Σχετικά άρθρα x

 

Στην ταινία «Τα μυαλά που κουβαλάς» (Inside Out), παρακολουθούμε με βάση το συναίσθημα, τους χαρακτήρες Χαρά, Λύπη, Θυμός, Αποστροφή (Αηδία) και Φόβος na αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μέσα στο μυαλό της δεκάχρονης Riley και αυτό κάνει την ιδέα της «πολλαπλότητας του εαυτού» να φαίνεται σαν κάτι φυσιολογικό, σαν μέρος της κοινής λογικής.

Με λίγη σκέψη, τελικά όποιος δεν είναι σε θέση να συνδέεται με μια εσωτερική εμπειρία των συγκρούσεων μεταξύ των διαφορετικών φωνών και των παρορμήσεων όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια περίπλοκη διαπροσωπική κατάσταση ή μια δύσκολη επιλογή, τι κάνει; Η ταινία παίρνει αυτή την ιδέα και την προχωράει με αυτό με τρόπους που είναι αστεία, συναρπαστική και συγκινητική.

Παρακάτω είναι μερικά «μαθήματα» που μπορούμε να πάρουμε από την ταινία Inside Out:

Μάθημα Πρώτο: Δεν είναι φυσιολογικό να είναι κανείς ευτυχισμένος όλη την ώρα. Είναι κουραστικό και λίγο απελπιστικό. Όπως το συναίσθημα Χαράς, είναι αξιολάτρευτο και θα ήθελα να είναι η καλύτερη φίλη μου, αυτή είναι που μανιωδώς προσπαθεί να αποσυνδέσει οποιοδήποτε στίγμα δυστυχίας. Η παρόρμηση να εξορίσει τη δυστυχία στον κινηματογράφο ή στην πραγματική ζωή δεν είναι βιώσιμη, είναι περιττή και μάλλον «ανθυγιεινή».

Μάθημα Δεύτερο: Μην φοβάστε τη θλίψη. Είναι φυσιολογικό, ακόμα και εξυπηρετικό συναίσθημα. Δεκάδες βιβλία έχουν βγει κατά την τελευταία δεκαετία τα οποία δίνουν προσοχή στη φυσιολογικότητα της θλίψης έναντι της παθογένειάς της. Η Θλίψη είναι ένα εσωτερικό «σημείωμα», που δεν θα πρέπει να είναι κρυμμένο, ακριβώς επειδή μας λέει ότι κάτι σημαντικό έχει συμβεί. Η θλίψη θα έρθει και θα φύγει. Είναι προσωρινή. 

Μάθημα Τρίτο: Η Θλίψη είναι συνδετικός κρίκος. Συχνά η θλίψη μπορεί να μας συνδέει με τους άλλους και με τον εαυτό μας, μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευτυχία. Χωρίς αυτή, υπάρχουν αποσυνδέσεις - μεταξύ των ανθρώπων αλλά και με τον εαυτό του. Όταν ο αγαπημένος αλλά πλέον λησμονημένος φανταστικός φίλος της Riley, Bing Bong, είναι αναστατωμένος για το ότι δεν έχει πλέον σημασία για τη ζωή της, είναι η Θλίψη που τον πηγαίνει παραπέρα να τον παρηγορήσει. Φοβούμενος ότι θα είναι μια καταστροφή, όπως και κάθε άλλη στιγμή όπου εμπλέκεται η Λύπη, η Χαρά προσπαθεί να παρέμβει πριν προκληθεί οποιαδήποτε μεγαλύτερη ζημιά. Αλλά τι συμβαίνει; Η Θλίψη κάθεται δίπλα στο Bing Bong. «Λυπάμαι που πήραν τον πυραύλό σας» του λέει ήσυχα, «Αυτό πρέπει να ήταν δύσκολο». Όπως αποδεικνύεται, ο Bing Bong απλά χρειάζεται κατανόηση, και γρήγορα αισθάνεται καλύτερα. Τελικά, η θλίψη βοηθά τους ανθρώπους να προχωρήσουν προς τα εμπρός.

Μάθημα Τέταρτο: Τα συναισθήματα αυτά είναι συνήθως ανάμεικτα. Φανταστείτε μια συνομιλία στο μυαλό σας μεταξύ διαφορετικών συναισθημάτων, η εικόνα των συναισθημάτων της Riley, τον πίνακα ελέγχου του Αρχηγείου, θα αναδυθεί γρήγορα στο κεφάλι τους. Μιλώ για τα παιδιά που κάθε μέρα με την αλλαγές στις σχέσεις τους, στη ζωή τους μπορούν να «συνομιλούν» με τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους - τη συμμετοχή σε μια συνομιλία μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του εγκεφάλου, έτσι ώστε κανένα τμήμα να μην κυριαρχεί, και κάθε συναίσθημα να παίρνει και να συνεισφέρει.

Μερικές φορές τα συναισθήματα μπορούν ακόμα  και να συνεργαστούν. Στο τέλος της ταινίας, η Χαρά έχει μάθει ότι η Θλίψη είναι ένα πολύτιμο μέλος της ομάδας, και την καλεί πάνω στον πίνακα ελέγχου, ώστε οι δύο να μπορούν να λειτουργούν μαζί. Το αποτελεσμα; Ένα νέο είδος υβριδικής μνήμης που είναι τόσο χαρούμενη όσο και λυπημένη. Η Riley κλαίει αλλά η σύνδεση με αυτό το συναίσθημα της φέρνει επίσης ένα χαμόγελο στο πρόσωπό - μετά από όλα, είναι αυτό που την φέρνει πίσω στους ανθρώπους που αγαπά.

Μαθαίνοντας από τη θλίψη

Κάθε φορά που βλέπουμε δάκρυα στα μάτια των παιδιών μας ο εσωτερικός πίνακας ελέγχου μας περνά μέσα από την ίδια διαδικασία - Θα έλεγα ότι αυτό είναι το μάθημα, να μην φοβόμαστε τη θλίψη των παιδιών μας, είναι αυτό που έχουμε να μάθει φυσικά, σχεδόν κάθε φορά που βλέπουμε τα δάκρυα στα μάτια τους, η ενδόμυχη σκέψη και η βαθειά επιθυμία αλλά επίσης και μια μαθημένη διαδικασία «Δεν θέλω τα παιδιά μου να είναι θλιμμένα».

Αλλά τελικά ποιός είναι ο στόχος μου; Είναι πραγματικά να τα σώσει το μαγικό ραβδί και να τα κάνει όλα να πάνε μακριά; Ή μήπως μπορούν να  βοηθήθούν περισσότερο με το να συνδεθούν με τη σημαντική εμπειρία που έχουν - κατά πόσον τελικά είναι ένα τεράστιο ζήτημα ή λιγότερο μεγάλο- το θέμα είναι να ενσωματώσουν αυτά τα συναισθήματα, ώστε να μην προκληθεί κάποια εσωτερική ρήξη αργότερα.

Αυτός είναι ο καλύτερος και σημαντικότερος ρόλος που έχουμε ως γονείς και το πιο υπέροχο που μπορούμε να κάνουμε. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν τα παιδιά μας είναι λυπημένα, δεν είναι κάτι που είναι λάθος, αυτό είναι κάτι που είναι απλά  πραγματικό.

 

Συγγραφή άρθρου:

Κουτσομπού Βιολέττα-Ειρήνη, MBPsS (BA, MA, DipCounsPsy, MSc)

Η Κουτσομπού Βιολέττα-Ειρήνη, MBPsS, είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας και Αγγλικής Φιλολογίας του πανεπιστημίου State University of New York/Empire State College των ΗΠΑ.  Συνέχισε τις σπουδές της σε μεταπτυχιακό επίπεδο και απέκτησε MA στην Αγγλική και Συγκριτική Λογοτεχνία από το University of Indianapolis των ΗΠΑ. Έλαβε Επαγγελματικό Δίπλωμα Εξειδίκευσης στην Συμβουλευτική Ψυχολογία και στην συνέχεια απέκτησε MSc στην Ψυχολογία από το University of East London της Μεγάλης Βρετανίας. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα και ειδικεύεται σε θέματα ψυχανάλυσης και Γιουνγκιανής ψυχολογίας στο C. G. Jung Institute της Ζυρίχης καθώς επίσης ειδικεύεται και στον κλάδο της αναπτυξιακής ψυχολογίας και ψυχαναλυτικής ψυχοπαθολογίας.

  

Συγγραφή Άρθρου

Βιολέττα-Ειρήνη Κουτσομπού Συμβουλευτική-Προαγωγή Ψυχικής Υγείας και Συναισθηματικής Ανάπτυξης
Μέλος της British Psychological Society και της American Psychological Association.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Άγχος/Φοβίες
Ψυχοσωματικά Συμπτώματα - Όταν η ψυχή νοσεί, το σώμα πονά
  • Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει δυσφορία, έντονη ενόχληση ή σωματικό πόνο χωρίς να ξέρουμε πού οφείλεται. Εκφράσεις όπως «έχω έναν κόμπο στο στομάχι» ή «η...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
4 λόγοι που βάζουμε εμπόδιο στην ανάπτυξη των παιδιών
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: Γιάννης Ξηντάρας

Πολλές φορές οι γονείς θέλοντας να κάνουν καλό στα παιδιά τους, συμπεριφέρονται με έναν τρόπο που επιτυγχάνουν δυστυχώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Συνήθως αυτός ο τρόπος αφορά διάφορες υπερβολικές μορφές διαπαιδαγώγησης κι όχι τις προθέσεις καθ'αυτές. Οι προθέσεις...

Αυτοβοήθεια
Πείτε αυτό που αισθάνεστε
  • Παρασκευή, 18 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μίνα Μπουλέκου

Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων στηρίζεται στο πως εκφράζεται ο καθένας μας, μέσα στον χώρο που ζει και  βιώνει την δική του πραγματικότητα και αν εξωτερικεύει με τον καταλληλότερο και...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Μαμά, μπαμπά φοβάμαι... Μαθαίνοντας για τους φόβους των παιδιών

Ξεκινώντας ας κάνουμε την ερώτηση τι είναι φόβος. Φόβος, λοιπόν, είναι η συναισθηματική αντίδραση σε έναν πραγματικό ή αναμενόμενο κίνδυνο είτε αυτός είναι πρόσωπο, αντικείμενο ή κάποια κατάσταση. Ως τρόποι δημιουργίας ενός φόβου εντοπίζονται οι παρακάτω:

Ο ουσιαστικός Γονεϊκός Ρόλος και η Παγίδα της Υπερπροστατευτικότητας

Ξεκινώντας θα λέγαμε απλά «ΜΗΝ κάνετε για το παιδί ότι μπορεί να κάνει μόνο του». Ο κανόνας αυτός είναι ΠΑΡΑ πολύ σημαντικός και χρειάζεται να τον επαναλαμβάνεται πολλές φορές μέσα στη μέρα σας. Αν είναι δύσκολο να το θυμάστε μπορείτε να το γράψετε, να το εκτυπώσετε και να το κολλήσετε σε εμφανές σημείο στο σπίτι σας.

Άγιος Βασίλης: Τελικά υπάρχει ή δεν υπάρχει

Ο Δεκέμβριος αγαπημένος μήνας λόγω των γιορτών, της διασκέδασης και της ανάπαυλας για τα μικρά παιδιά. Μήνας χαράς και αισιοδοξίας για όλους μικρούς και μεγάλους με τα υπέροχα στολισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα, τα λαχταριστά γλυκά, με τα λαμπάκια, τις μπάλες, τα παραδοσιακά τραγούδια και ένα γενικότερο κλίμα προσφοράς και αγάπης.

5 Τρόποι για να Βοηθήσετε τα Παιδιά σας να Πιστέψουν στον Εαυτό τους

Όλα τα παιδιά γεννιούνται με μια εσωτερική πυξίδα που, όταν προάγεται μέσω της θετικής άσκησης του δικού μας γονικού ρόλου, βοηθάει τα παιδιά να πιστεύουν στον εαυτό τους και να έχουν επιτυχία τόσο στο σχολείο όσο και στη ζωή τους. Ακόμη και οι μικρές, καθημερινές, θετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των γονέων και των παιδιών, μπορούν να κάνουν αυτή τη δυνατότητα, πραγματικότητα.

Γυναίκες και Κατάθλιψη: Τελικά πρόκειται για έμφυλη διαταραχή;

Η λέξη κατάθλιψη έχει πολλές διαφορετικές σηµασίες. Άλλα εννοούµε όταν την χρησιµοποιούµε στην καθηµερινή µας γλώσσα και άλλα όταν την χρησιµοποιούµε για να περιγράψουµε ένα κλινικό σύνδροµο που απαιτεί θεραπεία. Η διάθεση είναι ένα συναίσθηµα και γι'αυτό συνήθως χρησιµοποιούµε τον όρο "νιώθω" για να το περιγράψουµε.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.