Σχετικά άρθρα x

 

Οι Διαταραχές Άγχους επιβαρύνουν μεγάλο μέρος του γενικού πληθυσμού, με οικονομικό και κοινωνικό κόστος συγκρίσιμο με την σχιζοφρένεια, την κατάθλιψη και παρόμοιο με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Η Αθήνα είναι ανάμεσα στις πόλεις που εμφανίζονται παγκοσμίως με τη μεγαλύτερη συχνότητα.

Πάνω από τους μισούς ασθενείς με Διαταραχές Άγχους, πάσχει από Διαταραχή Πανικού με ή χωρίς Αγοραφοβία. Αυτή η αρρώστια προκαλεί σοβαρή αναπηρία στον πάσχοντα και χωρίς την κατάλληλη θεραπεία έχει μικρά περιθώρια βελτίωσης σε βάθος χρόνου.

Η απροσδόκητη και καταιγιστική εμφάνιση πλειάδας σωματικών συμπτωμάτων άγχους στην κρίση πανικού, οδηγούν πρωτίστως σε αναζήτηση γενικής ιατρικής βοήθειας. Πρόσφατη μελέτη αναφέρει ότι οι άνθρωποι με κρίσεις πανικού μπορεί να έχουν επισκεφτεί έως και 10 ή περισσότερους γιατρούς, προτού λάβουν την διάγνωση, αλλά ακόμα και τότε - μόνο ο ένας στους τέσσερεις που έχει τη διαταραχή θα λάβει την ενδεδειγμένη θεραπεία.

Η Διαταραχή Πανικού εμφανίζεται σε 1 στους 75 ανθρώπους. Λαμβάνοντας υπόψη τα επιδημιολογικά δεδομένα υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 350.000 Έλληνες θα νοσήσουν από τη διαταραχή και η πλειοψηφία τους θα είναι γυναίκες. Η έναρξή της τοποθετείται συνήθως στην εφηβεία ή στην αρχή της ενήλικης ζωής και αν και οι αιτίες δεν είναι ξεκάθαρες φαίνεται να υπάρχει κάποια σχέση με στρεσσογόνα γεγονότα και σημαντικές αλλαγές – ακόμα και ευχάριστες - όπως γάμος, αποφοίτηση, γέννηση 1ου παιδιού. Άλλες φορές κρίσεις πανικού εμφανίζονται σε περιόδους χαλάρωσης, που ακολουθούν μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξημένης πίεσης (πχ. σε διακοπές μετά από αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις). 

Η κρίση πανικού δεν είναι επικίνδυνη, αλλά είναι μια τρομακτική εμπειρία, εξαιτίας των έντονων και δυσάρεστων σωματικών αλλαγών που συμβαίνουν κατά τη διάρκειά της, όπως ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή, καθώς και των φοβογόνων σκέψεων που συνυπάρχουν, όπως χάνω τον έλεγχο, τρελαίνομαι, πεθαίνω. Οι άνθρωποι με Διαταραχή Πανικού αναπτύσσουν συνήθως φοβίες, που δεν αφορούν συγκεκριμένα αντικείμενα ή καταστάσεις, αλλά τον φόβο μήπως φοβηθούν - μήπως δηλαδή ξαναπάθουν μια κρίση πανικού αν βρεθούν σε μέρη ή καταστάσεις όπου στο παρελθόν βίωσαν συμπτώματα άγχους ή και μία κρίση πανικού. Αρχικά μπορεί να αποφεύγουν τις καταστάσεις αυτές και στη συνέχεια παρόμοιες. Η γενίκευση των αποφυγών μπορεί να προκαλέσει Αγοραφοβία, που είναι μία από τις πιο συχνές συνοδές διαγνώσεις της Διαταραχής Πανικού. 

Στην Αγοραφοβία ο άνθρωπος φοβάται να βρεθεί σε μέρη ή καταστάσεις όπου η διαφυγή είναι δύσκολη ή δεν θα βρεθεί κάποιος να τον βοηθήσει αν αναπτύξει συμπτώματα πανικού. Προτιμά επίσης να μην κάνει πράγματα μόνος πχ. να μην βγαίνει έξω μόνος, αλλά να έχει μαζί του κάποιον συνοδό (συγγενή ή φίλο) με τον οποίο αισθάνεται περισσότερο ασφαλής. Σε ακραίες περιπτώσεις Αγοραφοβίας ο φόβος είναι τόσο δυνατός ώστε να κλείσει τον πάσχοντα μέσα στο σπίτι.

Οι σποραδικές κρίσεις πανικού (1-2 προσβολές μέσα στα χρόνια)  μάλλον δεν συντρέχουν λόγους ανησυχίας. Όμως οι επαναλαμβανόμενες κρίσεις πανικού, που συνοδεύονται από επίμονη ανησυχία μήπως ξανασυμβούν, καθώς και σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά εξαιτίας του φόβου επερχόμενης κρίσης, χρήζουν άμεσης προσοχής, γιατί μπορούν να συνιστούν την έναρξη της Διαταραχής Πανικού. 

Ακόμα και αν δεν συνοδεύεται από φοβίες η Διαταραχή Πανικού μπορεί να αλλοιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του πάσχοντα. Πρόσφατη μελέτη υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι που νοσούν σε σχέση με όσους δεν υποφέρουν είναι πιο επιρρεπείς στη χρήση αλκοόλ ή στην κατάχρηση άλλων φαρμακευτικών σκευασμάτων όπως ηρεμιστικών, περνούν περισσότερο χρόνο στα επείγοντα των νοσοκομείων, περνούν λιγότερο χρόνο σε ευχάριστες δραστηριότητες όπως χόμπι, φυσική άσκηση, τείνουν να είναι οικονομικά εξαρτημένοι από άλλους ανθρώπους, αναφέρουν ότι νιώθουν συναισθηματικά και σωματικά λιγότερο υγιείς, κάνουν περισσότερες εξετάσεις και ιατρικούς ελέγχους, λείπουν συχνότερα από την εργασία τους ή/και είναι λιγότερο αποδοτικοί στη δουλειά τους και έχουν επίσης μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν κατάθλιψη ή/και να επιχειρήσουν να αυτοκτονήσουν.

Από την άλλη υπάρχουν έρευνες που υποδεικνύουν ότι οι πρώτο-εμφανιζόμενες κρίσεις πανικού μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, μέσω της ενημέρωσης των πασχόντων για την φύση του προβλήματος, καθώς και της παρότρυνσης να επιστρέψουν στο σημείο όπου βίωσαν την 1η κρίση πανικού. Τέτοιες οδηγίες φαίνεται να προλαμβάνουν και να λειτουργούν αποτρεπτικά στην εκδήλωση Διαταραχής Πανικού και Αγοραφοβίας. Σε περίπτωση όμως που η διαταραχή εγκατασταθεί ο πάσχοντας πρέπει να ζητήσει θεραπεία, και σύντομα να βιώσει τα πρώτα σημάδια βελτίωσης. Η Συμπεριφορική – Γνωσιακή Θεραπεία, η φαρμακοθεραπεία και η μικτή (ψυχολογική και φαρμακευτική θεραπεία) είναι οι ενδεδειγμένες για τη Διαταραχή Πανικού και την Αγοραφοβία. Σε περίπτωση πάντως που ο πάσχοντας ακολουθήσει μόνο φαρμακευτική αγωγή, η πιθανότητα υποτροπής όταν διακοπούν τα φάρμακα είναι μεγάλη, οπότε καλό θα ήταν αυτό να συμβεί με παράλληλη ψυχοθεραπευτική κάλυψη. 

Συγγραφή Άρθρου

Τιτίκα Μητσοπούλου Ψυχολόγος, Msc Κοινωνικής Ψυχιατρικής – Παιδοψυχιατρικής, 
Υποψήφια Δρ. Ιατρικής Σχολής Παν/μιο Ιωαννίνων 
Ψυχολογικές υπηρεσίες – ομάδες για το ευρύ κοινό ΘΕ.ΣΥ Θετική Συμπεριφορά στην Ψυχική Υγεία

Επικοινωνία: www.thesy.gr | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. , 210 9701104

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Άγχος/Φοβίες
Ψυχοσωματικά Συμπτώματα - Όταν η ψυχή νοσεί, το σώμα πονά
  • Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2016
  • Από: ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λίγες οι φορές που όλοι μας έχουμε νιώσει δυσφορία, έντονη ενόχληση ή σωματικό πόνο χωρίς να ξέρουμε πού οφείλεται. Εκφράσεις όπως «έχω έναν κόμπο στο στομάχι» ή «η...

Αυτοβοήθεια
Ανακαλύπτοντας την Φωτεινή Πλευρά του Εαυτού μας
  • Δευτέρα, 21 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μίνα Μπουλέκου

Η ικανότητα του να αντιλαμβάνεται κανείς την φωτεινή πλευρά στην ζωή των ανθρώπων καθώς και των καταστάσεων που δημιουργούνται όταν εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα που καθιστούν αδύνατη την...

Προσωπικότητα
Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας - Ορισμός και συμπτώματα
  • Παρασκευή, 18 Νοέμβριος 2016
  • Από: Άννα Αλβανού

Η Οριακή ή Μεταιχμιακή Διαταραχή Προσωπικότητας (Borderline Personality Disorder) είναι μία σοβαρή ψυχική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ένα επίμονο μοτίβο αστάθειας σε βασικούς τομείς της ζωής...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η ψυχοθεραπεία ολοκληρώθηκε και …τι γίνεται μετά;

Η Θεραπεία Συμπεριφοράς για το «παθολογικό» άγχος κάποια στιγμή φτάνει στο τέλος της, με τον πάσχοντα να έχει επιτύχει τους τελικούς του στόχους. Οι τελικοί στόχοι είναι οι πιο δύσκολες και αγχογόνες καταστάσεις, που στην έναρξη της θεραπείας του ο ασθενής δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να εκτελέσει και που ο ίδιος θεωρεί ότι όταν έρθει η στιγμή να τις κάνει μόνος του χωρίς άγχος, θα έχει ξεπεράσει το πρόβλημα.

Πώς η υπέρπνοια συνδέεται με τα σωματικά συμπτώματα άγχους και τις κρίσεις πανικού

Ο οργανισμός μας χρειάζεται οξυγόνο για να επιβιώσει. Κάθε φορά που εισπνέουμε, το οξυγόνο φτάνει στα πνευμόνια μας και προσλαμβάνεται από την αιμοσφαιρίνη που το μεταφέρει σε όλο το σώμα, όπου και αποδεσμεύεται για να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα.

Γενικευμένη διαταραχή άγχους

Από το πρωί που ξυπνώ με κατατρέχει η ανησυχία για τη δουλειά, τη σχολική επίδοση των παιδιών, για το εάν θα καταφέρω να προλάβω τις καθημερινές υποχρεώσεις. Και το Σάββατο που έχω τραπέζι πώς να το διακοσμήσω;…Αχ, πήγε 9.00 η ώρα ! Να τηλεφωνήσω στον Μιχάλη να δω αν έφτασε καλά στη δουλειά κτλ, κτλ, κτλ...

Κοινωνική φοβία - Διαταραχή κοινωνικού άγχους

Η Διαταραχή κοινωνικού άγχους όπως πρόσφατα μετονομάστηκε η Κοινωνική Φοβία είναι η 2η πιο συχνά εμφανιζόμενη διαταραχή άγχους στον γενικό πληθυσμό.
Χαρακτηρίζεται από υπερβολικό και επίμονο άγχος ή φόβο προς μία (πχ. παρουσιάσεις, ομιλίες) ή περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις (πχ. έξοδος για φαγητό, ψώνια, ραντεβού, πάρτυ) στις οποίες το άτομο μπορεί να κάνει ή να πει κάτι που θα σχολιαστεί αρνητικά ή θα το κάνει ρεζίλι, όπως το να μπερδέψει τα λόγια του, να χύσει τον καφέ του. 

Πόσο άγχος μπορώ να αντέξω;

Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ανοχή στο άγχος.
Κάποιοι «ρολάρουν» στα δύσκολα, ενώ άλλοι αδυνατούν να υπερπηδήσουν και το παραμικρό εμπόδιο.
Κάποιοι μάλιστα εξιτάρονται από τον κίνδυνο και τις προκλήσεις και επιδιώκουν έναν αγχώδη τρόπο ζωής.

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.