αυθεντικότητα

Συνηθίζουμε να λέμε ότι πρέπει "να είμαστε ο εαυτός μας". Και το λέμε με υπερηφάνεια, εν μέρει σωστά, γιατί είναι όντως καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου απο το να επιχειρείς να γίνεις κακέκτυπο κάποιου άλλου. Θα φανεί εξάλλου, αργά η γρήγορα αν είσαι αυθεντικός.

Ομως, είναι πάντα καλό να είσαι ο εαυτός σου; Η μήπως, υπό συνθήκες, κάποιες φορές είναι καλύτερο να...είσαι ένας άλλος; Μήπως δηλαδή είχε κάποιο δίκιο ο Φερνάντο Πεσσόα, που συνήθιζε να λέει ότι "ζω, δηλαδή είμαι ένας άλλος" και έγραψε αρκετά από τα καλύτερα βιβλία του χρησιμοποιώντας ετερώνυμα;

Φανταστείτε ας πούμε ότι έχετε μια συνέντευξη για να βρείτε καινούργια δουλειά, η ένα καινούργιο φλέρτ. Οι φίλοι θα σας ενθαρρύνουν λέγοντας ότι όλα θα πάνε καλά, αρκεί να είστε ο εαυτός σας. Αυτό είναι μια γενική συμβουλή, αλλά είναι και χρήσιμη πάντα; Τι γίνεται για παράδειγμα αν ο εαυτός σας είναι ένας τύπος με μεγάλη έπαρση που συνεχώς μιλάει για...τον εαυτό του; Θα πάει στη συνέντευξη για τη νέα εργασία και θα αυτοθαυμάζεται μπροστά στον άνθρωπο που θα τον κρίνει; Η τι γίνεται αν βρίζει πολύ; Ξέρετε το σχετικό ανέκδοτο; Θα πάει στο ρομαντικό ραντεβού, θα του πει η ενδιαφερόμενη να "κοιτάξει τ' αστέρια" με μια δόση ρομαντισμού, κι αυτός θα απαντήσει "ωωωω, της πουτ%$%# γίνεται απ αστέρια!".

Είναι λοιπόν καλή συμβουλή να είναι ο εαυτός του;

Το πρόβλημα με το να είσαι ο εαυτός σου, είναι ότι το να είσαι αυθεντικός -γιατί αυτό ουσιαστικά σημαίνει η παρότρυνση- σημαίνει ότι ταυτόχρονα γνωρίζεις το ποιός είσαι, έχεις τον έλεγχο αυτού που είσαι και, εντέλει, γίνεσαι αυτό που είσαι -όπως έλεγε ο Νίτσε.

Συνεπώς για να είμαστε αυθεντικοί, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας ώστε να κατανοήσουμε και τις αρνητικές μας πλευρές, έτσι ώστε να τις αλλάξουμε η να τις ελαχιστοποιήσουμε. Γιατί το μόνο που δεν αλλάζει στη ζωή είναι ο θάνατος, κι όταν αρνείται ένας άνθρωπος να αλλάξει μια προβληματική συμπεριφορά, δε σημαίνει ότι είναι ο εαυτός του αλλά ότι δεν έχει καταλάβει τι του γίνεται.

Στη συνέχεια, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για τιςεπιλογές μας στη ζωή. Οι αυθεντικοί άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι είναι οι συγγραφείς της δικής τους ζωής. Τέλος, όταν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιλογές μας και τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε -καθένας μας έχει και ορισμένα αρνητικά στοιχεία- τότε πια γινόμαστε πραγματικά ο εαυτός μας.

Αρα δεν είναι και πολύ σοφό να συμβουλεύουμε πάντα και εμμονικά, κάποιον να "είναι ο εαυτός του". Γιατί αν δεν είναι ακόμα ώριμος να γίνει αυτό που δυνητικά είναι, μπορεί να καταλάβει ότι δεν μας πειράζει και τόσο που τώρα είναι πχ, ναρκισσιστής και ανάγωγος, αλλά το επικροτούμε κιόλας. Μπορεί να πιστέψει ότι είναι θεμιτό να αναζητάει μια νέα δουλειά και η πρώτη κουβέντα που θα πει στον υπεύθυνο ανθρώπινου δυναμικού να είναι το πόσο σπουδαίος είναι ο ίδιος , αλλά τι να κάνει που μια ατυχία τον οδήγησε σε αυτή την εργασία που δεν είναι αυτό που του αξίζει.

Αν με ρωτούσε ένας φίλος τι να κάνει στο καινούργιο ραντεβού, θα του έλεγα "να είσαι ένας άλλος". Αυτό, θα του εξηγούσα, δε σημαίνει να εξαπατήσεις την νέα σου φίλη, παριστάνοντας κάτι που δεν είσαι. Σημαίνει να είσαι αυθεντικός και να της δώσεις να καταλάβει ότι θα γίνεις ο εαυτός σου μια μέρα, κι ίσως η άφιξή της στη ζωή σου να επιταχύνει την αναζήτηση. Αλλα μην κομπάζεις. Γιατί θα γίνεις αυτό που στ αλήθεια είσαι μονάχα όταν ξέρεις τι είσαι τώρα.

Συγγραφή Άρθρου

Νίκος Μάστορας

nikosmastorasΟ Νίκος Μάστορας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Είναι δημοσιογράφος με εμπειρία σε όλους τους τομείς του έντυπου και ηλεκτρονικού Tύπου, καθώς και στα social media. Εργάστηκε για 35 χρόνια στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη. Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα "Εθνος". Είναι πατέρας δύο παιδιών και έχει αυτοβούλως εξερευνήσει αρκετά πεδία της ψυχολογικής επικράτειας. Η εξερεύνηση αυτή συνεχίζεται..

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. |

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Οταν ο άνθρωπος γίνεται "γαλλικό κλειδί"
σχέσεις άνθρωπος

Στα λεξικά, η λέξη “εργαλειοποίηση”, περιγράφεται ως “η συμφεροντολογική αντιμετώπιση μιας κατάστασης, ενός γεγονότος ή κάποιου ανθρώπου”.

Στις ανθρώπινες σχέσεις, η εργαλειοποίηση είναι μια κατάσταση που βιώνουμε πολύ πιο συχνά από οσο παραδεχόμαστε. Προκύπτει συνήθως όταν μια σχέση ολοκληρώνει τον κύκλο της, απομένουν όμως εκκρεμότητες που πρέπει να διευθετούνται από κοινού, με κυριότερη την ανατροφή των παιδιών.

Η απόρριψη και πως να τη διαχειριστείτε
απόρριψη

Οταν εκδόθηκε το διαζύγιο του, ας τον πούμε, Νίκου, αυτος δεν ήταν ούτε έτοιμος, ούτε το ήθελε. Αποδέχθηκε όμως να δώσει τη συγκατάθεσή του σε ένα συναινετικό διαζύγιο για να μην πληγωθούν τα δυο παιδιά τους από την αντιδικία. Ειχαν περάσει 15 χρόνια μαζί με την πρώην, πλέον, συζυγό του. Και δεν ήταν δική του επιλογή να χωρίσουν.

Η ποίηση ως συμπυκνωμένη ψυχολογία
ποίηση ψυχολογία

Η ποίηση είναι συχνά συμπυκνωμένη ψυχολογία. Διαβάζεις ας πούμε τον Τάσο Λειβαδίτη: “ Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουν μια θέση στη ζωή των άλλων”.
Κι έχεις αμέσως βρει ένα μονοπάτι για την κατανόηση της δικής σου ζωής: θα αρχίσει από τη στιγμή που βρεις μια θέση σε ζωές άλλων. Νάτοι πάλι οι “άλλοι”.

Ο ερωτευμένος πιγκουίνος
ερωτευμένος πιγκουίνος

Εμφανίζονται ενίοτε ορισμένες ειδήσεις από μέρη μακρινά, οι οποίες έχουν την ιδιότητα να σε σπρώχνουν να σκεφτείς αλλιώς τη δική σου ζωή. Μια από αυτές τις ειδήσεις δημοσίευσε ο ειδησεογραφικός ιστότοπος in.gr εδώ: news.in.gr/perierga/article
Μιλάει για την περίπτωση ενός ερωτευμένου πιγκουίνου. Μόνο που ο πιγκουίνος μας δεν ερωτεύτηκε μια πιγκουίνα, αλλά μια ζωγραφιά:

Ενέσεις ενεργής φιλίας
φιλία

Στο πεδίο της φιλίας, όλοι είμαστε ερασιτέχνες ψυχολόγοι. Με την έννοια ότι λίγο ή πολύ, δεν υπάρχει κανείς απο εμάς που κάποια στιγμή στη ζωή του να μην κλήθηκε να υποστηρίξει ψυχολογικά κάποιον φίλο του, που περνάει μια δύσκολη περίοδο στη ζωή του.

Στο σημείωμα αυτό θα ήθελα, δια μέσου της προσωπικής εμεπιρίας -αφού δεν έχω ειδικές γνώσεις ψυχολογίας παρά μόνο εμπειρικές- να σας μεταφέρω το πως ένας φίλος μπορεί να υποστηρίξει αποτελεσματικότερα το φίλο του τη στιγμή της κρίσης.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.