Το σύνδρομο Asperger είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή, διεθνώς αναγνωρισμένη που έγινε γνωστή από το Βιεννέζο γιατρό, Hans Asperger πριν από πενήντα χρόνια, όταν αυτός δημοσίευσε την πρώτη περιγραφή της συμπεριφοράς των παιδιών με αυτό το σύνδρομο. Παρόλα αυτά, το σύνδρομο Asperger αναγνωρίστηκε, επίσημα, ως διαταραχή το 1994 οπότε και προστέθηκε στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο (DSMIV).

Πρόκειται για νευρολογικές διαταραχές (μικρής ή μεγαλύτερης έντασης) στη γλώσσα, στις επικοινωνιακές δεξιότητες, στις επαναλαμβανόμενες κινήσεις αλλά και στη σκέψη και συμπεριφορά. Τα άτομα με σύνδρομο Asperger είναι ικανά να λειτουργήσουν στην καθημερινή ζωή αλλά είναι κοινωνικά ανώριμα γι’ αυτό και συχνά θεωρούνται ως ιδιόρρυθμα και εκκεντρικά. Αρκετές φορές τα συμπτώματα αυτού του συνδρόμου συγχέονται με άλλα προβλήματα συμπεριφοράς (π.χ. διάσπαση προσοχής) γι’ αυτό θα πρέπει να αξιολογούνται από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, ψυχολόγο, λογοπεδικό) προκειμένου να γίνει η σωστή διάγνωση η οποία θα επιτρέψει και την ανάλογη παρέμβαση.

Αν και κάθε άτομο με σύνδρομο Asperger διαφέρει ως προς τα υπόλοιπα με το ίδιο σύνδρομο κάποια χαρακτηριστικά είναι βασικά σε όλα.

1) Τα άτομα με σύνδρομο Asperger παρουσιάζουν δυσκολίες στην αμοιβαία κοινωνική αλληλεπίδραση αφού κάποια από αυτά δεν έχουν καν την επιθυμία να αλληλεπιδράσουν ενώ άλλα δεν ξέρουν πως να το κάνουν. Δεν έχουν βασικές κοινωνικές δεξιότητες με αποτέλεσμα να θεωρούνται αγενή ή και αντικοινωνικά.

2) Παρουσιάζουν δυσκολίες στις γλωσσικές δεξιότητες αφού δεν αντιλαμβάνονται τη γλώσσα ως έκφραση σκέψεων και συναισθημάτων και συλλογής πληροφοριών.

3) Έχουν περιορισμένα ενδιαφέροντα και εμμονή στη ρουτίνα.

4) Η κινητική αδεξιότητα είναι επίσης χαρακτηριστικό των ατόμων με αυτό το σύνδρομο τόσο στις μεγάλες όσο και στις λεπτές κινητικές ικανότητες.

5) Προβλήματα παρουσιάζονται και στη γνωστική διαδικασία τόσο στην κατανόηση αφηρημένων εννοιών όσο και στη δυσκολία τους σε υποθετικούς συλλογισμούς και ανάπτυξη κριτικής σκέψης.

6) Τα άτομα με σύνδρομο Asperger έχουν προβλήματα στην αισθητηριακή ολοκλήρωση αφού αισθητηριακά ζητήματα όρασης, ακοής, αφής, όσφρησης ή γεύσης είναι αρκετά συχνά.

Αν και τα αίτια του συνδρόμου αυτού είναι ακόμα υπό εξέταση, η σωστή διάγνωση είναι πολύ σημαντική για την πρώιμη παρέμβαση αφού τα άτομα αυτά με την κατάλληλη εκπαίδευση και θεραπεία μπορούν να επιτύχουν μια ολοκληρωμένη και αυτόνομη ζωή, βοηθώντας τα να πάψουν να βιώνουν τον κόσμο μας ως “χαοτικό και μπερδεμένο”.

Συγγραφή άρθρου:

Καλλιόπη Κωστέα
Μphil Ψυχολογίας,University of Glasgow,UK
Master practitioner in eating disorders and Obesity
Συντονίστρια Σχολών Γονέων
Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού
Εmail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

 

Συγγραφή Άρθρου

Καλλιόπη Κωστέα
Μphil Ψυχολογίας,University of Glasgow,UK.
Μaster practitioner in eating disorders and Obesity.
Συντονίστρια σχολών γονέων. 
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού.

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Asperger σύνδρομο

Τα τελευταία χρόνια αρκετοί γονείς παρατηρούν μια "παραδοξότητα"...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Σύνδρομο της άδειας φωλιάς (Empty Nest Syndrome)
Σύνδρομο άδειας φωλιάς

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί από τους γονείς το σύνδρομο της άδειας φωλιάς.
Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες που λαμβάνουν χώρα μετά την ανεξαρτητοποίηση τών παιδιών τους.

Μαρία Μοντεσσόρι (Maria Montessori 1870-1952)
Μαρία Μοντεσσόρι

Η Μαρία Θέκλα Αρτεμισία Μοντεσσόρι γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1870 στο Κιαραβάλε της Ιταλίας. Το 1896 αποφοιτά από την Ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Ρώμης με τις ειδικότητες της παιδιάτρου και της ψυχιάτρου έχοντας, ήδη, κλινική εμπειρία κατά τη διάρκεια των σπουδών της με παιδιά με νοητική υστέρηση.

Ο δεκάλογος της θεωρίας της Μοντεσσόρι που πρέπει να γνωρίζουν γονείς και παιδαγωγοί
Μοντεσσόρι

1. Μην αγγίζετε ένα παιδί παρά τη θέλησή του.

2. Μην μιλάτε με άσχημο τρόπο σε ένα παιδί και μην χρησιμοποιείτε άσχημα λόγια όταν αναφέρεστε σε αυτό κατά την απουσία του.

Διαταραχή του πόνου
ψυχική διαταραχή

Η αιώνια σχέση σώματος και νου έχει επισημανθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια πριν, μέσα από τις σοφές ρήσεις των αρχαίων Ελλήνων (νους υγιής εν σώματι υγιεί), και έχει απασχολήσει την επιστήμη,την θρησκεία αλλά και την φιλοσοφία, αρκετές φορές.

Πώς μπορούν οι γονείς να ενισχύσουν τα κίνητρα του παιδιού τους για μάθηση
μητέρα-παιδί

Η γνώση είναι δύναμη – Francis Bacon
Ένα από τα πολυτιμότερα δώρα που μπορούν να προσφέρουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι η μόρφωσή τους. Η ενεργή συμμετοχή τους στη διδακτική διαδικασία μέσω της μελέτης του παιδιού στο σπίτι, για να είναι βοηθητική και αποτελεσματική, πρέπει να πληροί ορισμένες προυποθέσεις ώστε ο ρόλος τους να συμβάλλει στην ενίσχυση της σχολικής επίδοσης αλλά και στην προσωπική επιτυχία του ατόμου.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.