις διατροφικές του συνήθειες για χάριν της υγείας του είναι προτιμότερο να ενταχθεί σε μία ομάδα όπου θα αντιληφθεί ότι και άλλα παιδιά προσπαθούν το ίδιο κι έτσι δεν θα στιγματιστεί και δε θα νιώσει την «αδικία» ότι είναι μόνος.
  4. Να μάθουμε στα παιδιά μας τον ρεαλισμό της κατάστασης. Αν ένα παιδί επιθυμεί να αλλάξει και από μαθητής με χαμηλή σχολική επίδοση επιθυμεί να γίνει μαθητής με άριστη σχολική επίδοση, το ερώτημα που αρχικά πρέπει να κάνουμε είναι εάν μπορούμε να το καταφέρουμε. Οι άνθρωποι γι’ αυτό ξεχωρίζουν άλλωστε γιατί δεν κάνουν όλοι τα ίδια πράγματα με τα ίδια μέσα.

Αφού καταφέρουμε την αλλαγή είναι πολύ σημαντικό να χαρούμε το αποτέλεσμά μας. Ας μη βάλουμε κατευθείαν στόχο μια νέα αλλαγή διότι με τα χρόνια θα κουραστούμε και δε θα μάθουμε να απολαμβάνουμε τα επιτεύγματα μας.

 

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Παιδοψυχολογία
Παιδοψυχολογία

Ως παιδοψυχολογία ορίζεται ο κλάδος της ψυχολογίας που έχει ως στόχο την μελέτη της πιο ευαίσθητης και σημαντικής ηλικιακής περιόδου της ζωής του ανθρώπου από την εμβρυική μέχρι τη μετεφηβική ηλικία. Έμφαση δίνεται στο γνωστικό, ψυχοσυναισθηματικό και συμπεριφορικό τομέα, στην εξέλιξη της σκέψης, της γλώσσας, της αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμησης, στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και τη σχολική ζωή, στο ρόλο του παιχνιδιού, στις αποκλίνουσες συμπεριφορές, στην ανάπτυξη της ηθικότητας και του λόγου.

Παιγνιοθεραπεία
Παιγνιοθεραπεία

Το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού και παίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική, ψυχοσυναισθηματική, κοινωνική και γνωστική του ανάπτυξη. Μέσα στο παιχνίδι το παιδί έχει τη δυνατότητα να δράσει ελεύθερα, να αναπτύξει τις σωματικές του ικανότητες όπως την ισορροπία και τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την κρίση του, να ερευνήσει τον υλικό κόσμο, να εκφράσει τα συναισθήματα του, να αποκτήσει εμπιστοσύνη στις ικανότητες του και να μάθει να κοινωνικοποιείται και να συνεργάζεται.

Αυτισμός. Τι μπορούμε να παρατηρήσουμε ως γονείς?
Αυτισμός

Από τη πρώτη αναφορά του Kanner(1943), μόλις πρόσφατα επιτεύχθηκε σχετική ομοφωνία γύρω από το θέμα διάγνωσης του αυτισμού. Η διάγνωση βασίζεται στην εκτίμηση της ψυχοκινητικής εξέλιξης του παιδιού. Τα διαγνωστικά μέσα που περιλαμβάνουν σταθμισμένα τεστ εξετάζουν αναπτυξιακά χαρακτηριστικά σε ορισμένους τομείς όπως είναι η γλώσσα, οι κοινωνικές δεξιότητες και η αυτοεξυπηρέτηση.

Βιβλιοθεραπεία
Βιβλιοθεραπεία

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η Βιβλιοθήκη ως χώρος ανάγνωσης γιατρεύει την ανθρώπινη ψυχή. Η βιβλιοθεραπεία είναι μία θεραπευτική μέθοδος διαφόρων ψυχοσωματικών ασθενειών, του άγχους, της μελαγχολίας και διαφόρων καθημερινών προβλημάτων. Είναι από τις παλαιότερες θεραπευτικές μεθόδους η οποία αρχίζει να γίνεται πολύ δημοφιλής.

Προβλήματα συμπεριφοράς
Προβλήματα συμπεριφοράς

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν το παιδί μας παρουσιάζει διάφορα προβλήματα στη συμπεριφορά του; Αρχικά, ας δούμε μια λίστα από πιθανά προβλήματα. Παρακαλούμε συμπληρώστε με "x" αν το παιδί σας εμφανίζει κάποια από τα παρακάτω:

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.