απόρριψη

Οταν εκδόθηκε το διαζύγιο του, ας τον πούμε, Νίκου, αυτος δεν ήταν ούτε έτοιμος, ούτε το ήθελε. Αποδέχθηκε όμως να δώσει τη συγκατάθεσή του σε ένα συναινετικό διαζύγιο για να μην πληγωθούν τα δυο παιδιά τους από την αντιδικία. Ειχαν περάσει 15 χρόνια μαζί με την πρώην, πλέον, συζυγό του. Και δεν ήταν δική του επιλογή να χωρίσουν.

Στη συνέχεια όμως ο Νίκος, αντί να προσπαθήσει να ξαναφτιάξει τη νέα του ζωή ως ελεύθερος ξανά, κλείστηκε στο καινούργιο σπίτι του για χρόνια ολόκληρα χωρίς να θέλει να δει άνθρωπο, πήρε πολλά κιλά, αρχισε να πίνει και γενικά, παραιτήθηκε από τη ζωή.

Θρηνούσε, έλεγε στον εαυτό του. Η μήπως όχι μόνο;

Οταν ξαφνικά μπήκε στη ζωή του ένας άνθρωπος που τον έβγαλε τελικά από την εθελούσια απομόνωση, μια καινούργια γυναίκα η οποία εμφανίστηκε σχεδόν από το πουθενά, ο Νίκος συνειδητοποίησε ότι εκτός από την αγάπη προς την πρώην συζυγό του και τις ενοχές που ένοιωθε για το διαζύγιο, το πραγματικό του πρόβλημα ήταν ότι δεν είχε αρκετή εμπειρία με την απόρριψη.

Οχι ότι δεν τον είχαν απορρίψει ξανά γυναίκες στη ζωή, όμως οι φορές αυτές ήταν λίγες και καμιά δεν είχε συμβεί απο γυναίκα που αγαπούσε, όσο την αγαπούσε ακόμα. Οταν -πολύ σύντομα- τον απέρριψε και η νέα φίλη του, καθώς την κούρασε γρήγορα ο δισταγμός του να ξαναφτιάξει τη ζωή του και ο ηττοπαθής του χαρακτήρας, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα και να μην επιστρέψει στον αυτοεγκλεισμό όπως ήταν η πρώτη του σκέψη, μετά απο κουβέντες με ένα φίλο του σκέφτηκε να... συσσωρεύσει απορρίψεις. Η αποστολή του θα ήταν να καταφέρει ένα εντυπωσιακό ποσό απορρίψεων σε μια μέρα!

Πήγε και στάθηκε σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο. Καθώς γυναίκες περνούσαν κοντά, ο Νίκος επέλεγε όσες ήταν μόνες και τους έλεγε το ίδιο ποιηματάκι: “Γεια σου, είμαι ο Νίκος. Ελπίζω να μη με θεωρήσεις αγενή, αλλά αναρωτιέμαι αν θα ήθελες να πιούμε ένα καφεδάκι”. Λοιπόν, όσο κι αν σας φανεί παράξενο, τη μέρα εκείνη που εισέπραξε δεκάδες αρνητικές απαντήσεις μαζεμένες, επέστρεψε στο σπίτι του ...χαρούμενος!

Γιατί; Επειδή κατανόησε ότι μερικές φορές μπορείς να ξεπεράσεις έναν φόβο με τη δράση. Όταν αποφεύγεις αυτό που φοβάσαι, οι ανησυχίες μεγαλώνουν με την πάροδο του χρόνου. Εάν φοβάστε την απόρριψη λχ, μπορεί πράγματι να χρειαστεί να συσσωρεύσετε περισσότερη “εμπειρία”. Αυτό ισχύει όχι μόνο για να ζητήσετε από κάποιον ραντεβού, αλλά και για να κάνετε πωλήσεις, να προσπαθήσετε να δημοσιεύσετε ένα άρθρο.

Η εξοικείωση με την περίπτωση αποτυχίας, δυναμώνει την προσπάθεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξάλλου αισθάνονται ντροπή στην ίδια την ιδέα να φαίνονται ανόητοι. Ο Νίκος συνειδητοποίησε ότι πράγματι το συναίσθημα ήταν άβολο, αλλά όχι και τόσο μεγάλη απειλή για την αξιοπρέπειά του, όπως φανταζόταν προτού το πράξει. Προκαλώντας λοιπόν ο ίδιος τις δεκάδες απορρίψεις με αυτό το τέχνασμα, αν μη τι άλλο, εξοικειώθηκε με την ιδέα ότι κανείς δε σου χρωστάει ένα “ναι”.

Η απόρριψη είναι φυσικά απαίσιο πράγμα. Προκαλεί συναισθήματα ντροπής, κατάθλιψης, άγχους, παράπονου, ακόμα και πολύ δυνατής οργή. Κανείς δεν έχει ανοσία στον πόνο της. Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να την αποφύγουμε όμως, είναι να κάτσουμε σιωπηλοί σε μια γωνία και να μοιρολογάμε. Οπως επραξε ο Νίκος όσο δεν εβγαινε από το σπίτι του. Αν επιλέξουμε να ζούμε θαρραλέα όμως, όταν θα βιώσουμε απόρριψη το πιθανότερο είναι ότι θα επιβιώσουμε από αυτήν.

Κι αν το τέχνασμα του Νίκου, φαντάζει -και μεταξύ μας, είναι- κάπως παιδικό και αρκετά γελοίο, το νόημα δεν ήταν να βρεθεί το στατιστικό εκείνο σπάνιο δείγμα που θα έλεγε “ναι” στην ξεκούδουνη πρότασή του για καφέ, αλλά να βιώσει μαζεμένες απορρίψεις ώστε να μην τον ενοχλεί πια τόσο πολύ. Μερικές φορές τα παιδικά κόλπα πιάνουν.

Συγγραφή Άρθρου

Νίκος Μάστορας

nikosmastorasΟ Νίκος Μάστορας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Είναι δημοσιογράφος με εμπειρία σε όλους τους τομείς του έντυπου και ηλεκτρονικού Tύπου, καθώς και στα social media. Εργάστηκε για 35 χρόνια στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη. Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα "Εθνος". Είναι πατέρας δύο παιδιών και έχει αυτοβούλως εξερευνήσει αρκετά πεδία της ψυχολογικής επικράτειας. Η εξερεύνηση αυτή συνεχίζεται..

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. |

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Κατάθλιψη

Το καταθλιπτικό άτομο αισθάνεται ένα εσωτερικό κενό, υπαρξιακή...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Οι τρεις νόμοι του Ερωτα
Ερωτας

Μα, έχει ο έρωτας νόμους, όπως η αλγεβρα αξιώματα; Οι πιο ρομαντικοί, ίσως και οι περισσότερο πρόθυμοι για επανάσταση -γιατί ο έρωτας μοιάζει μερικές φορές και με αυτήν- και μόνο που ακούσατε αυτή την ερώτηση απαντήσατε αρνητικά. Οχι, δε μπορεί ο έρωτας να υποκύπτει σε νόμους, αφού ο ίδιος είναι ο υπέρτατος νόμος, αυτός που κινεί την ίδια τη ζωή.

Οταν ο Μπάτμαν....μαζεύει το παιδικό δωμάτιο
παιδιά και αγγαρείες

Για όλους υπάρχουν δουλειές που μοιάζουν με αγγαρεία. Να πλύνεις τα πιάτα. Να διαβάσεις το μάθημα της επόμενης μέρας για το σχολείο. Να μαζέψεις το δωμάτιό σου. Ειδικά όταν είσαι μικρό παιδί, όπως όλοι οι γονείς γνωρίζουν πολύ καλά, οι περισσότερες δουλειές που δεν περιλαμβάνουν παιχνίδι εκλαμβάνονται σαν αγγαρείες και γίνονται υπό πίεση, πότε με απειλές και πότε με υποσχέσεις.

Τα παιδιά και οι οθόνες: ενδείξεις εξάρτησης
παιδιά και οθόνες

Για τα Χριστούγεννα, ο 11χρονος γιός μου ζήτησε από τον Αη Βασίλη κινητό τηλέφωνο και η 12χρονη κόρη μου λαπτοπ. Φαντάζομαι -για την ακρίβεια δεν φαντάζομαι, είμαι απολύτως βέβαιος... πως δεν είμαι ο μόνος γονιός που αντιμετωπίζω το πρόβλημα της νέας εποχής, την εξάρτηση των παιδιών μας από τις κάθε λογής οθόνες.

Η αυτοπραγμάτωση σαν... μόδα
αυτοπραγμάτωση

Στην ιεραρχία των ανθρώπινων αναγκών, ο αμερικανός ψυχολόγος Abraham Maslow (1908-1970) βρήκε ότι υπάρχει ένα μοντέλο πυραμίδας με πέντε βασικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι καθώς περνούν τη ζωή τους. Οι άνθρωποι παρακινούνται να επιτύχουν ορισμένες ανάγκες, έγραψε το 1943, με βασικότερη βέβαια τη φυσική τους επιβίωση.

Οταν ο άνθρωπος γίνεται "γαλλικό κλειδί"
σχέσεις άνθρωπος

Στα λεξικά, η λέξη “εργαλειοποίηση”, περιγράφεται ως “η συμφεροντολογική αντιμετώπιση μιας κατάστασης, ενός γεγονότος ή κάποιου ανθρώπου”.

Στις ανθρώπινες σχέσεις, η εργαλειοποίηση είναι μια κατάσταση που βιώνουμε πολύ πιο συχνά από οσο παραδεχόμαστε. Προκύπτει συνήθως όταν μια σχέση ολοκληρώνει τον κύκλο της, απομένουν όμως εκκρεμότητες που πρέπει να διευθετούνται από κοινού, με κυριότερη την ανατροφή των παιδιών.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.