Διαχείριση στρες

Στρες είναι η κατάσταση στην οποία ένας οργανισμός εκτίθεται σε κάποιο στρεσογόνο παράγοντα. Μπορεί να εμφανιστεί με την μορφή αυξημένης δραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και μακροχρόνια μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε κάποιο όργανο ή να οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας ψυχικής διαταραχής.

Η διαχείριση του στρες είναι ένα σύνολο τεχνικών που χρησιμοποιούνται, προκειμένου να βοηθηθούν  πολλά άτομα ώστε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής. Χρησιμοποιείται επίσης αποτελεσματικά και σε συγκεκριμένες ασθένειες, όπως ο καρκίνος, ο χρόνιος πόνος,  η υπέρταση, η στεφανιαία νόσος.

 

Τεχνικές Διαχείρισης Στρες

Η διαχείριση του στρες περιλαμβάνει μια σειρά από τεχνικές, ενώ συνήθως χρησιμοποιούνται περισσότερες από μία τεχνικές ταυτόχρονα. Στις τεχνικές αυτές περιλαμβάνονται:

  • Μείωση της διέγερσης. Σε αυτή την τεχνική το άτομο εκπαιδεύεται στην μυϊκή χαλάρωση. Η εκπαίδευση των ατόμων στην βαθιά χαλάρωση και στην εφαρμογή αυτών των δεξιοτήτων μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη για την μείωση του επιπέδου του στρες που βιώνουν όταν αντιμετωπίζουν πραγματικές στρεσογόνες καταστάσεις. Επίσης, η εκπαίδευση στην χαλάρωση μπορεί να λειτουργήσει θετικά αυξάνοντας την αυτοαποτελεσματικότητα του ατόμου σε απρόβλεπτες στρεσογόνες καταστάσεις, την πεποίθηση του δηλαδή ότι δεν είναι έρμαιο ανεξέλεγκτων δυνάμεων, ενώ υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να βελτιωθεί μέσω της εκπαίδευσης στην χαλάρωση. 
  • Γνωστική αναδόμηση. Στη τεχνική αυτή γίνεται προσπάθεια μέσω κάποιων θεραπευτικών προσεγγίσεων (Ellis, 1962 και Βeck, 1976) να αλλάξει το σύστημα πεποιθήσεων του ατόμου και να βελτιωθεί ο εξορθολογισμός των ερμηνειών του ατόμου σχετικά με τις εμπειρίες του. Η γνωστική αναδόμηση βασίζεται στην παραδοχή ότι η νοητική λειτουργία μπορεί να επηρεάσει τα συναισθήματα και τον τρόπο συμπεριφοράς του ατόμου.  Συνεπώς, οι ενέργειες, που γίνονται με σκοπό να μειωθεί η αβεβαιότητα του ατόμου και να ενισχυθεί η αίσθηση του ελέγχου, μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην μείωση του στρες. 
  • Εκπαίδευση σε συμπεριφορικές δεξιότητες. Είναι λογικό να αισθάνεται κανείς έντονο στρες όταν καταπιάνεται με ένα απαιτητικό έργο, εάν δεν διαθέτει τις κατάλληλες δεξιότητες που χρειάζονται για να το εκτελέσει επιτυχώς. Έτσι, η διαχείριση του στρες μέσω της εκπαίδευσης συμπεριφορικών δεξιοτήτων περιλαμβάνει εκπαίδευση και εξάσκηση του ατόμου σε απαραίτητες δεξιότητες, όπως η διαχείριση του χρόνου, η ικανότητα να θέτει κανείς προτεραιότητες, η ικανότητα να εκφράζει το άτομο αυτά που επιθυμεί χωρίς να καταπατά τα δικαιώματα και τις επιθυμίες των άλλων. 
  • Προσεγγίσεις που στοχεύουν στην αλλαγή του περιβάλλοντος. Ενώ οι προηγούμενες τεχνικές έχουν ως στόχο να βοηθήσουν το άτομο να προσαρμοστεί και να διαχειριστεί καλυτέρα ένα δεδομένο περιβάλλον, μια δεδομένη συνθήκη, οι συγκεκριμένες προσεγγίσεις θεωρούν ότι ορισμένες φορές το περιβάλλον είναι το ίδιο το πρόβλημα που δημιουργεί το στρες στο άτομο και ότι το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να προσπαθήσει να το αλλάξει. Οι αλλαγές μπορεί να σχετίζονται με το οικογενειακό ή εργασιακό περιβάλλον του ατόμου, αλλά και με παρεμβάσεις στον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο και στις κοινωνικές συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν.

Οι πρώτες έρευνες για τις γνωστικές-συμπεριφορικές παρεμβάσεις έχουν δείξει ότι είναι επιτυχείς σε πολλές ομάδες ατόμων με χρόνια προβλήματα υγείας, ενώ οι παρεμβάσεις διαχείρισης του στρες βοηθούν τα άτομα στα οποία δεν έχει διαγνωσθεί κάποιο ιατρικό πρόβλημα να επωφεληθούν από τεχνικές που τους βοηθούν να διαχειρίζονται το στρες της καθημερινότητας τους και έτσι να μπορούν να μειώσουν και το αντίκτυπο που έχει το στρες στον οργανισμό τους.

Συγγραφή Άρθρου

Τσιούλου Χριστίνα

tsioulou christinaΨυχολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Α.Π.Θ.
Ειδίκευση στην Κλινική Ψυχοπαθολογία.

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου, χωρίς τη γραπτή άδεια του Τμήματος Σύνταξης του E-Psychology.gr. Εάν επιθυμείτε να αναδημοσιεύετε άρθρα, επικοινωνήστε μαζί μας στο editorial @ e-psychology.gr

Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Αναζητώντας την αγάπη των άλλων
αγάπη

Από όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο κανένα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από την αγάπη. Η ανάγκη μας να αγαπάμε και να αγαπηθούμε είναι ζωτικής σημασίας. Είναι σαν το νερό, τον αέρα, τον ύπνο και την τροφή που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε.

Πώς λειτουργεί η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής είναι η ανησυχία. Τα άτομα με ΓΑΔ ανησυχούν συνεχώς και πολύ συχνά για ασήμαντα πράγματα. Η ανησυχία του ατόμου αναφέρεται στην γνωστική του τάση να αναμασά ένα πρόβλημα και να μην μπορεί να ησυχάσει από αυτό και συνήθως αυτή η ανησυχία συνεχίζεται γιατί το άτομο δεν μπορεί να καταλήξει σε μία λύση του προβλήματος.

Ψυχολογικές θεωρίες των ψυχοφυσιολογικών διαταραχών
Ψυχολογικές θεωρίες

Οι ψυχοφυσιολογικές διαταραχές είναι διαταραχές με καθαρά σωματικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να συνδέονται με βλάβη των ιστών που συνήθως αφορούν ένα σύστημα οργάνων και που μπορεί να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από ψυχολογικούς παράγοντες, όπως το στρες και τα αρνητικά συναισθήματα.

Πώς να απαλλαγούμε από τις ενοχές
ενοχές

Οι ενοχές είναι ένα συναίσθημα που όλοι έχουμε νιώσει κάποια στιγμή στην ζωή μας. Όταν μιλήσουμε άσχημα σε έναν δικό μας άνθρωπο επειδή έχουμε νεύρα, όταν ξεχάσουμε ένα σημαντικό ραντεβού, όταν δεν αφιερώνουμε αρκετό χρόνο στα παιδιά μας, όταν δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας όπως θα έπρεπε, νιώθουμε να κατακλυζόμαστε από τέτοιες ενοχικές σκέψεις.

Η ανάγκη του ανθρώπου για αγάπη και οικειότητα
αγάπη και οικειότητα

Ο άνθρωπος διαφέρει από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο γιατί είναι προικισμένος με συνείδηση. Έχει συνείδηση του εαυτού του, του συνανθρώπου του, της προσωπικής του εμπειρίας, των δυνατοτήτων του μέλλοντος του.  Αυτή όμως η επίγνωση της μοναδικότητας του εαυτού του, της ξεχωριστής οντότητας του, της προσωρινότητας της ύπαρξης του, είναι κάτι που προκαλεί αγωνία.

Εγγραφή στο Newsletter

15νθημερο Newsletter για να λαμβάνετε στο mail σας τα νέα άρθρα, αλλά και ενημέρωση για επερχόμενα σεμινάρια, βιβλία ψυχολογίας, θέσεις εργασίας κ.α.