Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ανοχή στο άγχος.
Κάποιοι «ρολάρουν» στα δύσκολα, ενώ άλλοι αδυνατούν να υπερπηδήσουν και το παραμικρό εμπόδιο.
Κάποιοι μάλιστα εξιτάρονται από τον κίνδυνο και τις προκλήσεις και επιδιώκουν έναν αγχώδη τρόπο ζωής.

Η ικανότητά σου να αντέξεις το άγχος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που περιλαμβάνουν την ποιότητα των κοινωνικών και διαπροσωπικών σου σχέσεων, την οπτική σου πάνω στη ζωή, την συναισθηματική σου νοημοσύνη και την γενετική σου προδιάθεση.

Το υποστηρικτικό σου δίκτυο: Ο κυματοθραύστης στις φουρτούνες της ζωής είναι τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι που έχουν δίπλα τους υποστηριχτικούς φίλους και οικογένεια είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν αγχογόνες καταστάσεις πιο εύκολα από ότι εκείνοι που νιώθουν απομονωμένοι. Όσο πιο μόνος και αποκομμένος είσαι ή αισθάνεσαι τόσο αυξάνει η ευαλωτότητά σου στο στρες. 

Η αίσθηση ελέγχου: Όσο περισσότερο έλεγχο αισθάνεσαι ότι ασκείς στα γεγονότα και όσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη έχεις στις ικανότητές σου να ανταπεξέρχεσαι στις προκλήσεις, τόσο πιο εύκολα μπορείς να διαχειριστείς το άγχος σου. Οι άνθρωποι που είναι ευάλωτοι στο άγχος τείνουν να νιώθουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν οι ίδιοι τις δυσκολίες που εμφανίζονται στην πορεία της ζωής τους, ή νιώθουν ότι φταίνε οι άλλοι ή η ατυχία τους για τα προβλήματά τους. 

Η στάση ζωής: Οι άνθρωποι που δεν καταβάλλονται από το άγχος τείνουν να έχουν πιο αισιόδοξη στάση ζωής. Βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, αντιμετωπίζουν τα εμπόδια ως προκλήσεις που πρέπει να υπερπηδηθούν, έχουν χιούμορ και διακωμωδούν τις καταστάσεις, αποδέχονται τις αλλαγές ως φυσιολογική εξέλιξη στις διαδικασίες της  ζωής και πιστεύουν σε μια εσωτερική δύναμη ή σε έναν ανώτερο σκοπό.

Η διαχείριση των συναισθημάτων: Είσαι υπερβολικά εκτεθειμένος στο άγχος εάν δεν γνωρίζεις πώς να υποδέχεσαι τα αρνητικά σου συναισθήματα και πως να ηρεμείς - να καλμάρεις τον εαυτό σου, όταν νιώθεις λυπημένος, στενοχωρημένος, θυμωμένος ή φοβισμένος. Η ικανότητά σου να επαναφέρεις το συναίσθημά σου σε ισορροπία σε βοηθά να ανακάμπτεις και να ανταπεξέρχεσαι στις αναποδιές. 

Η γνώση και η προετοιμασία: Όσα περισσότερα γνωρίζεις για τις στρεσσογόνες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων του πόσο μπορεί να διαρκέσουν, του τι πρέπει  να περιμένεις και του τι θα κάνεις μετά, τόσο καλύτερα τις αντιμετωπίζεις. Για πχ. ένα χειρουργείο είναι λιγότερο τραυματικό εάν είσαι ενημερωμένος για τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν πριν, την αγωγή που θα ακολουθήσεις μετά, τον χρόνο που θα χρειαστείς για να αναρρώσεις και να επιστρέψεις στην καθημερινότητά σου.

Η γενετική προδιάθεση: Δυστυχώς κανένας μας δεν μπορεί να αποποιηθεί την γενετική κληρονομιά του. Επομένως φρόντισε να ενδυναμώσεις τους υπόλοιπους παράγοντες που μπορούν να σε προστατεύσουν από το άγχος.

Συγγραφή Άρθρου

Τιτίκα Μητσοπούλου
Ψυχολόγος, Msc Κοινωνικής Ψυχιατρικής – Παιδοψυχιατρικής, 
Υποψήφια Δρ. Ιατρικής Σχολής Παν/μιο Ιωαννίνων 
Ψυχολογικές υπηρεσίες – ομάδες για το ευρύ κοινό ΘΕ.ΣΥ Θετική Συμπεριφορά στην Ψυχική Υγεία

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. , 210 9701104

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα
Μην αγχώνεσαι!

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει αυτή την προτροπή για την...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Η ψυχοθεραπεία ολοκληρώθηκε και …τι γίνεται μετά;

Η Θεραπεία Συμπεριφοράς για το «παθολογικό» άγχος κάποια στιγμή φτάνει στο τέλος της, με τον πάσχοντα να έχει επιτύχει τους τελικούς του στόχους. Οι τελικοί στόχοι είναι οι πιο δύσκολες και αγχογόνες καταστάσεις, που στην έναρξη της θεραπείας του ο ασθενής δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να εκτελέσει και που ο ίδιος θεωρεί ότι όταν έρθει η στιγμή να τις κάνει μόνος του χωρίς άγχος, θα έχει ξεπεράσει το πρόβλημα.

Πώς η υπέρπνοια συνδέεται με τα σωματικά συμπτώματα άγχους και τις κρίσεις πανικού

Ο οργανισμός μας χρειάζεται οξυγόνο για να επιβιώσει. Κάθε φορά που εισπνέουμε, το οξυγόνο φτάνει στα πνευμόνια μας και προσλαμβάνεται από την αιμοσφαιρίνη που το μεταφέρει σε όλο το σώμα, όπου και αποδεσμεύεται για να χρησιμοποιηθεί από τα κύτταρα. Τα κύτταρα χρησιμοποιούν το οξυγόνο στις ενεργειακές τους αντιδράσεις, παράγοντας εν συνεχεία ένα υποπροϊόν του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), το οποίο με τη σειρά του απελευθερώνεται πίσω στο αίμα, μεταφέρεται στα πνευμόνια και εκπνέεται. 

Γενικευμένη διαταραχή άγχους
Γενικευμένη διαταραχή άγχους

Από το πρωί που ξυπνώ με κατατρέχει η ανησυχία για τη δουλειά, τη σχολική επίδοση των παιδιών, για το εάν θα καταφέρω να προλάβω τις καθημερινές υποχρεώσεις. Και το Σάββατο που έχω τραπέζι πώς να το διακοσμήσω;…Αχ, πήγε 9.00 η ώρα ! Να τηλεφωνήσω στον Μιχάλη να δω αν έφτασε καλά στη δουλειά κτλ, κτλ, κτλ...

Διαταραχή Πανικού και Αγοραφοβία

Οι Διαταραχές Άγχους επιβαρύνουν μεγάλο μέρος του γενικού πληθυσμού, με οικονομικό και κοινωνικό κόστος συγκρίσιμο με την σχιζοφρένεια, την κατάθλιψη και παρόμοιο με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Η Αθήνα είναι ανάμεσα στις πόλεις που εμφανίζονται παγκοσμίως με τη μεγαλύτερη συχνότητα.

Κοινωνική φοβία - Διαταραχή κοινωνικού άγχους
Κοινωνική φοβία

Η Διαταραχή κοινωνικού άγχους όπως πρόσφατα μετονομάστηκε η Κοινωνική Φοβία είναι η 2η πιο συχνά εμφανιζόμενη διαταραχή άγχους στον γενικό πληθυσμό.
Χαρακτηρίζεται από υπερβολικό και επίμονο άγχος ή φόβο προς μία (πχ. παρουσιάσεις, ομιλίες) ή περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις (πχ. έξοδος για φαγητό, ψώνια, ραντεβού, πάρτυ) στις οποίες το άτομο μπορεί να κάνει ή να πει κάτι που θα σχολιαστεί αρνητικά ή θα το κάνει ρεζίλι, όπως το να μπερδέψει τα λόγια του, να χύσει τον καφέ του. 

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.