Σχετικά άρθρα x
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
  • 27 Δεκέμβριος 2015
  • Από: Κατερίνα Κοντογιαννάτου
Άη Βασίλη είσαι εδώ;

...

 

Λειτουργεί ένας γονιός άραγε με τα παιδιά του,όπως θα ήθελε να λειτουργεί,ή απλά μεταφέρει ότι του έχουν μάθει να κάνει? Ο ρόλος του ως γονέα είναι αυτό που τον εκφράζει ή δέχεται μια αφόρητη πίεση από πολλές πλευρές, προσπαθώντας να ανταπεξέλθει με τρόπους που έχουν βγει από ένα εγχειρίδιο?

Είτε αυτό το εγχειρίδιο του το έχει παράσχει η κοινωνία,είτε οι δικοί του γονείς κάποτε. Σε έναν ιδιαίτερα ατελή κόσμο όπως είναι αυτός των "μεγάλων", λειτουργούμε με τα παιδιά σαν να είμαστε εμείς οι τέλειοι και πρέπει με κάθε τρόπο να μεταβιβάσουμε αυτή την τελειότητα στα παιδιά μας.

Και στην προσπάθεια αυτή δε δεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας.Κι όμως..ξεχνάμε το βασικότερο συστατικό της επιτυχίας.Ότι το παιδί μας είναι μοναδικό και δε μοιάζει με κανένα άλλο παιδί σε αυτό τον κόσμο και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Ανοίγουμε βιβλία,ανατρέχουμε στους τρόπους με τους οποίους εμείς μεγαλώσαμε,αφουγκραζόμαστε τις επιταγές της κοινωνίας για το πως πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά μας και τελικά ξεχνάμε το σημαντικότερο. Να αφουγκραστούμε το ίδιο το παιδί και να το προσεγγίσουμε, όχι απλά με τη διάθεση να του διδάξουμε το σωστό,αλλά να το καταλάβουμε, πάνω και πέρα απ'όλα.

Γιατί το σωστό και το λάθος επιδέχονται πολλών ερμηνειών,ανάλογα με την οπτική γωνία που τα κοιτά κανείς.Άρα για ποιο σωστό μιλάμε τελικά? Και τι είναι ποιο λάθος από το να πιέζουμε το παιδί να ανταποκριθεί σε μια εικόνα και σε μια αλήθεια που μπορεί να μην του ταιριάζει? Και ακόμη περισσότερο όταν είναι μια αλήθεια την οποία και εμείς οι ίδιοι ως γονείς την μεταφέρουμε αβασάνιστα,χωρίς καν να είμαστε σίγουροι ότι είναι δική μας.

Μπαίνουμε τελικά σε έναν ρόλο γονιού, τυποποιημένο,σχεδόν βιομηχανοποιημένο και με αυτόν τον τρόπο, ούτε εμείς είμαστε ευτυχισμένοι,ούτε και το παιδί. Και μέσα από τη δυσφορία μας,αυτό που δεν αντέχουμε,δεν είναι ο γονεικός ρόλος,αλλά ο τυποποιημένος ρόλος. Και μετά έρχονται οι ενοχές. Γιατί νοιώθουμε ανεπαρκείς νομίζοντας ότι δε μπορούμε να ανταποκριθούμε ως γονείς,αλλά ίσως η αλήθεια να βρίσκεται αλλού.

Ίσως αυτό που δε μπορούμε να αντέξουμε να είναι η ασυνείδητη αίσθηση ότι μεταφέρουμε στο παιδί μια αλήθεια που δεν είναι καν δική μας.Και αυτό που βιώνουμε δεν είναι η ομορφιά μιας σχέσης που εξελίσσεται δυναμικά και κάθε δευτερόλεπτο,αλλά η ασχήμια μιας μηχανικής σχέσης που είναι καταδικασμένη να λειτουργεί διεκπεραιωτικά και χωρίς συναίσθημα.

Συγγραφή Άρθρου

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Παιδί και έφηβος, οικογένεια
4 λόγοι που βάζουμε εμπόδιο στην ανάπτυξη των παιδιών
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: Γιάννης Ξηντάρας

Πολλές φορές οι γονείς θέλοντας να κάνουν καλό στα παιδιά τους, συμπεριφέρονται με έναν τρόπο που επιτυγχάνουν δυστυχώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Συνήθως αυτός ο τρόπος αφορά διάφορες υπερβολικές μορφές διαπαιδαγώγησης κι όχι τις προθέσεις καθ'αυτές. Οι προθέσεις...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Ο μύθος του τέλειου γονέα
  • Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016
  • Από: Γιάννης Ξηντάρας

Τα καλά σενάρια έχουν σασπένς και αφήνουν το καλό για το τέλος. Σ'αυτό το σημείωμα θα πούμε την κατάληξη στην αρχή και το μυστήριο θα λυθεί μία και καλή: Δεν υπάρχει τέλειος...

Αυτοβοήθεια
Κοινωνικά κατασκευασμένος ανδρισμός
  • Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2016
  • Από: Χατζηστρατή Μάγδα

Αναρωτιέμαι, άραγε πόσες γενιές αντρών δεν ανατράφηκαν με το κλισέ: «οι άνδρες δεν κλαίνε, μονάχα δακρύζουν…»; Η ευαισθησία, η συμπόνια, η εκδήλωση των συναισθημάτων, αυτά, δηλαδή,  που για ένα...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Σε ένα σύστημα, όπως είναι μια οικογένεια...

Σε ένα σύστημα, όπως είναι μια οικογένεια, οι δύο άνθρωποι που αποτελούν τη σχέση, πολλές φορές δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν. Και στην πορεία, συχνά μέσα από τη φθορά του χρόνου και από την απομυθοποίηση του ενός προς τον άλλον, γεννιούνται ασυνείδητα, δύο εχθροί,ή στην καλύτερη περίπτωση δύο μη-φίλοι.

Κάθε φορά που λες "δε θα τα καταφέρω", αναρωτήσου πέρα από το προφανές

Κάθε φορά που λες "δε θα τα καταφέρω",αναρωτήσου πέρα από το προφανές. Πέρα από το λογικό και πέρα από το γεγονός της στιγμής. Προσπάθησε να αφαιρέσεις από το μυαλό σου κάθε μικρή και επιφανειακή λεπτομέρεια που σου έχει απορροφήσει την προσοχή.

Είναι η σχέση καταφύγιο ηρεμίας;
σχέση-καταφύγιο-ηρεμίας

Οι ανάγκες των ανθρώπων που αποτελούν μια ερωτική σχέση,συχνά εμπλέκονται με τέτοιο τρόπο που είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο,όταν οι ανάγκες αυτές έρχονται σε σύγκρουση.Τα όρια γίνονται δυσδιάκριτα και η διαμάχη δε βγάζει πουθενά μιας και δεν έχει εντοπιστεί η λεπτή εκείνη γραμμή που έχει να κάνει με τα δικαιώματα του καθενός.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.