Σχετικά άρθρα x

 

Σήμερα ο άνθρωπος γνωρίζει πολύ λίγα πράγματα για τον εαυτό του σε σχέση με παλιότερες εποχές. Οι μεγάλες οικονομικές κοινωνικές και ιδεολογικές αλλαγές, που συντελέστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην κοινωνία μας, σε συνδυασμό με το γεγονός πως τρόποι δράσεις, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν  θεμιτοί κι αποτελεσματικοί, χάνουν την αποτελεσματικότητά τους κι αντικαθιστούνται από νέους τρόπους δράσης, που κι αυτοί σύντομα ξεφτίζουν, έχει άμεση επίπτωση στην γνώση των ανθρώπων για τον εαυτό τους: 

Οι άνθρωποι, καθημερινά, δέχονται νέα ερεθίσματα, βιώνουν νέες εμπειρίες, αφομοιώνουν νέες πληροφορίες, σφυρηλατούν νέα χαρακτηριστικά προσωπικότητας ενώ αφήνουν άλλα να εξασθενίσουν. Γίνονται στόχοι διαφημιστών, καναλιών, περιοδικών life style (τρόπου ζωής) κι ο καθένας από αυτούς δίνει τη δικιά του γνώμη για το τι πραγματικά χρειάζονται για να γίνουν ευτυχισμένοι και με πιο τρόπο μπορούν να το κατακτήσουν. Έτσι, ο σημερινός άνθρωπος μπερδεύεται, εύκολα χάνει το προσωπικό του βλέμμα (σε σχέση με τον κόσμο και τον εαυτό του), δέχεται μεγάλες ποσότητες στρες και βιώνει σύγχυση και άγχος. Πριν προχωρήσουμε, καλό θα ήταν να κάνουμε έναν διαχωρισμό του στρες από το άγχος.

Το στρες είναι αγγλική λέξη και σημαίνει πίεση, έμφαση και αγωνία (σαν ουσιαστικό) και τονίζω, δίνω έμφαση (όταν χρησιμοποιείται σαν ρήμα). Υποδηλώνει την άσκηση πίεσης από μια δύναμη προς ένα άψυχο ή έμψυχο σώμα. Ειδικότερα, οι άνθρωποι «στρεσάρονται» όταν μια εξωτερική ή εσωτερική δύναμη τους ζητάει να κάνουν κάτι που δεν είναι σίγουροι αν έχουν τις απαιτούμενες δυνάμεις, το χρόνο ή τις δεξιότητες για να τα καταφέρουν.

Συνεπώς, όλοι οι άνθρωποι καθημερινά βιώνουν, μικρότερες ή μεγαλύτερες, ποσότητες πίεσης, είτε από το εξωτερικό τους περιβάλλον (π.χ. τη δουλειά τους, την οικογένειά τους) είτε από το εσωτερικό τους περιβάλλον (από τις αξίες τους  ή τη συνείδησή τους). Όμως το κατά πόσο αυτό το στρες θα επιφέρει άγχος σε κάποιον εξαρτάται από το πόσο απειλητικές βιώνει τις αξιώσεις του περιβάλλοντός του για την αυτοεκτίμησή του και την ευτυχία του.

Π.χ. οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι ένα στρες για τους μαθητές, αλλά το αν το στρες αυτό θα το βιώσει ένας συγκεκριμένος μαθητής σαν άγχος εξαρτάται από τη σημασία που έχει για την αυτοεκτίμησή του η εισαγωγή του σε ένα πανεπιστήμιο, το κατά πόσο έχει συνδέσει την γενικότερη επιτυχία του με τις σπουδές του σε ένα ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, την αξία που δίνουν σε αυτές οι γονείς του και οι φίλοι του κλπ.. Από αυτή την οπτική γωνία το άγχος λειτουργεί προειδοποιητικά, σαν ένα καμπανάκι που χτυπάει κάθε φορά που ο ψυχικός οργανισμός νιώθει πως βρίσκεται σε κίνδυνο εξαιτίας ενός στρες. Άρα το στρες είναι εξωτερικό και αντικειμενικό ενώ το άγχος είναι εσωτερικό και υποκειμενικό.

Το πρόβλημα σήμερα, είναι πως το κοινωνικό περιβάλλον γίνεται όλο και πιο πιεστικό και οι άνθρωποι φορτώνονται με διάφορες επιταγές, από το περιβάλλον τους,  για το πως πρέπει να είναι και κυρίως τι πρέπει να κατέχουν αν θέλουν να είναι αρεστοί, αγαπητοί, επιτυχημένοι, ευτυχισμένοι κλπ.

Έτσι δυσκολεύονται να δουν τι θα τους έκανε πραγματικά ευτυχισμένους κι ολοκληρωμένους, σύμφωνα με τις εξατομικευμένες ανάγκες τους, και στρέφονται προς αυτό που θα «έπρεπε» να τους κάνει ευτυχισμένους σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα επιτυχίας κι ευτυχίας, συχνά συνδεδεμένα με το ρόλο του ανθρώπου ως καταναλωτή προϊόντων και υπηρεσιών.

Με όλα τα παραπάνω, βλέπω τους ανθρώπους σήμερα, να αντιμετωπίζουν άγχος, τόσο σε σχέση με τις καθημερινές τους δυσκολίες αλλά συχνά βιώνουν κι ένα βαθύτερο υπαρξιακό άγχος που έχει να κάνει με την κατεύθυνση της ζωής τους, με ανεκπλήρωτες επιθυμίες, με απραγματοποίητα ιδανικά και με τη σπατάλη του δυναμικού τους σε καταναλωτικούς παραδείσους.

Η διαδικασία διερεύνησης του πραγματικού εαυτού μέσα από μελέτη, εσωτερικό διάλογο, γνήσιες διαπροσωπικές σχέσεις, που χαρακτηρίζονται από αποδοχή κι εμπιστοσύνη, και ατομική ή ομαδική συμβουλευτική  είναι αυτή που δίνει στον άνθρωπο την δυνατότητα να γνωρίσει τον εαυτό του και τα πραγματικά, μοναδικά του «θέλω» για να επιλέξει τον απόλυτα προσωπικό του ορισμό της ευτυχίας και να αμβλύνει το άγχος που του δημιουργούν οι εξωτερικές πιέσεις και τα διαφημιστικά πρότυπα ευτυχίας.

 

Συγγραφή Άρθρου

Καναβιτσάς Ευάγγελος Ψυχολόγος, MSc in applied psychology
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εάν βρήκατε το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Σχετικά άρθρα
Ψυχοθεραπεία, Συμβουλευτική
Ποιες είναι οι δεξιότητες των Συμβούλων-Θεραπευτών;
  • Τετάρτη, 23 Νοέμβριος 2016
  • Από: Βίκυ Κάουλα

Ο θεραπευτής ως άτομο είναι όργανο με πρωτογενή επίδραση στο θεραπευτικό εγχείρημα. Οι ακαδημαϊκές ικανότητες των συμβούλων, όπως είχαν αξιολογηθεί όταν σπούδαζαν και η επιτυχία...

Παιδί και έφηβος, οικογένεια
Παιδιά και Πολεμικές Τέχνες
  • Τρίτη, 22 Νοέμβριος 2016
  • Από: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Το taekwondo είναι η μεγάλη αγάπη της ζωής μου ,από τόσο μικρό παιδάκι με θυμάμαι όταν έμπαινα στο dojo ( ο χώρος της προπόνησης στην Κορεάτικη γλώσσα), ξεχνούσα τα πάντα, ήμουν απόλυτα...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ο μύθος της τρέλας στην κοινωνίας μας, εμπόδιο στη Ψυχική Υγεία
Ο μύθος της τρέλλας

«Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι» , «ο σχιζοφρενής με το νυστέρι», «Βαθύ Κόκκινο (Σχιζοφρένεια - ο μανιακός δολοφόνος)» είναι μόνο κάποιοι από τους τίτλους ταινιών και βιβλίων που κυκλοφορούν στην αγορά και συνεισφέρουν στο στερεότυπο της ψυχικής ασθένειας και της επικινδυνότητας του ανθρώπου με ψυχολογικά προβλήματα.

Ιστορική αναδρομή ψυχοπαθολογίας

Προϊστορικοί Χρόνοι: Κατά τους προϊστορικούς χρόνους δεν γίνονταν διάκριση μεταξύ σωματικών και ψυχικών διαταραχών.
Και για τα δύο είδη διαταραχών υπεύθυνα θωρούνταν τα κακά πνεύματα που έμπαιναν στα σώματα των ανθρώπων, η μαγεία ή η εκδίκηση ενός παραμελημένου πνεύματος.

Διαταραχή Πανικού: Όταν το Άγχος Τρομοκρατεί

Η διαταραχή πανικού είναι μια από τις συχνότερες αγχώδεις διαταραχές και σίγουρα μια από τις πιο τρομακτικές στον τρόπο εκδήλωσής της. Εκτιμάται πως περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού κάποια στιγμή της ζωής του θα υποφέρει από διαταραχή πανικού ενώ η πάθηση αυτή συμβαίνει συχνότερα σε γυναίκες παρά σε άντρες. 

Ο δύσκολος δρόμος προς την αυτογνωσία

Ο άνθρωπος αλλάζει καθημερινά. Δέχεται νέα ερεθίσματα, βιώνει νέες εμπειρίες, αφομοιώνει νέες πληροφορίες, σφυρηλατεί νέα χαρακτηριστικά προσωπικότητας ενώ αφήνει άλλα να εξασθενίσουν. Η αυτογνωσία δεν είναι ένα χαρακτηριστικό που κάποιος το κατέχει ή δεν το κατέχει, είναι κάτι που μέρα με τη μέρα το κατακτά, λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα με τις προσωπικές του άμυνες και αντιστάσεις σε συνδυασμό με τις εξωτερικές συνθήκες. 

Όταν η ανάγκη για ομορφιά γίνεται αυτοκαταστροφική

Η νευρική ανορεξία είναι μια διαταραχή με ιδιαίτερη άνθηση την τελευταία εικοσιπενταετία. Χαρακτηρίζεται από την τάση του ανορεξικού ατόμου για την διατήρηση ενός πολύ χαμηλού βάρους, την άρνησή του να προσλάβει τροφή ακόμη κι όταν είναι κάτισχνο και την αίσθηση πως είναι παχύσαρκο ακόμα κι όταν το βάρος του φτάνει στο μισό του ιδανικού του βάρους, σύμφωνα με την ηλικία, το φύλο και το ύψος του. 

Εγγραφή στο Newsletter

Κάντε εγγραφή στο 15νθημερο Newsletter για ενημέρωση σεμιναρίων, νέων άρθρων, βιβλίων, θέσεων εργασίας κ.α.