Καθημερινά ζούμε στιγμές όπου κάποιες φορές εκφράζουμε με δυσκολία τα συναισθήματά μας.
Μήπως μας είναι πιο εύκολο να εκφράζουμε τις σκέψεις παρά τα συναισθήματά μας, να χρησιμοποιούμε μόνο τη λογική και όχι το συναίσθημα;
Όταν γεννιόμαστε εκφράζουμε με ευκολία τα συναισθήματά μας π.χ. ως βρέφη μπορεί να  κλάψουμε αν θέλουμε να μας ταΐσουν,

 να μας δώσουν προσοχή ή να χαμογελάσουμε αν είμαστε χαρούμενοι (αν έχουν εκπληρωθεί οι επιθυμίες μας) ή να εκδηλώσουμε το θυμό μας κλαίγοντας.

Όταν όμως μεγαλώνουμε καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας, δεν τα αφήνουμε να εκδηλωθούν π.χ. οι άντρες έχουν μάθει ότι δεν πρέπει να κλαίνε για να φαίνονται δυνατοί ακολουθώντας τις κοινωνικές επιταγές.

Τελικά αυτή η στάση διευκολύνει τη ζωή μας ή τη δυσκολεύει περισσότερο; Τί φοβόμαστε ότι θα συμβεί αν εκφραστούμε; Αυτό που φοβόμαστε είναι το τί μπορεί να σκεφτούν οι άλλοι για εμάς, τί εικόνα δηλαδή θα σχηματίσουν για το άτομό μας. Έτσι λοιπόν βάσει του παραδείγματος που προαναφέρθηκε οι άντρες δεν θα κλάψουν για να μην τους θεωρήσουν αδύναμους.

Ξεχνάμε όμως ότι η έκφραση των συναισθημάτων μας είναι απαραίτητο στοιχείο στην επικοινωνία μας, καθώς μας βοηθά να κατανοήσουμε τη συναισθηματική κατάσταση του συνάνθρωπού μας, παρά εστιαζόμαστε στη χρήση χαρακτηρισμών “δυνατός-αδύναμος”, οι οποίες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα.

Τελικά ποιος είναι δυνατός, αυτός που κρατά μέσα του τα συναισθήματα του και αδύναμος αυτός που τα εκφράζει; Αυτή είναι μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας, καθώς ο άνθρωπος που εκφράζει τα συναισθήματά του υποδηλώνει συνειδητότητα, γνώση του εαυτού του, ικανότητα να γνωρίζει τί αισθάνεται κάθε φορά και να το εκφράζει με τον κατάλληλο τρόπο.

Υπάρχει ένας εύρος συναισθημάτων, από τα θετικά όπως χαρά, ενθουσιασμός, αγάπη, ικανοποίηση, ευτυχία και τα αρνητικά όπως θλίψη, απογοήτευση, δυσαρέσκεια, θυμός, άγχος. Όλα αυτά τα συναισθήματα έχουν τη χρησιμότητά τους καθώς μας βοηθούν να αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις που βιώνουμε.

Είναι πολύ σημαντικό να αφήνουμε τον εαυτό μας να τα βιώνει αλλά και να τα εκφράζει καθώς συντελούν στη διατήρηση της ψυχικής μας υγείας με την προϋπόθεση ότι τα θετικά συναισθήματα βρίσκονται σε ισορροπία με τα αρνητικά. Βέβαια υπάρχουν κάποιες περίοδοι στη ζωή μας όπου τα αρνητικά συναισθήματα υπερτερούν των θετικών όπως π.χ. στο πένθος, σε καταστάσεις απώλειας όπου και εκεί πάλι αυτά τα συναισθήματα μας βοηθούν στην επεξεργασία των ζητημάτων που μας απασχολούν για να προχωρήσουμε στη ζωή μας αρκεί να μην προσανατολιστούμε μόνο σε αυτά καθώς τότε μπορεί να οδηγηθούμε σε παθολογικές καταστάσεις.

Παρατηρεί λοιπόν κανείς ότι τα συναισθήματα αποτελούν έναν πολύτιμο οδηγό στη ζωή μας. Θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς ως έναν ανεκτίμητο θησαυρό τον οποίο όταν ανακαλύψουμε αποκτούμε μια μοναδική αίσθηση του εαυτού μας. Για αυτό, λοιπόν τολμήστε να εκφραστείτε όχι μόνον με τη λογική αλλά και με το συναίσθημα, καθώς η συναισθηματική νοημοσύνη κατακτά τις καρδιές αλλά και το νου όλο και περισσότερων ανθρώπων.

Αμανατίδου Φωστηρία
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια (Εξειδίκευση στη Γνωστική- Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία)
Κιν. 6945 172714
Website: www.amanatidou.com